close
Όλοι θέλουν να βοηθήσουν την Ουκρανία, αλλά κανείς δεν ξέρει με ποιο τρόπο. Ο χρόνος περνά και τίποτα δεν αλλάζει. Κάθε μέθοδος της διεθνούς κοινότητας απέτυχε: Συμβουλευτική, οικονομική και στρατιωτική.

Η Ουκρανία είναι ένα απύθμενο πηγάδι που απορροφά κάθε βοήθεια χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Τον τελευταίο χρόνο το βιοτικό επίπεδο στην Ουκρανία έχει μειωθεί κατά το ήμισυ, το εθνικό νόμισμα έχει χάσει το 350% της αξίας του, και ο πληθωρισμός έχει εκτιναχθεί στο 43%. Η οικονομία έχει καταρρεύσει, η εσωτερική πολιτική μπορεί να χαρακτηριστεί ως αυτοκτονική. Φαίνεται πως η ουκρανική κυβέρνηση αρχές πιστεύει πως η εξωτερική βοήθεια και η υπομονή όσων είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν, είναι ανεξάντλητη. Η διαφθορά και η διοικητική ανικανότητα βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο κάνοντας αδύνατες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις. Ο Λιθουανικής καταγωγής πρώην υπουργός Οικονομίας της Ουκρανίας Aivaras Abromavicius αποχωρώντας από την κυβέρνηση, δήλωσε πως δεν πρόκειται να γίνει μαριονέτα. Η οικονομική κατάσταση εξακολουθεί να επιδεινώνεται.

Σύμφωνα με την υπουργό Οικονομικών Natalia Yaresko (η οποία έχει γεννηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες) η συνεχιζόμενη καθυστέρηση της νέας δόσης της οικονομικής βοήθειας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αποτελεί χτύπημα για την πορεία της οικονομίας και την εμπιστοσύνη της αγοράς. Η Ουκρανία ήταν έτοιμη να υπογράψει ένα νέο μνημόνιο για να εξασφαλίσει τα χρήματα τον Φεβρουάριο, αλλά η παραίτηση του υπουργού οικονομίας μετά από καταγγελίες για διαφθορά εκτροχίασε τη διαδικασία. Ακόμη και αν η Ουκρανία υπογράψει τελικά το νέο μνημόνιο το Μάρτιο, θα πρέπει να περιμένει μέχρι το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ τον Απρίλιο για να εξασφαλίσει τα χρήματα.

Η μόνη αποτελεσματική βοήθεια μέχρι στιγμής, είναι η στρατιωτική. Το ερώτημα όμως είναι τι είδους αποτελέσματα προσφέρει. Οι νέες εντάσεις με τη Ρωσία, η συνέχιση του πολέμου και η αστάθεια στην περιοχή θα είναι οι αναπόφευκτες συνέπειες της εν λόγω βοήθειας. Οι πιο δραστήριοι προμηθευτές στρατιωτικής βοήθειας είναι οι ΗΠΑ και ο Καναδάς. Πρώτα απ ‘όλα, λόγω της στρατιωτικής και οικονομικής τους δύναμης και … λόγω της απόστασής τους από την θερμή εστία των γεγονότων.

Είναι πάντα καλύτερο να παρατηρούμε μια στρατιωτική σύγκρουση από ασφαλή απόσταση. Μπορούν ακόμη και να κερδίσουν πολιτικά οφέλη εις βάρος της Ουκρανίας. Στην εν εξελίξει προεκλογική καμπάνια των ΗΠΑ, ακούγονται κορώνες υπέρ της ενίσχυσης του στρατιωτικού οπλοστασίου της Ουκρανίας, με τον Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο John Kasich να υπόσχεται πως θα παρέχει τα όπλα τις πρώτες 100 ημέρες μετά τη νίκη του τις εκλογές. Συνειδητοποιούν τις συνέπειες των εξαγγελιών τους; Άλλο η στρατιωτική εκπαίδευση και εντελώς άλλο η προμήθεια οπλισμού. Είναι φοβερό να γνωρίζουμε ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία είναι ευεργετική για κάποιους άλλους. Ο Καναδάς με τη σειρά του, προσπαθεί να παίξει ακόμη μεγαλύτερο στρατιωτικό ρόλο στην Ουκρανία.

Η σταθερότητα στην Ευρώπη είναι μετέωρη, όσο η Ουκρανία δεν μετατρέπεται σε δημοκρατικό κράτος που είναι σε θέση να προχωρήσει τις απαραίτητες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, έως ότου οι πολιτικοί σταματήσουν να συμπεριφέρονται ως βάρβαροι, να αρχίσουν να σέβονται τον εαυτό τους και τον ουκρανικό λαό. Η άλλη προϋπόθεση είναι η συνειδητοποίηση των άλλων κρατών και οι συνέπειες των λόγων και των πράξεών τους. Μόνο η διπλωματία μπορεί να φέρει ένα τέλος στην σύγκρουση και όχι ο πόλεμος. Ένας μικρός πόλεμος θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν πολύ μεγαλύτερο με την εμπλοκή περισσότερων χωρών. Θέλει η Ευρώπη πραγματικά έναν τέτοιο πόλεμο;

Tags : ΑμυναΑνατολική ΕυρώπηΒαλτικήΔιπλωματίαΕυρωπαϊκή ΈνωσηΗνωμένες ΠολιτείεςΟικονομίαουκρανιαΡωσία
ADOMAS ABROMAITIS

The author ADOMAS ABROMAITIS