Connect with us

BUSINESS

Υπάρχει επιτυχημένος τρόπος ψηφιακού μετασχηματισμού μιας επιχείρησης;

Published

on

Παρά τους τεράστιους πόρους που δαπανώνται από τον ιδιωτικό τομέα για προγράμματα ψηφιακού μετασχηματισμού, τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά. Μια πρόσφατη έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στοχεύει στο να βοηθήσει τα ανώτερα στελέχη να αποφύγουν τα συνηθισμένα λάθη, κάνοντας τις σωστές ερωτήσεις. Η Ψηφιακή Επιχείρηση: Η μετάβαση από τον πειραματισμό στον μετασχηματισμό είναι ένας πρακτικός οδηγός για τον σχεδιασμό, τη δομή και την αλληλουχία επιτυχημένων προσπαθειών ψηφιακού μετασχηματισμού.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, αυτό το χρόνο πάνω από 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια θα δαπανηθούν από εταιρείες παγκοσμίως για τις προσπάθειές τους για ψηφιακό μετασχηματισμό και παρόλα αυτά, μόνο το 1% αυτών των προσπαθειών θα επιτύχει ή θα υπερβεί τις προσδοκίες τους.

Πέρυσι, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ ξεκίνησε το έργο Digital Enterprise σε συνεργασία με την Bain & Company για να βοηθήσει τις εταιρείες να κατανοήσουν πώς μπορούν να σχεδιάσουν και να εκτελέσουν επιτυχημένα προγράμματα ψηφιακών μετασχηματισμών.

Σύμφωνα με τον Mehran Gul, Πρόεδρο του προγράμματος για ψηφιακές επιχειρήσεις στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, «Τα στελέχη συχνά εστιάζουν τόσο στο δικό τους τομέα όσο και στις επιχειρησιακές λεπτομέρειες αυτού που κάνουν και δεν συνειδητοποιούν ότι οι πιο εντυπωσιακές ιδέες και προκλήσεις στο επιχειρηματικό τους μοντέλο μπορεί να προέρχονται έξω από τη δική τους βιομηχανία. Βοηθάμε τα στελέχη να κάνουν ένα βήμα πίσω, να διευρύνουν το περιφερειακό τους όραμα και να αρχίσουν συνομιλίες με ηγέτες από άλλες βιομηχανίες σχετικά με τις προοπτικές και τις εμπειρίες τους».

Η ομάδα εργασίας διαπίστωσε ότι, ενώ οι άνθρωποι είναι εξοικειωμένοι με τα brands που απέτυχαν να ακολουθήσουν-  BlackBerry, Kodak, Blockbuster – υπάρχουν επίσης παραδείγματα επιτυχημένης επανεμφάνισης που αποδεικνύουν ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός, αν και σκληρός, δεν είναι αδύνατος. Το Netflix πέρασε διαδοχικά κύματα εξέλιξης για δύο δεκαετίες, μεταμορφώνοντας από μια παραδοσιακή υπηρεσία DVD-by-mail στην μεγαλύτερη υπηρεσία online streaming βίντεο στις ΗΠΑ. Ο αριθμός των συνδρομητών Netflix στις ΗΠΑ ξεπερνά πλέον όλους τους συνδρομητές καλωδιακής τηλεόρασης, φτάνοντας το 73% όλων των νοικοκυριών. Η Dominos, που ιδρύθηκε το 1960, άρχισε να πραγματοποιεί βασικές επενδύσεις σε αναβαθμίσεις τεχνολογίας το 2001 και είναι πλέον η πέμπτη μεγαλύτερη εταιρεία ηλεκτρονικού εμπορίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Dominos έχει πάει από μια εταιρεία πίτσας ως μια εταιρεία τεχνολογίας που συμβαίνει να κάνει πίτσα.

«Η κατανόηση του ψηφιακού μετασχηματισμού και των δυνατοτήτων του έχει εξελιχθεί τόσο σε προσωπικό όσο και σε εταιρικό επίπεδο μέσω αυτής της εργασίας. Ενώ μεγάλο μέρος της τεχνολογίας είναι άμεσα διαθέσιμο, ενώ η πραγματική πρόκληση έγκειται στην ικανότητα αλλαγής των επιχειρηματικών μοντέλων και στον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε για να εκμεταλλευτούμε το δυναμικό που προσφέρουμε. Και αυτό εξαρτά την ψηφιακή επιτυχία από την ηγεσία και τις δυνατότητές της.

Σύμφωνα με την έκθεση, τα επιτυχημένα προγράμματα μετασχηματισμού υποδηλώνουν ότι, ενώ υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία στις μεμονωμένες εμπειρίες, εμφανίζονται μερικά κοινά θέματα. Οι επιτυχημένες εταιρείες αφομοιώνουν ψηφιακές στρατηγικές που μπορούν να αναπτυχθούν με αβεβαιότητα και να επιτύχουν μέσα από μια λογική «δοκιμής και μάθησης».

Αντί να επικεντρώνονται σε αυτά που πωλούν, εστιάζουν στις ανάγκες του πελάτη που εξυπηρετούν και συνεχίζουν να επανασχεδιάζουν το προϊόν ή την υπηρεσία τους για να αντιμετωπίσουν καλύτερα αυτές τις ανάγκες. Επενδύουν στην ανάπτυξη συστημάτων, τεχνολογίας και ταλέντων που μπορούν να τους βοηθήσουν να επιτύχουν τους ψηφιακούς τους στόχους. Τέλος, εστιάζουν στην εφαρμογή για να εξασφαλίσουν ότι τα επιτυχημένα πειράματα λειτουργούν και σε πραγματικές συνθήκες.

Τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα. Δεν είναι μόνο αυτό που μπορεί να κάνει η τεχνολογία αλλά πώς αντιδρούν οι άνθρωποι στην τεχνολογία. Δεν είναι μόνο τα ρομπότ. Είναι οι άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να πειραματιστούν με το καινούργιο.

Αυτό είναι που άλλαξε σήμερα σε σχέση με 20 χρόνια πριν. Είναι κάτι περισσότερο από δεδομένα, τεχνολογία και υπολογιστική ισχύ. Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι ανταποκρίνονται σε αυτό, αλλάζοντας τη συμπεριφορά τους τόσο γρήγορα και τόσο ριζικά.

BUSINESS

Γιατί Δημιουργήθηκε Η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση;

Published

on

Η Συμφωνία για την ίδρυση της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης (EOΕ) υπογράφηκε στις 29 Μαΐου   του 2014 στην Αστανά του Καζαχστάν από τους προέδρους της Ρωσίας , της Λευκορωσίας και του Καζαχστάν. Τέθηκε σε ισχύ την 1 Ιανουαρίου του 2015. Αργότερα προστέθηκαν το Κιργιστάν και η Αρμενία.

Αξίζει να αναφερθεί ότι ο πληθυσμός των χωρών της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης ανέρχεται σε 182,7 εκατομμύρια (το 2,5% του παγκόσμιου πληθυσμού). Ενώ το ΑΕΠ στις χώρες της Ένωσης το 2014 ανήλθε σε 2,2 τρισεκατομμύρια δολάρια ( αποτέλεσε το 3,2% του παγκόσμιου ΑΕΠ). Επίσης, , να σημειωθεί ότι ο όγκος της βιομηχανικής παραγωγής ανήλθε σε 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια (το 3,7% της παγκόσμιας βιομηχανικής παραγωγής).. Επιπρόσθετα , ο όγκος του εξωτερικού εμπορίου αγαθών με τρίτες χώρες ανήλθε σε 877,6 δισεκατομμύρια δολάρια του 2014( το 3,7% των παγκοσμίων εξαγωγών και το 2,3% των παγκοσμίων εισαγωγών).

Σύμφωνα με τη Συνθήκη για την ίδρυση της EOΕ , η Ένωση είναι ένας διεθνής οργανισμός περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης , ο οποίος έχει διεθνή νομική προσωπικότητα.

Στη Συνθήκη υπογραμμίζεται ότι  τα συμβαλλόμενα μέρη καθορίζουν την Ένωση , εντός της οποίας εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων , των υπηρεσιών και της  εργασίας . Επίσης, υλοποιείται από τα κράτη μέλη μια συνεκτική και ενιαία πολιτική στους τομείς που καθορίζονται στη Συνθήκη και στις διεθνείς συμφωνίες εντός της Ένωσης.

Ποιοι είναι όμως οι κύριοι λόγοι της δημιουργίας της Ευρασιατικης Οικονομικής Ένωσης;

Οι κύριοι στόχοι εξωτερικής πολιτικής περισσότερων κρατών επικεντρώνονται στη γεωγραφική περιοχή στην οποία βρίσκονται. Ως  εκ τούτου , οι σχέσεις με τις γειτονικές χώρες είναι ζωτικής σημασίας και αποτελούν προτεραιότητα των διπλωματικών ανησυχιών. Για τη Ρωσία η προτεραιότητα είναι η δημιουργία μιας ένωσης από τα  μετασοβιετικά κράτη , τα οποία θα παραμείνουν στο άμεσο μέλλον η ζώνη ζωτικών συμφερόντων της. Πρέπει να τονιστεί ότι οι προτεραιότητες της Ρωσίας στην περιοχή είναι μόνιμες , δε βασίζονται σε βραχυπρόθεσμα , εφαρμοσμένα ή υπηρεσιακά καθήκοντα. Μια από αυτές τις προτεραιότητες προβλέπει το σχηματισμό της περιφερειακής ολοκλήρωσης , ακόμη και της υποπεριφερειακής ολοκλήρωσης σε μετασοβιετικό χώρο, επίσης την ανάπτυξη διμερούς και πολυμερούς συνεργασίας με τα κράτη μέλη της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών(ΚΑΚ). Έτσι, από την 1 Ιανουαρίου του 2012 , άρχισε να λειτουργεί ο Ενιαίος Οικονομικός Χώρος με τη συμμετοχή τριών κρατών : της Ρωσίας, της Λευκορωσίας και του Καζαχστάν.

Γεωοικονομικοί  λόγοι

Αναφέρεται ότι για τη δημιουργία της ΕΟΕ ως πρώτο κίνητρο ήταν γεωοικονομικό.  Η Μόσχα θεωρεί την Ευρασιατική Οικονομική Κοινότητα ,και έπειτα την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση ως πυρήνα της οικονομικής ολοκλήρωσης , ένα εργαλείο για την υλοποίηση σημαντικών ενεργειακών υποδομών , βιομηχανικών και άλλων κοινών έργων. Η ΕΟΕ καλείται να μεγιστοποιήσει τη χρήση αμοιβαίων ωφέλιμων οικονομικών δεσμών στην περιοχή της ΚΑΚ.

Σύμφωνα με τους ειδικούς , με τη σταθεροποίηση του οικονομικού χώρου της ΚΑΚ, η Ρωσία σχεδιάζει να λύσει το πρόβλημα της εξασφάλισης της βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης μακροπρόθεσμα. Για τη Ρωσία η υλοποίηση των διαδικασιών ολοκλήρωσης έχει θετικές επιπτώσεις.

Πρέπει να σημειωθεί ότι στην πολιτική επιστήμη υπάρχουν δύο βασικές σχολές που  εξηγούν το ενδιαφέρον του κράτους για τη διαμόρφωση  των σχέσεων ολοκλήρωσης: ο λειτουργισμός και ο πολιτικός ρεαλισμός. Στο επίκεντρο της λειτουργικής προσέγγισης της παγκόσμιας πολιτικής , συμπεριλαμβανομένης και της ευρασιατικής ολοκλήρωσης , είναι η προτεραιότητα των ανθρώπινων αναγκών και του δημοσίου συμφέροντος.

Η λειτουργική ανάλυση βασίζεται στο γεγονός ότι τα κράτη δημιουργούν διαφορετικούς διεθνείς θεσμούς ( συμπεριλαμβανομένων και των περιφερειακών) για την επίλυση ορισμένων λειτουργικών προβλημάτων. Σύμφωνα με αυτή την άποψη , η ανάπτυξη των περιφερειακών εμπορικών και οικονομικών σχέσεων πιέζει το κράτος να δημιουργήσει θεσμούς που να προωθήσουν αυτές τις σχέσεις σε υψηλότερο επίπεδο και έτσι θα βελτιωθεί η ευημερία των κρατών μελών.

Η ολοκλήρωση πραγματοποιείται προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί το κόστος και να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη , να αυξηθεί το ΑΕΠ. Όσον αφορά τη δεύτερη σχολή – ρεαλισμό- η δημιουργία περιφερειακών ενώσεων  θεωρείται ως μέρος της γενικής πολιτικής του κράτους να ενισχύσει την επιρροή του στο ανταγωνιστικό περιβάλλον των διεθνών σχέσεων.

Γεωπολιτικοί λόγοι

Πρέπει να αναφερθεί ότι η ελκυστικότητα της ευρασιατικής ολοκλήρωσης για τη Ρωσία δεν περιορίζεται αποκλειστικά στα οικονομικά οφέλη . Η ενοποίηση , η οποία ξεκίνησε με το έργο κοινού οικονομικού χώρου και την τελωνειακή ένωση , και στη συνέχεια την Ευρασιατική Οικονομική Κοινότητα , και τέλος την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, για την Μόσχα είναι ένα γεωπολιτικό έργο.

Η Ρωσία προσπαθεί να αποφύγει το σχηματισμό  εχθρικών συμμαχιών έναντι της Ρωσίας στις πρώην σοβιετικές  δημοκρατίες ή στις χώρες του «εγγύς εξωτερικού» . Συνεπώς η Μόσχα δημιουργεί ένα πολιτικοοικονομικό μπλοκ στο μετασοβιετικό χώρο για να ενισχύσει τις θέσεις της στη διεθνή σκηνή. Σημειώνεται ότι η Ρωσία βλέπει τον εαυτό της ως έναν «πόλο σε έναν πολυπολικό κόσμο». Ο γεωπολιτικός πόλος είναι ένα κράτος που έχει ικανότητα να ασκεί την επιρροή του στην παγκόσμια πολιτική και στις διεθνείς σχέσεις , και να συμμετάσχει στη διαμόρφωση της παγκόσμιας τάξης. Οι γεωπολιτικοί πόλοι σχηματίζουν γύρω τους ενώσεις ένταξης οικονομικής , πολιτικής και στρατιωτικο-πολιτικής φύσης.  Αποτελούν κέντρα έλξης για άλλες χώρες στις περιφέρειες τους . Αναφέρεται ότι η ανάπτυξη διαδικασιών ολοκλήρωσης γύρω από την  περιφερειακή εξουσία δίνει την ευκαιρία σε ένα κράτος να ανέλθει σε υψηλότερο επίπεδο στην παγκόσμια ιεραρχία . Η δημιουργία τέτοιων ενώσεων στον μετασοβιετικό χώρο ακολουθείται από μια αντικειμενική διαδικασία η οποία εξαρτάται από γεωγραφικούς , οικονομικούς , ιστορικούς, πολιτικούς και άλλους παράγοντες.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα μετασοβιετικά κράτη ενώνονται με κοινή ιστορία , επίσης στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης διατηρούνται διαφορετικοί πολιτισμικοί δεσμοί μεταξύ των λαών , χρησιμοποιούνται τα ρωσικά ως γλώσσα ενδοεθνικής επικοινωνίας.

Νοσταλγία

Ο σχηματισμός της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης δε βασίζεται μόνο στους γεωπολιτικούς και γεωοικονομικούς παράγοντες. Με τη  δημιουργία της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης εκφράζεται η νοσταλγία των Ρώσων πολιτών για την «Μεγάλη Ρωσία», δίνοντας εντύπωση της «ενιαίας ρωσικής γης», αναβιώνοντας την «αυτοκρατορία» ή αντικαθιστώντας την ΕΣΣΔ. Συνεπώς , η Ρωσία , καταβάλλοντας τα τελευταία χρόνια σημαντικές προσπάθειες σε περιφερειακά προγράμματα και δημιουργώντας μια «ενιαία συλλογική ρωσική γη», θα επιδιώξει να ικανοποιήσει την ανάγκη των Ρώσων πολιτών για νοσταλγία.

Continue Reading

BUSINESS

Οι ευκαιρίες για την Ελλάδα από τις επενδύσεις στην καθαρή ενέργεια

Δρ Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου

Published

on

Ενώ ακόμα και παραδοσιακά πετρελαϊκές χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία, περνούν σε σημαντικές επενδύσεις στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), η καθυστέρηση στην ενεργειακή μετάβαση της χώρας μας, η οποία έχει σπουδαίο ενεργειακό δυναμικό, παραμένει  ένα δυσάρεστο γεγονός. Το υπάρχον ενεργειακό πλέγμα δεν είναι ούτε αποτελεσματικό, ούτε αποδοτικό, ούτε οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά βιώσιμο. Οι συμβατικές μορφές ενέργειας, όπως ο άνθρακας, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν περίπου το 84,8% της ακαθάριστης τελικής κατανάλωσης ενέργειας, ενώ το ποσοστό των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας καταλαμβάνει μόλις το 15,2% σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2016.

Το ενεργειακό ισοζύγιο, συνεπώς, της Ελλάδας παραμένει δυσανάλογο σε σχέση με αυτό που θα έπρεπε και θα μπορούσε να είναι. Η εικόνα γίνεται ακόμα πιο «σκοτεινή» αν συνυπολογίσουμε τις αρνητικές επιπτώσεις από την εκτεταμένη χρήση των συμβατικών μορφών ενέργειας και το κόστος τους το οποίο θα έπρεπε να ενσωματωθεί σε μια ολοκληρωμένη Μελέτη Κόστους – Οφέλους (Cost-Benefit Analysis) της Ελληνικής Οικονομίας. Ιδίως, αν λάβει κανείς υπόψη ότι, ενώ το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας μας έχει προσφέρει τα μάλα εδώ και δεκαετίες παγκοσμίως σε όλους τους τομείς των βιώσιμων μεταφορών (π.χ. ηλεκτρικά αυτοκίνητα, πλοία, αεροπλάνα με εναλλακτικά καύσιμα), το σχετικό μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών στη κατανάλωση καυσίμων μεταφορών στην Ελλάδα παραμένει λιγότερο από 2,0%, τότε αντιλαμβανόμαστε εύκολα ότι η χώρα μας, και σε αυτή την περίπτωση δεν αξιοποιεί όχι μόνο τους φυσικούς, αλλά ούτε και τους ανθρωπίνους πόρους της.

Το ερώτημα είναι πώς μπορεί να σχεδιαστεί μια έγκαιρη και αποτελεσματική μετάβαση σε ένα πιο βιώσιμο, προσιτό, ασφαλές και χωρίς αποκλεισμούς ενεργειακό σύστημα, όπως αποτυπώνεται στο Στόχο7 της Βιώσιμης Ανάπτυξης. Η Ελλάδα πρέπει να υιοθετήσει ρητώς ένα σύνολο διατάξεων, ικανών να αποδεσμεύσουν τη χώρα από την υψηλή εξάρτηση από το πετρέλαιο, αλλά και να σχεδιάσει πολιτικές ικανές να απορροφήσουν τα διαθέσιμα διεθνή και ευρωπαϊκά κονδύλια για την ενεργειακή μετάβαση.

Σύμφωνα με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, κ. Antonio Guterres, οι δαπάνες για την ενεργειακή μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλού άνθρακος θα ανέλθουν τα επόμενα χρόνια σε 37 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ επεσήμανε ότι «εάν οι χώρες ανταποκριθούν στις φιλοδοξίες τους να αυξήσουν την ηλιακή και αιολική ενέργεια και τα πράσινα κτίρια, να εγκαταστήσουν καθαρότερες μεταφορές και να εφαρμόσουν βιώσιμες λύσεις για τα απόβλητα, τότε υπάρχει επενδυτικό δυναμικό 23 τρισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2030».

Πέρα από το διεθνές πεδίο, στην Ελλάδα «ανοίγονται» νέες επενδυτικές ευκαιρίες μέσα από τα διαθέσιμα οικονομικά και επενδυτικά μέσα που προσφέρονται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα ευρωπαϊκά κονδύλια που διατίθενται προς διευκόλυνση της μετάβασης της ΕΕ σε μια καθαρή και σύγχρονη οικονομία είναι ποικίλα. Οι επενδύσεις σε σημαντικά ευρωπαϊκά έργα ενεργειακών υποδομών θα αγγίξουν τα 873 εκατομμύρια ευρώ, ενώ για την περίοδο 2014-2020, η ΕΕ επενδύει περίπου 918 εκατ. ευρώ στην ενεργειακή απόδοση για βελτιώσεις στα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, καθώς και στην υψηλή απόδοση συμπαραγωγής και τηλεθέρμανσης, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στην έξυπνη ενεργειακή υποδομή. Καθώς πρόκειται εν προκειμένω για μικρά κονδύλια σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, θα υποστηρίζει, επιπλέον, με τουλάχιστον 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ την έρευνα και την καινοτομία σε τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα, ενώ το πρόγραμμα «Ορίζοντας 2020» τη περίοδο 2018-2020 θα διαθέσει πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ για την υποστήριξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την ενέργεια και τη κλιματική αλλαγή, με το συνολικό ποσό να μπορεί να ανέλθει σε 3 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η χρηματοδοτική ανάγκη έρχεται να τονιστεί και από την Υψηλού Επιπέδου Συνδιάσκεψη για τη Χρηματοδότηση της Βιώσιμης Ανάπτυξης (High-level conference: Financing sustainable growth) που πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαρτίου 2018 υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η Διάσκεψη θέτει σε εφαρμογή τη στρατηγική της ΕΕ για μια πιο πράσινη και καθαρή ενέργεια, ενώ μέσω του Σχεδίου Δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επιτυγχάνεται ο αναπροσανατολισμός των ροών κεφαλαίων με την ΕΕ να δεσμεύεται να διαθέσει τουλάχιστον το 20% του προϋπολογισμού της σε δράσεις άμεσα συναφείς με το κλίμα και να επεκτείνει τη χρηματοδότηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων 2.0 μέχρι το 2020 αυξάνοντας τους επενδυτικούς στόχους στα 500 δισ. ευρώ.

Προσφέρονται, ως εκ τούτου, στην Ελλάδα ποικίλες ευκαιρίες για επενδύσεις στην καθαρή ενέργεια. Απαιτείται μόνο ο κατάλληλος μεσοπρόθεσμος στρατηγικός σχεδιασμός και το αντίστοιχο νομοθετικό πλαίσιο που να συνοδεύονται από ισχυρή πολιτική βούληση. Επιπλέον, στην ενεργειακή μετάβαση καίριο ρόλο θα διαδραματίσουν οι ενεργειακές αγορές, η συμπεριφορά των καταναλωτών και οι τεχνολογικές εξελίξεις, ενώ μοχλός για τη μετάβαση θα είναι αδιαμφισβήτητα η εκπαίδευση και οι επενδύσεις.

Continue Reading

BUSINESS

Διαχείριση της ανάπτυξης και των επιπτώσεων του αστικού τουρισμού

Published

on

Η διαχείριση των αυξανόμενων ροών του αστικού τουρισμού και των επιπτώσεών τους στις πόλεις και τους κατοίκους, είναι το αντικείμενο μιας νέας έκθεσης του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού (UNWTO).

Η έκθεση εξετάζει τον τρόπο διαχείρισης του τουρισμού σε αστικούς προορισμούς προς όφελος τόσο των επισκεπτών όσο και των κατοίκων.Προτείνει έντεκα στρατηγικές και 68 μέτρα για την κατανόηση και τη διαχείριση της αύξησης των επισκεπτών.

Η πρόσφατη ανάπτυξη του αστικού τουρισμού απαιτεί από τον κλάδο να εξασφαλίσει βιώσιμες πολιτικές και πρακτικές που ελαχιστοποιούν τις δυσμενείς επιπτώσεις του τουρισμού στη χρήση των φυσικών πόρων, των υποδομών, των μεταφορών, καθώς και στον κοινωνικοπολιτισμικό του αντίκτυπο.Οι αυξανόμενες αναφορές αρνητικών αντιλήψεων μεταξύ των τοπικών πληθυσμών έναντι των επισκεπτών, λόγω του υπερπληθυσμού, του θορύβου και άλλων ζητημάτων, έχουν οδηγήσει στη διάδοση όρων όπως ο «υπερτουρισμός» και «τουρισμοφοβία» στα μέσα ενημέρωσης.

Σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα του UNWTO Ζουράμπ Πολολικασβίλι, “Η διακυβέρνηση είναι το κλειδί.Η αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζει σήμερα ο αστικός τουρισμός είναι ένα πολύ πιο πολύπλοκο ζήτημα από αυτό που αναγνωρίζεται συνήθως.Πρέπει να θέσουμε έναν βιώσιμο οδικό χάρτη για τον αστικό τουρισμό και να θέσουμε τον τουρισμό στην ευρύτερη αστική ατζέντα. Πρέπει επίσης να διασφαλίσουμε ότι οι τοπικές κοινότητες θα δουν και θα επωφεληθούν από τις θετικές πτυχές του τουρισμού.”

Η έκθεση περιλαμβάνει ανάλυση των αντιλήψεων των κατοίκων για τον τουρισμό σε οκτώ ευρωπαϊκές πόλεις: το Άμστερνταμ, τη Βαρκελώνη, το Βερολίνο, την Κοπεγχάγη, τη Λισαβόνα, το Μόναχο, το Σάλτσμπουργκ και το Ταλίν, προκειμένου να κατανοηθούν καλύτερα οι προκλήσεις διαχείρισης του επισκέπτη σε αστικές περιοχές, ιδιαίτερα η σχέση μεταξύ κατοίκων και επισκεπτών.

“Δεν υπάρχει ενιαία λύση για την αντιμετώπιση του υπερτουρισμού. Αντ ‘αυτού, ο τουρισμός πρέπει να αποτελεί μέρος μιας στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη σε όλη την πόλη “, καταλήγει ο Dr. Ko Koens. Η έκθεση συνιστά ένα κοινό στρατηγικό όραμα μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων, φέρνοντας μαζί τους κατοίκους και τους επισκέπτες και υιοθετώντας προσεκτικό σχεδιασμό που σέβεται τα όρια της χωρητικότητας και τις ιδιαιτερότητες κάθε προορισμού. «Η συμμετοχή και η υποστήριξη των κατοίκων της περιοχής είναι καθοριστική για την επίτευξη βιώσιμου τουρισμού», εξηγεί ο καθηγητής Albert Postma. Η οικοδόμηση κοινής ευθύνης μεταξύ των άμεσα ή έμμεσα συμμετεχόντων στην ανάπτυξη του τουρισμού αποτελεί βασικό στοιχείο για την εξασφάλιση μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας.

Continue Reading

Trending

Copyright © 2018 PRESSCODE