Connect with us

HAPPY DAYS

Ο κανιβαλισμός της δημιουργικότητας

Published

on

Για τους περισσότερους ανθρώπους, ο χώρος της τέχνης είναι ένας κόσμος πολυπλοκότητας, φινέτσας και δημιουργικότητας, ένα από τα υψηλότερα κοινωνικά επιτεύγματα των ανθρώπων μέσα στην κοινωνία. Ως εκ τούτου, τα μεγαλύτερα έργα τέχνης κοσμούν σήμερα γκαλερί, μουσεία και συλλογές σε όλο τον κόσμο, αναδεικνύοντας την πνευματικότητα των δημιουργών τους.

Λοιπόν, αυτό ίσως να ίσχυε στο παρελθόν, γιατί σήμερα η τέχνη θεωρείται περιουσιακό στοιχείο –μια επένδυση όπως τα ακίνητα, οι μετοχές, τα ομόλογα, και τα πολύτιμα μέταλλα. Οι κορυφαίοι οίκοι δημοπρασιών και γκαλερί τέχνης του κόσμου έχουν εμπορευματοποιηθεί την αγορά έργων τέχνης. Ιδρύματα που παραδοσιακά δεν είχαν καμία σχέση με την τέχνη, όπως τράπεζες και πολυεθνικές εταιρείες έχουν δημιουργήσει funds τέχνης, καθαρά για επενδυτικούς σκοπούς.

Ο κόσμος της τέχνης έχει προσελκύσει μια σειρά από επιχειρηματικούς οπορτουνιστές, που βλέπουν την τέχνη μόνο ως μέσο κερδοσκοπίας. Έτσι, η αγορά της τέχνης υιοθετεί τα χαρακτηριστικά της αγοράς εμπορευμάτων, με ένα παγκόσμιο τζίρο που φτάνει τα 66 δισ. δολάρια και αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους και ενώ οι αγορές μετοχών έχαναν σταδιακά την αξία τους, οι τιμές της τέχνης αυξάνονταν με ταχείς ρυθμούς. Σήμερα, η σύγχρονη τέχνη θεωρείται από πολλούς ως ένα από τα καλύτερα μέσα για τη διατήρηση του πλούτου.

Εξαιρετικά πλούσιοι συλλέκτες ασκούν πίεση στις γκαλερί για να παράγουν περισσότερα έργα τέχνης συγκεκριμένων καλλιτεχνών, οι οποίοι λειτουργούν ως εμπορικές μάρκες σε αυτή την αγορά. Οι συλλέκτες βρίσκονται σε έναν παροξυσμό, οδηγώντας την αγορά ακόμη υψηλότερα. Μερικοί λένε ότι αυτό είναι ακόμα μια φούσκα, ενώ οι υπερ-πλούσιοι, που είναι προστατευμένοι από τα σκαμπανεβάσματα των εθνικών αγορών και οικονομιών, απορρίπτουν τις αιτιάσεις.

Οι καλύτεροι σύγχρονοι καλλιτέχνες όπως ο Damien Hirst και ο Jeff Koons, που τα έργα τους είναι από τα ακριβότερα, είναι ιδιοκτήτες και διευθυντές «εργοστασίων τέχνης». Μια τυπική δημιουργία ενός καλλιτέχνη μέσα σε αυτά τα εργοστάσια, γίνεται συνήθως χωρίς ο καλλιτέχνης να έρθει ποτέ σε επαφή με το έργο τέχνης. Ο καλλιτέχνης αναπτύσσει την ιδέα του σε μια τεχνική ομάδα, η οποία αναλαμβάνει με τη βοήθεια υπολογιστικών μοντέλων τη δημιουργία. Πολλές φορές δεν υπάρχουν καν προσχέδια των καλλιτεχνών, αλλά απλά ένα αντικείμενο, όπως κάνει για παράδειγμα ο Jeff Koons, ο οποίος βρίσκει αντικείμενα και σουβενίρ από καταστήματα δώρων και παιχνιδιών και τα μετατρέπει σε εξωφρενικά έργα τέχνης, χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Έτσι, το μικρό παιχνίδι γίνεται ένα λαμπερό αντικείμενο 2.5 μέτρων από ανοξείδωτο χάλυβα που μπορεί να πωληθεί για δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.

Υπάρχει μια ακόμα νεώτερη τάση που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τα έργα των πολύ νέων καλλιτεχνών, ενδεχομένως ακόμη και πριν από την πρώτη ατομική τους έκθεση. Αυτοί οι καλλιτέχνες καθοδηγούμενοι από τις γκαλερί, που συμμετέχουν πολύ ενεργά στην ανάπτυξη θεματολογίας, την οργάνωση παραγωγής, δημιουργώντας ένα κύκλο κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Οι συλλέκτες αγοράζουν μαζικά αυτά τα έργα: εκατό, διακόσια ή ακόμη και τριακόσια κομμάτια σε έναν χρόνο, με την ελπίδα των τεράστιων κερδών στο μέλλον. Σε αυτό το κλίμα της παραγωγής τέχνης, η τέχνη δημιουργείται ως εμπόρευμα, όπου η παραγωγή οδηγείται με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία κέρδους. Ο ορισμός της καλής τέχνης είναι η εμπορεύσιμη και ο ορισμός ενός καλού καλλιτέχνη είναι ο πλέον εμπορικός.

Αυτό βέβαια διαστρεβλώνει πλήρως την εκτίμηση της τέχνης και αφαιρεί ολόκληρο το σκοπό της δημιουργίας της τέχνης, αντικαθιστώντας τον με οικονομικές προσδοκίες.

Ωστόσο, οι νέοι αγοραστές της σύγχρονης τέχνης, που προέρχονται από τον επιχειρηματικό κόσμο που βασίζεται σε εντελώς διαφορετικά πρότυπα, έφερε μαζί του εντελώς νέες τεχνικές διαχείρισης που χρησιμοποιούνται σε άλλους τομείς, όπως η ακίνητη περιουσία, οι εμπορικές συναλλαγές, κλπ. Μπορούν να εκληφθούν ως ασυμβίβαστες με τις πολιτιστικές δραστηριότητες. Νέες μέθοδοι χρησιμοποιούνται, όπως ο εκφοβισμός ή ο εξαναγκασμός των καλλιτεχνών σε μονόπλευρες συμβάσεις, χρησιμοποιώντας νομικές και άλλες υπηρεσίες που ο καλλιτέχνης δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Σήμερα, ένας μεγάλος αριθμός τέτοιων υποθέσεων έρχεται στο φως και δείχνει τη σκοτεινή πλευρά του εμπορευματοποιημένου κόσμου της τέχνης.

Για να το θέσω απλά, η εμπορευματοποίηση του τελευταίου τμήματος της κοινωνίας που είχε τη δυνατότητα να παράγει δημιουργικούς στοχαστές, οι οποίοι δεν κατευθύνονται από κερδοσκοπικές οικονομικές προθέσεις, εξαλείφεται μπροστά στα μάτια μας. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί μόνο οι αφιλοκερδώς σκεπτόμενοι άνθρωποι μπορεί να είναι η «πυξίδα» της κοινωνίας. Οι καλλιτέχνες μέσα στους αιώνες είχαν ενεργό ρόλο στις νέες ιδέες, τις προσδοκίες, και τα γεγονότα που συνέβαιναν γύρω τους. Αυτό το τελευταίο προπύργιο της πνευματικής ελευθερίας χάνεται, όταν οι εξαιρετικά πλούσιοι αναλαμβάνουν τον έλεγχο. Οι δημιουργικοί άνθρωποι που έχουν τη δυνατότητα της ελεύθερης σκέψης, σήμερα ελέγχονται και κατευθύνονται από οικονομικά συμφέροντα, από την πρώτη στιγμή της όποιας επαγγελματικής τους επιτυχίας.

Που θα μας οδηγήσει αυτό;

Είμαστε όλοι επιβάτες σε ένα πλοίο με τέλειες τεχνολογίες, τέλεια πληρώματα, και τέλεια διαχείριση. Ωστόσο, σε αυτό τον τέλειο κόσμο δεν θα υπάρχει κανείς που θα μπορεί να αμφισβητήσει τη γέφυρα και την κατεύθυνση που ταξιδεύει το πλοίο.

HAPPY DAYS

Στις Κυκλάδες, ο Πολιτισμός και η μουσική δίνουν τον τόνο και για την ανάπτυξη

Published

on

By

Το Tinos Jazz Festival, το όραμα του Θωμά Αλβέρτη, η μουσική διαδρομή που έγινε θεσμός στην Τήνο (Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού 2009-13, α.μ.κ.ε.  “b jazz” 2015-16), φέτος “μεγαλώνει”  και ανοίγει τα φτερά του, συνδέοντας τις δυνάμεις του με την Πρωτοβουλία «Ενοποίηση Πολιτιστικού Προϊόντος & Πρωτογενούς Τομέα για την Περιφερειακή Ανάπτυξη»  της Δρ. Δέσποινας Πρίνια και του Τομέα Πολιτιστικού Επιχειρείν της Ν.Δ., ξεκινώντας  το ταξίδι του για όλες τις Κυκλάδες και συνεισφέροντας μέσω της πρωτοβουλίας Πολιτιστικής Διπλωματίας , στην προβολή του Πολιτιστικού Προϊόντος και των Τοπικών Προϊόντων και οικονομιών στα νησιά των Κυκλάδων, με «πρέσβεις» τον πολιτισμό και τα τοπικά προϊόντα των Κυκλάδων.

Στις 30 Απριλίου, Παγκόσμια μέρα Jazz της UNESCO, οι διαδρομές διασύνδεσης Πολιτιστικής Οικονομίας & Τοπικών Οικονομιών για την ανάδειξη των τοπικών προϊόντων ξεκινούν από τη Σύρο. για να συνεχιστούν στην Τήνο, τη Μύκονο, τη Σαντορίνη, την Πάρο και τη Σίφνο, μ’ ένα πανόραμα τοπικών προϊόντων και τοπικής κουζίνας, με τη συμμετοχή και τοπικών θεσμών (όπως του Food Path), για μια συνολική γεύση των Κυκλάδων, με την ευκαιρία της εισαγωγής της κουζίνας του Νοτίου Αιγαίου στη λίστα της UNESCO.

Ελάτε να πάρετε μια πρώτη γεύση, στα εγκαίνια του Cyclades Jazz Festival, που δίνει τον τόνο για την τοπική ανάπτυξη και ανάδειξη του μοναδικού Πολιτιστικού Προϊόντος και των μοναδικών Τοπικών Προϊόντων των Κυκλάδων, την Κυριακή 30 Απριλίου, στις 21.00, στην αίθουσα Βάτη του Δημαρχείου Ερμούπολης Σύρου, για μια εμπειρία πολιτισμού και γεύσης, με πρέσβεις τον πολιτισμό και τα τοπικά προϊόντα των Κυκλάδων.

Τη συναυλία, που είναι ελεύθερη για το κοινό, θα προλογίσει η εισηγήτρια και εμπνευστής της πρωτοβουλίας Ενοποίησης Πολιτιστικού Προϊόντος –Πρωτογενούς Τομέα και Νησιωτικότητας Δρ. Δέσποινα Πρίνια, Λέκτορας Πολιτιστικής Διπλωματίας στο Παν/ιο του Στρασβούργου και Τομεάρχης Πολιτιστικού Επιχειρείν, της Γραμματείας Παραγωγικών Τομέων της Ν.Δ.

Εδώ, στις Κυκλάδες, ο  Πολιτισμός και η μουσική δίνουν τον τόνο και για την ανάπτυξη.

Continue Reading

HAPPY DAYS

Αντιγόνη, η αληθινή ιστορία

Published

on

Τον Ιούνιο, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, η Αντιγόνη λέει την αληθινή ιστορία της προσπαθώντας να μας κάνει να τη δούμε με άλλα μάτια. Γιατί μέχρι τώρα την ξέραμε ως ένα μοιραίο πλάσμα που αυτοκτονεί από επιλογή, εκεί στη σπηλιά που την έκλεισε ζωντανή ο Κρέοντας, επειδή τόλμησε να θάψει τον αδελφό της.

Τι θα γινόταν όμως εάν…, λέμε εάν, αποφάσιζε να επαναστατήσει ενάντια σε αυτή τη μοίρα; Να μην αυτοκτονεί ανά τους αιώνες υπηρετώντας τους νόμους των Θεών, αλλά αποφασίζοντας να ζήσει, να αγαπήσει, να αγαπηθεί και τελικά να ευτυχήσει; Πώς θα αντιδρούσαν ο Οιδίποδας και η Ισμήνη σε μια τέτοια απόφασή της; Ο Αίμονας θα την προστάτευε ξανά ή όχι ; Άραγε, ο Σοφοκλής θα την άφηνε να ευτυχήσει καταστρέφοντας το καλύτερο έργο του; Ή μήπως, για να συμβούν όλα αυτά, η Αντιγόνη χρειάζεται βοήθεια από άλλη τραγωδία; Οι σημερινοί άνθρωποι, είναι ικανοί να διδάξουν αυτούς που τους δίδαξαν?

Ένα σύγχρονο όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, ‘η αλλιώς ένα βράδυ όπου όλα μπορούν να συμβούν!

Αν δεν έχετε απαντήσεις σε όλα αυτά, ψάξτε μας και δείτε μας τον Ιούνιο στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Αν έχετε απαντήσεις, ελάτε να τις επιβεβαιώσετε. Σε κάθε περίπτωση, ποιος δεν θέλει να μάθει την αληθινή ιστορία της Αντιγόνης;

Η Βάνα Πεφάνη σκηνοθετεί για πρώτη φορά ένα ανάλαφρο, νεανικό έργο και μια Αντιγόνη αντισυμβατική ,ονειροπόλα και επαναστάτρια.

Σκηνοθεσία: Βάνα Πεφάνη

Κείμενο: Χρύσα Ξουραφά

Σκηνικά- Κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης

Μουσική επιμέλεια: Βάνα Πεφάνη, Αντώνης Καραθανασόπουλος

Παίζουν οι ηθοποιοί (αλφαβητικά):

Βασίλης Αφεντούλης

Μαρία Δαμασιώτη

Μαρία Καβουκίδη

Αντώνης Καραθανασόπουλος

Νικολίνα Μουαίμη

Δήμητρα Σύρου

Γιώργος Χουλιάρας

Χρήστος Χριστόπουλος

Continue Reading

HAPPY DAYS

Ivan Vasiliev & Stars of the Russian Ballet

Published

on

Ο Ιβάν Βασίλιεφ, ο μεγαλύτερος χορευτής του κόσμου, ενώνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στις 20 και 21 Μαΐου τους κορυφαίους σολίστες των Μπαλέτων Μπολσόι και Μαριίνσκι και ηγείται αυτής της πανδαισίας κλασικού χορού που είναι το All Stars Russian Gala.

Το νέο ίνδαλμα της Ρωσίας, ο Mikhail Lobukhin, ο διάσημος Ruslan Skvortsov, η παρτενέρ του Vasiliev Kristina Kretova, αλλά και η φημισμένη Nina Kaptsova θα ζωντανέψουν μπροστά στα μάτια μας τον θρύλο των Μπολσόι, ενώ την ίδια στιγμή, τη μαγεία των Μαριίνσκι θα φέρουν επί σκηνής οι πρίμα μπαλαρίνες Oksana Skorik, Elena Yevseyeva, Ekaterina Osmolkina και οι πρώτοι χορευτές Yevgeniy Ivanchenko και Leonid Sarafanov.

Θα τους θαυμάσουμε σε αποσπάσματα από τα σπουδαιότερα έργα στην ιστορία του κλασικού χορού: Λίμνη των Κύκνων, Ζιζέλ, Κουρσάρος, Σπάρτακος, Ωραία Κοιμωμένη, Ρωμαίος και Ιουλιέτα!

Η σημασία της επί σκηνής συνάντησης όλων αυτών των υπερταλαντούχων χορευτών, που χειροκροτήθηκαν από εκστασιασμένους θεατές όπου κι αν εμφανίστηκαν, στη Μετροπόλιταν Όπερα, στη Σκάλα του Μιλάνου, στις Όπερες του Παρισιού και του Λονδίνου, δεν χωρά σε λόγια: η ίδια η ύφανση του κλασικού χορού είναι φτιαγμένη από την παράλληλη πορεία στο χρόνο αυτών των δύο διάσημων Ρωσικών μπαλέτων, των Μπολσόι και των Μαριίνσκι. Των δύο μεγαλύτερων ίσως χορευτικών παραδόσεων στον κόσμο.

Το ελληνικό κοινό θα έχει την τύχη να δει για πρώτη φορά αυτή τη σύμπραξη, μία λαμπερή στιγμή στην ιστορία του κλασικού χορού, μία ανεπανάληπτη σκηνική εμπειρία για τον κάθε θεατή.

Μία εμπειρία ζωής ίσως, αφού όταν μιλάμε γι’ αυτά τα τρία θρυλικά ονόματα: Ιβάν Βασίλιεφ – Μπολσόι – Μαριίνσκι, έρχεται αυτόματα στο μυαλό το δίλημμα: Θα υπάρξει ποτέ ξανά η ευκαιρία; Θα ξαναβρεθούν άραγε μαζί; εμείς θα τους ξαναδούμε ποτέ μαζί;

Continue Reading

Trending

Copyright © 2017 PRESSCODE