Connect with us

PASSPORT

Οι πυρηνικές δυνατότητες της Ρωσίας

Published

on

Παρά το γεγονός ότι ο Ψυχρός Πόλεμος έχει τελειώσει και οι πιο σημαντικές απειλές για την εθνική ασφάλεια είναι ασύμμετρες, τα πυρηνικά όπλα θα παραμένουν πάντα ένα πολιτικό και διπλωματικό εργαλείο, όπως και ένα σημαντικό ζήτημα της διεθνούς ασφάλειας.

Εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία έχει την πιο εξελιγμένη πυρηνική υποδομή. Με αυτό το άρθρο θα εξετάσουμε την Ρωσική πυρηνική ικανότητα, την εξέλιξη του πυρηνικού δόγματος και τον ρόλο των πυρηνικών όπλων στη Ρωσία στο εγγύς μέλλον.

Η Ρωσία είναι επίσημα ένα αναγνωρισμένο κράτος που διαθέτει πυρηνικά όπλα, όπως αυτό προσδιορίζεται από τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT). Η Ρωσική Ομοσπονδία έχει διάφορους τύπους κεφαλών και πολλαπλούς τύπους φορέων ικανών να τα μεταφέρουν. Η ρωσική κυβέρνηση υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των συνθηκών μη διάδοσης και των διμερών ελέγχων εξοπλισμού και από κοινού με τις Ηνωμένες Πολιτείες συνέβαλαν στη μείωση του ρωσικού οπλοστασίου, από τις 40.000 κεφαλές της Σοβιετικής περιόδου σε περίπου 4.300 (εκτίμηση Μάρτιος 2013). Η Ρωσία διαθέτει μια πυρηνική τριάδα παρόμοια με εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών, δηλαδή στα συστήματα μεταφοράς των στρατηγικών πυρηνικών όπλων, από αέρος, ξηράς και θαλάσσης. Στην περίπτωση της Ρωσίας (και των Ηνωμένων Πολιτειών), έχουν και χρησιμοποιούν στρατηγικά βομβαρδιστικά αεροπλάνα, διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ICBMs) και υποβρύχια.

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη ανταλλαγή δεδομένων τον Μάρτιο του 2015 και στα πλαίσια της νέας συνθήκης START, η Ρωσία διαθέτει 1.582 κεφαλές σε 515 διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, υποβρύχια και βαρέα βομβαρδιστικά. Ο πραγματικός αριθμός των κεφαλών είναι πιθανόν μεγαλύτερος, δεδομένου ότι η συνθήκη μετράει ως επιχειρησιακά έτοιμο ένα στρατηγικό βομβαρδιστικό ως μια κεφαλή, έστω και αν για παράδειγμα το TU-95 MS16 μπορεί να μεταφέρει έως και δεκαέξι όπλα. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, ο πραγματικός αριθμός των ρωσικών επιχειρησιακών πυρηνικών κεφαλών φτάνει τις 1.900. Η Ρωσία διαθέτει επίσης 305 βαλλιστικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς σε πέντε διαφορετικές παραλλαγές. Συνολικά, ο στόλος των ICBM θα μπορούσε να αναπτύξει 1.166 κεφαλές. Τρεις παραλλαγές της σοβιετικής εποχής θα παροπλιστούν, συμπεριλαμβανομένης της SS-18, SS-19 και SS-25, με αυτούς που θα τους αντικαταστήσουν και θα τεθούν σε λειτουργία μέχρι το 2022. Αυτές οι αντικαταστάσεις περιλαμβάνουν και τη δημιουργία οδικών κινητών εκτοξευτών ICBM με εκτιμώμενο χρόνο αποστολής από τη Ρωσία στις ΗΠΑ σε λιγότερο από 30 λεπτά.

Ενώ στην πυρηνική τριάδα οι στρατηγικοί πύραυλοι παίζουν τον πρωταρχικό ρόλο, η θαλάσσιες πλατφόρμες έχουν έναν λιγότερο εμφανή αλλά όχι λιγότερο σημαντικό ρόλο. Σύμφωνα με την επίσημη ρωσική έκθεση τον Ιανουάριο του 2015, ο ενεργός στρατηγικός στόλος υποβρυχίων βαλλιστικών πυραύλων, αποτελούνταν από δύο υποβρύχια Delta III στον Στόλου του Ειρηνικού, πέντε Delta IV στο Βόρειο Στόλο, και ένα 995 κλάσης Borey, επίσης στο βόρειο στόλο. Τα υποβρύχια Delta III μεταφέρει 16 SLBMs, το καθένα με τρεις κεφαλές. Αυτά τα υποβρύχια πρόκειται να καταργηθούν σταδιακά υπέρ των νεότερων κλάσης Delta IV. Η Delta IV-class μεταφέρει 16 SLBMs, το καθένα με τη δυνατότητα να μεταφέρει τέσσερις κεφαλές. Τα νεότερα υποβρύχια κλάσης Borey, θα έχουν τη δυνατότητα να στεγάσουν δεκαέξι SLBMs, με κάθε SLBM σε θέση να μεταφέρει έως και έξι πυρηνικές κεφαλές. Οι SLBMs μπορούν να ξεκινήσουν ακόμα πιο γρήγορα και ανάλογα με τη θέση τους, μπορούν να φτάσουν το στόχο τους μέσα σε 15 λεπτά ή λιγότερο.

Το τελευταίο σκέλος της στρατηγικής πυρηνικής τριάδας είναι η δύναμη από αέρος. Η Ρωσία διαθέτει δυο τύπους βαρέων βομβαρδιστικών που μπορούν να εκτελέσουν μια πυρηνική αποστολή: το Tu-95 Bear και το Tu-160 Blackjack. Το Tu-95 Bear έχει δύο παραλλαγές, το MS6 και το MS16. Ο αριθμός και το καθεστώς λειτουργίας του στόλου τους πυρηνικών βομβαρδιστικών, είναι ασαφής καθώς αυτές οι πληροφορίες δεν υπάγονται στο πλαίσιο των συμφωνιών, όμως σύμφωνα με μια εκτίμηση η Ρωσία διαθέτει 55 Tu-95s και 11 Tu-160S.

Τα τακτικά (μη στρατηγικά) πυρηνικά όπλα αποτελούν ένα ακόμα σημαντικό μέρος του πυρηνικού οπλοστασίου. Ωστόσο, η Ρωσία δεν έχει αποκαλύψει την ποσότητα και τα είδη των όπλων που διαθέτει σε αυτή την κατηγορία. Σύμφωνα με μια εκτίμηση (Μάρτιος 2014) ο αριθμός των ρωσικών τακτικών πυρηνικών όπλων ανέρχεται σε 2.000. Οι αναλυτές πιστεύουν ότι αυτές οι κεφαλές αποθηκεύονται διάσπαρτα σε εγκαταστάσεις σ τη χώρα και δεν συνδυάζονται με συστήματα μεταφοράς.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία είναι οι χώρες με τη μεγαλύτερη ανησυχία για την ασφαλή φύλαξη και την υπεύθυνη κατοχή των πυρηνικών όπλων. Παρά το γεγονός της διαχρονικής αντιπαλότητας, έχουν παραδόξως αναπτύξει την καλύτερη συνεργασία όσον αφορά τα θέματα του πυρηνικού οπλοστασίου. Μέσα από τις διεθνείς συνθήκες, διεθνείς οργανώσεις, και αρκετές Συνόδους Κορυφής, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία συνεργάζονται σε θέματα πυρηνικής ασφάλειας. Και οι δύο χώρες έχουν υποστηρίξει την μη διάδοση των πυρηνικών και έχουν μειώσει τον αριθμό των στρατηγικών πυρηνικών όπλων τους. Τα άλλα κράτη που διαθέτουν πυρηνικά όπλα, σύμφωνα με την Συνθήκη NPT, είναι το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Κίνα. Τέσσερα άλλα κράτη είναι γνωστό ή πιστεύεται ότι διαθέτουν πυρηνικά όπλα: η Ινδία, το Πακιστάν, η Βόρεια Κορέα και το Ισραήλ.

Και οι δύο χώρες, οι ΗΠΑ και η Ρωσία, έχουν αναγνωρίσει τη σοβαρότητα της προοπτικής ενός πυρηνικού πολέμου και έχουν συμφωνήσει ότι αυτή η προοπτική είναι απαράδεκτη. Ενώ όμως έχουν επιδείξει αξιοσημείωτη αυτοσυγκράτηση τιμώντας αυτή τη δέσμευση, το γεγονός παραμένει ότι τα πυρηνικά δόγματα των δυο αυτών χωρών περιέχουν διατάξεις και προϋποθέσεις βάσει των οποίων, μπορούν δικαιολογημένα να χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα.

Ως μία από τις πιο ισχυρές πυρηνικές δυνάμεις του κόσμου, η Ρωσία θα αποτελεί πάντα ένα τεράστιο δυνητικό πρόβλημα για τα αμερικανικά εθνικά συμφέροντα. Η πυρηνική τριάδα της Ρωσίας αποτελείται από εξελιγμένα συστήματα με ικανότητα να προσβάλλουν αποτελεσματικά τους στόχους τους. Διαθέτει ένα σημαντικό αριθμό μη στρατηγικών πυρηνικών όπλων, τα οποία δεν επηρεάζονται από τις Συνθήκες μείωσης των Στρατηγικών Όπλων. Η πυρηνική ικανότητα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ανάλογα με το πώς και πού αυτά τα όπλα χρησιμοποιούνται μπορεί να είναι περισσότερο ανησυχητική για τη διεθνή κοινότητα, ακόμα και από την επίσημη πυρηνική τριάδα της. Μέχρι σήμερα η Ρωσία διατηρώντας την παράδοση, είναι ένα υπεύθυνο μέλος της πυρηνικής λέσχης, ακόμη και αν είναι πάντα έτοιμη να υπενθυμίσει προφορικά τις δυνατότητές της στην παγκόσμια κοινότητα. Αυτό που μένει να δούμε είναι πώς θα μπορούσαν οι νέες συγκρούσεις και εντάσεις στην παγκόσμια σκηνή – Ουκρανία, Κριμαία, Συρία, Ισλαμικό Κράτος, Ιράν να θέσουν μια νέα δυναμική στο παιχνίδι μεταξύ των δύο πυρηνικών υπερδυνάμεων.

PASSPORT

Η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για την εύφλεκτη περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων

Editorial Team

Published

on

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε τη νέα στρατηγική της για τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων όπου παραθέτει τις προτεραιότητες και τους τομείς κοινής ενισχυμένης συνεργασίας, για την αντιμετώπιση των ειδικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η περιοχή. Επισημαίνεται ιδιαίτερα η ανάγκη για θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις και σχέσεις καλής γειτονίας. Η αξιόπιστη προοπτική διεύρυνσης απαιτεί συνεχείς προσπάθειες και μη αναστρέψιμες μεταρρυθμίσεις. Ταυτόχρονα  η πρόοδος στην ευρωπαϊκή πορεία αποτελεί αντικειμενική και αξιοκρατική διαδικασία η οποία εξαρτάται από τα συγκεκριμένα αποτελέσματα κάθε επιμέρους χώρας.

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε έξι πρωτοβουλίες – συγκεκριμένες δράσεις τις οποίες θα αναλάβει η ΕΕ κατά τα επόμενα έτη για τη στήριξη των προσπαθειών μετασχηματισμού των Δυτικών Βαλκανίων σε τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος. Οι δράσεις αυτές λαμβάνουν τη μορφή πρωτοβουλιών για την ισχυροποίηση του κράτους δικαίου, την ενίσχυση της συνεργασίας σε θέματα ασφάλειας και μετανάστευσης μέσω κοινών ομάδων έρευνας και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, την επέκταση της Ενεργειακής Ένωσης της ΕΕ στα Δυτικά Βαλκάνια ή τη μείωση των τελών περιαγωγής και την εγκατάσταση ευρυζωνικών δικτύων στην περιοχή. Η Στρατηγική υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη η ΕΕ να είναι έτοιμη να υποδεχθεί νέα μέλη, μόλις αυτά εκπληρώσουν τα κριτήρια.

Όλες οι χώρες πρέπει να αναλάβουν σταθερή δέσμευση, με λόγια και με πράξεις, να αφήσουν πίσω τους την κληρονομιά του παρελθόντος, να επιτύχουν τη συμφιλίωση και την επίλυση των ανοιχτών θεμάτων, ιδίως των διασυνοριακών διαφορών, πολύ πριν από την προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα πρέπει να υπάρξει μια ολοκληρωμένη, νομικά δεσμευτική συμφωνία εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ της Σερβίας και του Κοσσυφοπεδίου, ούτως ώστε να μπορέσουν να ακολουθήσουν την αντίστοιχη ευρωπαϊκή πορεία τους.

Οι έξι πρωτοβουλίες θα ενισχύσουν περαιτέρω τη συνεργασία της ΕΕ σε πολλούς τομείς και θα στηρίξουν τη διεργασία μετασχηματισμού στα Δυτικά Βαλκάνια. Οι εν λόγω  πρωτοβουλίες εστιάζουν σε συγκεκριμένους τομείς κοινού ενδιαφέροντος: το κράτος δικαίου, την ασφάλεια και τη μετανάστευση, την κοινωνικο-οικονομική ανάπτυξη, τη συνδεσιμότητα στους τομείς των μεταφορών και της ενέργειας, το ψηφιακό θεματολόγιο, τη συμφιλίωση και τις σχέσεις καλής γειτονίας.

Συγκεκριμένες δράσεις προβλέπονται στα πεδία αυτά μεταξύ του 2018 και του 2020 Για την επιτυχία της στρατηγικής για τα Δυτικά Βαλκάνια και τη στήριξη της απρόσκοπτης μετάβασης προς την προσχώρηση, είναι απαραίτητη επαρκής χρηματοδότηση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει τη σταδιακή αύξηση της χρηματοδότησης στο πλαίσιο του μηχανισμού προενταξιακής βοήθειας (IPA) μέχρι το 2020, εφόσον το επιτρέψουν οι ανακατανομές εντός του υφιστάμενου κονδυλίου. Μόνο το 2018, προβλέπονται ήδη 1,07 δισ. ευρώ προενταξιακής βοήθειας για τα Δυτικά Βαλκάνια, επιπλέον των σχεδόν 9 δισ. ευρώ από την περίοδο2007-2017.

Η στρατηγική εξηγεί τα διάφορα μέτρα που πρέπει να ληφθούν από το Μαυροβούνιο και τη Σερβία ώστε να ολοκληρώσουν τη διαδικασία προσχώρησης έως το 2025• ενώ άλλες χώρες θα μπορούσαν να προφθάσουν ή να προσπεράσουν η μία την άλλη, το Μαυροβούνιο και η Σερβία είναι οι μόνες δύο χώρες με τις οποίες ενταξιακές διαπραγματεύσεις βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Η προοπτική αυτή θα εξαρτηθεί τελικά από την ύπαρξη ισχυρής πολιτικής βούλησης, την υλοποίηση πραγματικών και βιώσιμων μεταρρυθμίσεων και την οριστική επίλυση των διαφορών με γειτονικές χώρες. Όλες οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων έχουν την ευκαιρία να σημειώσουν πρόοδο στην αντίστοιχη ευρωπαϊκή πορεία τους. Η Επιτροπή αξιολογεί όλες τις χώρες με δίκαιο και αντικειμενικό τρόπο βάσει των επιδόσεών τους και με ταχύτητα με την οποία επιτυγχάνεται πρόοδος.

Η Αλβανία και η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας σημειώνουν σημαντική πρόοδο στην πορεία τους προς την Ευρώπη και η Επιτροπή είναι έτοιμη να υποβάλει συστάσεις για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων, στη βάση προϋποθέσεων που πληρούνται. Η Επιτροπή θα αρχίσει να συντάσσει γνωμοδότηση σχετικά με την αίτηση προσχώρησης της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης μετά την παραλαβή λεπτομερών και ολοκληρωμένων απαντήσεων στο ερωτηματολόγιό της. Με συνεχή προσπάθεια και δέσμευση, Βοσνία-Ερζεγοβίνη θα μπορούσε να καταστεί υποψήφια για προσχώρηση. Το Κοσσυφοπέδιο έχει μια ευκαιρία να σημειώσει βιώσιμη πρόοδο με την εφαρμογή της Συμφωνίας Σταθεροποίησης και Σύνδεσης και να προχωρήσει στην ευρωπαϊκή του πορεία εφόσον το επιτρέπουν οι αντικειμενικές συνθήκες.

Continue Reading

PASSPORT

Ο μακρύς δρόμος για την απεξάρτηση της Ευρώπης από το ΝΑΤΟ

Published

on

Στις 14-15 Φεβρουαρίου στις Βρυξέλλες, οι Υπουργοί Άμυνας του ΝΑΤΟ θα συναντηθούν για να συζητήσουν τις κυριότερες απειλές που αντιμετωπίζει σήμερα ο κόσμος. Το ΝΑΤΟ αποτελείται από 29 κράτη μέλη, αλλά 22 από αυτά είναι ταυτόχρονα και μέλη της ΕΕ. Σε γενικές γραμμές, οι αποφάσεις που λαμβάνονται από το ΝΑΤΟ δεσμεύουν την ΕΕ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες –μέσω του ΝΑΤΟ και η Ευρώπη, έχουν συχνά διαφορετικές προτεραιότητες. Τα ενδιαφέροντά τους και ακόμη και οι απόψεις τους για τους τρόπους επίτευξης της ασφάλειας δεν είναι πάντα οι ίδιοι. Ακόμα περισσότερες διαφορές υπάρχουν εντός της ΕΕ.

Οι στρατιωτικές φιλοδοξίες της Ευρώπης έχουν αυξηθεί. Η απόφαση για τη θέσπιση αμυντικού Συμφώνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γνωστή ως Μόνιμη Δομημένη Συνεργασία για την Ασφάλεια και την Άμυνα (PESCO) στο τέλος του προηγούμενου έτους, ανέδειξε αυτήν την τάση. Είναι η πρώτη πραγματική προσπάθεια να διαμορφωθεί μια ανεξάρτητη άμυνα της ΕΕ μακριά από το ΝΑΤΟ.

Αν και τα κράτη μέλη της ΕΕ υποστηρίζουν ενεργά την ιδέα της στενότερης ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας, δεν συμφωνούν πάντοτε για το έργο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτόν τον τομέα. Στην πραγματικότητα, δεν είναι όλα τα κράτη έτοιμα να δαπανήσουν περισσότερα για την άμυνα- ακόμη και στα πλαίσια του ΝΑΤΟ που απαιτεί τουλάχιστον το 2% του ΑΕΠ τους. Έτσι, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΝΑΤΟ, μόνο οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία (που εγκατέλειψε την ΕΕ), η Ελλάδα, η Εσθονία, η Πολωνία και η Ρουμανία πληρούσαν αυτό το κριτήριο το 2017.

Άλλες χώρες πιθανότατα θα ήθελαν να ενισχύσουν την άμυνά τους, αλλά δεν μπορούν ή ακόμη δεν θέλουν να πληρώσουν επιπλέον χρήματα για ένα νέο στρατιωτικό σχέδιο της ΕΕ. Πρέπει να σημειωθεί ότι μόνο οι χώρες που έχουν μεγάλη εξάρτηση από τη στήριξη του ΝΑΤΟ, καθώς δεν μπορούν στηριχθούν στις δικές τους δυνατότητες δαπανούν το 2% του ΑΕΠ τους για την άμυνα ή είναι έτοιμες να το αυξήσουν (Λετονία, Λιθουανία).

Άλλα κράτη μέλη της ΕΕ όπως η Γαλλία και η Γερμανία είναι έτοιμα να «ηγηθούν της διαδικασίας» χωρίς αύξηση των εισφορών. Έχουν υψηλότερο επίπεδο στρατηγικής ανεξαρτησίας από τα κράτη της Βαλτικής ή από άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Για παράδειγμα, το γαλλικό στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα είναι ικανό να παράγει όλα τα είδη σύγχρονων όπλων – από όπλα πεζικού έως βαλλιστικούς πυραύλους, πυρηνικά υποβρύχια και υπερηχητικά αεροσκάφη. Ακόμα, η Γαλλία διατηρεί σταθερές διπλωματικές σχέσεις με τη Μέση Ανατολή και τα αφρικανικά κράτη. Έχει επίσης τη φήμη του μακρόχρονου εταίρου της Ρωσίας και είναι σε θέση να βρει μια κοινή γλώσσα με τη Μόσχα σε καταστάσεις κρίσης. Δίνει μεγάλη προσοχή στα εθνικά συμφέροντα πέρα από τα όριά της.

Είναι επίσης σημαντικό ότι πρόσφατα το Παρίσι παρουσίασε το πιο λεπτομερές σχέδιο δημιουργίας πανευρωπαϊκών δυνάμεων ταχείας αντίδρασης, μέχρι το 2020, κυρίως για χρήση σε εκστρατευτικές επιχειρήσεις για την επιβολή της ειρήνης στην Αφρική. Η στρατιωτική πρωτοβουλία του Γάλλου Προέδρου Macron περιλαμβάνει 17 σημεία με στόχο τη βελτίωση της κατάρτισης των στρατευμάτων των ευρωπαϊκών χωρών, καθώς και την αύξηση του βαθμού ετοιμότητας των εθνικών ενόπλων δυνάμεων. Ταυτόχρονα, το γαλλικό σχέδιο δεν θα γίνει μέρος των υφιστάμενων θεσμών, αλλά θα εφαρμοστεί παράλληλα με τις αποστολές του ΝΑΤΟ. Η Γαλλία προτίθεται να «προωθήσει» το σχέδιο μεταξύ των άλλων συμμάχων της στην ΕΕ.

Τα συμφέροντα των άλλων κρατών μελών της ΕΕ δεν είναι τόσο παγκόσμια. Η πολιτική τους αφορά την ασφάλεια και την άμυνα των χωρών τους. Μπορούν να προσφέρουν μόνο λίγα στρατεύματα. Τα συμφέροντά τους δεν εκτείνονται πέρα από τα σύνορά τους και δεν ενδιαφέρονται για μακρινές αποστολές, για παράδειγμα στην Αφρική.

Η ηγεσία της ΕΕ και τα κράτη μέλη δεν έχουν ακόμη καταλήξει σε συμφωνία σχετικά με την έννοια της στρατιωτικής ολοκλήρωσης, η αρχή της οποίας δόθηκε μετά την έγκριση της απόφασης για τη δημιουργία Μόνιμης Δομημένης Συνεργασίας για την ασφάλεια και την άμυνα.

Συγκεκριμένα, η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις Εξωτερικές Υποθέσεις Federica Mogherini προτείνει μια μακροπρόθεσμη προσέγγιση για την τόνωση της στενότερης ολοκλήρωσης του ευρωπαϊκού στρατιωτικού σχεδιασμού, της προμήθειας και της ανάπτυξης, καθώς και την ενσωμάτωση των διπλωματικών και αμυντικών λειτουργιών. Μια τόσο αργή διαδικασία, ικανοποιεί τους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ, οι οποίοι ανησυχούν από το επαναστατικό γαλλικό σχέδιο.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Γενικός Γραμματέας Stoltenberg προειδοποίησε τους Γάλλους ομολόγους του, να μην κάνουν βιαστικά βήματα προς την ευρωπαϊκή στρατιωτική ολοκλήρωση, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε περιττή αλληλεπικάλυψη των αρμοδιοτήτων της συμμαχίας και να δημιουργήσει ανταγωνισμό μεταξύ των κορυφαίων κατασκευαστών όπλων (Γαλλία, Γερμανία).

Έτσι, υποστηρίζοντας την ιδέα της στενότερης συνεργασίας στον στρατιωτικό τομέα, τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν έχουν κοινή στρατηγική. Θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να επέλθει ο συμβιβασμός και η ισορροπία για τη δημιουργία ενός ισχυρού αμυντικού συστήματος της ΕΕ, το οποίο θα συμπληρώσει την υπάρχουσα δομή του ΝΑΤΟ και δεν θα συγκρουστεί με αυτό. Μια μακρά πορεία προς την ευρύτερη συνεννόηση, σημαίνει ένας μακρύς δρόμος για να αποκτήσει η Ευρώπη δική της άμυνα.

Copyright (c) Modern Diplomacy. Αποκλειστική συνεργασία για την Ελλάδα με το presscode.gr

Continue Reading

PASSPORT

Η Ελλάδα με τα «μάτια» του Economist: Ο Κόσμος το 2018

ΓΙΩΡΓΟΣ Ξ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ

Published

on

Η ελληνική έκδοση «Ο Κόσμος το 2018» του περιοδικού Economist μόλις κυκλοφόρησε με διεισδυτικές αναλύσεις και προβλέψεις για τις επικείμενες εξελίξεις σε όλη την υφήλιο.Ο διευθυντής της έκδοσης Ντάνιελ Φράνκλιν προβλέπει ότι το 2018 υπόσχεται μια χρονιά για γερά νεύρα και προϊδεάζει τον αναγνώστη για το περιεχόμενο της.

Η ελληνική έκδοση του Economist«Ο Κόσμος το 2018» για την Ελλάδα και την Κύπρο παρουσιάστηκε με επιτυχία στις 8 Φεβρουαρίου 2018 στοGala Dinner Athens στο Ξενοδοχείο Divani Apollon Palace & Thalasso που διοργάνωσαν οι HAZLIS & RIVAS The Economist Events. Οικοδεσπότης ήταν ο Ντάνιελ Φράνκλιν και συμμετείχαν διακεκριμένοι ομιλητές όπως ο Πιέρ Μοσκοβισί Ευρωπαίος Επίτροπος, η Έφη Αχτσιόγλου υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και ο πρώην ιταλός πρωθυπουργός Ενρίκο Λέτα.

Το presscode που με συνέπεια συμμετέχει στα The Economist Events παρακολούθησε την εκδήλωση. Ο Ντάνιελ Φράνκλιν από το βήμα του Gala Dinner Athensεπέλεξε να αναφερθεί σε γεγονότα που θα ξεχωρίσει μέσα στο 2018 όπως: δώδεκα ηγέτες που αποσύρονται, έντεκα επετείους – σταθμούς, δέκα πιο γρήγορα αναπτυσσόμενες οικονομίες, εννέα εκπλήξεις, οκτώ εκλογικές διαδικασίες, επτά «θαύματα», τέσσερις μεγάλες συμφωνίες και μια τεράστια απόφαση.

Ηελληνική έκδοση περιλαμβάνει δυο ένθετα για την Ελλάδα και την Κύπρο, όπου εκφράζονται και οι απόψεις του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη και του επανεκλεγέντα προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη.

Το Economist Intelligence Unit προβλέπει στην έκδοση με άρθρο της περιφερειακής του διευθύντριας Τζόαν Χοι ότι η Ελλάδα ενδέχεται να έχει μια μικρή επιτάχυνση της ανάπτυξης το 2018 στο 1.6%. Η πρόβλεψη προϋποθέτει μέση τριμηνιαία αύξηση το 2018 κατά 0.5% με βάση τα ισχύοντα πρότυπα. Επιπλέον επισημαίνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση βασίζεται στην έξοδο από το τρίτο πρόγραμμα αξιολόγησηςτον Αύγουστο του 2018 αλλα υπάρχουν πολλά εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν. Η Ελλάδα δεν θα είναι απαλλαγμένη από τους όρους του πιστωτή μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.

Hπορεία της ελληνική οικονομίας σχολιάστηκε στο Gala Dinner Athensκαι από τον Πιέρ Μοσκοβισίόπου δήλωσε ότι «η Ελλάδα θα γίνει ένα κανονικό μέλος της Ευρωζώνης, με πλήρη δικαιώματα, και φυσικά καθήκοντα, με σεβασμό στις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί».Παράλληλα ο Επίτροπος επισήμανε ότι δεν υπάρχει κανένας χώρος για εφησυχασμό. «Το 80-90% της διαδρομής έχει ήδη διανυθεί», όμως, «η χώρα πρέπει μέχρι το τέλος να συνεχίσει να παραδίδει μεταρρυθμίσεις». Επιπλέον, μίλησε και για την ανάγκη περαιτέρω μέτρων ελάφρυνσης του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Οι μεταρρυθμίσεις σχολιάζονται και από την Τζόαν Χοι όπου επισημαίνει στο άρθρο της ότι η ελληνική κυβέρνηση υποφέρει από μεταρρυθμιστική κόπωση και ενδέχεται να μην έχει την ενέργεια από άποψη πολιτικής να εφαρμόσει όλα τα μέτρα που απαιτούνται. Σχετικά με τις επόμενες εκλογές αναφέρει ότι ενδέχεται να περιοριστεί η διαφορά της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει μια φυσική βάση στήριξης, το δημόσιο τομέα.

Ο υπόλοιπος κόσμος

Η έκδοση όπως κάθε χρόνο αναλύει τις σημαντικές εξελίξεις σε Ευρώπη, Αμερική, Ασία,Αφρική και κάνεικαι προβλέψεις για την παγκόσμια οικονομία και την τεχνολογία. Η Ευρώπη αναμένεται να κάνει μικρά άλματα μετά από τις πολλαπλές κρίσεις της προηγούμενης δεκαετίας αλλάτο ποσό θα διαρκέσουν εξαρτώνται από την επιτυχία των μεταρρυθμίσεων του γαλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν.Η Γερμανία από την πλευρά της φαίνεται να προετοιμάζεται για τη μετά Άνγκελα Μέρκελ εποχή καθώς η γερμανίδα καγκελάριος ενδέχεται να αποσυρθεί νωρίτερα από την προεδρία του κόμματος της.

Ξεφυλλίζοντας την έκδοση διαβάζουμε ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν βάζει πλώρη προς την τελευταία του θητεία και ότι οι ίντριγκες αναμένεται να ξεκινήσουν μετά το τέλος της εκλογικής διαδικασίας. Η Βρετανία αποτελεί ένα ενδιαφέρον θέμα με τον Economistνα επισημαίνει ότι η βρετανική πολιτική το 2018 θα έχει μόνο δυο ταχύτητες: prestissimo (πολύ γρήγορα) και lento (αργά). Η Βρετανία θα περιμένει να δεί και εάν η έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα πραγματοποιηθεί ομαλά

Οι πολιτικές του αμερικανού προέδρου Ντόναλτ Τραμπ που αναμένεται να επηρεάσουν τις διεθνείς ισορροπίες έχουν και αυτές τη θεματική τους. Η κυβέρνηση Τραμπ μπορεί να περιμένει άλλον έναν ταραχώδη χρόνο αλλά και μια νίκη στο ζήτημα της φορολογικής μεταρρύθμισης. Παράλληλα το 2018 φέρνει και μια αλλαγή γενιάς στην ηγεσία της Κούβας καθώς για πρώτη φορά με την επανάσταση του 1959 δεν θα έχει ηγέτη με το όνομα Κάστρο. Ο Ραούλ Κάστρο σχεδιάζει να αποσυρθεί στις 24 Φεβρουαρίου 2018.

Τα πυρηνικά της Βόρειας Κορέας προμηνύουν για το 2018 ένα ριψοκίνδυνο παιχνίδι μεταξύΟυάσιγκτον καιΠιονγιάνγκ. Ο αμερικανός ομόλογός του Κιμ Γιονγκ Ουν μοιάζει, σύμφωνα με τον Economist, να είναι ακόμα πιο ευερέθιστος από εκείνον. Η γειτονική Κίνα μπαίνει στην εποχή του προέδρου της Σι Τζινπίνγκ καθώς το Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας του μεταβίβασε έναν ασυνήθιστο μεγάλο βαθμό ιδεολογικής εξουσίας αναθεωρώντας το καταστατικό του κόμματος. Οι μεταρρυθμίσεις που αναμένονται δεν θα είναι κατά τα δυτικάπρότυπα.

Παράλληλα η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια νέα περίοδο μετά την εδαφική ήττα του Ισλαμικού Κράτους. Όμως σε πολλά μέρη της ευρύτερης περιοχής θα υπάρχουν νέες συγκρούσεις που θα προκληθούν από ένοπλές ομάδες που θα επιδιώξουν να λειτουργήσουν ως διαμεσολαβητές της εξουσίας.

Τέλος η παγκόσμια οικονομία προβλέπεται να συμβαδίσει με αξιοσέβαστο ρυθμό εκτός εάν οι κεντρικοί τραπεζίτες τον παρεμποδίσουν με υπέρμετρες αυξήσεις επιτοκίων. Ταυτόχρονα ο επιχειρηματικός κόσμος θα νιώσει όλο και περισσότερο την έλξη της πολιτικής, ειδικά στο χώρο της τεχνολογίας.

Continue Reading

Latest

INSIGHTS2 hours ago

Bitcoin: Θα μπορούσε να γίνει το μέλλον των Μικρών Επιχειρήσεων;

Πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε σε εφαρμογή νέους κανονισμούς σχετικά με τα κρυπτονομίσματα και πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι αυτό θα...

TECH21 hours ago

Aλλαγές στα Social Media για μεγαλύτερη προστασία των καταναλωτών

Οι εταιρείες κοινωνικής δικτύωσης (SocialMedia)πρέπει να πάρουν και άλλα μέτρα για να ανταποκριθούν στα αιτήματα που τους υπέβαλαν τον Μάρτιο...

ONE PLANET21 hours ago

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει το δρόμο για τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή προέβη στο Παγκόσμιο Αστικό Φόρουμ στη Μαλαισία, σε απολογισμό των όσων επιτεύχθηκαν στο πλαίσιο των τριών δεσμεύσεων...

BUSINESS TODAY1 day ago

Η Schneider Electric ξεκινά συνεργασία με την Πρωτοβουλία ‘Βιώσιμη Ενέργεια για Όλους’

Με την Πρωτοβουλία ‘Βιώσιμη Ενέργεια για Όλους’ (SEforALL) η Schneider Electric υιοθετεί τον 7ο στόχο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη που...

ONE PLANET2 days ago

Νέα στρατηγική για τις ανάγκες της αστικοποίησης του 21ου αιώνα

Οι αστικές περιοχές σε όλο τον κόσμο συνεχίζουν να αναπτύσσονται και οι πόλεις δίνουν όλο και περισσότερο βάρος στην προστασία...

INSIGHTS2 days ago

Οι 500 πιο αναπτυσσόμενες γαλλικές επιχειρήσεις

Την κατάταξη των 500 ταχύτερα αναπτυσσόμενων γαλλικών επιχειρήσεων δημοσίευσε η έγκριτη οικονομική εφημερίδα LesEchos, την οποία κατάρτησε σε συνεργασία με...

ARTS & LIVING2 days ago

Shaolin: The Legend

Πετάνε στον αέρα, εντυπωσιάζουν με τα σπαθιά τους, σπάνε πέτρες στο σώμα ή το κεφάλι τους, ακουμπάνε τα σώματά τους...

NEWSDESK2 days ago

Χειμερινό Σχολείο «Ατζέντα 2030: Προς μια Βιωσιμότητα για Όλους»

To Ευρωπαϊκό Κέντρο Περιβαλλοντικής Έρευνας και Κατάρτισης (ΕΚεΠΕΚ), το Ευρωπαϊκό Κέντρο Έρευνας και Κατάρτισης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και Ανθρωπιστικής Δράσης...

Presscode Newsletter

Facebook

Trending

Copyright © 2018 PRESSCODE