Connect with us

BUSINESS

Οι ευκαιρίες για την Ελλάδα από τις επενδύσεις στην καθαρή ενέργεια

Δρ Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου

Published

on

Ενώ ακόμα και παραδοσιακά πετρελαϊκές χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία, περνούν σε σημαντικές επενδύσεις στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), η καθυστέρηση στην ενεργειακή μετάβαση της χώρας μας, η οποία έχει σπουδαίο ενεργειακό δυναμικό, παραμένει  ένα δυσάρεστο γεγονός. Το υπάρχον ενεργειακό πλέγμα δεν είναι ούτε αποτελεσματικό, ούτε αποδοτικό, ούτε οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά βιώσιμο. Οι συμβατικές μορφές ενέργειας, όπως ο άνθρακας, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν περίπου το 84,8% της ακαθάριστης τελικής κατανάλωσης ενέργειας, ενώ το ποσοστό των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας καταλαμβάνει μόλις το 15,2% σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2016.

Το ενεργειακό ισοζύγιο, συνεπώς, της Ελλάδας παραμένει δυσανάλογο σε σχέση με αυτό που θα έπρεπε και θα μπορούσε να είναι. Η εικόνα γίνεται ακόμα πιο «σκοτεινή» αν συνυπολογίσουμε τις αρνητικές επιπτώσεις από την εκτεταμένη χρήση των συμβατικών μορφών ενέργειας και το κόστος τους το οποίο θα έπρεπε να ενσωματωθεί σε μια ολοκληρωμένη Μελέτη Κόστους – Οφέλους (Cost-Benefit Analysis) της Ελληνικής Οικονομίας. Ιδίως, αν λάβει κανείς υπόψη ότι, ενώ το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας μας έχει προσφέρει τα μάλα εδώ και δεκαετίες παγκοσμίως σε όλους τους τομείς των βιώσιμων μεταφορών (π.χ. ηλεκτρικά αυτοκίνητα, πλοία, αεροπλάνα με εναλλακτικά καύσιμα), το σχετικό μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών στη κατανάλωση καυσίμων μεταφορών στην Ελλάδα παραμένει λιγότερο από 2,0%, τότε αντιλαμβανόμαστε εύκολα ότι η χώρα μας, και σε αυτή την περίπτωση δεν αξιοποιεί όχι μόνο τους φυσικούς, αλλά ούτε και τους ανθρωπίνους πόρους της.

Το ερώτημα είναι πώς μπορεί να σχεδιαστεί μια έγκαιρη και αποτελεσματική μετάβαση σε ένα πιο βιώσιμο, προσιτό, ασφαλές και χωρίς αποκλεισμούς ενεργειακό σύστημα, όπως αποτυπώνεται στο Στόχο7 της Βιώσιμης Ανάπτυξης. Η Ελλάδα πρέπει να υιοθετήσει ρητώς ένα σύνολο διατάξεων, ικανών να αποδεσμεύσουν τη χώρα από την υψηλή εξάρτηση από το πετρέλαιο, αλλά και να σχεδιάσει πολιτικές ικανές να απορροφήσουν τα διαθέσιμα διεθνή και ευρωπαϊκά κονδύλια για την ενεργειακή μετάβαση.

Σύμφωνα με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, κ. Antonio Guterres, οι δαπάνες για την ενεργειακή μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλού άνθρακος θα ανέλθουν τα επόμενα χρόνια σε 37 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ επεσήμανε ότι «εάν οι χώρες ανταποκριθούν στις φιλοδοξίες τους να αυξήσουν την ηλιακή και αιολική ενέργεια και τα πράσινα κτίρια, να εγκαταστήσουν καθαρότερες μεταφορές και να εφαρμόσουν βιώσιμες λύσεις για τα απόβλητα, τότε υπάρχει επενδυτικό δυναμικό 23 τρισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2030».

Πέρα από το διεθνές πεδίο, στην Ελλάδα «ανοίγονται» νέες επενδυτικές ευκαιρίες μέσα από τα διαθέσιμα οικονομικά και επενδυτικά μέσα που προσφέρονται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα ευρωπαϊκά κονδύλια που διατίθενται προς διευκόλυνση της μετάβασης της ΕΕ σε μια καθαρή και σύγχρονη οικονομία είναι ποικίλα. Οι επενδύσεις σε σημαντικά ευρωπαϊκά έργα ενεργειακών υποδομών θα αγγίξουν τα 873 εκατομμύρια ευρώ, ενώ για την περίοδο 2014-2020, η ΕΕ επενδύει περίπου 918 εκατ. ευρώ στην ενεργειακή απόδοση για βελτιώσεις στα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, καθώς και στην υψηλή απόδοση συμπαραγωγής και τηλεθέρμανσης, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στην έξυπνη ενεργειακή υποδομή. Καθώς πρόκειται εν προκειμένω για μικρά κονδύλια σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, θα υποστηρίζει, επιπλέον, με τουλάχιστον 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ την έρευνα και την καινοτομία σε τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα, ενώ το πρόγραμμα «Ορίζοντας 2020» τη περίοδο 2018-2020 θα διαθέσει πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ για την υποστήριξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την ενέργεια και τη κλιματική αλλαγή, με το συνολικό ποσό να μπορεί να ανέλθει σε 3 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η χρηματοδοτική ανάγκη έρχεται να τονιστεί και από την Υψηλού Επιπέδου Συνδιάσκεψη για τη Χρηματοδότηση της Βιώσιμης Ανάπτυξης (High-level conference: Financing sustainable growth) που πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαρτίου 2018 υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η Διάσκεψη θέτει σε εφαρμογή τη στρατηγική της ΕΕ για μια πιο πράσινη και καθαρή ενέργεια, ενώ μέσω του Σχεδίου Δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επιτυγχάνεται ο αναπροσανατολισμός των ροών κεφαλαίων με την ΕΕ να δεσμεύεται να διαθέσει τουλάχιστον το 20% του προϋπολογισμού της σε δράσεις άμεσα συναφείς με το κλίμα και να επεκτείνει τη χρηματοδότηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων 2.0 μέχρι το 2020 αυξάνοντας τους επενδυτικούς στόχους στα 500 δισ. ευρώ.

Προσφέρονται, ως εκ τούτου, στην Ελλάδα ποικίλες ευκαιρίες για επενδύσεις στην καθαρή ενέργεια. Απαιτείται μόνο ο κατάλληλος μεσοπρόθεσμος στρατηγικός σχεδιασμός και το αντίστοιχο νομοθετικό πλαίσιο που να συνοδεύονται από ισχυρή πολιτική βούληση. Επιπλέον, στην ενεργειακή μετάβαση καίριο ρόλο θα διαδραματίσουν οι ενεργειακές αγορές, η συμπεριφορά των καταναλωτών και οι τεχνολογικές εξελίξεις, ενώ μοχλός για τη μετάβαση θα είναι αδιαμφισβήτητα η εκπαίδευση και οι επενδύσεις.

Αντιπρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Παγκοσμίου Οργανισμού Σύμπραξης για το Νερό. Τ. Βουλευτής Ν. Ηλείας, Προέδρου της Μόνιμης Ειδικής Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής

BUSINESS

Υπάρχει επιτυχημένος τρόπος ψηφιακού μετασχηματισμού μιας επιχείρησης;

Published

on

Παρά τους τεράστιους πόρους που δαπανώνται από τον ιδιωτικό τομέα για προγράμματα ψηφιακού μετασχηματισμού, τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά. Μια πρόσφατη έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στοχεύει στο να βοηθήσει τα ανώτερα στελέχη να αποφύγουν τα συνηθισμένα λάθη, κάνοντας τις σωστές ερωτήσεις. Η Ψηφιακή Επιχείρηση: Η μετάβαση από τον πειραματισμό στον μετασχηματισμό είναι ένας πρακτικός οδηγός για τον σχεδιασμό, τη δομή και την αλληλουχία επιτυχημένων προσπαθειών ψηφιακού μετασχηματισμού.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, αυτό το χρόνο πάνω από 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια θα δαπανηθούν από εταιρείες παγκοσμίως για τις προσπάθειές τους για ψηφιακό μετασχηματισμό και παρόλα αυτά, μόνο το 1% αυτών των προσπαθειών θα επιτύχει ή θα υπερβεί τις προσδοκίες τους.

Πέρυσι, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ ξεκίνησε το έργο Digital Enterprise σε συνεργασία με την Bain & Company για να βοηθήσει τις εταιρείες να κατανοήσουν πώς μπορούν να σχεδιάσουν και να εκτελέσουν επιτυχημένα προγράμματα ψηφιακών μετασχηματισμών.

Σύμφωνα με τον Mehran Gul, Πρόεδρο του προγράμματος για ψηφιακές επιχειρήσεις στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, «Τα στελέχη συχνά εστιάζουν τόσο στο δικό τους τομέα όσο και στις επιχειρησιακές λεπτομέρειες αυτού που κάνουν και δεν συνειδητοποιούν ότι οι πιο εντυπωσιακές ιδέες και προκλήσεις στο επιχειρηματικό τους μοντέλο μπορεί να προέρχονται έξω από τη δική τους βιομηχανία. Βοηθάμε τα στελέχη να κάνουν ένα βήμα πίσω, να διευρύνουν το περιφερειακό τους όραμα και να αρχίσουν συνομιλίες με ηγέτες από άλλες βιομηχανίες σχετικά με τις προοπτικές και τις εμπειρίες τους».

Η ομάδα εργασίας διαπίστωσε ότι, ενώ οι άνθρωποι είναι εξοικειωμένοι με τα brands που απέτυχαν να ακολουθήσουν-  BlackBerry, Kodak, Blockbuster – υπάρχουν επίσης παραδείγματα επιτυχημένης επανεμφάνισης που αποδεικνύουν ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός, αν και σκληρός, δεν είναι αδύνατος. Το Netflix πέρασε διαδοχικά κύματα εξέλιξης για δύο δεκαετίες, μεταμορφώνοντας από μια παραδοσιακή υπηρεσία DVD-by-mail στην μεγαλύτερη υπηρεσία online streaming βίντεο στις ΗΠΑ. Ο αριθμός των συνδρομητών Netflix στις ΗΠΑ ξεπερνά πλέον όλους τους συνδρομητές καλωδιακής τηλεόρασης, φτάνοντας το 73% όλων των νοικοκυριών. Η Dominos, που ιδρύθηκε το 1960, άρχισε να πραγματοποιεί βασικές επενδύσεις σε αναβαθμίσεις τεχνολογίας το 2001 και είναι πλέον η πέμπτη μεγαλύτερη εταιρεία ηλεκτρονικού εμπορίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Dominos έχει πάει από μια εταιρεία πίτσας ως μια εταιρεία τεχνολογίας που συμβαίνει να κάνει πίτσα.

«Η κατανόηση του ψηφιακού μετασχηματισμού και των δυνατοτήτων του έχει εξελιχθεί τόσο σε προσωπικό όσο και σε εταιρικό επίπεδο μέσω αυτής της εργασίας. Ενώ μεγάλο μέρος της τεχνολογίας είναι άμεσα διαθέσιμο, ενώ η πραγματική πρόκληση έγκειται στην ικανότητα αλλαγής των επιχειρηματικών μοντέλων και στον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε για να εκμεταλλευτούμε το δυναμικό που προσφέρουμε. Και αυτό εξαρτά την ψηφιακή επιτυχία από την ηγεσία και τις δυνατότητές της.

Σύμφωνα με την έκθεση, τα επιτυχημένα προγράμματα μετασχηματισμού υποδηλώνουν ότι, ενώ υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία στις μεμονωμένες εμπειρίες, εμφανίζονται μερικά κοινά θέματα. Οι επιτυχημένες εταιρείες αφομοιώνουν ψηφιακές στρατηγικές που μπορούν να αναπτυχθούν με αβεβαιότητα και να επιτύχουν μέσα από μια λογική «δοκιμής και μάθησης».

Αντί να επικεντρώνονται σε αυτά που πωλούν, εστιάζουν στις ανάγκες του πελάτη που εξυπηρετούν και συνεχίζουν να επανασχεδιάζουν το προϊόν ή την υπηρεσία τους για να αντιμετωπίσουν καλύτερα αυτές τις ανάγκες. Επενδύουν στην ανάπτυξη συστημάτων, τεχνολογίας και ταλέντων που μπορούν να τους βοηθήσουν να επιτύχουν τους ψηφιακούς τους στόχους. Τέλος, εστιάζουν στην εφαρμογή για να εξασφαλίσουν ότι τα επιτυχημένα πειράματα λειτουργούν και σε πραγματικές συνθήκες.

Τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα. Δεν είναι μόνο αυτό που μπορεί να κάνει η τεχνολογία αλλά πώς αντιδρούν οι άνθρωποι στην τεχνολογία. Δεν είναι μόνο τα ρομπότ. Είναι οι άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να πειραματιστούν με το καινούργιο.

Αυτό είναι που άλλαξε σήμερα σε σχέση με 20 χρόνια πριν. Είναι κάτι περισσότερο από δεδομένα, τεχνολογία και υπολογιστική ισχύ. Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι ανταποκρίνονται σε αυτό, αλλάζοντας τη συμπεριφορά τους τόσο γρήγορα και τόσο ριζικά.

Continue Reading

BUSINESS

Διαχείριση της ανάπτυξης και των επιπτώσεων του αστικού τουρισμού

Published

on

Η διαχείριση των αυξανόμενων ροών του αστικού τουρισμού και των επιπτώσεών τους στις πόλεις και τους κατοίκους, είναι το αντικείμενο μιας νέας έκθεσης του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού (UNWTO).

Η έκθεση εξετάζει τον τρόπο διαχείρισης του τουρισμού σε αστικούς προορισμούς προς όφελος τόσο των επισκεπτών όσο και των κατοίκων.Προτείνει έντεκα στρατηγικές και 68 μέτρα για την κατανόηση και τη διαχείριση της αύξησης των επισκεπτών.

Η πρόσφατη ανάπτυξη του αστικού τουρισμού απαιτεί από τον κλάδο να εξασφαλίσει βιώσιμες πολιτικές και πρακτικές που ελαχιστοποιούν τις δυσμενείς επιπτώσεις του τουρισμού στη χρήση των φυσικών πόρων, των υποδομών, των μεταφορών, καθώς και στον κοινωνικοπολιτισμικό του αντίκτυπο.Οι αυξανόμενες αναφορές αρνητικών αντιλήψεων μεταξύ των τοπικών πληθυσμών έναντι των επισκεπτών, λόγω του υπερπληθυσμού, του θορύβου και άλλων ζητημάτων, έχουν οδηγήσει στη διάδοση όρων όπως ο «υπερτουρισμός» και «τουρισμοφοβία» στα μέσα ενημέρωσης.

Σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα του UNWTO Ζουράμπ Πολολικασβίλι, “Η διακυβέρνηση είναι το κλειδί.Η αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζει σήμερα ο αστικός τουρισμός είναι ένα πολύ πιο πολύπλοκο ζήτημα από αυτό που αναγνωρίζεται συνήθως.Πρέπει να θέσουμε έναν βιώσιμο οδικό χάρτη για τον αστικό τουρισμό και να θέσουμε τον τουρισμό στην ευρύτερη αστική ατζέντα. Πρέπει επίσης να διασφαλίσουμε ότι οι τοπικές κοινότητες θα δουν και θα επωφεληθούν από τις θετικές πτυχές του τουρισμού.”

Η έκθεση περιλαμβάνει ανάλυση των αντιλήψεων των κατοίκων για τον τουρισμό σε οκτώ ευρωπαϊκές πόλεις: το Άμστερνταμ, τη Βαρκελώνη, το Βερολίνο, την Κοπεγχάγη, τη Λισαβόνα, το Μόναχο, το Σάλτσμπουργκ και το Ταλίν, προκειμένου να κατανοηθούν καλύτερα οι προκλήσεις διαχείρισης του επισκέπτη σε αστικές περιοχές, ιδιαίτερα η σχέση μεταξύ κατοίκων και επισκεπτών.

“Δεν υπάρχει ενιαία λύση για την αντιμετώπιση του υπερτουρισμού. Αντ ‘αυτού, ο τουρισμός πρέπει να αποτελεί μέρος μιας στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη σε όλη την πόλη “, καταλήγει ο Dr. Ko Koens. Η έκθεση συνιστά ένα κοινό στρατηγικό όραμα μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων, φέρνοντας μαζί τους κατοίκους και τους επισκέπτες και υιοθετώντας προσεκτικό σχεδιασμό που σέβεται τα όρια της χωρητικότητας και τις ιδιαιτερότητες κάθε προορισμού. «Η συμμετοχή και η υποστήριξη των κατοίκων της περιοχής είναι καθοριστική για την επίτευξη βιώσιμου τουρισμού», εξηγεί ο καθηγητής Albert Postma. Η οικοδόμηση κοινής ευθύνης μεταξύ των άμεσα ή έμμεσα συμμετεχόντων στην ανάπτυξη του τουρισμού αποτελεί βασικό στοιχείο για την εξασφάλιση μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας.

Continue Reading

BUSINESS

Η ανατροπή της «δικτατορίας του δολαρίου»

Published

on

Η «δικτατορία του δολαρίου» που έχει επιβληθεί στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου από τις Ηνωμένες Πολιτείες, θα ανατραπεί, δηλώνει συχνά ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και διαβεβαιώνει πως το νόμισμα της χώρας του δεν θα γίνει ακόμα ένα θύμα αυτής της δικτατορίας.

Προκειμένου να καταπολεμηθεί αυτή η «δικτατορία» έχουν γίνει προσπάθειες για την ενίσχυση των σχέσεων με την Κίνα, προκειμένου να αποκτήσουν πιο κυρίαρχη θέση στην παγκόσμια αγορά τόσο το ρούβλι όσο και το γουάν, επιδιώκοντας την αποδυνάμωση του δολαρίου. Ωστόσο, ο πρόεδρος Πούτιν κάνει λάθος, δεδομένου ότι συνδέει ένα ισχυρό νόμισμα με την εθνική ισχύ και θεωρεί ότι η υποτίμηση της αξίας του ρουβλίου είναι μια επίθεση έναντι της Ρωσίας. Αυτές οι δηλώσεις χρησιμοποιούνται απλά για προβολή ισχύος και φαίνεται πως αγνοούν την οικονομική πραγματικότητα που αντιμετωπίζει το Κρεμλίνο. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα πρέπει να προχωρήσει σε συγκεκριμένες δράσεις που θα δημιουργήσουν θετική οικονομική δυναμική, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ρωσική οικονομία από τις κυρώσεις και τις χαμηλές τιμές του πετρελαίου.

Ενώ η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Ρωσίας και έχει γίνει ο μεγαλύτερος καταναλωτής ορυκτών καυσίμων στον κόσμο –τομέας ζωτικής σημασίας για την ρωσική οικονομία, η κινεζική οικονομική κρίση του περασμένου Αυγούστου αποδυνάμωσε το γουάν και κατά συνέπεια αύξησε την πίεση στη ρωσική οικονομία. Η κινεζική οικονομική κατάρρευση και η υποτίμηση του γουάν είχε παγκόσμιες επιπτώσεις: από τη Wall Street μέχρι τη Βενεζουέλα και τη Σαουδική Αραβία. Στη Wall Street η πτώση στη χρηματιστηριακή αγορά δημιούργησε πανικό στους επενδυτές ενώ στη Σαουδική Αραβία και τη Βενεζουέλα, χώρες που έχουν βασιστεί στη συνεχή ενεργειακή δίψα της Κίνας, το σοκ ήταν μεγαλύτερο. Η Ρωσία, ωστόσο, η οποία εξάγει περίπου το 14% της ετήσιας παραγωγής πετρελαίου στην Κίνα, έχει πολλά περισσότερα να χάσει από την κινεζική οικονομική ύφεση, επειδή το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο βρίσκονται στην καρδιά της Ρωσικής οικονομίας, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 75% των εσόδων από τις εξαγωγές και πάνω από το 50% των δημοσιονομικών πόρων. Το ρωσικό ρούβλι, το οποίο συνδέεται άμεσα με την αγορά πετρελαίου, μειώνεται σταθερά τους τελευταίους 12 μήνες. Η τιμή του πετρελαίου έπεσε μέσα σε ένα χρόνο από τα 104$ στα 50$ ανά βαρέλι, ενώ την ίδια στιγμή το ρούβλι, το οποίο βρισκόταν τον Σεπτέμβριο του 2014 στα 36 ρούβλια ανά δολάριο, σήμερα βρίσκεται στα 68:1 σημειώνοντας τη μεγαλύτερη υποτίμηση από την παγκόσμια οικονομική ύφεση του 1997.

Εκτός από την υποτίμηση του νομίσματος, υπολογίζεται πως για κάθε ένα δολάριο που μειώνεται η τιμή του πετρελαίου, η Ρωσία χάνει κατ ‘εκτίμηση 2 δισ. δολάρια σε έσοδα. Όταν αυτό συνδυαστεί με άλλες δυσάρεστες παραμέτρους, όπως οι δυτικές κυρώσεις και οι υψηλές δαπάνες, είναι προφανές πως η Ρωσία εστιάζει σε λάθος σημείο όταν αναφέρεται στην «δικτατορία του δολαρίου», καθώς η πρόσδεση στο γουάν παρασύρει περαιτέρω το ρούβλι. Αυτή η στρατηγική είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

Μια άλλη παράμετρος που η Ρωσία κάπως αγνοεί –ή κάνει υπερβολικά θετικές εκτιμήσεις- είναι η αύξηση της γεωπολιτικής σημασίας του Ιράν μετά τη συμφωνία για τα πυρηνικά και την άρση των κυρώσεων. Η Ρωσία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια νέα αναζωογονημένη πετρελαιοπαραγωγό χώρα και ισχυρό περιφερειακό ανταγωνιστή που θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή της Κασπίας Θάλασσας. Το Ιράν ίσως να μην αποδειχθεί τόσο πρόθυμος σύμμαχος, όσο η Ρωσία εκτιμά πως θα είναι.

Ένα οικονομικά και πολιτικά ανεξάρτητο Ιράν, με αυξημένη περιφερειακή επιρροή, θα επιτρέψει τον εκσυγχρονισμό των άλλων χωρών της Κασπίας, καθώς και τη διαφοροποίηση των οικονομιών τους. Αυτό θα σήμαινε ότι το Τουρκμενιστάν και το Αζερμπαϊτζάν μπορεί τελικά να είναι σε θέση να απελευθερωθούν από τη ρωσική επιρροή. Ομοίως το Καζακστάν, μια χώρα που η οικονομία της βασίζεται στην ίδια αγορά βασικών προϊόντων όπως η Ρωσία, μπορεί τελικά να είναι σε θέση να μειώσει τις επιπτώσεις από την πτώση του ρωσικού νομίσματος στην οικονομία της.

Λίγοι αναλυτές εξετάζουν σοβαρά αυτές τις πιθανότητες, τόσο στη Δύση όσο και στο εσωτερικό της Ρωσίας και αυτό είναι λάθος. Η Ρωσία θεωρεί ότι η νέα πυρηνική συμφωνία θα βαθύνει τους δεσμούς και τη συνεργασία με το Ιράν, οδηγώντας τις δυο χώρες στην οικονομική ευημερία. Όμως η ιστορία μας δείχνει πως ένα ισχυρό Ιράν μπορεί να μην χρειάζεται τη Ρωσία, όσο το χρειάζεται εκείνη. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια δραματική αλλαγή στη ρωσο-ιρανικές σχέσεις. Όσο η Μόσχα θεωρεί πως αυτό θα ήταν γεωστρατηγικά αδύνατο και η μόνη της ανησυχία είναι η μάχη ενάντια στη «δικτατορία του δολαρίου», απλά αυξάνει τους κινδύνους για τον εαυτό της.

Γνωρίζουμε ήδη ότι ένα υποτιμημένο γουάν ενισχύει περαιτέρω την πτωτική τάση των τιμών του πετρελαίου πιέζοντας περισσότερο την ρωσική οικονομία. Ιστορικά, όταν το Κρεμλίνο αισθάνεται να απειλείται, συνήθως ψάχνει εξιλαστήρια θύματα αντί να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του. Η σημερινή απότομη επιβράδυνση της κινεζικής οικονομικής έχει ήδη επηρεάσει πολλούς τομείς της ρωσικής οικονομίας συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας, της μεταλλουργίας, της ξυλείας και της γεωργίας. Η μελλοντική συμμαχία με το Ιράν δεν αποτελεί εγγύηση. Οι δυτικές κυρώσεις εξακολουθούν να ισχύουν. Τα άλλα κράτη της Κασπίας μπορεί να το δουν ως μια ευκαιρία για να χαλαρώσουν τους οικονομικούς δεσμούς τους με τη Ρωσία. Υπάρχουν ήδη πολλά «πραγματικά» προβλήματα για ασχοληθεί το Κρεμλίνο από το να σπαταλά πολύτιμο χρόνο με οικονομικές φαντασιώσεις όπως η ανατροπή της «δικτατορίας του δολαρίου». Αυτό φαίνεται να είναι το μικρότερο από τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Continue Reading

Trending

Copyright © 2018 PRESSCODE