Connect with us

OPINION

Ένας χρόνος μετά τη Συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας για το προσφυγικό

Editorial Team

Published

on

Περισσότεροι από 62.000 άνθρωποι βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα, εκ των οποίων οι 48.000 στην ηπειρωτική Ελλάδα και οι 14.400 στα νησιά. Υπάρχουν 2100 παιδιά ασυνόδευτα ή που χωρίστηκαν από την οικογένειά τους. Περισσότερα από 1000 παιδιά ζουν σήμερα «εκτός επίσημων δομών» και περιμένουν σε λίστα αναμονής για ένα ασφαλές καταφύγιο ενώ 16 παιδιά βρίσκονται υπό καθεστώς προστατευτικής επιμέλειας από την αστυνομία (κράτηση).

Από τον Οκτώβριο του 2016, οι θέσεις φιλοξενίας στα νησιά έχουν αυξηθεί από 7.450 σε 9.014. Και παρότι οι πιο ευπαθείς άνθρωποι και όσοι είναι επιλέξιμοι για οικογενειακή επανένωση μεταφέρονται στην ηπειρωτική Ελλάδα, ο πληθυσμός στα νησιά υπερβαίνει σταθερά τις 14.400. Το Κοινό Σχέδιο Δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προτείνει τροποποίηση της ελληνικής νομοθεσίας, γεγονός που ενδέχεται να αφαιρέσει μελλοντικά τη δυνατότητα μεταφοράς των ανθρώπων αυτών στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Ένα χρόνο μετά τη Συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας για το προσφυγικό, η κατάσταση των εκτοπισθέντων πληθυσμών στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολη. Οι ανεπαρκείς μεταναστευτικές πολιτικές της Ευρώπης, με το κλείσιμο των συνόρων κατά μήκος της διαδρομής των Δυτικών Βαλκανίων και η επαναπροώθηση των μεταναστών και των προσφύγων στην Τουρκία, άφησαν χιλιάδες ανθρώπους εγκλωβισμένους στην Ελλάδα. Οι οργανώσεις ActionAid, Care, International Rescue Committee, Jesuit Refugee Services, Norwegian Refugee Council, Oxfam, Save the Children και Solidarity Now, συνυπογράφουν την έκθεση «Εγκλωβισμένοι επί ένα χρόνο & Τι έχει αλλάξει;», που παρουσιάζει την τρέχουσα κατάσταση στην χώρα και περιγράφει τα πιο επείγοντα θέματα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα.

Η έκθεση καταδεικνύει ότι οι συνθήκες για τους πρόσφυγες παραμένουν ίδιες, αλλά η ζωή των προσφύγων έχει χειροτερέψει. Έχουν υπάρξει αρκετοί θάνατοι, καταγγελίες για σεξουαλικές επιθέσεις και κακοποίηση παιδιών στους χώρους υποδοχής, ενώ μετανάστες και πρόσφυγες έχουν δεχθεί επιθέσεις από ομάδες Ελλήνων ακροδεξιών.

Το θετικό είναι ότι έχει υπάρξει πρόοδος ως προς την παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών και μαθημάτων υποδοχής για τα παιδιά των προσφύγων στα δημόσια σχολεία της ηπειρωτικής Ελλάδας. Δυστυχώς, όμως, παρόμοιες ευκαιρίες δεν παρέχονται ακόμα σε άτομα ηλικίας 15 – 18 ετών και σε παιδιά που βρίσκονται στα νησιά.

Επίσης, ενώ είναι επιτακτική η ανάγκη για ένταξη των προσφύγων στην ελληνική κοινωνία, τόσους μήνες μετά δεν έχει δημοσιευτεί το επίσημο σχέδιο της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση του ζητήματος και τη μετάβαση από τους καταυλισμούς σε πιο κατάλληλες δομές μακροπρόθεσμης στέγασης, παρότι πρόσφατα ανακοίνωσε το Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής ότι όλες σχεδόν οι δομές θα έχουν κλείσει έως τα τέλη του 2017.

«Ένα χρόνο μετά την συμφωνία, η κατάσταση στην Ελλάδα είναι απαράδεκτη. Τόσο η ίδια η συμφωνία όσο και η εφαρμογή της φέρνουν τους ανθρώπους στην απόγνωση. Τα ανθρώπινα δικαιώματα παιδιών, γυναικών και ανδρών παραβιάζονται αντί να προστατεύονται εδώ και ένα χρόνο, ενώ η πρόοδος που βλέπουμε από την ελληνική κυβέρνηση είναι πολύ μικρή» δήλωσε ο Γεράσιμος Κουβαράς, Γενικός Διευθυντής της ActionAid Ελλάς.

Οι συστάσεις προς την ελληνική κυβέρνηση, ένα χρόνο μετά, παραμένουν οι ίδιες. Πρέπει μεταξύ άλλων:

Να αναπτύξει και να εφαρμόσει επειγόντως ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο, στο οποίο θα δεσμεύεται για τη μετακίνηση των ανθρώπων από τους καταυλισμούς σε ασφαλείς χώρους στέγασης σε αστικό περιβάλλον, να παρέχει ολοκληρωμένες υπηρεσίες, ευαίσθητες σε θέματα φύλου, καθώς και κοινωνικο-οικονομική ενσωμάτωση.

Να φροντίσει για τη μετακίνηση ευπαθών ανθρώπων και ανθρώπων που είναι επιλέξιμοι για οικογενειακή επανένωση, απομακρύνοντάς τους από τα νησιά και μεταφέροντάς τους σε χώρους ασφαλούς στέγασης στην ηπειρωτική Ελλάδα.

OPINION

Περί «δημοκρατικής αποσύνδεσης»

Published

on

Μετά τις εκλογές στην Ολλανδία και  στην Γαλλία αλλά και την ήττα των ακροδεξιών δυνάμεων του Geert Wilders και της Le Pen αντίστοιχα, την τάση αποδυνάμωσης τω λαϊκιστών της AfD (Εναλλακτική για την Γερμανία) στην Γερμανία και  την υφιστάμενη τάση υποχώρησης των συντηρητικών δυνάμεων του BREXIT στην Μεγάλη Βρετανία θα μπορούσε κανείς να εκφράσει την  αισιοδοξία , ότι ο ακροδεξιός λαϊκισμός αρχίζει να αναχαιτίζεται. Να χάνει την μαγεία που είχε μέχρι πρότινος.

Είναι προφανές ότι η τάση απομόνωσης της ακροδεξιάς ενισχύεται, από την παράδοξη παρουσία του Donald Trump o οποίος    αναπαριστάνει στους πολίτες πολύ γλαφυρά με τις πολιτικές που ασκεί και την στάση που τηρεί στα διεθνή θέματα πόσο καταστροφική μπορεί να αποβεί  μία εκλογική προτίμηση εμφορούμενη αποκλειστικά από την διαμαρτυρία και χωρίς κανέναν ορθολογισμό. Από την άλλη πλευρά βέβαια η ίδια η καταστροφική  συμπεριφορά και ρητορική των ακροδεξιών σχημάτων στα κοινοβούλια αποτιμάται μέχρι στιγμή σε εντεινόμενο πολιτικό κόστος.     Παρόλα αυτά όμως δεν υπάρχει κανένας λόγος για  αισιόδοξες αποτιμήσεις. Διότι υπάρχει μία υπολανθάνουσα τάση που ενδυναμώνεται διαχρονικά και αφορά τους νέους ανθρώπους στις δυτικές δημοκρατίες.  δηλαδή ακριβώς εκείνη την ομάδα του πληθυσμού που συνδεόταν κάποτε με προοδευτικές αντιλήψεις και την κοινωνική αλλαγή. Ακριβώς λοιπόν αυτή η πληθυσμιακή ομάδα της νέας γενιάς φαίνεται να χάνει την εμπιστοσύνη της απέναντι στους δημοκρατικούς θεσμούς και μάλιστα χωρίς να υπάρχουν από πουθενά ενδείξεις ότι η τάση αυτή είναι αναστρέψιμη.

Μία πολύ σοβαρή ένδειξη σε αυτή την κατεύθυνση αποτελεί πρόσφατη έρευνα για λογαριασμό της European Broadcasting Union (EBU).

Στην  έρευνα αυτή πάνω από 200.000 ερωτηθέντες από 18έως 34 ετών   συμπλήρωσαν μία φόρμα ερωτηματολογίου  online, δίδοντας πληροφορίες όσον αφορά την στάση τους σε σημαντικά κοινωνικά ζητήματα. Τα αποτελέσματα που αξιολογήθηκαν είναι τρομακτικά για την δημοκρατία δυτικού τύπου. Συνολικά 82 % των ερωτηθέντων δεν έχουν καμία ή ελάχιστη  εμπιστοσύνη στην πολιτική , 79 % δυσπιστούν απέναντι στα ΜΜΕ και 56 %  απέναντι στην δικαιοσύνη.

Αξιόλογα είναι και τα αίτια  που παρατίθενται για την δυσπιστία των ανθρώπων απέναντι στην πολιτική. Από την μερίδα εκείνων που δεν διαθέτουν εμπιστοσύνη στην πολιτική το 80 % αναφέρει ότι η κοινωνία δεν του έδωσε δυνατότητα να δείξει τις ικανότητες του . Στο σύνολο των ερωτηθέντων η ομάδα αυτή  καταλαμβάνει ένα ποσοστό της τάξεως του 63 %. Μία μερίδα 71% εκείνων που αμφισβητεί το  πολιτικό σύστημα  και 63 % συνολικά θεωρεί ότι υπάρχουν πάρα πολύ άνθρωποι που λαμβάνουν αδικαιολόγητα βοηθήματα από το κράτος. Ένα ποσοστό 68 % εκείνων που δυσπιστούν απέναντι στην πολιτική και 53 % στο σύνολο των ερωτηθέντων,  δηλώνει ετοιμότητα να συμμετάσχει σε μία  εξέγερση κατά της εξουσίας.  Η πιο εύλογη ερμηνεία των παραπάνω αποτελεσμάτων είναι ότι υπάρχει ένας  μεγάλος αριθμός νέων Ευρωπαίων  οι οποίοι προφανώς έχουν απολέσει την πίστη τους στο πολιτικό σύστημα που τους περιβάλει, με την έννοια ότι δεν ελπίζουν πλέον ότι θα τους δώσει  το δικαίωμα και την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν ελεύθερα την προσωπικότητα τους. Αυτή όμως ήταν ανέκαθεν η υπόσχεση ευτυχίας που έδιναν εν δυνάμει οι δυτικές δημοκρατίες. Την ίδια στιγμή αυξάνεται και η δυσπιστία απέναντι στις δομές του κράτους υπό την έννοια ότι η πλειοψηφία των νέων Ευρωπαίων αισθάνεται προδομένη από τις άλλες γενιές αλλά και από το σύστημα.

Όσον αφορά κάποια ενδεικτικά παραδείγματα χωρών είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και στην ευημερούσα  Γερμανία  στην οποία η δυσπιστία των νέων  απέναντι στο σύστημα δεν είναι τόσο δραματική, πολλοί κάνουν λόγω για διχασμένη χώρα υπό την έννοια ισχυρών διακρίσεων της νέας γενιάς σε πολλαπλά επίπεδα.   Όπως έδειξε σε πρόσφατη μελέτη του ο δημοσιογράφος Alexander Hakelüken (2017) οι Γερμανοί κάτω των 50 ετών έχουν μικρότερα εισοδήματα σε σχέση με προηγούμενες γενιές ενώ η χώρα ταυτόχρονα υποφέρει από μία συνεχώς εντεινόμενη εκπαιδευτική αδικία. Την ίδια στιγμή αυξάνεται δραματική το ρίσκο της φτώχειας για τις νέες  γενιές διότι οι νέοι  άνθρωποι δεν έχουν πλέον την δυνατότητα που είχαν  οι προηγούμενες γενιές να ενταχτούν σε μία κανονική σχέση εργασίας. Αυτή η κανονική σχέση εργασίας, δηλαδή μία μόνιμη πρόσληψη με όρους συλλογικών συμβάσεων,  συμπεριλαμβανομένης απεριόριστης κοινωνικής ασφάλισης   κάποτε ήταν ο κανόνας ενώ σήμερα είναι η εξαίρεση. Όποιος ζει σήμερα μόνος του και είναι   κάτω των 35 ετών  κινδυνεύει εξίσου να πέσει κάτω από το όριο της φτώχειας όπως μία μοναχή μητέρα με παιδιά. Κοινωνική εκρηκτική ύλη υπάρχει επομένως άφθονη και στην γερμανική κοινωνία.   Σε όλες σχεδόν τις έρευες διαφαίνεται μία εντατικοποίηση της εκπαιδευτικής αδικίας. Τα κοινωνικά στρώματα εκείνα που είναι απομακρυσμένα την δυνατότητα μίας υψηλόβαθμης εκπαίδευσης δεν έχουν δυνατότητα να κατοχυρώσουν ένα επαρκές όριο ασφαλούς διαβίωσης. Φυσικά θα μπορούσε κανείς να αμφισβητήσει την μεθοδολογία ερευνών οι οποίες στηρίζονται σε online ερωτηματολόγια διότι κρύβουν υψηλό ποσοστό λάθους. Υπάρχει για παράδειγμα υψηλή πιθανότητα στοχευμένου επηρεασμού συμμετοχής ορισμένων ομάδων που ανήκουν στην λαϊκιστική ακροδεξιά.

Όμως και αμιγώς επιστημονικές έρευνες όπως έδειξαν οι πολιτικοί επιστήμονες Roberto Stefan Foa και Yasha Mounk (2017) έχουν όμοια αποτελέσματα. Οι δύο ερευνητές εξέτασαν τα αποτελέσματα των ερευνών γύρω από τις πολιτικές αξίες σε όλο τον κόσμο (World Values Survey) και διαπίστωσαν ότι για τους νέους  ανθρώπους  όλο και λιγότερο είναι καθοριστικό  να ζούνε σε μία Δημοκρατία. Στην Μεγάλη Βρετανία για παράδειγμα  το ποσοστό εκείνων που τάσσονται οπωσδήποτε υπέρ της δημοκρατίας είναι διπλάσιο σε εκείνες στις γενιές του 1930 σε σχέση με τις γενιές του 1980. Ομοίως δραματικά είναι τα αποτελέσματα  για την Ολλανδία και τις  ΗΠΑ. Οι δύο ερευνητές διαπιστώνουν μία διαδικασία  αποσταθεροποίησης της δημοκρατίας την οποία ορίζουν ως «δημοκρατική αποσύνδεση», που σημαίνει  ότι  τα λαϊκά θεμέλια των ώριμων δημοκρατιών διαβρώνονται.

Αυτό σημαίνει ότι οι νέες  γενιές ξυπνάνε καθημερινά με την αίσθηση ότι η δημοκρατία δεν έχει να τους προσφέρει παρά μόνο ανυπόστατες ελπίδες.

Αναλυτικότερα οι  Mounk / Foa ανάπτυξαν  ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης με τρεις παράγοντες. Πρώτον, αναρωτιούνται πόσο σημαντικό θεωρούν   οι πολίτες  η χώρα τους να  παραμείνει δημοκρατική. Δεύτερον, οι ερευνητές  αναζητούν πόσο ανοιχτοί  είναι οι πολίτες για  μη δημοκρατικές μορφές  διακυβέρνησης όπως ένα στρατιωτικό καθεστώς.

Τρίτον οι ερευνητές  παρατηρούν, κατά πόσο κερδίζουν έδαφος  αντισυστημικά κόμματα  και λαϊκιστικά κινήματα .

Τα ευρήματά των ερευνητών και στα τρία προαναφερθέντα πεδία   δείχνουν μια αποδυνάμωση της Δημοκρατίας. Την ευθύνη για αυτό φέρουν κυρίως οι νέες  γενιές. Στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες οι  ηλικιωμένοι  είναι ακόμα ένθερμοι υποστηρικτές των αρχών της  Δημοκρατίας. Όσοι γεννήθηκαν πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο θεωρούν κατά 72 % ότι είναι σημαντικό να ζούνε σε μία δημοκρατία ενώ την ίδια άποψη έχουν μόλις 30 % όσων γεννήθηκαν μετά το 1980. Αντιστρόφως ανάλογα  αυξάνονται ιδιαίτερα μεταξύ των νέων οι επικριτές της δημοκρατίας . Σε αντίθεση με το αναμενόμενο  , η συμμετοχή των νέων πολιτών  σε δημοκρατικέ διαδικασίες μειώνεται. Μεταξύ των νέων υπάρχουν λιγότερα κομματικά μέλη σε σχέση με τους πιο ηλικιωμένους ενώ απέχουν περισσότερο από τις εκλογές και από τις διαδηλώσεις.

Την  όλο και περισσότεροί   ερωτηθέντες θεωρούν ένα στρατιωτικό καθεστώς «καλό» ή «πολύ καλό» . Το  1995 μόλις  6 % απαντούσε θετικά στο ενδεχόμενο ενός στρατιωτικού καθεστώτος στις ΗΠΑ. Σήμερα το ποσοστό έχει φτάσει στο17 % . Ένα στρατιωτικό καθεστώς ή ένας  «ισχυρός άνδρας» ως ηγέτης αποκτούν όλο και μεγαλύτερη δημοτικότητα σύμφωνα με τους ερευνητές  στη Γερμανία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Σε απόκλιση με τις δημοκρατικές αρχές και αξίες , ορισμένες χώρες αποκτούν όλο και περισσότερο μία αυταρχική μορφή διακυβέρνησης. Ο Donlad Trump για παράδειγμα  εξελέγη Πρόεδρος των ΗΠΑ το Νοέμβριο με ένα μήνυμα που απευθύνεται συγκεκριμένα κατά την επικρατούσας τάξης πραγμάτων . Στη Γαλλία και τη Σουηδία, οι δεξιοί λαϊκιστές κερδίζουν πολιτικό έδαφος. Στην Πολωνία και την Ουγγαρία, οι πολιτικοί ηγέτες έχουν αρχίσει να διαλύουν  τις δημοκρατικές ελευθερίες. Στη Βενεζουέλα, η «αριστερή επανάσταση” έχει εκφυλιστεί σε μια de facto δικτατορία.

Όλα τα παραπάνω  όμως σημαίνουν  ότι ο αγώνας κατά του εξτρεμισμού μπορεί να διαρκέσει δεκαετίες ακόμα και πολύ πιθανόν  η εγγενής  έκρηξη εξτρεμιστικών ομάδων και τάσεων κάθε τύπου όπως παρουσιάζονται σήμερα  στις δυτικές δημοκρατίες να μην αποτελούν μόνο στιγμιότυπα της περιόδου 2010-2017 αλλά να απασχολήσουν έντονα και τις επόμενες γενιές. Ως εκ τούτου αγώνας για κοινωνική δικαιοσύνη και την  μείωση των ανισοτήτων ενδέχεται να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο για την επανασύνδεση του λαού με την δημοκρατία . Ειδικότερα τα δημοκρατικά πολιτικά σχήματα θα πρέπει να επιδοθούν σε έναν αγώνα δρόμου για να προσφέρουν εκ νέου την πεποίθηση στις νέες γενιές ότι η ύπαρξη τους μετράει και παίζει σημαντικό ρόλο στην κοινωνία. Εάν τα δημοκρατικά και προοδευτικά  πολιτικά σχήματα αποτύχουν ως προς αυτό τότε το λαϊκιστικό κύμα που ζούμε σήμερα σε όλο τον κόσμο αποτελεί προάγγελο χειρότερων δεινών .

Continue Reading

OPINION

Έξοδος από την επιτροπεία και βιώσιμη ανάπτυξη

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ

Published

on

Από το 2010 η Ελλάδα βιώνει μία από τις πιο επώδυνες οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις στην ιστορία της ως αποτέλεσμα της κακοδιαχείρισης, του πελατειακού κράτους, της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, με ευθύνη των πολιτικών δυνάμεων που κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία τριάντα χρόνια, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα, οι πολιτικές λιτότητας που επιβλήθηκαν αποδυνάμωσαν ακόμη περισσότερο την ελληνική οικονομία και όξυναν τα δομικά της προβλήματα.

Μεταξύ 2010-14, το οικονομικό μείγμα που εφαρμόστηκε, δεν αντιμετώπισε τα αίτια της κρίσης, αντίθετα όξυνε τις κοινωνικές ανισότητες, ισοπέδωσε το κοινωνικό κράτος, απορρύθμισε την αγορά εργασίας, αφήνοντας παράλληλα ανεξέλεγκτη την φοροδιαφυγή και την φοροαποφυγή.

Αντιπαραγωγικές πολιτικές

Η αποδιοργάνωση του παραγωγικού ιστού και οι αντιαναπτυξιακές πολιτικές στραγγάλισαν την αγορά, ενώ η μακροχρόνια ύφεση εκτίναξε την ανεργία και τη φτώχεια. Με δύο λέξεις, η χώρα κατέληξε να αποτελεί το περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύχθηκαν και δοκιμάστηκαν αποτυχημένες πολιτικές, με μια ανίκανη πολιτική ηγεσία που έδινε τη συγκατάθεσή της και ώθησε τη χώρα σε ένα διαρκές σπιράλ ύφεσης.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κλήθηκε να «συμμαζέψει» το κράτος, να βγάλει τη χώρα από την επιτροπεία, να επαναφέρει την οικονομία στην κανονικότητα και να κρατήσει την κοινωνία όρθια. Η ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας, μέσα σε δύσκολες συνθήκες, απαιτεί προσήλωση στο στόχο, διαρκείς διαπραγματεύσεις, τήρηση των δεσμεύσεων και αποτελεσματικές μεταρρυθμίσεις, προστασία των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων.

Κανένα κράτος-μέλος και καμία κυβέρνηση στην ΕΕ και την Ευρωζώνη δεν βρέθηκε ποτέ στο παρελθόν σε αντίστοιχη θέση με την Ελλάδα, γεγονός που αναγνωρίζεται από ολοένα και μεγαλύτερο ακροατήριο στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Κομισιόν και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Η ελληνική κυβέρνηση αναπτύσσει όλο αυτό το διάστημα μια φιλο-ευρωπαϊκή ατζέντα με κύριους πυλώνες την ενδυνάμωση της κοινωνικής και περιφερειακής συνοχής, ένα βιώσιμο οικονομικό μοντέλο για την Ευρωζώνη, και την καταπολέμηση της ανεργίας και την ενίσχυση της απασχόλησης.

Και οι τρεις πυλώνες αποτελούν βασικές πολιτικές προτεραιότητες των προοδευτικών δυνάμεων στην ΕΕ, οι οποίες ασκούν πίεση προς τις συντηρητικές δυνάμεις στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο.

Μέσα σε αυτό πλαίσιο, ο διάλογος που αναπτύσσεται για το μέλλον της Ευρώπης, οι προκλήσεις και απειλές για την ΕΕ, αντανακλώνται στην ελληνική περίπτωση.

Προς ένα νέο μοντέλο

Ένα πολύ μεγάλο τμήμα των ευρωπαϊκών κοινωνιών και των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Κύπρο και αλλού, έχουν αντιληφθεί ότι χρειάζεται ένα νέο πολιτικό και οικονομικό μοντέλο για να διασώσουμε την ΕΕ από την κίνδυνο διάλυσης.

Η αναγνώριση και το «διάβασμα» των σύνθετων συσχετισμών και πολιτικών ισορροπιών εντός της ΕΕ μας βοηθά όλους να βάλουμε σε τάξη τα κομμάτια που συνθέτουν το «παζλ» του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων, και πως όλα τα συγκρουόμενα συμφέροντα αντικατοπτρίζονται στην πορεία της αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος.

Βρισκόμαστε έναμισι χρόνο πριν την ολοκλήρωση του προγράμματος. Η αξιολόγηση πρέπει να ολοκληρωθεί άμεσα με έναν δίκαιο συμβιβασμό από όλες τις πλευρές, με σεβασμό στο ευρωπαϊκό κεκτημένο και αναγνώριση των σημαντικών βημάτων που έχουν γίνει. Οι προσπάθειες της ελληνικής πλευράς πρέπει να ενταθούν ώστε να πετύχουμε βιώσιμη ανάπτυξη εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου. Η έξοδος από την επιτροπεία δεν σημαίνει επιστροφή στα λάθη του παρελθόντος, αλλά σε πολιτικές που θα ευθυγραμμίζονται πλήρως με τις ανάγκες και τις συλλογικές διεκδικήσεις της ελληνικής κοινωνίας, με αναπτυξιακές πολιτικές, με την επιστροφή των νέων στην πατρίδα μας και τη συμβολή της νέας γενιάς στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

(*) Το άρθρο δημοσιεύθηκε στα αγγλικά, στην πλατφόρμα ενημέρωσης ευρωπαϊκών θεμάτων «EU Observer».

Continue Reading

OPINION

Ο ρόλος των Social Media στη πολιτική

ΓΙΩΡΓΟΣ Ξ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ

Published

on

Τα social media  δίνουν την ευκαιρία στους πολιτικούς να διασυνδεθούν με τους χρήστες τους για να προβάλλουν και να ενισχύσουν το προφίλ τους, να αυξήσουν τη δημοτικότητά τους και να τους παρουσιάσουν την πολιτική τους εκστρατεία μέσω των πλεονεκτημάτων που τους προσφέρει η ιδιαιτερότητα της κάθε πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης. Αναλυτικότερα :

Το Facebook: τους επιτρέπει να βάζουν φωτογραφίες, να προσθέτουν βίντεο, να στέλνουν μαζικά μηνύματα, να επικοινωνούν δημόσια πάνω στους «τοίχους» και πολλά άλλα για την προώθησης της προεκλογικής τους καμπάνιας,

Το Twitter: είναι για μικρά μηνύματα, ενημερώσεις εκδηλώσεων έκτακτες ειδήσεις, προώθηση blog posts. Τους επιτρέπει να στείλουν άμεσα ένα συνοπτικό μήνυμα σε μια ομάδα 1.000 ατόμων, και τους δίνει τη δυνατότητα να αλληλοεπιδρούν με άλλους ανθρώπους με έναν one-on-one τρόπο.

Το YouTube: αποτελεί ένα εργαλείο προβολής ενός μικρού βίντεο, αλλά δεν μπορεί να υποτιμηθεί διότι είναι μια μηχανή αναζήτησης που έρχεται δεύτερη σε χρήση μετά το Google.

Το Flickr: χρησιμοποιείται για τη δημοσίευση φωτογραφιών των δραστηριοτήτων του πολιτικού. Με περισσότερα από 4 δισεκατομμύρια εικόνες και πάνω από 30 εκατομμύρια μηνιαίους επισκέπτες, αποτελεί σημαντικό δίκτυο προώθησης και ενημέρωσης.

Τα social media είναι κοινά αποδεχτό από πολιτικούς επικοινωνιολόγους ότι αποτελούν μια σημαντικότατη παράμετρος επικοινωνίας διότι περιλαμβάνουν:

Επέκταση: βοηθούν τους πολιτικούς να προσεγγίσουν μεγάλο αριθμό ψηφοφόρων μέσα σε ένα μεσοπρόθεσμο διάστημα.

Συμμετοχή: διασυνδέουν ενεργά τους πολιτικούς με τους υποψήφιους ψηφοφόρους, σε αντίθεση με την τηλεόραση, το ράδιο, τα μηνύματα και την αποστολή ηλεκτρονικών ταχυδρομείων,

Ιδέες και Στόχοι: δίνουν τη δυνατότητα στους πολιτικούς να μοιραστούν άμεσα με τους ψηφοφόρους τις πεποιθήσεις, τους στόχους και τα επιτεύγματά τους κάνοντας τους να έχουν την εντύπωση ότι εμπλέκονται και εκείνοι ενεργά στη διεξαγωγή της εκστρατείας.

Παρασκήνιο: επιτρέπουν στους πολιτικούς να δώσουν στους υποστηρικτές τους, μια προβολή από τα παρασκήνια της προεκλογικής τους εκστρατείας.

Ψηφιακοί ακόλουθοι γίνονται ψηφοφόροι: Διαφορετικό πράγμα είναι να δημιουργήσουμε μια μεγάλη δεξαμενή ψηφιακών ακολούθων και διαφορετικό να μετατρέψουμε αυτή σε ψήφους.

Επεξεργασία Δεδομένων: παρέχουν στους σχεδιαστές των πολιτικών εκστρατειών τη δυνατότητα να παρακολουθούν το πώς εξελίσσεται η εκστρατεία μέσω δεδομένων που περιέχουν όλες τις αναφορές καθώς και συναισθήματα των αναφορών.

Οι πολιτικοί ενσωματώνουν τα κοινωνικά δίκτυα στις πολιτικές εκστρατείες τους για να προσεγγίσουν τους νεαρούς ενήλικες οι οποίοι έχουν στρέψει πλέον την προσοχή τους στα κοινωνικά δίκτυα.  Ο ρόλος των κοινωνικών δικτύων στις εκλογικές αναμετρήσεις έχει μελετηθεί εκτενώς για την επιρροή τους στη διαμόρφωση των αποτελεσμάτων και το πόσο σημαντικός είναι το αποκαλύπτουν τα στοιχεία. Η επιρροή των κοινωνικών δικτύων στην πολιτική διαφαίνεται και από μια έρευνα που δημοσιεύθηκε το 2012 με τίτλο «A 61-Million-Person Experiment in Social Influence and Political Mobilization» που βασίστηκε στη μελέτη μηνυμάτων για πολιτική κινητοποίηση που παραδόθηκαν σε 61 εκατομμύρια χρήστες του Facebook κατά τη διάρκεια των αμερικάνικων εκλογών του 2010 για την ανάδειξη των νέων αντιπροσώπων στο Κογκρέσο. Τα ευρήματα έδειξαν ότι τα μηνύματα αυξήσαν την προσέλευση των ψηφοφόρων κατά 340.000 άτομα.

Μια άλλη έρευνα που έγινε από την εταιρεία Ipsos Mori το 2015 με τίτλο «A third of young people think social media will influence their vote» έδειξε ότι τα κοινωνικά δίκτυα έχουν πιο μεγάλη επίδραση στις ηλικίες 18 έως 24 ετών. Το περισσότερο από το ένα τρίτο (34%) αυτής της ηλικιακής ομάδας ανέφερε ότι η ψήφος τους μπορεί επηρεαστεί όταν διαβάζουν για πολιτική από τα κοινωνικά δίκτυα και σε δεύτερο βαθμό από τις τηλεοπτικές συζητήσεις. Η διαπίστωση αυτή ωθεί τους υποψήφιους να αυξάνουν τους προϋπολογισμούς των δαπανών για διαφήμισή σε κοινωνικά δίκτυα. Μια ακόμα έρευνα με τίτλο «New Media and Youth Political Action» του 2011 διαπίστωσε ότι το 41% των νέων ηλικίας μεταξύ 15 και 25 ετών είχαν συμμετάσχει σε κάποιο είδος πολιτικής συζήτησης ή δραστηριότητας στο διαδίκτυο.

H ολοένα και αυξανόμενη δομική αναξιοπιστία των παραδοσιακών Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας (ΜΜΕ) στην ενημέρωση παροτρύνει τους χρήστες του διαδικτύου να στρέφονται στα social media καθώς έχουν τη δυνατότητα να κινηθούν πέρα από το όριο του μονόλογου των παραδοσιακών ΜΜΕ και να τον μετατρέψουν σε ένα ευρύτερο πολιτικό διάλογο προσφέροντας παράλληλα και διαδραστικότητα.

Continue Reading

Latest

ONE PLANET4 days ago

Δικαίωμα στο πόσιμο νερό για όλους τους ευρωπαίους

Ομόφωνα εγκρίθηκε από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων στη Σύνοδο Κορυφής του Γκέτεμποργκ το δικαίωμα για πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες...

PASSPORT4 days ago

Η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για την εύφλεκτη περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε τη νέα στρατηγική της για τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων όπου παραθέτει τις προτεραιότητες και τους...

INSIGHTS4 days ago

Retail Business Awards 2017: Retailer της Χρονιάς η Σκλαβενίτης- Retail Manager o Τζώρτζης Κουτσολιούτσος

Η αλυσίδα Σκλαβενίτης αναδείχθηκε Retailer της Χρονιάς, ενώ ο Τζώρτζης Κουτσολιούτσος, Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου FFGroup, τιμήθηκε με τη διάκριση...

TECH4 days ago

Ευρωπαϊκή Ένωση: 340 εκατ. Ευρώ το «πακέτο» για τεχνολογία blockchain

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εγκαινίασε το παρατηρητήριο – φόρουμ της ΕΕ για την τεχνολογία blockchain με τη στήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,...

TECH4 days ago

HackAIR: Η νέα εφαρμογή που χαρτογραφεί την ποιότητα του αέρα

Από σήμερα, οι Ευρωπαίοι πολίτες μπορούν να ενημερώνονται για την ατμοσφαιρική ρύπανση στην περιοχή τους μέσω της εφαρμογής hackAIR, η...

INSIGHTS4 days ago

Προκλήσεις και προοπτικές του κλάδου αλκοολούχων ποτών στην Ελλάδα

Την ανάλυση της συνεισφοράς του κλάδου στην οικονομία αλλά και των επιπτώσεων της υψηλής φορολογίας και του παράνομου εμπορίου αλκοολούχων...

ARTS & LIVING4 days ago

Άμλετ Vs Τέλμα

Ο Άμλετ, το σημαντικότερο ίσως από τα έργα του μεγάλου συγγραφέα William Shakespeare (ο αναγραμματισμός του είναι τέλμα), πάντα επίκαιρο...

PASSPORT6 days ago

Ο μακρύς δρόμος για την απεξάρτηση της Ευρώπης από το ΝΑΤΟ

Στις 14-15 Φεβρουαρίου στις Βρυξέλλες, οι Υπουργοί Άμυνας του ΝΑΤΟ θα συναντηθούν για να συζητήσουν τις κυριότερες απειλές που αντιμετωπίζει...

Presscode Newsletter

Facebook

Trending

Copyright © 2018 PRESSCODE