Connect with us

GREEN

Τα Ηνωμένα Έθνη επενδύουν στη χρήση της φύσης για τη διαχείριση του νερού

Published

on

Την ανάγκη για χρήση της φύσης στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της αύξησης του πληθυσμού και της κλιματικής αλλαγής επισήμανε η ετήσια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών για την Παγκόσμια Ανάπτυξη του Νερού 2018. Η έκθεση καταδεικνύει ότι η ζήτηση νερού αυξάνεται στις αναπτυσσόμενες χώρες, ενώ ταυτόχρονα η πρόσβαση σε αυτό τίθεται σε κίνδυνο από την ανθρώπινη ανάπτυξη και παρέμβαση καθώς και από την κλιματική αλλαγή.

Η αποψίλωση των δασών, οι έντονες  μέθοδοι καλλιέργειας και η αστικοποίηση θέτουν τους πόρους υπό πίεση, ενώ η κλιματική αλλαγή καθιστά τμήματα του κόσμου ακόμα πιο ευαίσθητα τόσο στις ξηρασίες όσο και στις πλημμύρες. Tα Ηνωμένα Έθνη υποστηρίζουν ότι η φύση διαθέτει μια ποικιλία ανεκμετάλλευτων λύσεων για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων.

Στο πλαίσιο αυτό η Audrey Azoulay, γενική διευθύντρια της UNESCO δήλωσε ότι «χρειαζόμαστε νέες λύσεις στη διαχείριση των υδάτινων πόρων, ώστε να ανταποκριθούμε στις αναδυόμενες προκλήσεις για την ασφάλεια των υδάτων που προκαλούνται από την αύξηση του πληθυσμού και την κλιματική αλλαγή. Εάν δεν κάνουμε τίποτα, περίπου πέντε δισεκατομμύρια άνθρωποι θα ζουν σε περιοχές με ανεπαρκή πρόσβαση στο νερό μέχρι το 2050. Η παρούσα έκθεση προτείνει λύσεις που βασίζονται στη φύση για την καλύτερη διαχείριση του νερού. Αυτό είναι ένα σημαντικό καθήκον που όλοι πρέπει να πετύχουμε μαζί για να αποφύγουμε τις συγκρούσεις που σχετίζονται με το νερό.

Η έκθεση επιχειρηματολογεί υπέρ της συνεργασίας με τη φύση ώστε να υποστηριχτεί μια «οικονομία κυκλική και αποδοτική από πλευράς πόρων». Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνονται φυσικές διεργασίες όπως η κατακράτηση υγρασίας του εδάφους, η δημιουργία μεγάλων νέων υγροτόπων. Παράλληλα η έκθεση ενθαρρύνει την ενσωμάτωση τεχνικών που βρίσκονται σε αρμονία με τη φύση που μπορούν να αποκομίσουν περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά οφέλη και να συμβάλλουν στην επίτευξη των ζωτικών στόχων βιώσιμης ανάπτυξης μέχρι το 2020,.

Ο Gilbert F. Houngb o πρόεδρος του UN-Water και πρόεδρος του Διεθνούς Ταμείου Γεωργικής Ανάπτυξης από την πλευρά του δήλωσε ότι «για πολύ καιρό, ο κόσμος έχει υιοθετήσει την τεχνική των παρεμβάσεων ή τις « γκρίζες « υποδομές για τη βελτίωση της διαχείρισης των υδάτων. Με αυτές τις μεθόδους παρεμπόδισε συχνά την παραδοσιακή γνώση που στρέφεται  στις  πιο πράσινες προσεγγίσεις. Τρία χρόνια μετά την Ατζέντα για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του 2030 είναι καιρός να επανεξετάσουμε τις λύσεις που βασίζονται στη φύση για να βοηθήσουμε στην επίτευξη των στόχων διαχείρισης των υδάτων».

GREEN

Πως μπορεί το εμπόριο να σώσει τον πλανήτη- αρκεί να γίνει σωστά

Erik Solheim

Published

on

Στο Hyderabad, μια υπερσύγχρονη πανεπιστημιούπολη που φιλοξενεί μερικά από τα νεότερα και πιο λαμπρά μυαλά της Ινδίας, είναι ένας κόσμος θαυμάτων – μια όαση τεχνολογίας αιχμής σε συνδυασμό με την προστασία του περιβάλλοντος.

Ο χώρος τροφοδοτείται από σειρές ηλιακών συλλεκτών, που κατασκευάζονται στην Κίνα, με τεχνολογία back-end και καλωδίωση από την Αυστραλία, την Ινδία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι μία από τις επιτυχημένες επιχειρηματικές και τεχνολογικές ιστορίες πράσινης οικονομίας της Ινδίας. Μια νέα γενιά ινδών μηχανικών που ασχολούνται με την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ή λύσεων περιφερειακής ψύξης που θα χαρακτηρίζουν τα πράσινα κτίρια του μέλλοντος.

Είναι ένα ισχυρό σύμβολο του τρόπου με τον οποίο το εμπόριο και η εξάπλωση των αγαθών, των υπηρεσιών και των ιδεών μπορούν να βοηθήσουν να ξεκλειδώσουμε το είδος της δραματικής αλλαγής χαμηλών εκπομπών άνθρακα που πρέπει να επιτύχουμε στην παγκόσμια οικονομία. Το εμπόριο φέρνει τεχνολογία αιχμής σε μεγάλη κλίμακα, διακόπτοντας τις συνήθεις πρακτικές. Το εμπόριο διασφαλίζει ότι η τεχνολογία φτάνει εκεί όπου χρειάζεται, το πιο καινούργιο και αποδοτικότερο διαθέσιμο μηχάνημα. Σε γενικές γραμμές, το εμπόριο αποτελεί επίσης έναν από τους ισχυρότερους μηχανισμούς οικονομικής ανάπτυξης και μείωσης της φτώχειας.

Η Ατζέντα του 2030 καλεί όλες τις χώρες να χρησιμοποιήσουν το εμπόριο για να δημιουργήσουν έναν πιο αειφόρο, χωρίς αποκλεισμούς και ανθεκτικό κόσμο. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να εκμεταλλευτούμε τη θετική δυναμική των αμέτρητων κερδοφόρων ιδεών και δράσεων που αναδύονται σε όλο τον κόσμο. Πρέπει να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε το περιβάλλον και το εμπόριο ως μεμονωμένα ζητήματα. Αντίθετα, πρέπει να εναρμονίσουμε τις εμπορικές πολιτικές με περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς στόχους.

Πρέπει όλοι να μιλήσουμε περισσότερο για τους δεσμούς μεταξύ εμπορίου, περιβάλλοντος, ανθεκτικότητας και της επίδρασης αυτής της σύνδεσης στους ανθρώπους. Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι αυτές οι κοινότητες δεν αλληλεπιδρούν αρκετά. Αυτό είναι κάτι που προσπαθεί να αντιμετωπίσει το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών.

Ο Roberto Azevêdo, Γενικός Διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και εγώ, ξεκινήσαμε μια πρωτοβουλία για τη διεύρυνση και εμβάθυνση του διαλόγου μεταξύ των κυβερνήσεων, του ιδιωτικού τομέα και της κοινωνίας των πολιτών σχετικά με πρακτικούς τρόπους χρήσης του εμπορίου για την ενίσχυση του περιβάλλοντος και της παγκόσμιας οικονομίας.

Στόχος μας είναι να φωτίσουμε τις ευκαιρίες προσέγγισης του εμπορίου και του περιβάλλοντος και να τονίσουμε τη σημασία της στενής συνεργασίας μεταξύ κυβερνήσεων, επιχειρηματιών, επενδυτών, επιστημόνων, περιβαλλοντικών ακτιβιστών και γενικότερα της κοινωνίας των πολιτών. Για να ξεκινήσει αυτή η προσπάθεια, στις 2 Οκτωβρίου, θα φιλοξενήσουμε έναν υψηλού επιπέδου διάλογο με θέμα «Περιβάλλον, ευημερία και ανθεκτικότητα» στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου στη Γενεύη της Ελβετίας. Η εκδήλωση θα απαιτήσει δράσεις από τις χώρες, την κοινωνία των πολιτών και τον ιδιωτικό τομέα για να φέρει το εμπόριο σε στενότερη ευθυγράμμιση με έναν υγιέστερο, βιώσιμο, ανθεκτικό και ευημερούντα κόσμο.

Σήμερα εξακολουθούμε να βλέπουμε πολύ συχνά το εμπόριο που οδηγεί σε ήδη μη βιώσιμα επίπεδα κατανάλωσης πόρων, απόβλητα που παράγονται και απορρίπτονται, συμβάλλοντας στην αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, της ρύπανσης και της απώλειας της βιοποικιλότητας. Για παράδειγμα, οι εκπομπές από τον τομέα των μεταφορών, τη ραχοκοκαλιά του διεθνούς εμπορίου, αυξάνονται ραγδαία και αντιπροσωπεύουν, περίπου το 18% όλων των ανθρωπογενών εκπομπών CO2.

Εν τω μεταξύ, τα πρόσφατα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως οι πλημμύρες και οι τυφώνες, έχουν καταδείξει την ευπάθεια των αλυσίδων εφοδιασμού, μεταφορών και διανομής που υποστηρίζουν το σύγχρονο εμπόριο. Τα γεγονότα αυτά, καθώς και οι φυσικές καταστροφές, η αδυναμία προσαρμογής στις κλιματικές αλλαγές και οι κρίσεις ύδατος, συγκαταλέγονται στους πέντε πρώτους κινδύνους από την άποψη των αντιληπτών τους επιπτώσεων μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια.

Για να αντιμετωπιστούν αυτές οι εξελίξεις, χρειαζόμαστε την εμπορική και περιβαλλοντική διακυβέρνηση για να ενισχύσουμε την άλλη και να προωθήσουμε την ανθεκτικότητα. Αυτό μπορεί να ενισχύσει τις ορθές πρακτικές, τη βιώσιμη παραγωγή και κατανάλωση, τις επενδύσεις στο περιβάλλον και την ανάπτυξη πράσινων τεχνολογιών. Στην πραγματικότητα, οι χώρες της ομάδας G20 θα μπορούσαν να αυξήσουν το μέσο όρο της οικονομικής τους παραγωγής κατά 2,8% έως το 2050 μέσω ενός συνδυασμού πολιτικών για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την ενθάρρυνση των επενδύσεων σε υποδομές χαμηλών εκπομπών Οι συνεκτικές εμπορικές και περιβαλλοντικές πολιτικές μπορούν να υποστηρίξουν περαιτέρω τις λιγότερο ανεπτυγμένες οικονομίες ώστε να ενταχθούν στις πράσινες παγκόσμιες αλυσίδες αξίας μέσω ανοικτών αγορών.

Το εμπόριο δεν μπορεί να αποτελεί στόχο από μόνο του. Το εμπόριο πρέπει να οδηγήσει σε ένα καλύτερο, πιο πράσινο μέλλον. Η κοινή μας πρωτοβουλία με τον ΠΟΕ έχει τη δυνατότητα να μετατρέψει αυτό το όραμα σε πραγματικότητα.

Για να καταστήσουμε διαθέσιμα όλα τα πράσινα προϊόντα, χρειαζόμαστε εμπορικές πολιτικές που προωθούν καινοτόμες λύσεις και μειώνουν τους δασμολογικούς και μη φραγμούς στην εισαγωγή και εξαγωγή αυτών των προϊόντων. Πρέπει να μειώσουμε τη γραφειοκρατία και τα εμπόδια για το εμπόριο αειφόρων αγαθών και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων περιβαλλοντικά ορθών τεχνολογιών. Χρειαζόμαστε επίσης εμπορικές πολιτικές που να συνδέουν τη βιώσιμη παραγωγή με τη βιώσιμη κατανάλωση και να προωθήσουν μια ευρύτερη στροφή που βοηθά τους καταναλωτές να κάνουν καλύτερες επιλογές.

Η παγκόσμια διακυβέρνηση του εμπορίου πρέπει να εξελιχθεί και να γίνει πραγματικός σύμμαχος των πολυμερών προσπαθειών για την προστασία του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της συμφωνίας των Παρισίων. Η τιμολόγηση του άνθρακα θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως μηχανισμός για τη μείωση του παγκόσμιου αποτυπώματος του εμπορίου και για την ενθάρρυνση των επενδύσεων σε πράσινους τομείς. Το παγκόσμιο εμπορικό σύστημα πρέπει επίσης να συμβάλει ενεργά στην εξάλειψη των πρακτικών που είναι επιβλαβείς για το περιβάλλον. Οι νέοι κανόνες διεθνούς εμπορίου για τα ορυκτά καύσιμα και τις επιδοτήσεις αλιείας δεν θα ωφελήσουν μόνο το περιβάλλον, αλλά θα προωθήσουν ένα πιο δίκιο εμπορικό σύστημα. Η κατάργηση των επιδοτήσεων για ορυκτά καύσιμα, για παράδειγμα, θα αυξήσει τα έσοδα των κυβερνήσεων κατά 2,9 τρισεκατομμύρια δολάρια, μειώνοντας επίσης τις παγκόσμιες εκπομπές άνθρακα κατά 20% και τους θανάτους που σχετίζονται με την ατμοσφαιρική ρύπανση κατά 55%. Τα υπουργεία περιβάλλοντος και οι ομάδες δράσης θα πρέπει να συμμετέχουν στενά στις διαπραγματεύσεις αυτές.

Η συνεργασία δεν μπορεί να περιοριστεί στη θέσπιση διεθνών κανόνων ή θεσμών – τι γίνεται με την καθιέρωση επιτροπών περιβάλλοντος και εμπορίου σε εθνικό επίπεδο για να διασφαλιστεί η ευθυγράμμιση των εμπορικών πολιτικών με τους περιβαλλοντικούς στόχους;

Πολλές σημαντικές πρωτοβουλίες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη: Για παράδειγμα, η πατρίδα μου, η Νορβηγία, αντιμετωπίζει το εμπόριο των αποβλήτων. Σύμφωνα με μια νέα πρόταση, το πλαστικό θα προστεθεί στον κατάλογο των αποβλήτων που υπόκεινται σε ελέγχους βάσει της Σύμβασης της Βασιλείας – αντιμετωπίζοντάς το αποτελεσματικά ως επικίνδυνο. Εν τω μεταξύ, η Κίνα εξαλείφει ήδη τις εισαγωγές πλαστικών αποβλήτων, σταματώντας μία από τις αγορές για τη μη βιώσιμη χρήση του υλικού και συμβάλλοντας σε μια πιο κυκλική οικονομία.

Ένα πράγμα είναι σαφές – οι κυβερνητικές μας πολιτικές, οι μεμονωμένες δράσεις και οι εμπορικές πρακτικές που προωθούν φιλικές προς το περιβάλλον τεχνολογίες και προωθούν καινοτόμες λύσεις θα καθορίσουν τη μελλοντική βιωσιμότητα του πλανήτη μας. Μπορούμε και πρέπει να κάνουμε περισσότερα.

*Μετάφραση- απόδοση από το Modern Diplomacy μέσω της αποκλειστικής διεθνούς συνεργασίας με το presscode.gr

Continue Reading

GREEN

Οι κίνδυνοι από την κλιματική αλλαγή αυξάνονται: Οι κυβερνήσεις να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους

Published

on

Τρία χρόνια μετά από τις δεσμεύσεις που ανελήφθησαν στη COP21 στο Παρίσι, η συντριπτική πλειοψηφία των κυβερνήσεων δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα για να περιορίσει τους αυξανόμενους κινδύνους για το κλίμα. Με τις εκπομπές να αυξάνονται και πάλι, οι κυβερνήσεις πρέπει να κατευθυνθούν προς τη μετατόπιση των οικονομιών τους σε ένα μοντέλο χαμηλών εκπομπών άνθρακα.

Μια νέα έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΟΟΣΑ, δείχνει ότι μόνο εννέα από τις 180 χώρες που συνυπέγραψαν την συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή υπέβαλαν στην UNFCCC τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα για το 2050.

Εν τω μεταξύ, οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να δαπανούν μισό δισεκατομμύριο δολάρια ετησίως για επιδότηση πετρελαίου, άνθρακα ή φυσικού αερίου και οι περισσότεροι δεν έχουν σπάσει την εξάρτησή τους από τα ορυκτά καύσιμα. Επίσης, δεν αξιοποιούν επαρκώς τις δημόσιες δαπάνες ως μοχλό για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα μέσω των επενδύσεων σε υποδομές και καινοτομία χαμηλών εκπομπών.

“Μετά από όλες τις υποσχέσεις που έγιναν στο Παρίσι και παρά το γεγονός ότι έχουμε όλα τα εργαλεία που χρειαζόμαστε για να προχωρήσουμε, λόγω της αδράνειας διακινδυνεύουμε να χάσουμε τον πόλεμο για την κλιματική αλλαγή”, δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΟΣΑ Angel Gurría. “Οι κυβερνήσεις πρέπει να υλοποιήσουν πλήρως τις δεσμεύσεις τους και στη συνέχεια να αυξήσουν τη δράση τους εάν θέλουμε να διατηρήσουμε την παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας κάτω από τους 2 βαθμούς. Θα θέλαμε να βλέπουμε τις χώρες του ΟΟΣΑ να αναλάβουν ηγετικό ρόλο και να δίνουν το παράδειγμα και για άλλους.”

Για να επιτευχθεί ο στόχος του Παρισιού, οι παγκόσμιες εκπομπές CO2 πρέπει να μειωθούν γρήγορα φτάνοντας στο μηδέν κατά το δεύτερο μισό του αιώνα. Παρόλο που έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος στην πράσινη χρηματοδότηση και η εγρήγορση γύρω από τον κίνδυνο κλιματικών αλλαγών αυξάνεται – πρέπει να γίνουν πολλά ακόμα. Οι κυβερνήσεις πρέπει να υιοθετήσουν ένα πιο μετασχηματιστικό πρόγραμμα για τη χρηματοδότηση ενός μέλλοντος με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Η έκθεση προτείνει τρόπους ευθυγράμμισης περισσότερων δημόσιων και ιδιωτικών χρηματοοικονομικών ροών με τους στόχους του Παρισιού, ιδίως όσον αφορά τη χρηματοδότηση των υποδομών. Αυτό πρέπει να γίνει μέσω καλύτερου σχεδιασμού και προοπτικής, ενσωματώνοντας τις ανησυχίες για το κλίμα σε όλες τις αποφάσεις του προϋπολογισμού και αξιοποιώντας τις δημόσιες συμβάσεις σε υποδομές χαμηλών εκπομπών.

Η ανάλυση του ΟΟΣΑ κατέδειξε ότι η μετατόπιση των επενδύσεων υποδομής σε επιλογές χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, σε συνδυασμό με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για τη στήριξη της μετάβασης, θα μπορούσε στην πραγματικότητα να αυξήσει το παγκόσμιο ΑΕΠ κατά 5% έως το 2050, αντί να θέσει σε κίνδυνο την οικονομική ανάπτυξη. Αυτό περιλαμβάνει τις συνέπειες χαμηλότερου κινδύνου ζημιών από ακραία καιρικά φαινόμενα. Το κόστος της μετάβασης σε πράσινες υποδομές θα αντισταθμιστεί από την εξοικονόμηση καυσίμων. Ωστόσο, οι κεντρικές κυβερνήσεις έχουν κάνει λίγα πράγματα για την εξισορρόπηση των όρων ανταγωνισμού μεταξύ εναλλακτικών λύσεων υψηλών και χαμηλών εκπομπών.

Δυστυχώς, οι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής που βρίσκονται υπό κατασκευή ή προγραμματίζονται θα οδηγήσουν σε σχεδόν διπλασιασμό των εκπομπών από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Τα κίνητρα για τη μετάβαση στην πράσινη ενέργεια και τις υποδομές και τα αντικίνητρα για την εκπομπή σε όλους τους τομείς παραμένουν αδύναμα.

Continue Reading

GREEN

Πώς επηρεάζει την ΕΕ η κλιματική αλλαγή;

Published

on

Η κλιματική αλλαγή έχει επιφέρει επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, το περιβάλλον και στην οικονομία σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μάθε περισσότερα στο γράφημα.

© European Union 2018 -EP

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι ήδη ορατές στο οικοσύστημα, την οικονομία αλλά και την ευημερία των πολιτών.

Οι επιπτώσεις είναι μεγαλύτερες στη νότια Ευρώπη, παρόλο που σε μερικές περιπτώσεις υπάρχουν και ορισμένα οφέλη, όπως για παράδειγμα η μείωση της ζήτησης για θέρμανση και οι βελτίωση των συνθηκών στον τομέα της γεωργίας.

Περισσότερα στο γράφημα που ετοιμάσαμε.

Σχετικά με το γράφημα

Ο χάρτης αποτυπώνει το τρόπο με τον οποίο μπορεί να επηρεάσει η κλιματική αλλαγή διαφορετικές περιοχές στην Ευρώπη. Τα στοιχεία προέρχονται από έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος.

Continue Reading

Trending

Copyright © 2018 PRESSCODE