Connect with us

BUSINESS

Brexit: Πως επηρεάζονται οι εμπορικές συμβάσεις

Published

on

Παρά το γεγονός ότι η σχέση  του Ηνωμένου Βασιλείου στην  Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ακόμη αντικείμενο συζήτησης, τα επόμενα χρόνια αδιαμφισβήτητα θα αποτελέσουν μια περίοδο νομικής αβεβαιότητας όσον αφορά την ερμηνεία των νομικών συμβάσεων. Οι επιχειρήσεις οφείλουν να ελέγξουν τις βασικές εμπορικές τους συμβάσεις (όταν υπόκεινται στο Αγγλικό δίκαιο) έτσι ώστε να υπολογίσουν τις πιθανές επιπτώσεις που θα επιφέρει το Brexit, λαμβάνοντας υπόψιν τα ακόλουθα:

Αναφορικά με τις ήδη υπάρχουσες συμβάσεις:

Οι επιχειρήσεις πρέπει να διαπιστώσουν εάν θα επηρεαστεί η βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε η συμφωνία. Παραδείγματος χάριν, εάν η σύμβαση βασίζεται σε ειδικές διατάξεις της Ε.Ε., όπως η ελεύθερη διακίνηση αγαθών και οι διατάξεις αυτές είναι στοιχειώδεις για την εκτέλεση της συμφωνίας, τότε πιθανόν η σύμβαση να μην είναι δυνατόν να εφαρμοστεί με τον τρόπο που εξαρχής αναμενόταν.

Ενδεχομένως, η δυνατότητα ακύρωσης μιας σύμβασης να γίνει εφικτή κατά την περίοδο της εφαρμογής του Brexit, είτε και νωρίτερα, μόλις αποσαφηνιστούν οι όροι των διαπραγματεύσεων μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μολονότι υπάρχει περιορισμένο πλαίσιο σχετικά με την ενεργοποίηση αυτής της δυνατότητας ακύρωσης, μια πιθανή εξαίρεση  θα ήταν εφαρμόσιμη στις περιπτώσεις που είναι αθέμιτη η συνέχιση των δεσμεύσεων χωρίς εξουσιοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.   Να σημειώσουμε ότι η εν λόγω εξουσιοδότηση της Ε.Ε. δεν είναι δυνατόν να ληφθεί και να εφαρμοστεί εφόσον μια τέτοια κατάσταση δεν είχε προβλεφθεί από τα συμβαλλόμενα μέρη κατά τη διάρκεια δημιουργίας της σύμβασης.

Αν και μπορεί να είναι δύσκολη η διαπραγμάτευση των όρων υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, καλό θα ήταν να ελεγχθούν οι συνέπειες νομικών όρων, όπως οι εξής:

  • Το πλαίσιο ενεργοποίησης οποιασδήποτε ρήτρας «ανωτέρας βίας», η οποία να επιτρέπει την αναστολή της εφαρμογής και προοδευτικά την οριστική λήξη της σύμβασης. Ας εξετασθεί η έννοια και οι συνέπειες της ανωτέρας βίας ή οποιουδήποτε γεγονότος που να θεωρείται ικανό να επιφέρει λήξη της σύμβασης
  • Εάν υπάρχει κάποια ρήτρα αρνητικής μεταβολής που να ενεργοποιείται με το Brexit, και αν ναι τι την ενεργοποιεί;
  • Εάν υπάρχει το δικαίωμα της λήξης της σύμβασης με προειδοποίηση, είτε το δικαίωμα της επαναδιαπραγμάτευσης της. Κάτι τέτοιο θα ίσχυε στην περίπτωση που προκύψει οτιδήποτε από τα ακόλουθα: νέοι νόμοι, νέοι φραγμοί, δασμοί, πιστωτικοί κίνδυνοι, ασφαλιστικοί όροι ή εάν αυξηθεί το κόστος υλοποίησης
  • Εάν υπάρχουν στη σύμβαση έννοιες ή ορισμοί της Ε.Ε. που χρήζουν επανεξέτασης ή ανανέωσης, όπως για παράδειγμα οι εκπροσωπήσεις και οι εγγυήσεις σε ζητήματα όπως η πολιτική απασχόλησης. Επιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπόψιν εάν είναι πιο δόκιμο να αναφέρεστε σε «Αγγλία», «Ουαλία», «Σκωτία», «Βόρεια Ιρλανδία» και όχι σε «Ηνωμένο Βασίλειο» και «Μεγάλη Βρετανία»

Αναφορικά με τις νέες συμβάσεις:

Εφεξής για οποιαδήποτε νέα σύμβαση, θα ήταν σωστό να συμπεριλαμβάνεται μια «ρήτρα Brexit», η οποία να συγκεκριμενοποιεί τι θα συμβεί στην περίπτωση του Brexit. Τα συμβαλλόμενα μέρη οφείλουν να δείχνουν ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διατύπωση στην περίπτωση που βασίζονται σε τοπικούς νόμους ενός συγκεκριμένου κράτους μέλους. Βραχυπρόθεσμα, τέτοιου είδους ρήτρες φαίνονται πιο σίγουρες, ωστόσο μακροπρόθεσμα είναι πιθανόν να έχουν ανεπιθύμητες συνέπειες, οι οποίες να αποκλείουν τα συμβαλλόμενα μέρη από ευνοϊκότερα συστήματα εφαρμογών και συμφωνίες που ενδεχομένως επιβληθούν ως συμβιβασμοί μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Ε.Ε. μετά το Brexit.

Εναλλακτικά, το Brexit θα μπορούσε να θιχτεί στη σύμβαση με τη διατύπωση μιας ρήτρας ανωτέρας βίας, η οποία θα αναφέρεται σε πράξεις της κυβέρνησης ή ενός ρυθμιστικού φορέα.

Δικαιοδοσία και ισχύον δίκαιο

Σήμερα, ο έλεγχος των συμβατικών διατάξεων όσον αφορά ζητήματα        δικαιοδοσίας και δικαίου ορίζεται από διάφορες διεθνείς συνθήκες. Στην Ε.Ε., η συνθήκη «Ρώμη Ι» ορίζει το εφαρμοστέο δίκαιο για τους όρους των συμβάσεων, η «Ρώμη ΙΙ» σχετίζεται με τις μη συμβατικές δεσμεύσεις και η «Αναδιατύπωση του κανονισμού των Βρυξελλών» ασχολείται με την επιλογή της δικαιοδοσίας των μερών. Ως επακόλουθο του Brexit, οι ανωτέρω κανόνες πιθανόν να πάψουν να ισχύουν στην υπάρχουσα μορφή τους, για να αντικατασταθούν από κάτι, ας ελπίσουμε, παρόμοιο. Από την άλλη, εφόσον πάψουν να ισχύουν, ενδεχομένως η αντικατάσταση τους να αποτελεί κάτι το οποίο να μην έχει προβλεφθεί από τα μέρη, ειδικά εάν δεν υφίσταται γραπτή σύμβαση.

Οι νομικοί μέχρι στιγμής αναμένουν πως ένα από τα βασικά ζητήματα που θα οδηγήσει σε αντιπαραθέσεις, είναι η αβεβαιότητα της επιλογής του Αγγλικού νόμου ως ισχύοντος νόμου μιας σύμβασης. Θα ληφθεί υπόψιν ο χρόνος σύνταξης της σύμβασης, κατά τον οποίο το ευρωπαϊκό δίκαιο αποτελούσε μέρος του αγγλικού; Ή θα ληφθεί υπόψιν ο χρόνος υλοποίησης της σύμβασης, κατά τον οποίο το ευρωπαϊκό δίκαιο δεν αποτελεί πλέον μέρος του αγγλικού;

Όσον αφορά τις ήδη υπάρχουσες συμβάσεις, είναι βασικό να διασφαλιστεί πως έχει γίνει επιλογή ισχύοντος νόμου και ρήτρα δικαιοδοσίας συμπεριλαμβανομένων όλων των απαραίτητων άρσεων. Για εκείνους που ανησυχούν σχετικά με την σύναψη συμβάσεων που βασίζονται στο αγγλικό νομικό σύστημα με κάποιο άλλο κράτος μέλος, τα μέλη πρέπει να συμπεριλάβουν στη σύμβαση ρήτρα αποκλειστικής αγγλικής δικαιοδοσίας.

Ένα σημείο που θα ήταν καλό να αποσαφηνίζεται στη σύναψη μελλοντικών συμβάσεων, είναι πως η επιλογή σύναψης μια σύμβασης υπό το αγγλικό δίκαιο, σημαίνει ότι λαμβάνει υπόψη το ισχύον ανά διαφορετικά χρονικά διαστήματα αγγλικό δίκαιο, το οποίο ενδέχεται να υποστεί πιθανές αλλαγές. Με αυτόν τον τρόπο θα συμπεριληφθούν οι αλλαγές που τυχόν προκύψουν με το Brexit. Δε αποτελεί  έκπληξη λοιπόν η αύξηση των ρητρών διαιτησίας.

Παρ’ όλα αυτά πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο δε θα αποτελεί πλέον μέλος των συνθηκών Ρώμη Ι και ΙΙ , τα δικαστήρια των κρατών μελών της Ε.Ε. θα συνεχίσουν να σέβονται το επιλεχθέν από τα μέρη δίκαιο στην ίδια βάση με πριν. Έτσι, θεωρητικά, η επιλογή του αγγλικού δικαίου θα είναι σεβαστή εφόσον έχει διατυπωθεί γραπτώς στη σύμβαση.

BUSINESS

Οι ευκαιρίες για την Ελλάδα από τις επενδύσεις στην καθαρή ενέργεια

Δρ Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου

Published

on

Ενώ ακόμα και παραδοσιακά πετρελαϊκές χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία, περνούν σε σημαντικές επενδύσεις στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), η καθυστέρηση στην ενεργειακή μετάβαση της χώρας μας, η οποία έχει σπουδαίο ενεργειακό δυναμικό, παραμένει  ένα δυσάρεστο γεγονός. Το υπάρχον ενεργειακό πλέγμα δεν είναι ούτε αποτελεσματικό, ούτε αποδοτικό, ούτε οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά βιώσιμο. Οι συμβατικές μορφές ενέργειας, όπως ο άνθρακας, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν περίπου το 84,8% της ακαθάριστης τελικής κατανάλωσης ενέργειας, ενώ το ποσοστό των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας καταλαμβάνει μόλις το 15,2% σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2016.

Το ενεργειακό ισοζύγιο, συνεπώς, της Ελλάδας παραμένει δυσανάλογο σε σχέση με αυτό που θα έπρεπε και θα μπορούσε να είναι. Η εικόνα γίνεται ακόμα πιο «σκοτεινή» αν συνυπολογίσουμε τις αρνητικές επιπτώσεις από την εκτεταμένη χρήση των συμβατικών μορφών ενέργειας και το κόστος τους το οποίο θα έπρεπε να ενσωματωθεί σε μια ολοκληρωμένη Μελέτη Κόστους – Οφέλους (Cost-Benefit Analysis) της Ελληνικής Οικονομίας. Ιδίως, αν λάβει κανείς υπόψη ότι, ενώ το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας μας έχει προσφέρει τα μάλα εδώ και δεκαετίες παγκοσμίως σε όλους τους τομείς των βιώσιμων μεταφορών (π.χ. ηλεκτρικά αυτοκίνητα, πλοία, αεροπλάνα με εναλλακτικά καύσιμα), το σχετικό μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών στη κατανάλωση καυσίμων μεταφορών στην Ελλάδα παραμένει λιγότερο από 2,0%, τότε αντιλαμβανόμαστε εύκολα ότι η χώρα μας, και σε αυτή την περίπτωση δεν αξιοποιεί όχι μόνο τους φυσικούς, αλλά ούτε και τους ανθρωπίνους πόρους της.

Το ερώτημα είναι πώς μπορεί να σχεδιαστεί μια έγκαιρη και αποτελεσματική μετάβαση σε ένα πιο βιώσιμο, προσιτό, ασφαλές και χωρίς αποκλεισμούς ενεργειακό σύστημα, όπως αποτυπώνεται στο Στόχο7 της Βιώσιμης Ανάπτυξης. Η Ελλάδα πρέπει να υιοθετήσει ρητώς ένα σύνολο διατάξεων, ικανών να αποδεσμεύσουν τη χώρα από την υψηλή εξάρτηση από το πετρέλαιο, αλλά και να σχεδιάσει πολιτικές ικανές να απορροφήσουν τα διαθέσιμα διεθνή και ευρωπαϊκά κονδύλια για την ενεργειακή μετάβαση.

Σύμφωνα με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, κ. Antonio Guterres, οι δαπάνες για την ενεργειακή μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλού άνθρακος θα ανέλθουν τα επόμενα χρόνια σε 37 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ επεσήμανε ότι «εάν οι χώρες ανταποκριθούν στις φιλοδοξίες τους να αυξήσουν την ηλιακή και αιολική ενέργεια και τα πράσινα κτίρια, να εγκαταστήσουν καθαρότερες μεταφορές και να εφαρμόσουν βιώσιμες λύσεις για τα απόβλητα, τότε υπάρχει επενδυτικό δυναμικό 23 τρισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2030».

Πέρα από το διεθνές πεδίο, στην Ελλάδα «ανοίγονται» νέες επενδυτικές ευκαιρίες μέσα από τα διαθέσιμα οικονομικά και επενδυτικά μέσα που προσφέρονται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα ευρωπαϊκά κονδύλια που διατίθενται προς διευκόλυνση της μετάβασης της ΕΕ σε μια καθαρή και σύγχρονη οικονομία είναι ποικίλα. Οι επενδύσεις σε σημαντικά ευρωπαϊκά έργα ενεργειακών υποδομών θα αγγίξουν τα 873 εκατομμύρια ευρώ, ενώ για την περίοδο 2014-2020, η ΕΕ επενδύει περίπου 918 εκατ. ευρώ στην ενεργειακή απόδοση για βελτιώσεις στα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, καθώς και στην υψηλή απόδοση συμπαραγωγής και τηλεθέρμανσης, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στην έξυπνη ενεργειακή υποδομή. Καθώς πρόκειται εν προκειμένω για μικρά κονδύλια σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, θα υποστηρίζει, επιπλέον, με τουλάχιστον 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ την έρευνα και την καινοτομία σε τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα, ενώ το πρόγραμμα «Ορίζοντας 2020» τη περίοδο 2018-2020 θα διαθέσει πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ για την υποστήριξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την ενέργεια και τη κλιματική αλλαγή, με το συνολικό ποσό να μπορεί να ανέλθει σε 3 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η χρηματοδοτική ανάγκη έρχεται να τονιστεί και από την Υψηλού Επιπέδου Συνδιάσκεψη για τη Χρηματοδότηση της Βιώσιμης Ανάπτυξης (High-level conference: Financing sustainable growth) που πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαρτίου 2018 υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η Διάσκεψη θέτει σε εφαρμογή τη στρατηγική της ΕΕ για μια πιο πράσινη και καθαρή ενέργεια, ενώ μέσω του Σχεδίου Δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επιτυγχάνεται ο αναπροσανατολισμός των ροών κεφαλαίων με την ΕΕ να δεσμεύεται να διαθέσει τουλάχιστον το 20% του προϋπολογισμού της σε δράσεις άμεσα συναφείς με το κλίμα και να επεκτείνει τη χρηματοδότηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων 2.0 μέχρι το 2020 αυξάνοντας τους επενδυτικούς στόχους στα 500 δισ. ευρώ.

Προσφέρονται, ως εκ τούτου, στην Ελλάδα ποικίλες ευκαιρίες για επενδύσεις στην καθαρή ενέργεια. Απαιτείται μόνο ο κατάλληλος μεσοπρόθεσμος στρατηγικός σχεδιασμός και το αντίστοιχο νομοθετικό πλαίσιο που να συνοδεύονται από ισχυρή πολιτική βούληση. Επιπλέον, στην ενεργειακή μετάβαση καίριο ρόλο θα διαδραματίσουν οι ενεργειακές αγορές, η συμπεριφορά των καταναλωτών και οι τεχνολογικές εξελίξεις, ενώ μοχλός για τη μετάβαση θα είναι αδιαμφισβήτητα η εκπαίδευση και οι επενδύσεις.

Continue Reading

BUSINESS

Υπάρχει επιτυχημένος τρόπος ψηφιακού μετασχηματισμού μιας επιχείρησης;

Published

on

Παρά τους τεράστιους πόρους που δαπανώνται από τον ιδιωτικό τομέα για προγράμματα ψηφιακού μετασχηματισμού, τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά. Μια πρόσφατη έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στοχεύει στο να βοηθήσει τα ανώτερα στελέχη να αποφύγουν τα συνηθισμένα λάθη, κάνοντας τις σωστές ερωτήσεις. Η Ψηφιακή Επιχείρηση: Η μετάβαση από τον πειραματισμό στον μετασχηματισμό είναι ένας πρακτικός οδηγός για τον σχεδιασμό, τη δομή και την αλληλουχία επιτυχημένων προσπαθειών ψηφιακού μετασχηματισμού.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, αυτό το χρόνο πάνω από 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια θα δαπανηθούν από εταιρείες παγκοσμίως για τις προσπάθειές τους για ψηφιακό μετασχηματισμό και παρόλα αυτά, μόνο το 1% αυτών των προσπαθειών θα επιτύχει ή θα υπερβεί τις προσδοκίες τους.

Πέρυσι, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ ξεκίνησε το έργο Digital Enterprise σε συνεργασία με την Bain & Company για να βοηθήσει τις εταιρείες να κατανοήσουν πώς μπορούν να σχεδιάσουν και να εκτελέσουν επιτυχημένα προγράμματα ψηφιακών μετασχηματισμών.

Σύμφωνα με τον Mehran Gul, Πρόεδρο του προγράμματος για ψηφιακές επιχειρήσεις στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, «Τα στελέχη συχνά εστιάζουν τόσο στο δικό τους τομέα όσο και στις επιχειρησιακές λεπτομέρειες αυτού που κάνουν και δεν συνειδητοποιούν ότι οι πιο εντυπωσιακές ιδέες και προκλήσεις στο επιχειρηματικό τους μοντέλο μπορεί να προέρχονται έξω από τη δική τους βιομηχανία. Βοηθάμε τα στελέχη να κάνουν ένα βήμα πίσω, να διευρύνουν το περιφερειακό τους όραμα και να αρχίσουν συνομιλίες με ηγέτες από άλλες βιομηχανίες σχετικά με τις προοπτικές και τις εμπειρίες τους».

Η ομάδα εργασίας διαπίστωσε ότι, ενώ οι άνθρωποι είναι εξοικειωμένοι με τα brands που απέτυχαν να ακολουθήσουν-  BlackBerry, Kodak, Blockbuster – υπάρχουν επίσης παραδείγματα επιτυχημένης επανεμφάνισης που αποδεικνύουν ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός, αν και σκληρός, δεν είναι αδύνατος. Το Netflix πέρασε διαδοχικά κύματα εξέλιξης για δύο δεκαετίες, μεταμορφώνοντας από μια παραδοσιακή υπηρεσία DVD-by-mail στην μεγαλύτερη υπηρεσία online streaming βίντεο στις ΗΠΑ. Ο αριθμός των συνδρομητών Netflix στις ΗΠΑ ξεπερνά πλέον όλους τους συνδρομητές καλωδιακής τηλεόρασης, φτάνοντας το 73% όλων των νοικοκυριών. Η Dominos, που ιδρύθηκε το 1960, άρχισε να πραγματοποιεί βασικές επενδύσεις σε αναβαθμίσεις τεχνολογίας το 2001 και είναι πλέον η πέμπτη μεγαλύτερη εταιρεία ηλεκτρονικού εμπορίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Dominos έχει πάει από μια εταιρεία πίτσας ως μια εταιρεία τεχνολογίας που συμβαίνει να κάνει πίτσα.

«Η κατανόηση του ψηφιακού μετασχηματισμού και των δυνατοτήτων του έχει εξελιχθεί τόσο σε προσωπικό όσο και σε εταιρικό επίπεδο μέσω αυτής της εργασίας. Ενώ μεγάλο μέρος της τεχνολογίας είναι άμεσα διαθέσιμο, ενώ η πραγματική πρόκληση έγκειται στην ικανότητα αλλαγής των επιχειρηματικών μοντέλων και στον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε για να εκμεταλλευτούμε το δυναμικό που προσφέρουμε. Και αυτό εξαρτά την ψηφιακή επιτυχία από την ηγεσία και τις δυνατότητές της.

Σύμφωνα με την έκθεση, τα επιτυχημένα προγράμματα μετασχηματισμού υποδηλώνουν ότι, ενώ υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία στις μεμονωμένες εμπειρίες, εμφανίζονται μερικά κοινά θέματα. Οι επιτυχημένες εταιρείες αφομοιώνουν ψηφιακές στρατηγικές που μπορούν να αναπτυχθούν με αβεβαιότητα και να επιτύχουν μέσα από μια λογική «δοκιμής και μάθησης».

Αντί να επικεντρώνονται σε αυτά που πωλούν, εστιάζουν στις ανάγκες του πελάτη που εξυπηρετούν και συνεχίζουν να επανασχεδιάζουν το προϊόν ή την υπηρεσία τους για να αντιμετωπίσουν καλύτερα αυτές τις ανάγκες. Επενδύουν στην ανάπτυξη συστημάτων, τεχνολογίας και ταλέντων που μπορούν να τους βοηθήσουν να επιτύχουν τους ψηφιακούς τους στόχους. Τέλος, εστιάζουν στην εφαρμογή για να εξασφαλίσουν ότι τα επιτυχημένα πειράματα λειτουργούν και σε πραγματικές συνθήκες.

Τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα. Δεν είναι μόνο αυτό που μπορεί να κάνει η τεχνολογία αλλά πώς αντιδρούν οι άνθρωποι στην τεχνολογία. Δεν είναι μόνο τα ρομπότ. Είναι οι άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να πειραματιστούν με το καινούργιο.

Αυτό είναι που άλλαξε σήμερα σε σχέση με 20 χρόνια πριν. Είναι κάτι περισσότερο από δεδομένα, τεχνολογία και υπολογιστική ισχύ. Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι ανταποκρίνονται σε αυτό, αλλάζοντας τη συμπεριφορά τους τόσο γρήγορα και τόσο ριζικά.

Continue Reading

BUSINESS

Διαχείριση της ανάπτυξης και των επιπτώσεων του αστικού τουρισμού

Published

on

Η διαχείριση των αυξανόμενων ροών του αστικού τουρισμού και των επιπτώσεών τους στις πόλεις και τους κατοίκους, είναι το αντικείμενο μιας νέας έκθεσης του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού (UNWTO).

Η έκθεση εξετάζει τον τρόπο διαχείρισης του τουρισμού σε αστικούς προορισμούς προς όφελος τόσο των επισκεπτών όσο και των κατοίκων.Προτείνει έντεκα στρατηγικές και 68 μέτρα για την κατανόηση και τη διαχείριση της αύξησης των επισκεπτών.

Η πρόσφατη ανάπτυξη του αστικού τουρισμού απαιτεί από τον κλάδο να εξασφαλίσει βιώσιμες πολιτικές και πρακτικές που ελαχιστοποιούν τις δυσμενείς επιπτώσεις του τουρισμού στη χρήση των φυσικών πόρων, των υποδομών, των μεταφορών, καθώς και στον κοινωνικοπολιτισμικό του αντίκτυπο.Οι αυξανόμενες αναφορές αρνητικών αντιλήψεων μεταξύ των τοπικών πληθυσμών έναντι των επισκεπτών, λόγω του υπερπληθυσμού, του θορύβου και άλλων ζητημάτων, έχουν οδηγήσει στη διάδοση όρων όπως ο «υπερτουρισμός» και «τουρισμοφοβία» στα μέσα ενημέρωσης.

Σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα του UNWTO Ζουράμπ Πολολικασβίλι, “Η διακυβέρνηση είναι το κλειδί.Η αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζει σήμερα ο αστικός τουρισμός είναι ένα πολύ πιο πολύπλοκο ζήτημα από αυτό που αναγνωρίζεται συνήθως.Πρέπει να θέσουμε έναν βιώσιμο οδικό χάρτη για τον αστικό τουρισμό και να θέσουμε τον τουρισμό στην ευρύτερη αστική ατζέντα. Πρέπει επίσης να διασφαλίσουμε ότι οι τοπικές κοινότητες θα δουν και θα επωφεληθούν από τις θετικές πτυχές του τουρισμού.”

Η έκθεση περιλαμβάνει ανάλυση των αντιλήψεων των κατοίκων για τον τουρισμό σε οκτώ ευρωπαϊκές πόλεις: το Άμστερνταμ, τη Βαρκελώνη, το Βερολίνο, την Κοπεγχάγη, τη Λισαβόνα, το Μόναχο, το Σάλτσμπουργκ και το Ταλίν, προκειμένου να κατανοηθούν καλύτερα οι προκλήσεις διαχείρισης του επισκέπτη σε αστικές περιοχές, ιδιαίτερα η σχέση μεταξύ κατοίκων και επισκεπτών.

“Δεν υπάρχει ενιαία λύση για την αντιμετώπιση του υπερτουρισμού. Αντ ‘αυτού, ο τουρισμός πρέπει να αποτελεί μέρος μιας στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη σε όλη την πόλη “, καταλήγει ο Dr. Ko Koens. Η έκθεση συνιστά ένα κοινό στρατηγικό όραμα μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων, φέρνοντας μαζί τους κατοίκους και τους επισκέπτες και υιοθετώντας προσεκτικό σχεδιασμό που σέβεται τα όρια της χωρητικότητας και τις ιδιαιτερότητες κάθε προορισμού. «Η συμμετοχή και η υποστήριξη των κατοίκων της περιοχής είναι καθοριστική για την επίτευξη βιώσιμου τουρισμού», εξηγεί ο καθηγητής Albert Postma. Η οικοδόμηση κοινής ευθύνης μεταξύ των άμεσα ή έμμεσα συμμετεχόντων στην ανάπτυξη του τουρισμού αποτελεί βασικό στοιχείο για την εξασφάλιση μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας.

Continue Reading

Trending

Copyright © 2018 PRESSCODE