Connect with us

ARTS

Shaolin: The Legend

Published

on

Πετάνε στον αέρα, εντυπωσιάζουν με τα σπαθιά τους, σπάνε πέτρες στο σώμα ή το κεφάλι τους, ακουμπάνε τα σώματά τους πάνω σε λόγχες και όλα αυτά σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα με αναμμένα κεριά και εντυπωσιακά σκηνικά! Η αυθεντική ομάδα μοναχών Σαολίν ταξιδεύει και πάλι από τον ναό των Σαολίν στην Κίνα προς την Ευρώπη για να αφήσει άναυδο το κοινό με τα κατορθώματά του! Αμέσως μετά το Παρίσι έρχονται και στην Αθήνα για δύο εκρηκτικές  παραστάσεις που θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 31 Μαρτίου στο Taekwondo.

Η ιστορία μιλάει για τους μοναχούς που δίνουν ζωή όπως η γη, υποχωρούν όπως το νερό, μαστιγώνουν όπως ο αέρας και καίνε όπως η φωτιά. Το βάρος του σώματος ξεπερνιέται, δεν υπάρχει ανασταλτικός παράγοντας ανάμεσα στις σκέψεις και τις κινήσεις, φτερωτά βέλη πιάνονται στον αέρα και η διάβαση πάνω από το νερό ή μέσα από την φωτιά δεν είναι πια μυστήριο. Ίσως είναι για μας μυστήριο ακόμη και  στον 21ο αιώνα, αλλά όχι για την παραδοσιακή γνώση.

Ιδρυτής της πολεμικής τέχνης των Σαολίν θεωρείται ο μοναχός βουδιστής Bodhidarma, ο οποίος πέρασε στην Κίνα από τις Ινδίες. Ίδρυσε ένα σύστημα ψυχοσωματικής πειθαρχίας το οποίο αργότερα μετασχηματίστηκε στα διάφορα είδη πολεμικών τεχνών που επικρατούν στην Ανατολή. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι πολεμιστές του Σαολίν ήταν Βουδιστές Μοναχοί γεγονός που δεν τους επέτρεπε το φόνο. Όμως το σύστημά τους επέτρεπε να θέσουν εκτός μάχης πολυάριθμους εχθρούς.  Πολλές φορές οι τεχνικές τους έστρεφαν το όπλο του εχθρού πάνω του ή τον καθιστούσαν ανίκανο να συνεχίσει τη μάχη. Η Τέχνη της μάχης ήταν αλληλένδετη με την ιστορία της φιλοσοφίας, με τη θρησκεία, την ιατρική, την ποίηση, τη ρητορική. Ο μοναχός Σαολίν ο όποίος διέτρεχε την Κίνα εθεωρείτο ο κατεξοχήν ολοκληρωμένος άνθρωπος σε σχέση βέβαια με το πολεμικό πνεύμα του Κινέζικου λαού και πολλές φορές τον σέβονταν σαν θεό.

Όπως πολλοί λαοί, παρατηρώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ζώων, είδαν ότι αποτελούσαν την έκφραση μίας δύναμης εκφρασμένης σε ένα μεγάλο πεδίο της φύσης, έτσι και οι μοναχοί Σαολίν είδαν ότι οι τρόποι πολέμου των ζώων αντικαθρέπτιζαν τη μάχη των δυνάμεων της φύσης. Όποιος θα κατάφερνε να πραγματώσει αυτές τις τεχνικές ήταν πια μια δύναμη της φύσης και στη φύση τίποτα δεν αντιστέκεται, είτε αυτή εκφράζεται μέσω της διαβρωτικής δύναμης του νερού, είτε της επίθεσης του αέρα και της φλόγας. Όμως, τα ζώα πολεμούν τα στοιχεία της φύσης μεταξύ τους. Οι στάσεις τους, δίδαξαν τους φυσικούς ανθρώπους.

Τα ζώα ήταν πέντε: ο δράκοντας, το φίδι , η τίγρη , η λεοπάρδαλη και ο πελαργός.

Η τεχνική του δράκοντα αποσκοπούσε στην ανάπτυξη του «εν» που μεταφράζεται ως νους, καρδιά ή πνεύμα. Ίσως το αποδίδει πιο σωστά η λέξη αντίληψη. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιούσε αργές μαλακές κινήσεις σαν τις κινήσεις του μαγικού δράκοντα που πετά στον αέρα. Ήταν η πιο πνευματική από όλες τις τεχνικές και κατά κάποιο τρόπο η κυρίαρχη όλων.

Το δεύτερο ήταν το φίδι. Αυτή η τεχνική ανέπτυσσε κινήσεις ελικοειδείς, συνεχείς σαν αυτές του φιδιού που τυλίγεται. Αν και οι κινήσεις ήταν μαλακές και ρευστές εμπεριείχαν μία εσωτερική δύναμη η οποία τους έδινε μία ακατανίκητη και ευέλικτη δύναμη, αν και εφόσον χρειαζόταν. Αυτή η τεχνική έμοιαζε μάλλον με το Πα- κουά.

Το τρίτο ζώο ήταν η τίγρη. Με αυτήν αναπτύσσονταν τα οστά . Οι κινήσεις ήταν αργές και γρήγορες, συχνά με υπερβολική ένταση. Η τάση ήταν συμπαθής οι επιθέσεις άγριες και υπήρχε ένα αίσθημα αδυσώπητης δύναμης. Μάλλον έμοιαζε με το Ουετσιρίγιου Μαράτα.

Το τέταρτο ζώο ήταν η λεοπάρδαλη. Η ποιότητά της ήταν ή δύναμη και η ευέλικτη μυϊκή δύναμη που θύμιζε τη λεοπάρδαλη η οποία αν και δεν είχε το βάρος και τον όγκο μιας τίγρης είχε την ικανότητα να κινείται ξαφνικά, να επιτίθεται και να οπισθοχωρεί γρήγορα χρησιμοποιώντας τη δύναμή της για να δημιουργεί γρήγορες και δυνατές κινήσεις. Αυτή η τεχνική έμοιαζε με το γιαπωνέζικο καράτε.

Το πέμπτο ζώο ήταν ο πελαργός. Με αυτή την τεχνική αναπτύσσονταν οι ιδέες , ήταν δε υπεύθυνη για τη σωστή στάση. Έδινε ένα αίσθημα ενότητας στο σώμα. Στις κινήσεις ο κορμός ήταν όρθιος και ισορροπημένος και πολλές φορές στηριζόταν στο ένα πόδι. Τα χέρια έδιναν απότομα χτυπήματα απέκρουαν και σάρωναν με κινήσεις όμοιες με των φτερών.

Η παρατήρηση της μάχης ενός πελαργού με ένα φίδι ή η θυελλώδης επίθεση ενός πάνθηρα έδωσαν στους μοναχούς τη δυνατότητα ανάπτυξης των συστημάτων τους. Όμως, μια βαθύτερη ενδοσκόπηση τους έδωσε μια ακόμη ικανότητα, το να βρουν ποια ψυχική κατάσταση αντιστοιχούσε στην κάθε τεχνική αφού η τεχνική ήταν έκφραση αυτής της κατάστασης σε συνδυασμό με τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του ζώου. Έτσι η καλλιέργεια της εσωτερικής στάσης με την παράλληλη εξωτερική τεχνική μετέτρεπε τον μοναχό σε μία ανίκητη δύναμη και ιδιαίτερα, όταν με ευκολία περνούσε από το ένα σύστημα στο άλλο. Αλλά πάνω από όλα, κυρίαρχη ήταν η ηρεμία, η αυτοσυγκέντρωση η γεμάτη ένταση και δύναμη ειρήνη. Το Γιν και το Γιανγκ που περιγράφει πώς φαινομενικά αντίθετες δυνάμεις μπορούν να αλληλοσυμπληρώνονται και να είναι αλληλεξαρτώμενες στον φυσικό κόσμο και πως το ένα μπορεί να δημιουργήσει το άλλο χάρη στη μεταξύ τους αλληλοσύνδεση.

Οι λάτρεις των θεαματικών και άκρως εντυπωσιακών παραστάσεων αλλά και εκείνοι της τέχνης του Kung Fu θα βιώσουν το Σάββατο 31 Μαρτίου, την ατμόσφαιρα των ταινιών “Τίγρης και δράκος”, ‘Ήρωας”, “Ιπτάμενα στιλέτα” σε μια υπερπαραγωγή που θα αποδείξει για μια ακόμα φορά την δύναμη της ανθρώπινης ψυχής..

ARTS

Σταχτοπούτα με τα φημισμένα Μπαλέτα του Μόντε Κάρλο

Published

on

Χριστούγεννα με λάμψη και μαγεία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών! Τα φημισμένα Μπαλέτα του Μόντε Κάρλο από τις 21 έως τις 29 Δεκεμβρίου θα μαγέψουν μικρούς και μεγάλους με την πιο λαμπερή παράσταση, το πιο υπέροχο παραμύθι των παιδικών μας χρόνων, τη Σταχτοπούτα.

Η περίφημη χορευτική ομάδα του Πριγκιπάτου του Μονακό, μια από τις σημαντικότερες και πλέον καταξιωμένες ομάδες χορού παγκοσμίως, θα μας παρουσιάσει στην σκηνή της Αίθουσας Τριάντη την πιο ονειρική εκδοχή της Σταχτοπούτας όλων των εποχών!

Ο Ζαν-Κριστόφ Μαγιό, καλλιτεχνικός διευθυντής των Μπαλέτων του Μόντε Κάρλο κι ένας από τους σημαντικότερους χορογράφους της γενιάς του, υπογράφει την γοητευτική και άκρως μουσική αυτή παράσταση – εμπειρία, που έχει καθηλώσει το κοινό και έχει συγκεντρώσει διθυραμβικές κριτικές, όπου και αν παρουσιάστηκε. Η αριστουργηματική μουσική του Σεργκέι Προκόφιεφ, τα αφαιρετικά σκηνικά του Ερνέστ Πινιόν-Ερνέστ και τα υπέροχα κουστούμια του Ζερόμ Καπλάν, συνθέτουν ένα φαντασμαγορικό θέαμα σπάνιας ομορφιάς, που θα μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη των θεατών!

Μια “Σταχτοπούτα” διαφορετική από τις άλλες

Η Σταχτοπούτα σε χορογραφία του Μαγιό αποτελεί μια πρωτοποριακή παράσταση από έναν σύγχρονο δημιουργό, που επιχειρεί να απομυθοποιήσει την αγαπημένη ιστορία της χωριατοπούλας που παντρεύεται τον πρίγκιπα. Το αποτέλεσμα είναι μια αφαιρετική και συμβολική προσέγγιση, γεμάτη χάρη και δυναμισμό, η οποία ανατρέπει το κλασικό παραμύθι και επικεντρώνεται στα συναισθηματικά γρανάζια που κινούν μπροστά αυτή τη διαχρονική ιστορία. Η Σταχτοπούτα στην επιτυχημένη αυτή παραγωγή, δεν είναι ένας ακόμη χαρακτήρας βγαλμένος από τα παραμύθια, αλλά ένας καθημερινός άνθρωπος, ένα κορίτσι από σάρκα και οστά, που αισθάνεται, ζει και ερωτεύεται όπως όλα τα άλλα. Έτσι, ο Μαγιό αναβιώνει τον διάσημο μύθο μέσα από μια διαφορετική, πιο σύγχρονη, οπτική. Την οπτική του κοριτσιού που γίνεται γυναίκα, που επιβιώνει και μεταμορφώνεται σε σύμβολο δύναμης και χειραφέτησης. Ο Μαγιό κατορθώνει να διατηρήσει τη μαγεία, τη ζωντάνια και τα στοιχεία παραμυθιού της Σταχτοπούτας, χωρίς να θυσιάζει την αισθητική, το ρομαντισμό και τη συναισθηματικότητα του μπαλέτου, δημιουργώντας απόλυτα μαγευτικές στιγμές σε μια εκδοχή που δικαιώνει ένα παραμύθι που μεγάλωσαν μαζί του εδώ και τριακόσια χρόνια όλες οι γενεές σε όλο τον κόσμο!

Τα Μπαλέτα του Μόντε Κάρλο

Τα Μπαλέτα του Μόντε Κάρλο δημιουργήθηκαν το 1909 από τον Σεργκέι Ντιαγκίλεφ και αμέσως συνεργάστηκαν με τους σημαντικότερους σολίστες της εποχής, όπως ο Νιζίνσκι και η Άννα Πάβλοβα. Στη συνέχεια, και χάρις στην υψηλή προστασία της πριγκίπισσας Γκρέις του Μονακό, η ομάδα καταξιώθηκε παγκοσμίως, ενώ σήμερα, υπό την προεδρία της πριγκίπισσας Καρολίνα του Ανόβερου και την καλλιτεχνική διεύθυνση του Ζαν-Κριστόφ Μαγιό, θεωρείται μια από τις κορυφαίες χορευτικές ομάδες στον κόσμο.

Τα διάσημα Μπαλέτα του Μόντε Κάρλο, από τις 21 έως τις 29 Δεκεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, υπόσχονται μια Σταχτοπούτα όπως δεν την έχετε ξαναδεί! Μια παράσταση διαφορετική από τις άλλες που θα λάμψει την περίοδο των Χριστουγέννων! Μια μαγική χορευτική πανδαισία, που θα θυμόμαστε όσα χρόνια και αν περάσουν!

Συντελεστές:

Χορογραφία: Ζαν-Κριστόφ Μαγιό

Μουσική: Σεργκέι Προκόφιεφ

Σκηνικά: Ερνέστ Πινιόν-Ερνέστ

Κοστούμια: Ζερόμ Καπλάν

Φωτισμοί: Ντομινίκ Ντριγιό

Continue Reading

ARTS

Έκθεση ζωγραφικής της Evi Kirma

Published

on

Η EVI KIRMA στο ζωγραφικό της έργο αναπαριστά ανεικονικά την δική της ενδοχώρα, απαλλαγμένη από τοξικά συναισθηματικά απόβλητα. Έχοντας ως εμμονή από την αρχή της εικαστικής της πορείας τον φόβο του εγκλωβισμού –συναισθηματικό, σεξουαλικό, πολιτικό, κοινωνικό, οικογενειακό, ψυχικό κτλ- ξορκίζει την εμμονή της, δίνοντας μέσα από το έργο της το στίγμα του απεγκλωβισμού και των διόδων διαφυγής. Ψυχεδελικές, ονειρικές, ανεικονικές ωραιοποιημένες αφηγήσεις, ενός αποτυπωμένου απεγκλωβισμού, από εγκλωβισμό παρελθοντικό, παροντικό ή μελλοντικό υπαρκτό ή φανταστικό. Μια μεγάλη γκάμα χρωματικών εναλλαγών που διαδέχονται η μία την άλλη, απλωμένες σε δυναμικές φόρμες γεωμετρικών ή μη σχημάτων, αφήνουν το αίσθημα της ευφορίας στον αναγνώστη. Οι μικρές χρωματικές κουκίδες σημεία στιγμιαίας ευτυχίας είναι ενταγμένες στο γενικό σύνολο της ποθητής ψυχικής ανάτασης. Θέματα παρμένα από τον κόσμο μας, την θάλασσα, την γη, τον αέρα, τον ήλιο, την φωτιά, το σύμπαν, μικροσκοπικές και μακροσκοπικές απεικονίσεις καταγεγραμμένες στον καμβά με τον δικό της μοναδικό τρόπο, καλούν τον θεατή σε ένα ταξίδι διαφυγής από τους εγκλωβισμένους του κόσμους, από ένα παράθυρο στα όρια του καμβa.

Η Evi Kirma (κατά κόσμον Εύη Κυρμακίδου) γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Μετά τις πρώτες της σπουδές στο τμήμα Γεωλογίας της σχολής Θετικών Επιστημών του Α.Π.Θ αφοσιώθηκε στην τέχνη. Σπούδασε στη σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος – ΕΕΤΕ και μέλος του ΣΚΕΤΒΕ. Έχει δείξει την δουλειά της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις: Italy Forli, South Korea Gunsan Sandol International Art Fair, Italy Lecce, Turkey Kastamonu, Albania Fier, Kosovo Suhareke, Scopia Kavadarci, Scopia Gostivar Culture Center, Myro Gallery, Εθνολογικό Μουσείο Κοζάνης, Πτολεμαΐδα gallery512, Πινακοθήκη Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, ‘ΑΚΤ-ΤΕΙΝ’, Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου, Lola Nikolaou Gallery, «ρώ» Gallery, Govedarou Gallery, Κεντρική Βιβλιοθήκη ΠΑΜΑΚ στη Θεσσαλονίκη, Metropolitan Hotel (Θεσσαλονίκη), “ARTATHINA 2015”, «Μακεδονία Παλλάς», Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών «Ελευθερία» (Δράμα), Papatzikou gallery (Βέροια), Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης, Vlassis Art Gallery, Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Φιλόπτωχος Αδελφότης Ανδρών Θεσσαλονίκης (ΦΑΑΘ), «Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης» Φλώρινας, «Αρχαιολογικό μουσείο» Αιανή Κοζάνης , Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Φλωρίνης «Αριστοτέλης». Συμμετέχει στο διεθνές project “International Art Colony, ενώ εργάζεται στον Δήμο Θεσσαλονίκης ωςυπεύθυνη εικαστικός του τμήματος Ζωγραφικής Ενηλίκων των εικαστικών εργαστηρίων της Ε΄ Κοινότητας.

Myrό Gallery Project Room
Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι το Σάββατο 4 Νοεμβρίου 2017. Η Myro Gallery θα είναι ανοικτή για το κοινό Πέμπτη, Παρασκευή  17.00 – 21.00, και Σάββατο 11.00 – 15.00 στην διάρκεια της έκθεσης. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Continue Reading

ARTS

Γιώργος Γυπαράκης–01sec

Published

on

H γκαλερί Ζήνα Αθανασιάδου παρουσιάζει την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου στις 8:30,την έκθεση “01sec” του Γιώργου Γυπαράκη. Η νέα του δουλειά εστιάζει στην «επίμονη» ψευδαίσθηση του χρόνου ως ύλης και της ύλης ως υλικού.

Επιτοίχια γλυπτά πλεγμένα με σιδερένιο σύρμα ορίζουν ένα ανεικονικό περιβάλλον από τρισδιάστατες κυματομορφές. Τα έργα προκύπτουν από την αναζήτηση του κρυφού κώδικα που συνδέει το φυσικό τοπίο με τον ήχο της δόνησής του. Ο ήχος της έκθεσης είναι το ακουστικό αποτέλεσμα του φανταστικού αυτού ηχοτοπίου.

Ο άυλος χρόνος αποκτά υλική υπόσταση μέσα από τη συνεχή και εξαντλητική καταμέτρησή του. Οι νέες αναπαραστικές μεταγλώσσες μεταγράφουν κάθε ελάχιστο στιγμιότυπο της χρονικής πραγματικότητας σε μετρήσιμες εικονομορφές, γραφικές παραστάσεις και στερεογράμματα.

Το 01sec αφορά σε έναν χρόνο πλασματικό που ορίζεται σαν τομή-ρωγμή στην ατέρμονη συνεχή ροή ή σαν το μοναδικό αιώνιο τώρα που εμπεριέχει παρελθόν και μέλλον σε έναν πολυδιάστατο χώρο, όπου εκεί συνυπάρχουν.

Εκεί, το 0 και το 1, το ανοικτό και το κλειστό, εναλλάσσονται προκαλώντας δονήσεις και κυματισμούς, εκεί τα υλικά γίνονται δονητές και ο χρόνος χάνει την αριθμητική του αξία.

Το χρονικό στιγμιότυπο 01sec στην ανάλυσή του θα αποτελέσει την παρτιτούρα μίας άχρονης συμφωνίας, χωρίς αρχή μέση και τέλος, που αφηγείται τον ρυθμό της αέναης καταγραφής των ρευμάτων του αέρα στην επιφάνεια της θάλασσας.

Ηχητική απόδοση: Κώστας Μόσχος, συνθέτης.

Διάρκεια έκθεσης έως τις 12 Νοεμβρίου 2018

Continue Reading

Trending

Copyright © 2018 PRESSCODE