Loading Posts...

Οι πρόσφατες γεωπολιτικές εξελίξεις έδωσαν τη δυνατότητα σε Ρωσία και Κίνα να συνεργαστούν και να συντονιστούν πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά σε έναν εξαιρετικό βαθμό. Αυτή η συνεργασία έχει πάντα αντιδυτικές και αντιαμερικανικές επιπτώσεις.

Η Ρωσία, η Κίνα και μια ομάδα μικρότερων κρατών όπως το Ιράν, έχουν δεσμευθεί στην προσπάθεια να αφαιρέσουν από την Αμερική το ρόλο του μοναδικού γεωπολιτικού ηγέτη του κόσμου. Ο Σινορωσικός άξονας δραστηριοποιείται σε κάθε περιοχή και σε κάθε επίπεδο, ενάντια στα αμερικανικά συμφέροντα και αποτελεί μια πολύ σοβαρή πρόκληση για το παγκόσμιο status quo.

Αυτή η συνεργασία δεν είναι ορατή μόνο σε μεγάλες οικονομικές συμφωνίες που αποκλείουν το δολάριο, αλλά και σε άλλους τομείς. Η Κίνα μιμείται τη Ρωσική στρατηγική της μικροεδαφικής επέκτασης, με την αμφισβήτηση διαφόρων νησιών της Ανατολικής και Νότιας Κινεζικής Θάλασσας. Και τα δύο έθνη τείνουν να χρησιμοποιούν τους ενεργειακούς τους πόρους και άλλες πρώτες ύλες, για την απόκτηση στρατηγικής επιρροής στην παγκόσμια οικονομική αγορά. Τόσο η Μόσχα, όσο και το Πεκίνο έχουν κατηγορηθεί για μεγάλης κλίμακας κυβερνοεπιθέσεις και οικονομική κατασκοπεία. Η Κίνα κατέστησε το γουάν ως ένα παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα και θα γίνει πολύ σύντομα ο μεγαλύτερος εισαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο. Αυτός ο συνδυασμός ανησυχεί ιδιαίτερα τις ΗΠΑ που βλέπουν τις συναλλαγές τις Ρωσίας και του Ιράν σε όλες τις πωλήσεις πετρελαίου να γίνονται σε γουάν, αντί του δολαρίου.

Περισσότερο από όλα, αυτό που ενώνει Ρωσία και Κίνα είναι η αμοιβαία οικονομική γεωστρατηγική. Οι διμερείς εμπορικές συναλλαγές έφτασαν τα 95 δισεκατομμύρια δολάρια το 2014. Παρ’ όλα αυτά, η Κίνα δεν μπορεί να αγνοήσει το γεγονός πως ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος της είναι οι ΗΠΑ και της Ρωσίας η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή τη στιγμή η Κίνα δεν έχει την πολυτέλεια να θυσιάσει ή να απομονώσει την επικερδή αγορά των ΗΠΑ εξ ολοκλήρου. Και ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επίγνωση αυτού του άξονα, το πρωταρχικό τους μέλημα θα πρέπει να είναι η επαναφορά στην κανονικότητα των σχέσεων με την Κίνα και τη Ρωσία, πριν να είναι πολύ αργά. Εάν η τρέχουσα οικονομική γεωστρατηγική δεν αλλάξει έως το 2040, το ΑΕΠ της Κίνας θα μπορούσε να αποτελεί το 40% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Οι διαπραγματευτικές δυνατότητες της Κίνας έχουν υποτιμηθεί από τους αναλυτές στην Ουάσιγκτον. Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες εργάστηκαν επιμελώς για να πείσουν τους συμμάχους τους ενάντια στην υποστήριξη της Ασιατικής Τράπεζας Επενδύσεων και Υποδομών (AIIB), η Κίνα ανακοίνωσε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Γερμανία ως ιδρυτικά μέλη, όπως και η Αίγυπτος, το Ισραήλ, η Ιορδανία, το Κουβέιτ, το Ομάν, το Πακιστάν, το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία, και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η Κίνα επίσης φαίνεται πως επιτυγχάνει το στόχο της αναφορικά με τη Μέση Ανατολή, καθώς οι χώρες της περιοχής στρέφονται στο Πεκίνο για οικονομικά οφέλη, εμπόριο όπλων, και τεχνολογία. Αυτό δεν σημαίνει πως η ίδια επιθυμεί να αντικαταστήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες ως «παγκόσμιος χωροφύλακας» -αντίθετα, προτιμά την παρασκηνιακή επιρροή, καθώς οι κίνδυνοι που μπορεί να προκύψουν είναι ελεγχόμενοι, όπως και οι ενδεχόμενες αντιδράσεις στο εσωτερικό. Το Πεκίνο γενικά αποφεύγει την χρήση της «σκληρής ισχύος» και αντιλαμβάνεται τις πραγματικές δυνατότητες της ήπιας ισχύος. Όλοι αυτοί οι ελιγμοί υπονομεύουν τον παραδοσιακό παγκόσμιο ρόλο της Αμερικής. Η σύγκρουση στη Συρία είναι ένα τέλειο παράδειγμα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εμπλακεί σε ένα απαιτητικό κύκλο διπλωματικών συνομιλιών, οι οποίες περιλαμβάνουν τους σταθερούς υποστηρικτές του Άσαντ –Ρωσία και Ιράν, αλλά και χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία, οι οποίες είναι αντίθετες προς το συριακό καθεστώς. Είναι πολύ νωρίς για να προβλέψουμε τα αποτελέσματα αυτών των διαπραγματεύσεων, καθώς μέχρι στιγμής δεν προκύπτει καμία συμφωνία για τον καθορισμό ζωνών συνεργασίας στις αεροπορικές επιθέσεις, ή στην ανταλλαγή πληροφοριών. Αυτή η έλλειψη στρατιωτικής και διπλωματικής συνεργασίας μεταξύ της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών πιέζει τις δύο πλευρές να καταφύγουν σε ψυχροπολεμικές τακτικές.

Μια πιθανή ευθυγράμμιση με τη Ρωσία, θα μπορούσε να απομακρύνει τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες βαδίζουν σε μια λεπτή γραμμή, προσπαθώντας να φέρουν σε συνεννόηση πολλές πλευρές εξασφαλίζοντας παράλληλα ότι ορισμένες σχέσεις δεν θα καταλήξουν σε κάτι πολύ χειρότερο από το σημερινό status quo. Είναι πολύ δύσκολο να διεξαγάγεις έναν πόλεμο, όταν οι σύμμαχοι δεν συμφωνούν σχετικά με το ποιος είναι ο εχθρός. Είναι ακόμη πιο δύσκολο όταν οι σύμμαχοι είναι σύμμαχοι μόνο στη συγκεκριμένη σύγκρουση, αλλά στην πραγματικότητα είναι αντίπαλοι σε πολλούς άλλους γεωπολιτικούς τομείς.

Αυτό το άρθρο περιγράφει την πολυπλοκότητα και τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα, καθώς οι δυνατότητες συνεργασίας σε ένα τομέα εγείρει ανησυχίες σε άλλους. Η Ρωσία μπορεί να ζητήσει τη συνεργασία της Αμερικής στη Συρία, αλλά συνεργάζεται επίσης ενεργά με την Κίνα για την αποδυνάμωση της αμερικανικής χρηματοπιστωτικής κυριαρχίας στην παγκόσμια αγορά. Η Αμερική μπορεί να χρειάζεται να διατηρήσει σε θετικό επίπεδο τις σχέσεις της με την Κίνα λόγω των εκτεταμένων εμπορικών συναλλαγών και του χρέους, αλλά θα πρέπει να χειριστεί την επέκταση της Κίνας και τις υπονομευτικές της κινήσεις με τη Ρωσία και το Ιράν.

Έτσι, ενώ η ανάλυση της παγκόσμιας οικονομικής αγοράς πρέπει να εστιάσει στη Συρία, οι αναλύσεις που αφορούν τη Συρία θα πρέπει να κατανοήσουν τη ροή των ασιατικών αγορών κεφαλαίου. Είναι πράγματι ένας παράξενος νέος κόσμος, αυτός στον οποίο ζούμε.

Nenad Drca

The author didnt add any Information to his profile yet