Connect with us

GLOBAL AGENDA

Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις: Νέες ευκαιρίες και στοχεύσεις

Published

on

Η αύξηση της τουριστικής κίνησης και των διανυκτερεύσεων οδήγησε και σε διεύρυνση των εσόδων των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων τα τελευταία έτη.

H σημαντική αύξηση της τουριστικής κίνησης προς τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια (2013-2017), υπήρξε σωτήρια για τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, που κατέγραψαν αυξημένα έσοδα και κέρδη.

Οι συνολικές αφίξεις αλλοδαπών τουριστών εκτιμάται ότι κυμάνθηκαν στο νέο επίπεδο «ρεκόρ» των 26 εκατ. το 2016, παρουσιάζοντας περαιτέρω αύξηση σε σχέση με το 2016.

Αύξηση στον κύκλο εργασιών τους παρουσίασαν και οι τρεις κατηγορίες ξενοδοχείων την περίοδο 2014-2017 (Πολυτελείας, Α’ και Β’ κατηγορίας).

Οι αλλοδαποί τουρίστες αποτελούν τον κύριο «πελάτη» για τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις της χώρας μας, καθώς πάνω από το 80% του συνόλου των διανυκτερεύσεων στα διάφορα ξενοδοχειακά καταλύματα πραγματοποιούνται από αλλοδαπούς. Σύμφωνα δε με στοιχεία του 2016, σε όλα τα ξενοδοχειακά καταλύματα της χώρας πραγματοποιήθηκαν σχεδόν 80 εκατ. διανυκτερεύσεις, ενώ η μέση ετήσια πληρότητα όλων των ξενοδοχείων της χώρας ανήλθε σε 50,1% έναντι 49,1% το 2015. Τα παραπάνω προκύπτουν από την κλαδική μελέτη «Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις» που εκπόνησε η Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών της ICAP Group ΑΕ, η οποία εστιάζει στις επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται ξενοδοχεία Πολυτελείας, Α’ και Β’ κατηγορίας.

Από το 2004 και μετά, η ξενοδοχειακή υποδομή της χώρας μας αναβαθμίστηκε σημαντικά, καθώς μεγάλος αριθμός ξενοδοχειακών μονάδων ανά την επικράτεια ανακαινίσθηκε, ενώ νέες μονάδες υψηλού επιπέδου υπηρεσιών ξεκίνησαν τη λειτουργία τους. Αναφορικά με τον αριθμό των ξενοδοχειακών καταλυμάτων που λειτουργούν στη χώρα μας, το έτος 2016 λειτούργησαν 9.730 ξενοδοχειακές μονάδες με περίπου 790 χιλ. κλίνες. Τα ξενοδοχεία των δύο αστέρων αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο ποσοστό στο σύνολο του ξενοδοχειακού δυναμικού (ποσοστό 42% περίπου). Στην περιφέρεια του Νοτίου Αιγαίου συγκεντρώνεται ο μεγαλύτερος αριθμός κλινών (μερίδιο περίπου 25%).

Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, Senior Consultant Οικονομικών Μελετών της ICAP Group, ο οποίος επιμελήθηκε της συγκεκριμένης μελέτης, το συνολικό μέγεθος της αγοράς (σε αξία) των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων (Πολυτελείας, Α’ και Β’ κατηγορίας) παρουσίασε αύξηση 3% το 2017 σε σχέση με το 2016. Τα έσοδα των ξενοδοχείων Πολυτελείας εμφάνισαν αύξηση της τάξης του 3,5% και των ξενοδοχείων Α’ κατηγορίας αύξηση 4% περίπου. Μικρότερη ήταν η αύξηση στα ξενοδοχεία Β’ κατηγορίας, η οποία διαμορφώθηκε σε ποσοστό της τάξης του 1%. Τα ξενοδοχεία Α΄κατηγορίας εκτιμάται ότι κάλυψαν το μεγαλύτερο ποσοστό (44% περίπου) της συνολικής αγοράς το 2017.

H υψηλή θέση της Ελλάδας στην παγκόσμια κατάταξη τουριστικών προορισμών και το υψηλό επίπεδο της ξενοδοχειακής υποδομής της χώρας μας, αποτελούν δυνατά σημεία του κλάδου. Στα αδύνατα σημεία συγκαταλέγονται η μονομερής «εξάρτηση» των ελληνικών τουριστικών επιχειρήσεων από τους μεγάλους διεθνείς τουριστικούς οργανισμούς (tour operators) και τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα του ελληνικού τουρισμού (εποχικότητα, γεωγραφική συγκέντρωση κλπ.). Η ανάπτυξη νέων εναλλακτικών μορφών τουρισμού, η προσέλκυση τουριστών από νέες «αναδυόμενες» τουριστικές αγορές, η στοχευμένη διαφημιστική προβολή της χώρας, καθώς και η αναβάθμιση των τουριστικών υποδομών συνιστούν ευκαιρίες για τον κλάδο. Από την άλλη πλευρά, η κρίση που μαστίζει τον εσωτερικό τουρισμό σε συνδυασμό με την οικονομική κατάσταση της χώρας, ο έντονος ανταγωνισμός από γειτονικές μας χώρες και οι πτωχεύσεις τουριστικών οργανισμών του εξωτερικού, αποτελούν απειλές για τον κλάδο των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων.

Στα πλαίσια της συγκεκριμένης μελέτης έγινε εκτεταμένη χρηματοοικονομική ανάλυση των επιχειρήσεων του κλάδου βάσει 17 επιλεγμένων αριθμοδεικτών. Επίσης, συνετάχθη ομαδοποιημένος ισολογισμός για την πενταετία 2012-2016 βάσει δείγματος 47 επιχειρήσεων με διαθέσιμους τους ισολογισμούς ολόκληρης της περιόδου.

Από την ανάλυση του ομαδοποιημένου ισολογισμού προκύπτει σωρευτική αύξηση του συνόλου του ενεργητικού σε ποσοστό 12% περίπου την τελευταία πενταετία, ενώ τα ίδια κεφάλαια εμφάνισαν μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης της τάξης του 6%. Οι συνολικές πωλήσεις κατέγραψαν σωρευτική αύξηση περίπου 40% την περίοδο 2012-2016. Αναφορικά με το καθαρό αποτέλεσμα, κέρδη εμφανίζονται την τριετία 2014-2016 έναντι ζημιών τη διετία 2012-2013, ενώ τα κέρδη EBITDA σχεδόν διπλασιάστηκαν.

Από δείγμα 137 ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, ανοδικά κινήθηκε το μέσο περιθώριο μικτού κέρδους την περίοδο 2012-2016, ενώ αντίθετα πτωτικά κινήθηκε το μέσο περιθώριο κέρδους EBITDA τη διετία 2015-2016.

PEOPLE

Άνθρωποι που αγωνίζονται για τα όνειρά τους: Πέντε ιστορίες από τη Γεωργία

Editorial Team

Published

on

photo: World Bank

Κάθε χειμώνα, ο Beso Idoidze στέκεται μόνος στο ιστορικό χωριό του Dartlo. Ακόμα και οι σκληροί ψυχροί άνεμοι δεν θα κάνουν τον Beso να εγκαταλείψει τη θέση του. Όσο υπάρχουν ξύλα για να καίει και τα βασικά είδη διατροφής όπως πατάτες, ζάχαρη, αλεύρι και ελαιόλαδο στο τραπέζι του, ο Beso επιμένει.

Σε υψόμετρο 2.000 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το χωριό Dartlo αποκόπτεται από τον έξω κόσμο από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως τα τέλη Απριλίου, κατά τη διάρκεια του οποίου είναι προσβάσιμο μόνο με ελικόπτερο.

Μόλις φτάσει το καλοκαίρι, οι άλλοι κάτοικοι του Dartlo αρχίζουν να επιστρέφουν. Η μόνη πηγή εισοδήματός τους είναι ο τουρισμός. Ορισμένοι έχουν ξενώνες, άλλοι παράγουν παραδοσιακά χειροτεχνήματα, ενώ όσοι έχουν άλογα προσφέρουν εκδρομές με ιππασία. Μερικοί συμμετέχουν στην συνεχιζόμενη προσπάθεια αποκατάστασης που στηρίζει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική αυτού του μοναδικού χωριού.

Ωστόσο, η τουριστική περίοδος είναι σύντομη: αν είναι τυχεροί, το χωριό μπορεί να παραμείνει ανοιχτό για τέσσερις έως πέντε μήνες – από τις αρχές Ιουνίου έως τα μέσα Οκτωβρίου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι περισσότεροι κάτοικοι προτιμούν να μετεγκατασταθούν σε άλλες, μεγαλύτερες πόλεις ή στην πρωτεύουσα Τιφλίδα – για να βρεθούν πιο κοντά σε κανονικές θέσεις εργασίας. Με τα χρόνια, ο αριθμός των κατοίκων του Dartlo και των γειτονικών χωριών μειώνεται σταθερά, αφήνοντας μόνο τους πρεσβύτερους όπως τον Beso για να κρατήσουν το φρούριο.

photo: World Bank

Η Maia Kiknadze έχει ένα ταξιδιωτικό γραφείο που ιδρύθηκε το 1991, αμέσως μετά την ανεξαρτησία της Γεωργίας. Το Caucasus Travel, το πρώτο ταξιδιωτικό πράκτορείο στη Γεωργία, δημιουργήθηκε σε μια εποχή που η χώρα ήταν σχεδόν άγνωστη διεθνώς, δεν διέθετε τουριστική υποδομή και δεν υπήρχαν εργαζόμενοι εκπαιδευμένοι στον κλάδο των τουριστικών υπηρεσιών.

Σύμφωνα με έναν υπάλληλο, «Η εταιρεία έχει κάνει μεγάλες προσπάθειες για πολλά χρόνια για την προώθηση της χώρας σε διεθνές επίπεδο, καθώς και την εκπαίδευση του προσωπικού, όπως ξεναγοί και οδηγοί. Επιπλέον, λόγω της μεγάλης έλλειψης υποδομών για τους επισκέπτες, έπρεπε να επισκεφθούμε προσωπικά τις περιοχές και να αναζητήσουμε κατοικίες κατάλληλες για φιλοξενία».

Στην αρχή, η εταιρεία απασχολούσεε μόνο τρία άτομα, τους ιδρυτές της. Μέσα σε λίγα χρόνια, ωστόσο, το Caucasus Travel είχε μεγαλώσει και δημιούργησε δύο επιπλέον επιχειρήσεις, Georgian Events και Explore Georgia, ενώ μια τρίτη, CT Auto Georgia, ήρθε αργότερα. Μέχρι το 2007, όλες αυτές οι εταιρείες, μαζί με αρκετές άλλες, ενώθηκαν κάτω από την Γεωργική Ομάδα Φιλοξενίας (GHG), η οποία σήμερα απασχολεί 60 άτομα.

Η Γεωργία είναι όλο και πιο γνωστή διεθνώς για τον πολιτισμό, το κρασί και την κουζίνα, καθώς και για την περιπέτεια και τον οικολογικό τουρισμό. Η Maia πιστεύει ότι η εταιρεία της έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση σχετικά με τη Γεωργία και στη συμβολή της στην ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας.

photo: World Bank

Η Lia Aleksishvili, που ζει στην περιοχή Kakheti της Γεωργίας, θυμάται την εποχή που το αρτοποιείο της στην πόλη Telavi ήταν μια μικροσκοπική επιχείρηση. Με τα χρόνια, κατάφερε να μετατρέψει το μικρό κατάστημα – το οποίο συχνά προσπαθούσε να τα βγάλει πέρα – σε ένα επιτυχημένο και πολυσύχναστο τοπικό αρτοποιείο.

Η επιχείρηση της Lia ωφελεί επίσης την τοπική κοινότητα. Το αρτοποιείο απασχολεί τέσσερις εργαζόμενους και, όταν φτάνουν οι διακοπές και η ζήτηση για επιδόρπια και αρτοσκευάσματα, τέσσερις επιπλέον εργαζόμενοι συμμετέχουν με μερική απασχόληση. Η Lia κατάφερε επίσης να χρησιμοποιήσει ορισμένα από τα κέρδη του φούρνου για να επενδύσει στην ανακαίνιση του δεύτερου ορόφου του κτιρίου της, μετατρέποντάς τον σε ένα δημοφιλές ξενώνα.

photo: World Bank

Η Manana είναι μητέρα επτά παιδιών ηλικίας 9 έως 22 ετών. Η οικογένειά της ζει σε τριώροφη καλύβα με διαρροή οροφής και χαρτόνι για παράθυρα. Ο σύζυγός της, Tamaz, συλλέγει και μεταπωλεί σιδηρικά που είναι και ο μοναδικός πόρος της οικογένειας.

Η Manana θεωρεί ότι ζει στα όρια της ακραίας φτώχειας, αλλά πιστεύει ότι υπάρχουν νοικοκυριά που περνούν πολύ χειρότερα. Είναι περήφανη για την επιλογή της να έχει τόσα πολλά παιδιά. «Είναι πολύ δύσκολα, αλλά μου αρέσουν τα παιδιά. Πάντα ήθελα να έχω όσο το δυνατόν περισσότερα. Υπάρχουν μεγάλες οικογένειες που ζουν σε βαγόνια αμαξοστοιχίας, ή που δεν έχουν καν στέγη πάνω από τα κεφάλια τους. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν πολύ χειρότερα!»

Η Manana πιστεύει ότι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης της φτώχειας είναι η ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση. «Όταν κάποιος που δεν έχει τη δυνατότητα να μπει σε ένα σχολείο μόνο επειδή δεν μπορεί να πληρώσει, και όταν το παιδί μου, που είναι ταλαντούχο, δεν μπορεί μόνο επειδή δεν έχουμε χρήματα, αυτό είναι λάθος», λέει. Η 14χρονη κόρη μου Ηρώ είναι πολύ καλή στο πινγκ-πονγκ, αλλά δεν μπορούμε να αγοράσουμε τον εξοπλισμό ή να πληρώσουμε για κανονικά μαθήματα».

Η μηνιαία κοινωνική βοήθεια από το κράτος προς την οικογένεια ανέρχεται σε 500 GEL, που ισχυρίζονται ότι είναι ελάχιστα για να αγοράσουν παπούτσια και για τα επτά παιδιά, για να μην αναφέρουμε άλλα υποχρεωτικά για το σχολείο αντικείμενα που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του προγράμματος βοήθειας. Η παράνομη δουλειά, με το φόβο της απώλειας της κοινωνικής βοήθειας για ολόκληρη την οικογένεια, δεν φαίνεται να αποτελεί πολλά υποσχόμενη λύση για την καταπολέμηση της φτώχειας, υποστηρίζει η Manana.

Παρ ‘όλα αυτά, η Manana προσπαθεί να παραμείνει θετική και αισιόδοξη για το μέλλον. Αυτή η μητέρα των επτά ονείρων θα ήθελε να έχει αρκετό χώρο για κάθε ένα από τα παιδιά της, σε ένα σπίτι με στεγνούς τοίχους και μια οροφή που θα τους κρατά όλους ζεστούς και υγιείς.

photo: World Bank

Η Rusudan Kekelidze είναι η κύρια δασκάλα στο δημόσιο σχολείο 210 στη Τιφλίδα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, στην αρχή της επαγγελματικής της καριέρας, θυμάται ακόμα τη μυρωδιά της κηροζίνης, τους μαθητές που μοιράζονταν μικροσκοπικά θρανία και τις ελάχιστα εξοπλισμένες αίθουσες διδασκαλίας. Αλλά θυμάται επίσης ότι όλοι είχαν μια κοινή επιθυμία – να επιβιώσουν.

«Μπορεί να ακούγεται δραματικό τώρα, αλλά ήταν πραγματικά ένας αγώνας για επιβίωση – κυριολεκτικά», λέει η Rusudan. «Ήταν ένας αγώνας για το μέλλον, από τότε έχουμε ταξιδέψει σε ένα μακρύ και δύσκολο μονοπάτι, σήμερα βλέπουμε πώς έχει αναπτυχθεί το σχολείο μας, είναι πολύ καλύτερο από αυτό που θα μπορούσαμε να φανταστούμε- για παράδειγμα, η υποδομή του σχολείου ως έντονο σημάδι προόδου: απλώς ακούστε τις λέξεις και τα αισθήματα στους διαδρόμους»

«Το μέλλον που φαντάζομαι είναι πιο πολύχρωμο και χαρούμενο και επικεντρωμένο στην επιτυχία. Ελπίζω ότι οι σπουδαστές μας θα μπορέσουν να προετοιμάσουν τις μελλοντικές τους πορείες εδώ, μέσα σε αυτούς τους τοίχους.» Ελπίζω ότι το σχολείο μας θα προσφέρει ένα καλό πρότυπο ζωής, το οποίο θα αναπτύσσεται σταδιακά και θα εμπλουτίζεται με γνώσεις και πρακτική εξάσκηση», λέει η Rusudan.

World Bank

Continue Reading

PEOPLE

Rupeni Vatugata: Αγάπη στην πράξη μετά από την καταστροφή

Editorial Team

Published

on

Photo: Alana Holmberg/World Bank

Το απόγευμα της 20ής Φεβρουαρίου 2016, οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι του Φίτζι ανακοίνωσαν εθνική απαγόρευση κυκλοφορίας, καθώς ένας κυκλώνας ερχόταν προς το κέντρο της χώρας. Ωστόσο, ο Rupeni Vatugata, ένας 74χρονος πατέρας τεσσάρων παιδιών, λέει ότι αυτός και η σύζυγός του δεν παρατήρησαν κανένα από τα συνήθη φυσικά σημάδια ενός κυκλώνα που έρχεται.

“Το πρωί, δεν ήξερα ότι θα ερχόταν ένας κυκλώνας. Ήρθαμε από τη Σουβά για να ελέγξουμε το σπίτι μας. Το απόγευμα που άρχισαν οι άνεμοι, οι ειδικοί ήρθαν στο χωριό μας λέγοντας ότι ο κυκλώνας θα έρθει σήμερα και ότι όλοι θα πρέπει να κατέβουν στην αίθουσα του χωριού. Μετά από αυτό, είπα στη γυναίκα μου πως πρέπει να προσευχηθούμε, να προετοιμαστούμε, και στη συνέχεια πήγαμε κάτω. Όταν ήμασταν στην αίθουσα, ποτέ δεν σκέφτηκα ότι το σπίτι μου θα καταστρεφόταν. Είχα πίστη Στον Θεό”

Έχοντας ζήσει τον τροπικό κυκλώνα Bebe το 1972, που σκότωσε 28 άτομα, ο Rupeni νόμιζε ότι ήξερε τι θα συμβεί- τίποτα δεν θα μπορούσε να τον προετοιμάσει για τον Winston, τη μεγαλύτερη θύελλα που σημειώθηκε ποτέ στο Νότιο Ημισφαίριο.

Στα Φίτζι, η οργή του Winston ήταν πρωτοφανής. 44 άνθρωποι σκοτώθηκαν και αμέτρητοι άλλοι τραυματίστηκαν. Υπολογίζεται ότι περίπου 40.000 κατοικίες υπέστησαν σοβαρές βλάβες ή καταστράφηκαν, μεταξύ των οποίων και πολλα στο χωριό Ναμπαράι του Rupeni, στην επαρχία Ra, στη βόρεια ακτή του Viti Levu, το μεγαλύτερο και κύριο νησί των Φίτζι.

«Ήταν τρομαχτικό. Όλα τα παιδιά και οι οικογένειές τους ήταν στην αίθουσα του χωριού και μπορούσες να δεις έξω κάτι σαν ομίχλη – δεν φαινόταν η βροχή, καθώς ήταν τέτοια η δύναμη του ανέμου. Είδαμε τα σπίτια και τις στέγες να πετάνε μακριά. Μόνο το χώμα έμεινε. Δεν ξέρω σε ποιο μέρος του κόσμου έχουν φτάσει. Σε αυτό το χωριό, μόνο έξι σπίτια σώθηκαν και περίπου τριάντα σπίτια καταστράφηκαν.»

Ευτυχώς, δεν χάθηκαν ζωές στο χωριό του Rupeni, ωστόσο η ζημιά από το πέρασμα του Winston ήταν κάτι περισσότερο από υλική. «Οι άνθρωποι ήταν φοβισμένοι και λυπημένοι εξαιτίας των καταστροφών. Μέσα σε τρεις ώρες είχαν χάσει όλα τους τα υπάρχοντα».

Ο Rupeni, ώς έμπειρος ξυλουργός σκέφτηκε πως οι εργασίες αποκατάστασης θα πρέπει να αρχίσουν αμέσως. Συγκέντρωσε γρήγορα μια ομάδα οικοδόμων από την κοινότητα και ηγήθηκε της προσπάθειας ανασυγκρότησης.

«Αρχικά, ξεκινήσαμε να κατασκευάζουμε καταφύγια, αφού δεν υπήρχαν καθόλου σπίτια. Οι σκηνές ήρθαν αργότερα. Θα ανοικοδομήσουμε το χωριό μας από κοινού. Ήμουν ο ηγέτης της ομάδας για την ανοικοδόμηση στο χωριό. Όλα πήγαν καλά επειδή φροντίσαμε ο ένας τον άλλον και συνεργαζόμασταν. ”

Για πάνω από δεκαοκτώ μήνες, ο Rupeni ηγήθηκε της ανακατασκευής περισσότερων από 13 σπιτιών στην κοινότητά του και στα γύρω χωριά. Στα 74 πλέον και μετά από δεκαετίες σκληρής δουλειάς, θα μπορούσε να πάρει μια στιγμή για να ξεκουραστεί. Ωστόσο, όπως ο ίδιος λέει, το μεγαλύτερο κίνητρό του για να βοηθήσει τους ανθρώπους είναι το «vei lomani» το οποίο μεταφράζεται «αγάπη στην πράξη».

«Μερικοί με ρωτούν: γιατί το κάνεις;» Έτσι ζω η ζωή μου: να βοηθώ τους άλλους», λέει ο Rupeni. «Δούλεψα ως ξυλουργός για πάνω από 20 χρόνια και δεν θέλω καμία πληρωμή γι’αυτό. Το κάνω από αγάπη και για να βοηθήσω εκείνους που χρειάζονται να ξαναχτιστούν τα σπίτια τους. Είμαι πραγματικά χαρούμενος».

Ένας λόγος για τον οποίο τα Φίτζι είναι ο παράδεισος είναι επειδή είναι μια χώρα που νοιάζεται. … Νοιάζονται ο ένας για τον άλλο.

«Αυτή είναι η αγάπη που έχουμε σε αυτήν την κοινότητα. Είναι το δώρο μας από τον Θεό να αγαπάμε ο ένας τον άλλο».

World Bank

Continue Reading

PEOPLE

«Συνέχισε, ακριβώς επειδή είσαι η μόνη γυναίκα!» – Jessica Einhorn

Editorial Team

Published

on

Η Jessica Einhorn, η πρώτη γυναίκα διευθύντρια της Παγκόσμιας Τράπεζας, μοιράστηκε τις ιδέες της για την έννοια της διαφορετικότητας, την καριέρα και τη σημασία οι γυναίκες να πιστεύουν στον εαυτό τους.

Η Jessica Einhorn ήταν μια από τις ελάχιστες γυναίκες μεταξύ ανδρών με κοστούμια, έχοντας εργαστεί στο Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ στη δεκαετία του ’70 και στο τμήμα Οικονομικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών. Αλλά όταν παρακολούθησε μια διάσκεψη στο Άμστερνταμ αμέσως μετά την ένταξή της στην Παγκόσμια Τράπεζα το 1981, η Einhorn άρχισε να σκέφτεται για τη σταδιοδρομία της σε ένα πεδίο που κυριαρχείται σε μεγάλο βαθμό από άνδρες.

«Ήταν μια αίθουσα με εκατοντάδες ανθρώπους και ήμουν η μόνη γυναίκα. Όταν γύρισα σπίτι μου είπα στη μητέρα μου: Εγώ τελειώνω, αυτό είναι, δεν μπορώ να το κάνω πια, απλά να είμαι η μόνη γυναίκα.  Και εκείνη μου απάντησε: «Ακριβώς επειδή είσαι η μόνη γυναίκα, έχεις την ευθύνη να μην σταματήσεις, αλλά να συνεχίσεις», λέει η Einhorn, η πρώτη γυναίκα διευθύνουσα σύμβουλος και ταμίας της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Τώρα στα 70 και συνταξιούχος, η Einhorn κοιτάζει την καριέρα της με ένα χαμόγελο στο πρόσωπό της, ακόμα και όταν μιλάει για δυσκολίες και «μοναχικές στιγμές», όπως αποκαλούσε τις μάχες της στον ανδροκρατούμενο κόσμο. Τότε οι πιθανότητες ήταν εναντίον των γυναικών και οι ανώτερες θέσεις προορίζονταν μόνο για τους άνδρες. Το 1992, η Einhorn, τότε 44 ετών, αντικατέστησε τον Donald Roth ως Ταμία της Παγκόσμιας Τράπεζας. Ο διορισμός της ήταν εξαιρετικά σημαντικός, αλλά όχι ένα σοκ για αυτήν, δεδομένης της φήμης και της εμπειρίας της.

Jessica Einhorn Credit: Rita Stankeviciute.

«Μέχρι τη στιγμή που ήμουν αντιπρόεδρος και ταμίας, ήμουν αρκετά γνωστή στις παγκόσμιες κεφαλαιαγορές, έτσι πήρα πολλά ωραία σημειώματα συγχαρητηρίων. Είχα συνεργαστεί με όλες τις μεγάλες τράπεζες σε όλες τις μεγάλες πρωτεύουσες μέχρι τότε», λέει η Einhorn, η οποία σπούδασε στο London School of Economics, με διδακτορικό στην πολιτική από το Πανεπιστήμιο του Princeton.

Το 1997, το Euromoney περιελάμβανε την Einhorn στον κατάλογο των “Top 50 Women in Finance” και την ονόμασε “ένα χρυσό κορίτσι στην Παγκόσμια Τράπεζα”.

“Η έλλειψη γυναικών σε θέσεις υψηλόβαθμων ανώτερων διευθυντικών στελεχών είναι αυτό που καθιστά τα επιτεύγματα των 50 γυναικών πιο αξιόλογα”, σημείωναν οι συντάκτες του Euromoney.

Οι γονείς της, Εβραίοι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στη Νέα Υόρκη, την ενθάρρυναν πάντα να ακολουθεί τα όνειρά της. Τα αρχικά της σχέδια δεν περιλάμβαναν τα οικονομικά και την ανάπτυξη. Αντίθετα, ενδιαφερόταν για την πολιτική και τα θέματα που σχετίζονται με τη φτώχεια σε όλο τον κόσμο. Διαπίστωσε όμως ότι τα οικονομικά ήταν πολύ συνδεδεμένα με την πολιτική και την εξουσία γενικότερα.

Η Einhorn λέει ότι η προσωπική καθοδηγητική της φιλοσοφία σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της ήταν να αποφύγει τα μακροπρόθεσμα σχέδια. «Ας το να συμβεί! Ο καλύτερος φίλος σας είναι η περιέργεια και πάλι, αν είστε ανοιχτοί στους ανθρώπους γύρω σας, θα δείτε πράγματα που ίσως δεν έχετε σκεφτεί».

Κατά τη διάρκεια της θητείας της στην Παγκόσμια Τράπεζα, η Einhorn ήταν γνωστή ως συντηρητικός διαχειριστής κινδύνων κρατώντας άψογα τα οικονομικά της Τράπεζας. Λέει ότι αυτό έθεσε ένα υψηλό στάνταρ. Ωστόσο, οι δεκαετίες του 1980 και του 1990 ήταν η αρχή της επανάστασης της οικονομικής ανάπτυξης με νέες καινοτόμες ιδέες. Η Einhorn δίνει όλη τη πίστη της στο να ξεκινήσει αυτή η επανάσταση στον Πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας, Robert McNamara, του οποίου το όραμα αποτυπώθηκε στη διάσημη ομιλία του το 1973 στο Ναϊρόμπι. Ως αποτέλεσμα, η Τράπεζα κινήθηκε από την κατασκευή υποδομών στην ανακούφιση από τη φτώχεια σε όλο τον κόσμο.”Αυτό το όραμα απαιτούσε πολύ μεγαλύτερο ισολογισμό και αυτός ο ισολογισμός απαιτούσε την χρηματοδότηση από τις κεφαλαιαγορές”, λέει η Einhorn.

Κατά την 70ή επέτειο από την εναρκτήρια έκδοση του ομολόγου της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Einhorn είναι πεπεισμένη ότι είναι ζωτικής σημασίας να συνδεθεί η ανάπτυξη με τις κεφαλαιαγορές, διότι μόνο οι κεφαλαιαγορές μπορούν να παράσχουν τους απαραίτητους πόρους για να επηρεάσουν την ανάπτυξη.

Η Einhorn δεν σκέφτεται τον εαυτό της ως πρωτοπόρο. Η μόνη της επιθυμία είναι να δώσει τη δυνατότητα σε άλλες γυναίκες να δουν ότι έχουν πιθανότητες και ότι η άνοδος προς τα πάνω είναι δυνατή.

Όταν η Einhorn εγκατέλειψε την Παγκόσμια Τράπεζα το 1996, τρεις από τις έξι ταμίες ήταν γυναίκες: Afsaneh Beschloss, Madelyn Antoncic και η σημερινή επικεφαλής, Arunma Oteh.
World Bank

Continue Reading

Latest

PEOPLE4 weeks ago

Άνθρωποι που αγωνίζονται για τα όνειρά τους: Πέντε ιστορίες από τη Γεωργία

Κάθε χειμώνα, ο Beso Idoidze στέκεται μόνος στο ιστορικό χωριό του Dartlo. Ακόμα και οι σκληροί ψυχροί άνεμοι δεν θα...

PEOPLE4 weeks ago

Rupeni Vatugata: Αγάπη στην πράξη μετά από την καταστροφή

Το απόγευμα της 20ής Φεβρουαρίου 2016, οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι του Φίτζι ανακοίνωσαν εθνική απαγόρευση κυκλοφορίας, καθώς ένας κυκλώνας ερχόταν προς...

ARTE4 weeks ago

«Oh that I had a thousand tongues»

Η ομαδική έκθεση Oh that I had a thousand tongues έχει ως αφετηρία τη γλώσσα, αλλά αποκλίνει από τον άμεσο...

PEOPLE4 weeks ago

«Συνέχισε, ακριβώς επειδή είσαι η μόνη γυναίκα!» – Jessica Einhorn

Η Jessica Einhorn, η πρώτη γυναίκα διευθύντρια της Παγκόσμιας Τράπεζας, μοιράστηκε τις ιδέες της για την έννοια της διαφορετικότητας, την...

PEOPLE4 weeks ago

Από την απελπισία στην αισιοδοξία στη Ρουάντα: Η ιστορία της Gaudance Mukagasana

Η Gaudance Mukagasana κατέρρευσε όταν έχασε τον σύζυγό της αφήνοντάς την να μεγαλώσει μόνη της τα τρία παιδιά. Ήταν πολύ...

PEOPLE4 weeks ago

Οι Hepisipa Oko, Ane Taukiuvea και Maile Fotu είναι οι «Road Safety Sisters»

Στο Βασίλειο της Τόνγκα, τρεις γυναίκες με την υποστήριξη της Παγκόσμιας Τράπεζας, εργάζονται για να κάνουν τους δρόμους της χώρας...

ARTE4 weeks ago

«Οι αμέτρητες όψεις του Ωραίου» στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Πηγή αστείρευτης έμπνευσης και αιτία βαθιάς αισθητικής συγκίνησης, το Ωραίο, αποτυπώνεται οπτικά στα αρχαία έργα τέχνης, συνιστώντας μια διαρκώς μεταβαλλόμενη...

ARTE4 weeks ago

Chrys Roboras “Υπερβατικές Πραγματικότητες”

H Myrό Gallery παρουσιάζει την έκθεση της διεθνούς γνωστής ομογενούς ζωγράφου από την Αυστραλία Chrys Roboras στην Κεντρική Αίθουσα της...

Presscode Newsletter

Facebook

Trending

Copyright © 2018 PRESSCODE