Connect with us

WORLD AFFAIRS

Καταπολέμηση της τρομοκρατίας: Τα μέτρα της ΕΕ για την πρόληψη νέων επιθέσεων

Published

on

Η ασφάλεια αποτελεί προτεραιότητα για την πλειονότητα των ευρωπαίων πολιτών (80%) που ζητούν από την ΕΕ να κάνει περισσότερα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Όπως οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι η τρομοκρατία δεν έχει σύνορα, το ίδιο θα έπρεπε να συμβαίνει και για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής.

Τα μέτρα της ΕΕ για την πρόληψη νέων επιθέσεων περιλαμβάνουν διεξοδικούς ελέγχους στα σύνορα της Ευρώπης, καλύτερη αστυνομική και δικαστική συνεργασία στον εντοπισμό υπόπτων και τον περιορισμό της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, την αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης και άλλα.

Βελτιώνοντας τους ελέγχους στα σύνορα της ΕΕ

Τον Απρίλιο του 2017  ξεκίνησαν συστηματικοί έλεγχοι στα εξωτερικά σύνορα για όλους όσους εισέρχονται στην ΕΕ,  συμπεριλαμβανομένων των Ευρωπαίων πολιτών, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ασφάλεια στη ζώνη Σένγκεν,.

Για να καταγραφούν οι μετακινήσεις πολιτών εκτός ΕΕ στο χώρο Σένγκεν και να επιταχυνθούν οι έλεγχοι, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και οι υπουργοί της ΕΕ συμφώνησαν σε νέο σύστημα καταχώρησης εισόδου/εξόδου υπηκόων τρίτων χωρών  στις 30 Νοεμβρίου 2017. Οι νέοι αυτοί έλεγχοι στα εξωτερικά σύνορα αναμένεται να καταστούν πλήρως λειτουργικοί το αργότερο μέχρι το 2020.

Καταπολέμηση των ξένων μαχητών Τουλάχιστον 7.800 ευρωπαίοι από 24 χώρες έχουν ταξιδέψει σε εμπόλεμες περιοχές  στη Συρία και το Ιράκ προκειμένου να ενταχθούν σε τζιχαντιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις, σύμφωνα με στοιχεία της Europol. Αν και υπάρχει μείωση των μετακινήσεων, ο αριθμός των ξένων μαχητών που επιστρέφουν αναμένεται να αυξηθεί εάν ο ISIS νικήσει στρατιωτικά ή καταρρεύσει.

Προκειμένου να ποινικοποιηθούν πράξεις όπως η εκπαίδευση ή τα ταξίδια για τρομοκρατικούς σκοπούς, καθώς και η οργάνωση ή η διευκόλυνση αυτού του ταξιδιού, η Ευρώπη θέσπισε νομοθεσία για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η οποία, μαζί με νέους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα, θα συμβάλει στην αντιμετώπιση του φαινομένου των ξένων μαχητών.

Καταστάσεις με τα ονόματα των επιβατών (PNR)

Οι αεροπορικές εταιρείες που πραγματοποιούν πτήσεις εκτός Ευρώπης είναι υποχρεωμένες να δίνουν στις εθνικές αρχές τα στοιχεία των επιβατών τους, όπως ονόματα, ημερομηνίες ταξιδιού, δρομολόγια και τρόπους πληρωμής.

Αυτές οι καταστάσεις με τα ονόματα επιβατών (PNR),χρησιμοποιούνται για την πρόληψη, ανίχνευση, διερεύνηση και δίωξη τρομοκρατικών και λοιπών εγκλημάτων. Οι διαπραγματεύσεις για τη δημιουργία του,  διήρκησαν πέντε χρόνια με το Κοινοβούλιο να επιμένει σε δικλείδες για τη διασφάλιση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων (αποκάλυψη φυλετικής προέλευσης, θρησκείας, πολιτικών πεποιθήσεων, υγείας ή γενετήσιου προσανατολισμού) και τη προστασία δεδομένων.

Ανακαλύψτε περισσότερα στον φάκελο για τις καταστάσεις με τα ονόματα των επιβατών.

Ενίσχυση της ανταλλαγής πληροφοριών για την καταπολέμηση του εγκλήματος και της τρομοκρατίας

Ο δράστης της επίθεσης στην αγορά των Χριστουγέννων στο Βερολίνο χρησιμοποίησε πολλαπλές ταυτότητες για να αποφύγει τις συνοριακές αρχές. Αυτό και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις υπογραμμίζουν τη σημασία της αποτελεσματικής ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών (αστυνομία, δικαστήρια, υπηρεσίες πληροφορίες) στα κράτη μέλη.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει ήδη πολλές βάσεις δεδομένων και πληροφοριακά συστήματα για τη διαχείριση των συνόρων και την εσωτερική ασφάλεια. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικεντρώνεται τώρα σε κανόνες που θα επιτρέψουν τη λειτουργικότητα μεταξύ των βάσεων δεδομένων και την ταυτόχρονη διαβούλευση των διαφόρων συστημάτων.

Η Europol, η αστυνομική υπηρεσία της ΕΕ, υποστηρίζει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των εθνικών αστυνομικών αρχών ως κέντρου πληροφόρησης για την εγκληματικότητα στην ΕΕ. Τον Μάιο του 2016, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμφώνησε να δώσει περισσότερες εξουσίες στην Europol για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας καθώς και για τη δημιουργία ειδικών μονάδων όπως το Ευρωπαϊκό Κέντρο Καταπολέμησης της Τρομοκρατίας (που ξεκίνησε στις 25 Ιανουαρίου 2016).

Μείωση της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας

Ένα αποτελεσματικό μέτρο για το τέλος της τρομοκρατίας είναι η μείωση των εσόδων τους και η διακοπή του εφοδιασμού. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιθυμεί οι χώρες της ΕΕ να εντοπίζουν τις ύποπτες οικονομικές συναλλαγές και τις φιλανθρωπικές οργανώσεις και να εξετάζουν επίσης την εμπορία πετρελαίου, τσιγάρων, χρυσού, πολύτιμων λίθων και έργων τέχνης.

Οι ευρωβουλευτές έχουν ολοκληρώσει την τελευταία ενημέρωση σχετικά με την οδηγία της ΕΕ για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, η οποία στενεύει τα περιθώρια για τις πλατφόρμες εικονικών νομισμάτων και τις ανώνυμες προπληρωμένες κάρτες.

Οι ευρωβουλευτές κατάφεραν επίσης να εξασφαλίσουν πρόσθετους πόρους στον προϋπολογισμό της ΕΕ για το 2018 για την καλύτερη καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος. Ακολουθώντας τις εκκλήσεις του ΕΚ για την παρακολούθηση εικονικών νομισμάτων, όπως το Bitcoin, ώστε να αποφευχθεί η χρήση τους για τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημιούργησε πρόσφατα ένα παρατηρητήριο blockchain.

Επικίνδυνα όπλα στα χέρια πολιτών

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάνει ότι είναι δυνατόν προκειμένου να μην καταλήγουν επικίνδυνα όπλα στα χέρια των λάθος ανθρώπων. Η αναθεωρημένη οδηγία για τα πυροβόλα κλείνει τα νομικά κενά που επέτρεψαν στους τρομοκράτες να χρησιμοποιούν ανακατασκευασμένα όπλα, για παράδειγμα στις επιθέσεις του Παρισιού το 2015. Απαιτείται από τα κράτη μέλη να διαθέτουν κατάλληλο σύστημα παρακολούθησης, διατηρώντας εξαιρέσεις για τους κυνηγούς, τα μουσεία και τους συλλέκτες.

Το Κοινοβούλιο πιέζει επίσης για καλύτερο έλεγχο στην εξαγωγή όπλων αλλά και για εμπάργκο στις εξαγωγές όπλων προς τη Σαουδική Αραβία

Πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης

Οι περισσότερες από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη διαπράχθηκαν από εγχώριους τρομοκράτες. Κατά συνέπεια, το Κοινοβούλιο πρότεινε μέτρα για την καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης και του εξτρεμισμού στις φυλακές, στο διαδίκτυο μέσω της εκπαίδευσης και της κοινωνικής ένταξης.

Το έργο της ΕΕ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί πεδίο συνεργασίας των κρατών μελών σε ζητήματα αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.

Οι ευρωβουλευτές και οι υπουργοί των κ-μ αποφασίζουν από κοινού μια σειρά αντιτρομοκρατικών νόμων.

Η στρατηγική της ΕΕ για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας βασίζεται σε τέσσερα σκέλη: την πρόληψη, την προστασία, την επιδίωξη και την ανταπόκριση. Το ισχύον πλαίσιο που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις προτάσεις της είναι η ευρωπαϊκή ατζέντα για την ασφάλεια 2015-2020, με στόχο τη διευκόλυνση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, του οργανωμένου εγκλήματος και του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο.

Έχουν υπάρξει πολλές πολιτικές της ΕΕ για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας τα τελευταία χρόνια και το σύστημα διαθέτει πολλούς παράγοντες, πληθώρα στρατηγικών και συνακόλουθες αλληλεπικαλύψεις. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συγκρότησε ειδική επιτροπή για να προτείνει τρόπους βελτίωσης της αποτελεσματικότητας και της αποτελεσματικότητας της αντίδρασης της ΕΕ στην τρομοκρατία.

WORLD AFFAIRS

Το αποτελεσματικό Σκανδιναβικό μοντέλο ήπιας ισχύος

Ammara Najeeb

Published

on

Οι πρόσφατες τάσεις δείχνουν ότι με την ευρεία χρήση των social media και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, η δημόσια διπλωματία έχει αναδειχθεί ως κύριο εργαλείο για την προώθηση θέσεων των κυβερνήσεων. Οι αρχές της δημόσιας διπλωματίας διευκολύνουν τις κυβερνήσεις να επιτύχουν συγκεκριμένους στόχους εξωτερικής πολιτικής, δημιουργώντας διεθνείς δεσμούς, βελτιώνοντας το επίπεδο κατανόησης, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και εξαλείφοντας τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα. Κορυφαίοι αναλυτές θεωρούν ότι η δημόσια διπλωματία είναι ένα από τα πιο ισχυρά μέσα ήπιας ισχύος μέσω της οποίας μια χώρα μπορεί να αυξήσει τη φήμη και την αναγνώρισή της στο εξωτερικό. Η θετική αντίληψη και η εικόνα μιας χώρας στο εξωτερικό έχει πολλαπλά οφέλη: ενισχυμένες ξένες άμεσες επενδύσεις, βελτιωμένο διεθνές εμπόριο, τόνωση του τουρισμού και ενίσχυση της αμοιβαίας συνεργασίας σε φυσικές καταστροφές.

Τα μικρά και μεσαία κράτη χρησιμοποιούν την ήπια ισχύ ως εργαλείο προβολής της δημόσιας εικόνας τους αποκτώντας τεράστια οφέλη. Σύμφωνα με τον Jozef Batora, για αυτή την ομάδα κρατών, η δημόσια διπλωματία αντιπροσωπεύει «μια ευκαιρία να αποκτήσουν επιρροή και να διαμορφώσουν τη διεθνή ατζέντα με τρόπους που ξεπερνούν τους περιορισμένους πόρους και την οικονομική δύναμη». Τα Σκανδιναβικά κράτη (Δανία, Φινλανδία, Νορβηγία και Σουηδία) αποτελούν το τέλειο παράδειγμα. Το Soft Power Survey, το 2012 κατέταξε αυτές τις τέσσερις χώρες στις κορυφαίες δεκατρείς ισχυρότερες χώρες του κόσμου. Το μυστικό της επιτυχίας τους είναι η υιοθέτηση εξατομικευμένων στρατηγικών δημόσιας διπλωματίας, παράλληλα με την ικανότητα να χρησιμοποιούν την περιφερειακή συνεργασία ως εργαλείο για την προώθηση στόχων εξωτερικής πολιτικής.

Η Νορβηγία, χρησιμοποιώντας εξειδικευμένη διπλωματία, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ειρηνευτική διαμεσολάβηση, η Σουηδία επικεντρώθηκε στο διάλογο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των γυναικών, η Δανία και η Φινλανδία υιοθέτησαν την ανοιχτή κοινωνία, προσελκύοντας νέους επιστήμονες και εταιρείες υψηλής τεχνολογίας που επιδιώκουν να επενδύσουν στο εξωτερικό. Τέτοια καινοτόμα και ελκυστικά βήματα επέτρεψαν στα κράτη να βελτιώσουν την αναγνώριση και την αποδοχή τους σε διεθνές επίπεδο, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της ήπιας ισχύος και της ικανότητάς τους να επηρεάζουν τη διεθνή ατζέντα. Επίσης, χρησιμοποίησαν τακτικές περιφερειακής συνεργασίας για τη διάδοση του μηνύματός τους στο παγκόσμιο κοινό.

Αυτά τα κράτη υιοθέτησαν πολιτικές δίνοντας προτεραιότητα στη δέσμευσή τους στη διεθνή ειρήνη, υποστηρίζοντας διεθνείς οργανισμούς και ενισχύοντας το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών. Διαδραματίζουν ηγετικό ρόλο ως ειρηνοποιοί στον τομέα της διεθνούς ασφάλειας, της παγκόσμιας ευημερίας και της περιβαλλοντικής πολιτικής. Παρέχουν συνεχή βοήθεια σε αναπτυσσόμενες χώρες σε ανθρωπιστική βάση, η οποία ενισχύει τη φήμη και την αναγνώρισή τους σε διεθνές επίπεδο

Οι σκανδιναβικές χώρες διαθέτουν το πολιτιστικό υπόβαθρο για να διευκολύνουν τον πολιτισμικό διάλογο για την πρόληψη και τον τερματισμό των συγκρούσεων, την ενίσχυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την αύξηση της κοινωνικής σταθερότητας.

Η σουηδική κυβέρνηση αποφάσισε να υιοθετήσει την Πολιτική της Παγκόσμιας Ανάπτυξης. Πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο διαφορετικοί τομείς πολιτικής θα είναι σε θέση να συνεργαστούν για μια θετική παγκόσμια ανάπτυξη. Επίσης, αποφάσισαν να διαδραματίσουν ρόλο στη μείωση της φτώχειας σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω της σουηδικής στρατηγικής για τη συνεργασία και την ανάπτυξη, η οποία θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις λιγότερο ανεπτυγμένες κοινωνίες, ειδικότερα των φτωχών χωρών.

Η συνεργασία αυτή θα συμβάλει σημαντικά στην ενίσχυση των δημοκρατικών κανόνων και θα δημιουργήσει συνθήκες που θα βοηθήσουν τους ανθρώπους να απαλλαγούν από το πρόβλημα της φτώχειας. Ο γενικός στόχος της σουηδικής στρατηγικής για την αναπτυξιακή συνεργασία είναι να βοηθήσει τους ανθρώπους που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας να βελτιώσουν το βιοτικό τους επίπεδο, ξεπερνώντας τις κακές οικονομικές συνθήκες.

Η ιστορική κληρονομιά της μη συμμετοχής στις διεθνείς συγκρούσεις και του σοσιαλιστικού διεθνισμού έχει σημαντικές και θετικές επιπτώσεις στον λόγο της εξωτερικής πολιτικής τους. Τέτοιες εξατομικευμένες διπλωματικές στρατηγικές με συνεπείς πρωτοβουλίες περιφερειακής συνεργασίας διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της αξιοπιστίας και του σεβασμού αυτών των κρατών στη διεθνή κοινότητα.

*Μετάφραση- απόδοση από το Modern Diplomacy μέσω της αποκλειστικής διεθνούς συνεργασίας με το presscode.gr

Continue Reading

WORLD AFFAIRS

Γιατί η ψηφιακή και η παραδοσιακή διπλωματία θα συνυπάρχουν στο μέλλον

Rodrigo Vaz

Published

on

Τα τελευταία χρόνια μια χιονοστιβάδα τεχνολογικών καινοτομιών ανάγκασε τις διπλωματικές αντιπροσωπείες να προσαρμοστούν. Οι πρεσβείες χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο τις πλατφόρμες των κοινωνικών μέσων όπως το Facebook και το Twitter, ακόμη και αν αυτό γίνεται με απροθυμία. Επιπλέον, το φαινόμενο των big data υποδεικνύει ότι ο ρόλος των διπλωματικών αποστολών ως «συλλέκτες» πληροφοριών θα ενισχυθεί, υπό την προϋπόθεση ότι τα εθνικά διπλωματικά συστήματα θα αξιοποιήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το όλο και μεγαλύτερο αριθμό διαθέσιμων δεδομένων.

Ο ρόλος της ψηφιακής διπλωματίας ανοίγει το δρόμο για άλλη μια σημαντική αλλαγή, η οποία είναι η άνοδος των μη κρατικών οντοτήτων που αποτελούν μια τεράστια πρόκληση για την επικράτηση στον διπλωματικό κόσμο. Αυτές οι νέες ψηφιακές πλατφόρμες προσφέρουν έναν πολύ πιο εύκολο τρόπο να προσεγγίσουν και να επηρεάσουν τόσο το τοπικό όσο και το παγκόσμιο κοινό. Πράγματι, όπως τονίζει ο Shaun Riordan, «η πληθώρα νέων φορέων – κυβερνητικών και μη – στις διεθνείς σχέσεις είναι πραγματικά εκπληκτική, όπως και η εκθετική τους ανάπτυξη».

Όλα αυτά έρχονται σε μια εποχή που οι εσωτερικές συνθήκες υποβάλλονται σε βαθιές αλλαγές. Τα Υπουργεία Εξωτερικών πιέζονται όλο και περισσότερο για μείωση των δαπανών, καθώς πολλές χώρες, ιδίως σε όλη την Ευρώπη, επιδιώκουν να εξισορροπήσουν τους δημόσιους προϋπολογισμούς τους. Αυτό έχει οδηγήσει σε εξορθολογισμό του κόστους όπου είναι δυνατόν, συχνά με συμμαχικές χώρες που αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν τους πόρους τους μαζί . Αυτό με τη σειρά του έθεσε το σκηνικό για την άνοδο της εμπορικής διπλωματίας. Όλο και περισσότερο οι κυβερνήσεις ενθαρρύνουν τις εγχώριες επιχειρήσεις να εμπορεύονται, αλλά και να επιδιώκουν να κάνουν τις χώρες τους έναν ελκυστικό προορισμό για άμεσες ξένες επενδύσεις, έρευνα και ανάπτυξη.

Ένα παράδειγμα που φαίνεται να έχει προσπαθήσει να αντιμετωπίσει όλες αυτές τις νέες προκλήσεις ήταν η περίοδος που ο Tom Fletcher πέρασε ως βρετανός πρεσβευτής στο Λίβανο. Ο Πρέσβης επέλεξε να υιοθετήσει ένα άμεσο και ανεπίσημο στυλ επικοινωνίας για να προσεγγίσει τη χώρα υποδοχής του, η οποία περιελάμβανε συχνά tweeting και blogging. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο κ. Fletcher προώθησε ενεργά το εμπόριο μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και του Λιβάνου, χρηματοδοτώντας αρκετές εμπορικές εκθέσεις, διευκολύνοντας παράλληλα εμπορικές συμφωνίες μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και του Λιβάνου.

Ο αντίκτυπος φαίνεται να ήταν ιδιαίτερα θετικός. Το διμερές εμπόριο διπλασιάστηκε σε διάστημα τριών ετών και οι ένοπλες δυνάμεις του Λιβάνου χρησιμοποιούν τώρα βρετανικά οχήματα και μια σειρά βρετανικών δορυφορικών συστημάτων. Η περίοδος του κ. Fletcher ως Πρεσβευτή του Ηνωμένου Βασιλείου φαίνεται να υποδηλώνει έναν νέο τρόπο διπλωματίας, με πρόσθετους ρόλους για τον Πρέσβη: ίσως πιο ανεπίσημο, αλλά αναμφισβήτητα με μεγαλύτερη δημόσια προβολή και υποστηρικτή της χώρας με πολιτιστικούς και εμπορικούς όρους .

Η διπλωματία ζει

Παρά τις αλλαγές και τη συζήτηση γύρω από τις αλλαγές που αναμένονται στον διπλωματικό κόσμο, αξίζει να σκεφτούμε αν ο ενθουσιασμός για το μέλλον των διπλωματικών αποστολών δεν ενέχει κάποια υπερβολή. Εξάλλου, πολλές από τις καινοτομίες που συζητούνται είναι μέσα στους πρωταρχικούς στόχους που οι διπλωματικές αποστολές έχουν υπηρετήσει: η προώθηση των συμφερόντων μιας χώρας και η προστασία των πολιτών της στο εξωτερικό.

Επιπλέον, καθώς η ψηφιοποίηση των διπλωματικών αντιπροσωπειών μπορεί τελικά να γίνει, ο ρόλος της πρεσβείας ως κτιρίου είναι και θα παραμείνει ένα βασικό εργαλείο της εξωτερικής πολιτικής μιας χώρας. Η περίπτωση του Julius Assange παρέχει ένα σαφές παράδειγμα. Αφού κατηγορήθηκε για εγκλήματα σεξουαλικής φύσης στη Σουηδία, δήλωσε ότι είναι πολιτικός κρατούμενος και κατέφυγε στην Πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο, από όπου του χορηγήθηκε άσυλο- έκτοτε δεν έφυγε από εκεί.

Ακόμη και αν πρόκειται για ένα εξαιρετικά ασυνήθιστο παράδειγμα, δείχνει ότι οι πρεσβείες παραμένουν αναντικατάστατες. Πράγματι, η διπλωματία δεν μπορεί ποτέ να φορτωθεί πλήρως σε ένα «cloud». Όταν ο Tom Fletcher γράφει ότι το διπλωματικό μοντέλο του 2025 δεν θα βλέπει την πρεσβεία ως κτήριο, αλλά ως ιδέα, αυτή η ιδέα δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να διαχωριστεί από το ίδιο το κτίριο.

Οι πρεσβείες θα παραμείνουν βασικά στοιχεία του εθνικού διπλωματικού συστήματος μιας χώρας. Διατηρούν την αναντικατάστατη λειτουργία από την άποψη της προβολής ισχύος μιας χώρας παγκοσμίως και την προστασία των πολιτών της στο εξωτερικό σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Ωστόσο, οι τεκτονικές αλλαγές που παρακολουθούμε θα αναγκάσουν τη δομή των πρεσβειών να αλλάξουν ριζικά. Υπάρχει πολλαπλασιασμός των διαθέσιμων πληροφοριών καθώς και η εμφάνιση νέων ψηφιακών πλατφορμών και δικτύων κοινωνικών μέσων. Έτσι, οι πρεσβείες πιθανόν να είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Tom Fletcher, “διαχειριστές” αντί “πάροχοι” πληροφοριών όταν επικοινωνούν με τα εθνικά γραφεία τους.

Φυσικά, αυτό δεν είναι ένα μοντέλο που θα ταιριάζει αναγκαστικά με τις πραγματικότητες όλων των κρατών του κόσμου. Καταρχάς, υπάρχει υψηλός βαθμός εκπροσώπησης στη διπλωματία. Όλοι οι διπλωμάτες δεν είναι ή δεν θα είναι ποτέ “αυθεντικοί, ευέλικτοι, συνδεδεμένοι και με επιρροή”. Επιπλέον, οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ιδιαιτερότητες κάθε χώρας θα καθορίζουν πάντα τις προτεραιότητες που θέτει για να επιτευχθούν οι σκοποί της. Επομένως, τα εθνικά διπλωματικά συστήματα ήταν πάντα εξαιρετικά ασύμμετρα μεταξύ τους και θα παραμείνουν αναμφίβολα τόσο – σε αριθμό, μέγεθος και πεδίο εφαρμογής . Για παράδειγμα, το Ηνωμένο Βασίλειο έχει 226 διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό. Η Εσθονία, στις 45, έχει πολύ λιγότερες. Ωστόσο, και οι δύο χώρες έχουν θέματα που θα θέλουν να αντιμετωπίσουν οι διπλωματικές αποστολές τους, και οι δύο έχουν πολιτικές, οικονομικές και πολιτιστικές ατζέντες που θα επιδιώξουν να τρέξουν στο εξωτερικό. Τα θέματα αυτά συχνά αλληλεπιδρούν: η υπηρεσία της οικονομικής διπλωματίας της Πορτογαλίας, προβάλλοντας την χώρα ως πρωτοπόρο της ψηφιακής καινοτομίας ήταν σίγουρα ένας βασικός παράγοντας για να πεισθεί η Αίγυπτος να αγοράσει τις τεχνολογίες καινοτομίας της δημόσιας διοίκησης της Πορτογαλίας . Σε τέτοιου είδους συνέργειες βρίσκεται το κλειδί για την υπέρβαση των προκλήσεων που θα αντιμετωπίσει στο μέλλον η διπλωματική αντιπροσώπευση.

*Μετάφραση- απόδοση από το Modern Diplomacy μέσω της αποκλειστικής διεθνούς συνεργασίας με το presscode.gr

Continue Reading

WORLD AFFAIRS

Όσα πρέπει να γνωρίζετε για τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών

Published

on

Κάθε χρόνο το Σεπτέμβριο, οι ηγέτες των χωρών συγκεντρώνονται για δύο εβδομάδες στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, για να συζητήσουν τα καίρια ζητήματα της εποχής μας και να θέσουν την παγκόσμια ατζέντα για τον επόμενο χρόνο. Η 73η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ξεκίνησε αυτή την εβδομάδα και το ετήσιο debate υψηλού επιπέδου του Οργανισμού, ξεκινά την Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου, όπου οι ηγέτες κάθε χώρας θα απευθυνθούν στον πλανήτη.

Η πολυάσχολη ατζέντα καλύπτει όλο το φάσμα των διεθνών θεμάτων, όπως η αειφόρος ανάπτυξη, η κλιματική αλλαγή, η ειρήνη και η ασφάλεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι ανησυχίες για τη δημόσια υγεία και η ισότητα των φύλων.

Εδώ είναι έξι πράγματα που ίσως δεν γνωρίζετε σχετικά με τη Γενική Συνέλευση και την φετινή Συζήτηση:

  1. Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών: μία χώρα, μία ψήφος

Σήμερα, τα Ηνωμένα Έθνη απαρτίζονται από 193 κράτη μέλη (υπήρχαν μόλις 51 όταν ιδρύθηκαν το 1945). Κάθε κράτος μέλος έχει ίση φωνή και ψήφο. Για να αναφέρουμε μόνο κάποιες από τις κρίσιμες λειτουργίες του, ο ΓΓ συζητά και ψηφίζει (εφόσον είναι απαραίτητο, εάν δεν υπάρχει συναίνεση) σε μια τεράστια ποικιλία θεμάτων διεθνούς πολιτικής. αποφασίζει για τον προϋπολογισμό του ΟΗΕ και εκλέγει τα μη μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, μαζί με την επίσημη επιλογή του καθένα που κατέχει την κορυφαία θέση του Γενικού Γραμματέα.

  1. Αυτή είναι η τέταρτη φορά που στη γενική συνέλευση προεδρεύουσα είναι γυναίκα

Πριν από κάθε σύνοδο της Γ.Σ., εκλέγεται νέος Πρόεδρος. Ο Πρόεδρος της 73ης Γενικής Συνέλευσης είναι η Μαρία Φερνάντα Εσπινόσα , πρώην Υπουργός Εξωτερικών του Εκουαδόρ. Από 73 Προέδρους, είναι μόνο η τέταρτη γυναίκα και η πρώτη λατινοαμερικανίδα που κατείχε ποτέ τη θέση.

  1. Η φετινή συζήτηση θα επικεντρωθεί στην παγκόσμια ηγεσία και τις κοινές ευθύνες

Κάθε χρόνο, ο Πρόεδρος σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη και τον Γενικό Γραμματέα, επιλέγει ένα θέμα για την εβδομάδα της γενικής συζήτησης όπου οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων κάνουν δηλώσεις. Το επίσημο θέμα για το 2018 είναι να κάνουμε τον ΟΗΕ σημαντικό για όλους: παγκόσμια ηγεσία και κοινές ευθύνες για ειρηνικές, δίκαιες και βιώσιμες κοινωνίες.

Στην επιστολή της που εξηγεί την φετινή επιλογή, η Πρόεδρος της Συνέλευσης Εσπινόσα, κάλεσε τους ηγέτες των χωρών να αναφερθούν στη σημασία ενός κοινού οράματος των Ηνωμένων Εθνών. Η συζήτηση θα αρχίσει στις 25 Σεπτεμβρίου και θα διεξαχθεί για έξι ημέρες.

  1. Κατά τη διάρκεια της γενικής συζήτησης, η Βραζιλία μιλάει πρώτη, ακολουθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες και στη συνέχεια …

Η γενική συζήτηση δεν είναι στην πραγματικότητα μια συζήτηση. Τα κράτη μέλη εκ περιτροπής διατυπώνουν ομιλίες και τους παρέχεται δικαίωμα απάντησης όταν απαιτείται. Από το 1947, η πρώτη χώρα που μιλούσε είναι η Βραζιλία, επειδή σύμφωνα με το πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών κατά τα πρώτα χρόνια του Οργανισμού κανείς δεν ήθελε να είναι ο πρώτος ομιλητής και η Βραζιλία πάντα αναλάμβανε την ευθύνη. Αυτό έχει γίνει πλέον παράδοση.

Το δεύτερο σημείο πηγαίνει στη χώρα φιλοξενίας (ΗΠΑ) και στη συνέχεια η σειρά των ομιλητών ακολουθεί έναν πολύπλοκο αλγόριθμο που αντικατοπτρίζει το επίπεδο εκπροσώπησης, τη γεωγραφική ισορροπία, τη σειρά με την οποία καταγράφηκε το αίτημα για ομιλία και άλλα.

Αν και οι ομιλητές καλούνται να περιορίσουν την ομιλία τους σε λιγότερο από 15 λεπτά, οι ηγέτες του κόσμου συχνά πηγαίνουν πολύ πέρα από αυτό . Η μακρότερη ομιλία που έγινε μέχρι σήμερα στη Γενική Συνέλευση έγινε από τον Φιντέλ Κάστρο της Κούβας, ο οποίος μίλησε για 4,5 ώρες το 1960 (αν και αυτό δεν ήταν κατά τη διάρκεια της Γενικής Συζήτησης).

  1. Αναμένεται να υιοθετηθεί μια πολιτική διακήρυξη για την ειρήνη προς τιμήν του Νέλσον Μαντέλα

Τον Δεκέμβριο του 2017, η Γενική Συνέλευση ψήφισε τη διεξαγωγή συνόδου ολομελείας για την παγκόσμια ειρήνη προς τιμήν της εκατονταετούς γέννησης του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου και παγκόσμια εικόνα της Ν. Αφρικής, Νέλσον Μαντέλα. Στις 24 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί η Σύνοδος Κορυφής για τη Νεολαία του Nelson Mandela και τα κράτη μέλη αναμένεται να υιοθετήσουν Πολιτική Διακήρυξη η οποία συντάχθηκε καθ ‘όλη τη διάρκεια του έτους.

Το κείμενο δηλώνει τη δεκαετία 2019-2028 «Δεκαετία της ειρήνης Nelson Mandela» και καλεί όλους τους ηγέτες του κόσμου να «κάνουν το αδύνατο δυνατό» και να «διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους για να επιδιώξουν τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, ανάπτυξη και ανθρώπινα δικαιώματα».

  1. Η Γενική Συνέλευση θα εξετάσει δεκάδες άλλα κρίσιμα παγκόσμια ζητήματα και θα τα φέρει στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας γεωπολιτικής σκηνής

Εκτός από τη γενική συζήτηση και τις άλλες συνεδριάσεις της Ολομέλειας, οι εβδομάδες της Γενικής Συνέλευσης περιλαμβάνουν έναν μακρύ κατάλογο συναντήσεων και συμβάντων.

Η 73η σύνοδος θα περιλαμβάνει συνάντηση υψηλού επιπέδου για τη χρηματοδότηση της ατζέντας για την αειφόρο ανάπτυξη του 2030 στις 24 Σεπτεμβρίου. ένα γεγονός για την ανανέωση της διεθνούς δέσμευσης και της Δράσης για τη διατήρηση της ειρήνης στις 25. μια δευτεροβάθμια εκδήλωση υψηλού επιπέδου σχετικά με τη βία κατά των ατόμων LGBTI , επίσης στις 25 Σεπτεμβρίου. μια εκδήλωση υψηλού επιπέδου για τον τερματισμό της φυματίωσης στις 26, μια σειρά ανθρωπιστικών θεματικών εκδηλώσεων, όπως οι κρίσεις της Υεμένης και του Νότου Σουδάν και πολλά άλλα .

Continue Reading

Trending

Copyright © 2018 PRESSCODE