Connect with us

WORLD AFFAIRS

Το εφιαλτικό όραμα μιας κοινωνίας τυφλωμένης από το φόβο και το μίσος

Published

on

Photo by Milada Vigerova on Unsplash

Η Διεθνής Αμνηστία δημοσίευσε σήμερα την ετήσια ανασκόπηση της για τα ανθρώπινα δικαιώματα και προειδοποιεί πως παγκόσμια, οι κοινωνίες βιώνουν τις τρομακτικές συνέπειες μιας φοβερής ρητορικής μίσους που απειλεί να κανονικοποιήσει τις συστηματικές διακρίσεις ενάντιων περιθωριοποιημένων ομάδων.

Ωστόσο, η οργάνωση διαπίστωσε πως το αναπτυσσόμενο κίνημα παλιών και νέων ακτιβιστών, το οποίο αγωνίζεται για την κοινωνική δικαιοσύνη παρέχει την ελπίδα να ανατραπεί η κατρακύλα προς την καταπίεση.

Σύμφωνα με τον Salil Shetty, Γενικό Γραμματέα της Διεθνούς Αμνηστίας «Την περασμένη χρονιά, ο κόσμος μας βυθίστηκε σε ανθρωπιστικές κρίσεις, με τους παγκόσμιους ηγέτες να μας προσφέρουν εφιαλτικά οράματα μιας κοινωνίας τυφλωμένης από το φόβο και το μίσος. Αυτό όπλισε όσους ενθαρρύνουν το ρατσισμό και μισαλλοδοξία αλλά ενέπνευσε πολλούς περισσότερους ανθρώπους να αντισταθούν για ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον».

Η έκθεση «Η Κατάσταση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε Παγκόσμιο Επίπεδο» καλύπτει 159 χώρες και αποτελεί την πιο διεξοδική ανάλυση της κατάστασης, στην οποία βρίσκονται σήμερα τα ανθρώπινα δικαιώματα σε όλο τον κόσμο.

«Η ξεκάθαρα γεμάτη μίσος κίνηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ να απαγορεύσει τον Ιανουάριο  την είσοδο σε ανθρώπους από πολλές χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία προετοίμασε το έδαφος για μια χρονιά κατά την οποία οι ηγέτες έφτασαν τις πολιτικές μίσους στα  άκρα», δήλωσε ο Salil Shetty, Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας.

«Είδαμε τις τελικές συνέπειες σε μια κοινωνία, στην οποία ενθαρρύνεται το μίσος, η αναζήτηση εξιλαστήριων θυμάτων και ο φόβος των μειονοτήτων, στην αποτρόπαια στρατιωτική επιχείρηση εθνοκάθαρσης των Rohingya στη Μιανμάρ», είπε ο Salil Shetty.

Οι παγκόσμιοι ηγέτες αποκηρύσσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, προκαλώντας κινήματα διαμαρτυρίας σε όλο τον κόσμο

«Οι φορείς μίσους και φόβου τώρα πρωταγωνιστούν στις διεθνείς σχέσεις και πολύ λίγες κυβερνήσεις υπερασπίζονται πλέον τα ανθρώπινα δικαιώματα αυτήν την ταραγμένη περίοδο. Αντιθέτως, πολιτικοί ηγέτες όπως ο al-Sisi, ο Duterte, ο Maduro, ο Putin, ο Trump και ο Xi υπονομεύουν με ανάλγητο τρόπο τα δικαιώματα εκατομμυρίων ανθρώπων», δήλωσε ο Salil Shetty.

«Η ανεπαρκής απόκριση σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου από τη Μιανμάρ και το Ιράκ μέχρι το Νότιο Σουδάν, τη Συρία και την Υεμένη υπογραμμίζει την απουσία ηγετών πάνω στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι κυβερνήσεις ξεδιάντροπα γυρίζουν το χρόνο πίσω, αναιρώντας δεκαετίες δύσκολα κεκτημένων δικαιωμάτων».

Στην έκθεση αναφέρονται διάφορες οπισθοδρομικές τάσεις όπως η καταστολή του δικαιώματος διαμαρτυρίας στη Γαλλία και οι προσπάθειες περιορισμού των δικαιωμάτων των γυναικών στις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Πολωνία.

Με την έκθεση να παρουσιάζεται στην Ουάσιγκτον, η Διεθνής Αμνηστία προειδοποιεί πως τα βήματα οπισθοχώρησης του Προέδρου Trump στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θέτουν μια επικίνδυνη παρακαταθήκη για άλλες κυβερνήσεις που τα ακολουθούν.

Οι οπισθοδρομικές πολιτικές έχουν παρακινήσει πολλούς ανθρώπους να πάρουν μέρος σε μακροχρόνιους αγώνες και η έκθεση περιγράφει λεπτομερώς πολλές σημαντικές νίκες που στήριξαν οι ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανάμεσα σ’ αυτές συγκαταλέγεται η άρση της ολικής απαγόρευσης των εκτρώσεων στη Χιλή, τα βήματα που έγιναν για να εξασφαλιστεί ισότητα στο γάμο στην Ταιβάν και η νίκη-ορόσημο ενάντια στις εξαναγκαστικές εξώσεις στην Abuja της Νιγηρίας.

Τεράστιες κινητοποιήσεις την Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικών στις ΗΠΑ και σε άλλες πόλεις σε όλο τον κόσμο ανέδειξαν την αυξανόμενη επιρροή νέων κοινωνικών κινημάτων, όπως το φαινόμενο #MeToo και το Ni Una Menos στην Λατινική Αμερική, τα οποία αγωνίζονται ενάντια στη βία εναντίον των κοριτσιών και των γυναικών.

«Το ακατάβλητο πνεύμα των γυναικών που ηγούνται δυναμικών κινημάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας θυμίζει πως η επιθυμία για ισότητα, αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ. Γίνεται έτσι αισθητό πως τα κινήματα διαμαρτυρίας σε όλο τον κόσμο αυξάνονται όλο και περισσότερο. Εάν οι κυβερνήσεις στέκονται ενάντια σε τέτοια κινήματα, υπονομεύεται η αξιοπιστία τους», είπε ο Salil Shetty.

Η ελευθερία του λόγου αποκτά τεράστια σημασία στη νέα μάχη για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Η προθυμία με την οποία οι παγκόσμιοι ηγέτες αναφέρονται στις λεγόμενες «ψευδείς ειδήσεις (fake news)» προκειμένου να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη, σε συνδυασμό με τις επιθέσεις σε θεσμούς που ασκούν έλεγχο στην εξουσία, δείχνουν πως η ελευθερία του λόγου θα αποτελέσει το φετινό πεδίο μάχης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία.

«Το 2018 λοιπόν, δεν μπορούμε να θεωρούμε δεδομένο πως θα είμαστε ελεύθεροι να συγκεντρωνόμαστε σε διαμαρτυρίες ή να ασκούμε κριτική στις κυβερνήσεις μας. Στην πραγματικότητα, γίνεται όλο και πιο επικίνδυνο να εκφράζουμε τη γνώμη μας», δήλωσε ο Salil Shetty.

Εκατοντάδες ακτιβιστές σκοτώθηκαν πέρυσι, καθώς οι αρχές θέλησαν να φιμώσουν τόσο τους ίδιους όσο και τα μέσα ενημέρωσης, είπε η έκθεση. Οι περισσότερες φυλακίσεις δημοσιογράφων έγιναν στην Τουρκία, την Αίγυπτο και την Κίνα, όπου ο υποψήφιος για Νόμπελ Liu Xiaobo πέθανε μετά τη φυλάκισή του επειδή άσκησε κριτική στην κυβέρνηση. Με τις κυβερνήσεις να διώκουν ξεδιάντροπα τους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Διεθνής Αμνηστία αντιμετώπισε απειλές στο έργο της στην Ουγγαρία και πρωτοφανείς συλλήψεις μελών του προσωπικού της στην Τουρκία.

«Οι κυβερνήσεις θεωρούν πως μπορούν να διώκουν ασύστολα τους ακτιβιστές και ακτιβίστριες ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μπορούν να κλείνουν εφημερίδες, να υπονομεύουν τις δικαστικές αποφάσεις και να φυλακίζουν ακτιβιστές, όμως αρνούμαστε να μας φιμώσουν. Εάν ο σπουδαίος ακτιβιστής Liu Xiaobo μας δίδαξε κάτι, είναι πως πρέπει να λέμε την αλήθεια στην εξουσία ειδικά όταν αυτό μοιάζει να είναι αδύνατον», δήλωσε  ο Salil Shetty.

Η ρητορική μίσους καλπάζει καθώς άνθρωποι στοχοποιούνται λόγω της ταυτότητάς τους

Στην έκθεση τονίζεται η ανάγκη αντίστασης των ανθρώπων ενάντια σε κάθε μορφή ρητορικής μίσους, όπως αυτή εκφράστηκε στα ξενοφοβικά συνθήματα σε μια εθνικιστική διαδήλωση στην Πολωνία, στις πορείες «white supremacist» στο Charlottesville και στη βίαιη καταστολή των ΛΟΑΤΚΙ κοινοτήτων από την Τσετσενία έως την Αίγυπτο. Αυτή η ανάγκη υπογραμμίζεται και από τη δαιμονοποίηση των προσφύγων και μεταναστών/ριων από τα πολύ υψηλά κλιμάκια κυβερνήσεων.

«Οι πολιτικές του Donald Trump μπορεί να σηματοδότησαν μια νέα εποχή οπισθοχώρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ωστόσο δεν ήταν οι μοναδικές. Όπου κι αν κοιτάξει κανείς, από την Αυστραλία μέχρι την Ουγγαρία, οι ηγέτες αντιμετωπίζουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως προβλήματα, τα οποία καλούνται να διαχειριστούν και όχι ως πραγματικούς ανθρώπους με δικαιώματα που χρειάζονται τη στήριξή μας», δήλωσε ο Salil Shetty.

Οι κυβερνήσεις πρέπει να σταματήσουν τις κατάφωρες αδικίες που τροφοδοτούν τα κινήματα διαμαρτυρίας

Στην έκθεση επίσης επισημαίνεται πως εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο δεν έχουν επαρκή πρόσβαση σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες, όπως τροφή, στέγαση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η Διεθνής Αμνηστία προειδοποιεί πως αν οι κυβερνήσεις δεν αντιμετωπίσουν τις βαθύτερες αιτίες της φτώχειας και της ανισότητας, θα δημιουργηθούν ακόμα μεγαλύτερες αναταραχές.

«Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο είναι αναγκασμένοι να ζουν σε εξευτελιστικές και δυσβάσταχτες συνθήκες επειδή τους αρνούνται την πρόσβαση σε καθαρό νερό, τροφή, στέγαση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Αν μας αφαιρέσουν αυτά τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, τότε η απόγνωσή φτάνει στο απροχώρητο. ‘Έχουμε γίνει μάρτυρες μιας φοβερής εξάπλωσης των φαινομένων κοινωνικής δυσαρέσκειας από τη Βενεζουέλα έως το Ιράν», δήλωσε ο Salil Shetty.

Αντί να προσπαθούν να φιμώσουν τους ανθρώπους που υψώνουν το ανάστημα τους, οι κυβερνήσεις πρέπει να αντιμετωπίσουν τις αιτίες των εξεγέρσεων, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία και να ξεκινήσουν αποσύροντας τους περιορισμούς στα μέσα ενημέρωσης, στην κοινωνία πολιτών και σε άλλα θεσμικά όργανα.

«Γινόμαστε μάρτυρες ιστορικών γεγονότων, καθώς μεγάλος αριθμός ανθρώπων εξεγείρεται και απαιτεί δικαιοσύνη. Αν οι ηγέτες αποτυγχάνουν να κατανοήσουν σε τι οφείλονται οι διαμαρτυρίες, τότε αυτό θα οδηγήσει στην καθαίρεσή τους. Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν κάνει απολύτως ξεκάθαρο πως απαιτούν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους: Είναι ευθύνη  τώρα των πολιτικών να τους ακούσουν», δήλωσε ο Salil Shetty.

WORLD AFFAIRS

Ευρασιανισμός και Ευρασιατική Οικονομική Ένωση

Published

on

Η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (ΕΟΕ), η οποία δημιουργήθηκετο 2014, συχνά γίνεται αντιληπτή στη Δύση ως ένα είδος «δεύτερης έκδοσης τηςΕΣΣΔ». Ωστόσο ,στην πραγματικότητα και υποστηρίζουμε ότι είναι προφανές, ωςυπόδειγμα για τη δημιουργία της ΕΟΕ δεν είναι η πρώην Σοβιετική Ένωση , τα ίχνητης οποίας εξακολουθούν να υφίστανται , αλλά η ΕΕ σε ότι αφορά την περιφερειακήολοκλήρωση. Ως ιδεολογική και πολιτική βάση αποτελεί το δόγμα του Ευρασιανισμού,το οποίο δημιουργήθηκε από τους διανοούμενους του εικοστού αιώνα. Η αλήθειαείναι ότι ο Ευρασιανισμός δεν μπορεί να ταυτιστεί ούτε με την Δύση , ούτε μετην Ανατολή.

Υποστηρίζεται ότι το πρώτο έργο για το σχηματισμό στην ΕΣΣΔ  της Ευρασιατικής Ένωσης παρουσίασε το 1989 ο ηγέτης του εθνικού δημοκρατικού κινήματος της εποχής περεστρόϊκα ο Andrej  Zakharov. . Στη δεκαετία του 1990, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, την ιδέα της Ευρασιατικής ολοκλήρωσης υποστήριξε ο επικεφαλής του Καζαχστάν  Ναζαρμπάγιεφ ,ο οποίος διαμόρφωσε το 1994 ένα σχέδιο για τη δημιουργία μιας νέας ένωσης από τα κράτη μέλη της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών (ΚΑΚ). Επρόκειτο για την Ευρασιατική Ένωση ανεξαρτήτων κρατών , η οποία θα βασίζεται στα εθνικά συμφέροντα κάθε συμμετέχουσας χώρας και στο συνολικό δυναμικό της ένταξης τους σε αυτήν. Στη συνέχεια , κατά το 1995 η Λευκορωσία, το Καζαχστάν και η Ρωσία άρχισαν τις διεργασίες, υπογράφοντας τις σχετικές Συμφωνίες για την Τελωνειακή Ένωση. Το 1996 η Λευκορωσία , το Καζαχστάν και η Ρωσία υπέγραψαν τη Συνθήκη για την εμβάθυνση της ολοκλήρωσης στον οικονομικό και τον ανθρωπιστικό τομέα. Το 1999 η Λευκορωσία, το Καζαχστάν , το Κιργιστάν, η Ρωσία και το Τατζικιστάν υπέγραψαν τη Συνθήκη για την Τελωνειακή Ένωση και τον Κοινό Οικονομικό Χώρο. Υποστηρίζεται ότι η απόφαση για την ολοκλήρωση του σχηματισμού της Τελωνειακής Ένωσης είχε ληφθεί και βάσει αυτού του γεγονότος πάρθηκε   η απόφαση για τη δημιουργία του Κοινού Οικονομικού Χώρου.

Κατά το 2000 η Λευκορωσία , το Καζαχστάν , το Κιργιστάν , η Ρωσία και το Τατζικιστάν με στόχο τη βελτίωση της απόδοσης της αλληλεπίδρασης, για την ανάπτυξη των διαδικασιών ολοκλήρωσης και εμβάθυνσης της συνεργασίας σε διαφορετικούς τομείς ίδρυσαν την Ευρασιατική Οικονομική Κοινότητα . Το 2006 στην Κοινότητα προσχώρησε και το Ουζμπεκιστάν. Ήταν το 2003 όταν οι Πρόεδροι της Λευκορωσίας , του Καζαχστάν, της Ρωσίας και της Ουκρανίας υπέγραψαν τη Συμφωνία για την ίδρυση Κοινού Οικονομικού Χώρου , προκειμένου να δημιουργηθούν  οι συνθήκες για σταθερή και αποτελεσματική ανάπτυξη των εθνικών οικονομιών και τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου στις χώρες αυτές. Τον Οκτώβριο του 2007 , η Λευκορωσία, η Ρωσία και το Καζαχστάν υπέγραψαν τη Συνθήκη για την ίδρυση του ενιαίου τελωνειακού εδάφους και το σχηματισμό της Τελωνειακής Ένωσης. Τον Ιούνιο του 2009  το Ανώτατο όργανο της Τελωνειακής Ένωσης όρισε τα στάδια και τους όρους για τη δημιουργία ενός ενιαίου τελωνειακού εδάφους της Τελωνειακής Ένωσης , σηματοδοτώντας την 1 Ιανουαρίου του 2010 ως  αρχή του πρώτου σταδίου της ίδρυσης της. Με βάση τη λειτουργία της Τελωνειακής Ένωσης των τριών κρατών διαμορφώθηκε ο Κοινός Οικονομικός Χώρος.

Στις 11 Νοεμβρίου του 2011 οι πρόεδροι της Λευκορωσίας , του Καζαχστάν και της Ρωσίας υπέγραψαν τη Συνθήκη για την Ευρασιατική Οικονομική ολοκλήρωση και όρισαν την 1 Ιανουαρίου του 2012 ως ημερομηνία έναρξης της λειτουργίας της. Οι επικεφαλής των τριών κρατών διακήρυξαν ότι η ανάπτυξη της Τελωνειακής Ένωσης και του Κοινού Οικονομικού Χώρου πρέπει να οδηγήσει στη δημιουργία της ΕΟΕ.

Την ίδια μέρα οι πρόεδροι της Λευκορωσίας, του Καζαχστάν και της Ρωσίας υπογράφουν τη Συνθήκη για το σχηματισμό της Ευρασιατικής Οικονομικής Επιτροπής , η οποία έγινε   ενιαίο μόνιμο διοικητικό όργανο της Τελωνειακής Ένωσης και Κοινού Οικονομικού Χώρου. Πρέπει να σημειωθεί ότι  η φιλοδοξία ήταν ο Ενιαίος Οικονομικός Χώρος να συμβάλλει σε δημιουργία μιας ισορροπημένης μακροοικονομικής και αειφόρου ανάπτυξης της δημοσιονομικής πολιτικής και πολιτικής ανταγωνισμού, των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων των αγορών εργασίας, των επενδύσεων , αγαθών και υπηρεσιών. Πρέπει να αναφερθεί , επίσης, ότι  η μετάβαση στη διαμόρφωση των ενώσεων της ολοκλήρωσης στον 21ο αιώνα δύσκολα θα ήταν  εφικτή χωρίς τη νέα , σύγχρονη κατανόηση του Ευρασιανισμού , για τον οποίον είχε αναφερθεί ο Πρόεδρος της Ρωσίας , Βλαδιμίρ Πούτιν.

Ποια είναι αυτή η κατανόηση η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο του σύγχρονου παγκοσμίου κόσμου;

Ο Πούτιν στο άρθρο του τονίζει ότι εντός των καθιερωμένων περιφερειακών σχηματισμών – η ΕΕ, η NAFTA, η APEC ,η ASEAN- μπορεί να αναπτυχθεί ο σταθερός χαρακτήρας της παγκόσμιας οικονομίας . Επίσης, υπογραμμίζεται από τον Πούτιν ότι δυο μεγαλύτερες ενώσεις-η ΕΕ και η ΕΟΕ- βασιζόμενες στην αλληλεπίδραση τους στους κανόνες ελεύθερου εμπορίου και τη συμβατότητα με τα συστήματα ρύθμισης , μεταξύ άλλων μέσω των σχέσεων με τρίτες χώρες και περιφερειακές δομές , είναι σε θέση να επεκταθούν από τον Ατλαντικό έως τον Ειρηνικό. Συνεχίζοντας, συμπληρώνει ότι τα παραπάνω μπορούν να λάβουν  χώρα μόνο μέσα σε ένα χώρο συμβατό με τον οικονομικό χαρακτήρα του, αλλά , ταυτόχρονα, πολυκεντρικό όσον αφορά συγκεκριμένους μηχανισμούς και διαχειριστικές αποφάσεις. Επομένως, θα είναι λογικό να αρχίσει ένας εποικοδομητικός διάλογος σχετικά με τις αρχές αλληλεπίδρασης με τα κράτη της Ασίας , της Βόρειας Αμερικής και άλλων περιοχών. Ο Πρόεδρος της Ρωσίας επισημαίνει ότι με αυτόν τον τρόπο το σχέδιο (ευρασιατικής) ολοκλήρωσης ανοίγει προοπτικές για την οικονομική ανάπτυξη και δημιουργεί πρόσθετα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα . Επιπλέον, αυτή η ενοποίηση των προσπαθειών θα επιτρέψει όχι μόνο να ενταχθούν οι χώρες στην παγκόσμια οικονομία και στο εμπορικό σύστημα , αλλά και να συμμετάσχουν τα κράτη στη διαδικασία ανάπτυξης λύσεων που θέτουν τους κανόνες του παιχνιδιού και καθορίζουν το μέλλον.

Continue Reading

WORLD AFFAIRS

dash 01: Ο Ρωσικός γρίφος

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Published

on

Το πρώτο τεύχος του dash, προσφέρει στους αναγνώστες -εξειδικευμένους και μη, μια ολοκληρωμένη ματιά στα γεωστρατηγικά σχέδια και τις προκλήσεις της σημερινής Ρωσίας. Μέσα από τα άρθρα που επιλέξαμε, θα βρείτε αναλύσεις σχετικά με τις αμυντικές, οικονομικές και πολιτικές ικανότητες της Ρωσικής Ομοσπονδίας, όπως και τις αμφιλεγόμενες στρατηγικές της στον τομέα του κυβερνοχώρου. Φυσικά, η θρησκεία αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι για την κατανόηση του Ρωσικού τρόπου σκέψης και μια κυρίαρχη παράμετρο για την ανάκαμψη του Ρωσικού έθνους.

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ είχε πει για τη Ρωσία, πως αποτελεί ένα γρίφο τυλιγμένο σ’ ένα μυστήριο μέσα σ’ ένα αίνιγμα. Αυτό το μυστήριο για να αποκωδικοποιηθεί, χρειάζεται να λάβουμε υπόψη μας μια σημαντική παράμετρο: το εθνικό συμφέρον της Ρωσίας.

Είναι γεγονός, πως τα τελευταία χρόνια η Ρωσία βρίσκεται συνεχώς στο επίκεντρο των διεθνών συζητήσεων – για τον σωστό ή τον λάθος λόγο. ΜΜΕ και πολιτικοί χρησιμοποιούν τη Ρωσία και τον πρόεδρό της, ως κίνδυνο, παράδειγμα προς αποφυγή και παράγοντα αστάθειας. Ασφαλώς, υπάρχει και η άλλη πλευρά για την οποία ο Βλαντιμιρ Πούτιν αποτελεί το φωτεινό πρότυπο του ηγέτη που χρειάζεται ο σημερινός κόσμος. Δυτικοί πολιτικοί προσπαθούν να χτίσουν καριέρες δαιμονοποιώντας τον Ρώσο πρόεδρο, ή εμφανίζονται ως συνομιλητές του.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες και παρά τις προεκλογικές δεσμεύσεις (και επιθυμίες) του προέδρου Τράμπ, η Ρωσία ξαναπαίρνει τη θέση που κατείχε κατά την ψυχροπολεμική περίοδο ως ο μεγάλος «σκοτεινός και αδίστακτος» αντίπαλος. Η πολιτική της επαναπροσέγγισης δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στο πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο, ενώ αυτή της αντιπαράθεσης μοιάζει πιο οικεία.

Καθώς ο μονοπολικός κόσμος δύει και οι νέες δυνάμεις εμφανίζονται στον ορίζοντα, είναι απαραίτητο να θυμηθούμε πως ο στόχος του ψυχροπολεμικού παιχνιδιού δεν ήταν ποτέ η επικράτηση επί του αντιπάλου. Αντίθετα, ο σκοπός ήταν να συνεχίζεται το παιχνίδι. Αυτό φαίνεται πως το ξέχασε η Αμερική και την περίοδο του Γιέλτσιν προσπάθησε να τελειώσει οριστικά με τη Ρωσία. Η δυναμική επάνοδος της Ρωσίας, δίνει στους αμερικανούς τη δυνατότητα να συνεχίσουν αυτό το παιχνίδι, εκεί από όπου σταμάτησαν.

Μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν το πρώτο τεύχος του dash

Continue Reading

WORLD AFFAIRS

Το αποτελεσματικό Σκανδιναβικό μοντέλο ήπιας ισχύος

Ammara Najeeb

Published

on

Οι πρόσφατες τάσεις δείχνουν ότι με την ευρεία χρήση των social media και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, η δημόσια διπλωματία έχει αναδειχθεί ως κύριο εργαλείο για την προώθηση θέσεων των κυβερνήσεων. Οι αρχές της δημόσιας διπλωματίας διευκολύνουν τις κυβερνήσεις να επιτύχουν συγκεκριμένους στόχους εξωτερικής πολιτικής, δημιουργώντας διεθνείς δεσμούς, βελτιώνοντας το επίπεδο κατανόησης, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και εξαλείφοντας τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα. Κορυφαίοι αναλυτές θεωρούν ότι η δημόσια διπλωματία είναι ένα από τα πιο ισχυρά μέσα ήπιας ισχύος μέσω της οποίας μια χώρα μπορεί να αυξήσει τη φήμη και την αναγνώρισή της στο εξωτερικό. Η θετική αντίληψη και η εικόνα μιας χώρας στο εξωτερικό έχει πολλαπλά οφέλη: ενισχυμένες ξένες άμεσες επενδύσεις, βελτιωμένο διεθνές εμπόριο, τόνωση του τουρισμού και ενίσχυση της αμοιβαίας συνεργασίας σε φυσικές καταστροφές.

Τα μικρά και μεσαία κράτη χρησιμοποιούν την ήπια ισχύ ως εργαλείο προβολής της δημόσιας εικόνας τους αποκτώντας τεράστια οφέλη. Σύμφωνα με τον Jozef Batora, για αυτή την ομάδα κρατών, η δημόσια διπλωματία αντιπροσωπεύει «μια ευκαιρία να αποκτήσουν επιρροή και να διαμορφώσουν τη διεθνή ατζέντα με τρόπους που ξεπερνούν τους περιορισμένους πόρους και την οικονομική δύναμη». Τα Σκανδιναβικά κράτη (Δανία, Φινλανδία, Νορβηγία και Σουηδία) αποτελούν το τέλειο παράδειγμα. Το Soft Power Survey, το 2012 κατέταξε αυτές τις τέσσερις χώρες στις κορυφαίες δεκατρείς ισχυρότερες χώρες του κόσμου. Το μυστικό της επιτυχίας τους είναι η υιοθέτηση εξατομικευμένων στρατηγικών δημόσιας διπλωματίας, παράλληλα με την ικανότητα να χρησιμοποιούν την περιφερειακή συνεργασία ως εργαλείο για την προώθηση στόχων εξωτερικής πολιτικής.

Η Νορβηγία, χρησιμοποιώντας εξειδικευμένη διπλωματία, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ειρηνευτική διαμεσολάβηση, η Σουηδία επικεντρώθηκε στο διάλογο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των γυναικών, η Δανία και η Φινλανδία υιοθέτησαν την ανοιχτή κοινωνία, προσελκύοντας νέους επιστήμονες και εταιρείες υψηλής τεχνολογίας που επιδιώκουν να επενδύσουν στο εξωτερικό. Τέτοια καινοτόμα και ελκυστικά βήματα επέτρεψαν στα κράτη να βελτιώσουν την αναγνώριση και την αποδοχή τους σε διεθνές επίπεδο, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της ήπιας ισχύος και της ικανότητάς τους να επηρεάζουν τη διεθνή ατζέντα. Επίσης, χρησιμοποίησαν τακτικές περιφερειακής συνεργασίας για τη διάδοση του μηνύματός τους στο παγκόσμιο κοινό.

Αυτά τα κράτη υιοθέτησαν πολιτικές δίνοντας προτεραιότητα στη δέσμευσή τους στη διεθνή ειρήνη, υποστηρίζοντας διεθνείς οργανισμούς και ενισχύοντας το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών. Διαδραματίζουν ηγετικό ρόλο ως ειρηνοποιοί στον τομέα της διεθνούς ασφάλειας, της παγκόσμιας ευημερίας και της περιβαλλοντικής πολιτικής. Παρέχουν συνεχή βοήθεια σε αναπτυσσόμενες χώρες σε ανθρωπιστική βάση, η οποία ενισχύει τη φήμη και την αναγνώρισή τους σε διεθνές επίπεδο

Οι σκανδιναβικές χώρες διαθέτουν το πολιτιστικό υπόβαθρο για να διευκολύνουν τον πολιτισμικό διάλογο για την πρόληψη και τον τερματισμό των συγκρούσεων, την ενίσχυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την αύξηση της κοινωνικής σταθερότητας.

Η σουηδική κυβέρνηση αποφάσισε να υιοθετήσει την Πολιτική της Παγκόσμιας Ανάπτυξης. Πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο διαφορετικοί τομείς πολιτικής θα είναι σε θέση να συνεργαστούν για μια θετική παγκόσμια ανάπτυξη. Επίσης, αποφάσισαν να διαδραματίσουν ρόλο στη μείωση της φτώχειας σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω της σουηδικής στρατηγικής για τη συνεργασία και την ανάπτυξη, η οποία θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις λιγότερο ανεπτυγμένες κοινωνίες, ειδικότερα των φτωχών χωρών.

Η συνεργασία αυτή θα συμβάλει σημαντικά στην ενίσχυση των δημοκρατικών κανόνων και θα δημιουργήσει συνθήκες που θα βοηθήσουν τους ανθρώπους να απαλλαγούν από το πρόβλημα της φτώχειας. Ο γενικός στόχος της σουηδικής στρατηγικής για την αναπτυξιακή συνεργασία είναι να βοηθήσει τους ανθρώπους που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας να βελτιώσουν το βιοτικό τους επίπεδο, ξεπερνώντας τις κακές οικονομικές συνθήκες.

Η ιστορική κληρονομιά της μη συμμετοχής στις διεθνείς συγκρούσεις και του σοσιαλιστικού διεθνισμού έχει σημαντικές και θετικές επιπτώσεις στον λόγο της εξωτερικής πολιτικής τους. Τέτοιες εξατομικευμένες διπλωματικές στρατηγικές με συνεπείς πρωτοβουλίες περιφερειακής συνεργασίας διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της αξιοπιστίας και του σεβασμού αυτών των κρατών στη διεθνή κοινότητα.

*Μετάφραση- απόδοση από το Modern Diplomacy μέσω της αποκλειστικής διεθνούς συνεργασίας με το presscode.gr

Continue Reading

Trending

Copyright © 2018 PRESSCODE