Connect with us

PEOPLE

Η επανάσταση της Malala

Published

on

Αναρωτιέμαι γιατί δεν υπήρξε ποτέ μια επανάσταση των γυναικών. Γιατί ποτέ δεν εξεγέρθηκαν ενάντια στους καταπιεστές τους. Αυτό παραμένει ένα μυστήριο για μένα και δεν μπορεί να εξηγηθεί ιδεολογικά, πολιτισμικά, ή από τους κανόνες που συνήθως μας περιορίζουν.

Ίσως να υπάρχει κάτι που μας κάνει λιγότερο ικανές για να επαναστατήσουμε, ή η εξέγερση θα έρθει στο μέλλον, ή οι δεσμοί που μας συνδέουν με το άλλο μισό είναι πάρα πολύ ισχυροί, ή δεν είμαστε τόσο καταπιεσμένες που να δικαιολογείται αυτό το είδος της οργής. Δεν είμαι σίγουρη ποια είναι η απάντηση.

Τείνω να πιστεύω στις λιγότερο αισιόδοξες εξηγήσεις, ότι ίσως υπάρχει κάτι τόσο ισχυρό που μας συγκρατεί και δεν μπορούμε να το υπερνικήσουμε. Φυσικά υπάρχουν και άλλες εξηγήσεις, όπως αυτή που δίνει ο Jim Sidanius στο βιβλίο του Social Dominance, όπου περιγράφει πως οι γυναίκες στο σύνολό τους, δεν είναι προσανατολισμένες προς την κοινωνική κυριαρχία όσο οι άνδρες. Αυτό που δεν εξηγεί όμως, είναι γιατί συμβαίνει αυτό. Ο ίδιος φαίνεται πως το αφήνει στη βιολογία.

Αυτό για μένα δεν αποτελεί επαρκή εξήγηση. Είναι παρόμοια με την παραδοσιακή εξήγηση ότι «οι μαύροι είναι χαμηλότερης νοημοσύνης” και ούτω καθεξής, τα οποία επίσης δεν προσυπογράφω. Περισσότερο το βλέπω ως αποτέλεσμα της φύσης (και όχι από τη φύση), από τον πολιτισμό, την εκπαίδευση και τις κοινωνικές νόρμες.

Οι γυναίκες, από τη γέννησή τους και μετά, είναι εκπαιδευμένες να είναι υποχωρητικές και λιγότερο βίαιες από τους άνδρες. Από όλες τις απόψεις, η κοινωνία μας διδάσκει αυτές τις αξίες και τιμωρεί την παραβίαση τους. Αυτό έχει επιπτώσεις στη συμπεριφορά, τη σκέψη και την προσωπικότητα στη μετέπειτα ζωή μας. Ξεκινά με την επιλογή των παιχνιδιών και των χρωμάτων για τα μωρά. Στη συνέχεια, με τη λογοτεχνία για νεαρά κορίτσια και τα παιχνίδια που πρέπει να παίξουν, καθώς και την εκπαίδευση στο σχολείο.

Αυτό γίνεται ακόμα πιο έντονο όταν οι νέες γυναίκες φτάνουν στην εφηβεία, όταν βομβαρδίζονται με πολιτιστικές εικόνες για το τι σημαίνει να είσαι γυναίκα. Οι γυναίκες πιέζονται από την κοινωνία, από την οικογένεια το χώρο εργασίας και το σχολείο, το ευρύτερο κοινό, προς γυναικείους ρόλους, αλλά δεν αισθάνονται άνετα όλες οι γυναίκες σε αυτούς τους ρόλους.

Εκείνο που θεωρώ ότι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η αναδυόμενη δημόσια παρουσία των γκέι και των λεσβιών, καθώς και η κοινότητα των διαφυλικών. Αυτές οι κοινότητες ανοιχτά αμφισβητούν όχι μόνο τους σεξουαλικούς, αλλά και τους γενικότερους ρόλους των δύο φύλων. Οι γυναίκες μπορεί να είναι άνδρες, οι άνδρες μπορούν να είναι γυναίκες. Και δείχνουν πως τα στερεότυπα για το φύλο μας δεν ταιριάζουν σε όλους. Η σεξουαλική αναγνώριση και η επιθυμία είναι μόνο ένα μέρος της εικόνας. Επιπλέον, όμως, η ταυτότητα του φύλου διαδραματίζει σημαντικό ρόλο.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς έτσι απλά μια διαφορετική κοινωνία. Χρειαζόμαστε στοχαστές –άνδρες και γυναίκες με την ικανότητα να οραματιστούν ένα εναλλακτικό μέλλον. Η επιστημονική φαντασία πολύ συχνά δείχνει ένα επιθυμητό δρόμο ή το τι θα μπορούσε να αποφευχθεί στο μέλλον. Θα ήταν χρήσιμο να έχουμε περισσότερους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, ιδιαίτερα από τις φεμινιστικές και τρανσέξουαλ κοινότητες να γράφουν για ένα εναλλακτικό μέλλον με άλλα συστήματα των δύο φύλων, περισσότερες ελευθερίες και δύναμη τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες.

Το πρόσφατο Νόμπελ Ειρήνης κατέστησε σαφές πως οι κοινωνίες μας εξακολουθούν να δείχνουν το δρόμο για πολλές άλλες κοινωνίες από την άποψη της ισότητας των φύλων και της κοινωνικής νόρμας. Η επιτυχία της Malala είναι ένα παράδειγμα πως η απελευθέρωση από τους παραδοσιακούς ρόλους των φύλων είναι μια επιθυμία που μοιράζονται πολλές γυναίκες-και όχι μόνο στη Δύση. Αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εξέλιξης. Όμως δεν πρέπει να εφησυχάζουμε, είναι πολλά αυτά που πρέπει ακόμα να γίνουν. Αυτό δεν ισχύει μόνο για το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των δύο φύλων στο χώρο εργασίας, αλλά σε πολλούς άλλους τομείς στους οποίους οι γυναίκες εξακολουθούν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση και υφίστανται διακρίσεις.

Επικροτώ το Νόμπελ για την Malala. Αυτό δείχνει ότι ίσως τελικά να βρίσκεται κάποιο είδος επανάστασης των γυναικών σε εξέλιξη, ακόμα και αν και πολύ λιγότερο ριζοσπαστικό από τις ιστορικές επαναστάσεις. Ίσως κάνουμε περαιτέρω πρόοδο με κινήσεις όπως μια γυναίκα Πρόεδρο των ΗΠΑ και περισσότερες γυναίκες στα κέντρα εξουσίας, καθώς και ενδυνάμωση των γυναικών σε τομείς της καθημερινής τους ζωής.

Ίσως όταν αποκτήσουν περισσότερες αρμοδιότητες και ελευθερίες, οι γυναίκες θα αρχίσουν να σκάφτονται διαφορετικά και να αισθάνονται πιο άνετα κατά την απόκτηση και τη χρήση των ελευθεριών και των αρμοδιοτήτων τους. Και ίσως κάποτε στο πολύ μακρινό μέλλον δεν θα χρειαζόμαστε τα στερεότυπα των φύλων πλέον και οι άνθρωποι θα μπορούν να επιλέξουν όχι μόνο το επάγγελμά τους, αλλά και τον τρόπο ζωής και την προσωπικότητά τους πιο ελεύθερα.

PEOPLE

Ακιχίτο: «Ο αυτοκράτορας του λαού»

Published

on

Με μια σπάνια τηλεοπτική ομιλία του στις 8 Αυγούστου, ο αυτοκράτορας της Ιαπωνίας Ακιχίτο, υπαινίχθηκε ανοιχτά ότι θα ήθελε να παραιτηθεί. Αναφερόμενος στα προβλήματα της υγείας του και την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ρόλου του, ο 82άχρονος μονάρχης εξήγησε πως η αντοχές του σταδιακά μειώνονται. Ο Ακιχίτο υπέφερε από καρδιακά νοσήματα, βρογχίτιδα και καρκίνο τα τελευταία χρόνια.

Σε μια προ-ηχογραφημένη ομιλία δέκα λεπτών, ο αυτοκράτορας είπε ότι θα ήθελε να δει μια ομαλή αυτοκρατορική διαδοχή, σε αντίθεση με την παραδοσιακή περίοδο πένθους για το έθνος, που ακολουθεί μετά τον θάνατο του ηγέτη τους. Έπειτα, μετά από μια σύντομη διακοπή, ζήτησε την απαραίτητη συνταγματική μεταρρύθμιση που θα του επιτρέψει να παραιτηθεί. Ακόμα κι αν στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, οι Ιάπωνες δείχνουν θετικοί την πρόωρη συνταξιοδότηση του, πολλοί αντέδρασαν στην ομιλία του Ακιχίτο με σοκ και θλίψη.

Η παραίτηση του Ακιχίτο θα απαιτήσει την επανεξέταση των σχέσεων της Ιαπωνίας με το Αυτοκρατορικό παλάτι. Πολλές από τις νομικές δομές που διέπουν το στάτους της βασιλικής οικογένειας από τον 19ο αιώνα, εμφανίζουν τον αυτοκράτορα ως μια θεϊκή μορφή. Αυτή η κατάσταση αντικατοπτρίζεται και στο νομικό σύστημα της Ιαπωνίας, το οποίο δεν έχει καμία πρόβλεψη για παραίτηση. Αυτό θα απαιτούσε μια επανεξέταση που διέπει το Αυτοκρατορικό Δίκαιο, ακόμη και μια αναδιατύπωση του Συντάγματος της χώρας, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 1 και ορίζει τον αυτοκράτορα ως «σύμβολο του κράτους». Ένα σημαντικό σημείο διαφωνίας είναι το άρθρο 4, το οποίο απαγορεύει στον Ακιχίτο να έχει οποιεσδήποτε εξουσίες που σχετίζονται με την κυβέρνηση – πράγμα που σημαίνει ότι, εάν η κυβέρνηση αποφασίσει να δράσει και να κάνει νομικές αλλαγές που επιτρέπουν στον αυτοκράτορα να παραιτηθεί, αυτό θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως αντισυνταγματική πολιτική συμμετοχή του παλατιού.

Ο Ακιχίτο, ήταν πάντα ένας αντισυμβατικός μεταρρυθμιστής ο οποίος δεν δίστασε να διασπάσει τα κοινωνικά εμπόδια που χωρίζει το παλάτι από τον λαό. Ακόμα και χωρίς πολιτικό ρόλο, έχει αφήσει βαθιά το αποτύπωμά του στην Ιαπωνία από τότε που ανέβηκε στο θρόνο των Χρυσανθέμων το 1989. Υπερασπίστηκε πολλές ανθρωπιστικές πολιτικές και προσπάθησε να επουλώσει τις πληγές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και να φέρει την μοναρχία πιο κοντά στους πολίτες. Ο Ακιχίτο αποδέχτηκε το προσωνύμιο που του δόθηκε από τους Ιάπωνες «ο αυτοκράτορας του λαού».

Η πυρηνική καταστροφή στην Φουκουσίμα ώθησε τον αυτοκράτορα να δώσει το πρώτο τηλεοπτικό διάγγελμά του προς το έθνος, στη διάρκεια του οποίου μίλησε στη σύγχρονη γλώσσα για να γίνει κατανοητός από το ευρύ κοινό, δίνοντας ελπίδα. Ωστόσο, ίσως το πιο σημαντικό επίτευγμα του Ακιχίτο ήταν να χρησιμοποιήσει το αυτοκρατορικό κύρος του για να φτάσει στα λιγότερο προνομιούχα μέλη της κοινωνίας της Ιαπωνίας, την οικοδόμηση γεφυρών μεταξύ των συγκρουόμενων κοινωνικών τάξεων.

Με το Τόκιο να ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες το καλοκαίρι του 2020, οι μνήμες του 1964 δείχνουν πόσο έχει αλλάξει η χώρα τα τελευταία 50 χρόνια. Την τελευταία φορά που πραγματοποιήθηκαν οι Αγώνες στην Ιαπωνία, η χώρα αναδυόταν από τις στερήσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και ήθελε να αποδείξει ότι ήταν έτοιμη να σταθεί στο παγκόσμιο προσκήνιο ως ένα σύγχρονο έθνος.

Καθώς ο Ακιχίτο ετοιμάζεται να αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας, ο πρίγκιπας Ναρουχίτο, ο οποίος έχει σπουδάσει στην Οξφόρδη, ετοιμάζεται να αναλάβει καθήκοντα. Ωστόσο, όπως και ο πατέρας του, επεδίωξε να μεταρρυθμίσει τα κοινωνικά ήθη της Ιαπωνίας. Έχοντας πολλά κοινά με τους ομολόγους του στη Δυτική Ευρώπη, η επόμενη γενιά των βασιλέων της Ιαπωνίας φαίνεται πως δεσμεύεται για τη μετατροπή της αυτοκρατορικής οικογένειας σε ένα ευπαρουσίαστο, προσιτό σύμβολο του έθνους-μια μεταμόρφωση στην οποία ο Ακιχίτο συνέβαλε αφάνταστα.

Continue Reading

PEOPLE

John Kent: My way

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Published

on

Τρένο. Αν κάποιος ήθελε να περιγράψει την επιχειρηματική πορεία του John Kent στο χώρο του τουρισμού, θα ήταν η κατάλληλη λέξη. Για την ακρίβεια, υπερταχεία.

Η πορεία αρχίζει από το Ipswich και ένα μικρό τουριστικό γραφείο στο οποίο μπαίνει ως συνέταιρος, το Greek Flight Club. “Η πρώτη εταιρεία που πούλησα, ή για να ακριβολογώ, δεν υπάρχει εταιρεία από τότε που έχω φτιάξει και να μην έχω πουλήσει” μου λεει γελώντας.

Πράγματι, στις 6 εταιρείες στις οποίες δραστηριοποιήθηκε, ως ιδιοκτήτης ή διευθυντικό στέλεχος, πέτυχε σε μικρό χρονικό διάστημα να δημιουργήσει υπεραξία, με αποτέλεσμα κάποιες να εξαγοραστούν και άλλες να μπουν στο χρηματιστήριο. Σίγουρα το ελληνικό πρότυπο της οικογενειακής επιχείρησης που μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά, του είναι άγνωστο. Μου εξηγεί πως η δημιουργικότητα και ο ζήλος, δημιουργώντας μια επιχείρηση, αφορά τα πρώτα 3-4 χρόνια της λειτουργίας της, μετά αρχίζει η ρουτίνα. Φυσικό επόμενο να μην μπορείς να αποδώσεις το ίδιο. Η επόμενη λογική κίνηση είναι να εκμεταλλευτείς το value που δημιούργησες και να την πουλήσεις, προχωρώντας σε κάτι νέο.

Στο μικρό πρακτορείο του Ipswich λοιπόν, ασχολήθηκε αποκλειστικά με τους 60.000 έλληνες φοιτητές που σπούδαζαν στην Αγγλία και ταξίδευαν τακτικά στην Ελλάδα. Η πρωτοποριακή – για την εποχή- ιδέα να προσφέρει on-line εισιτήρια στους φοιτητές, που ήταν από τους πρώτους με πρόσβαση στο internet, αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχής. Μετά από δύο χρόνια αυτή η εταιρεία πουλήθηκε στη Manos Travel, στην οποία του ζητήθηκε να συνεχίσει την καριέρα του. Η απόφαση να παραιτηθεί μετά από μερικούς μήνες, του κόστισε ένα χρόνο ανεργίας. Η αναζήτηση εργασίας τον έφερε στο Λονδίνο και το γραφείο του Τάκη Σακαλή, κύπριου επιχειρηματία, τον οποίο περιγράφει ως τον πατριάρχη του ελληνικού και κυπριακού τουρισμού. Το μεγάλο άλμα όμως δεν είχε έρθει ακόμα. Μετά από ένα χρόνο – σχολείο δίπλα στον κ. Σακαλή, ήρθε η πρόταση από την Gemstone Travel, μια εταιρεία μέχρι τότε flight only που ήθελε να επεκταθεί και σε πακέτα διακοπών. Του ζητήθηκε λοιπόν να οργανώσει αυτό το τμήμα. Στα δυο χρόνια της παραμονής του, πετυχαίνει να την εκτινάξει στην πρώτη θέση του πίνακα fast track 1-100 (εταιρείες με μεγαλύτερη ανάπτυξη στην Αγγλία) στον τουρισμό και 16η στη γενική κατάταξη. Το μικρό γραφείο με το προσωπικό των 50 ατόμων, ανοίγει ακόμα δυο γραφεία και οι εργαζόμενοι φτάνουν τους 200. Ταυτόχρονα ο μισθός του από τις 2.000 λίρες ανεβαίνει στις 15.000. Το τρένο, είχε αρχίσει να επιταχύνει.

Το άλμα

Τα επιτεύγματά του στην Gemstone προκάλεσαν το ενδιαφέρον της Virgin και προσωπικά του ιδιοκτήτη της – ίνδαλμα πολλών Άγγλων, Richard Branson. Μετά από τρεις μήνες διαπραγματεύσεων, ήρθε μια πρόταση που ήταν αδύνατον να απορρίψει: 300.000 λίρες το χρόνο και το 0,75% της Virgin.com. Μια εταιρεία κολοσσός και η πρόκληση της επιτυχίας ακόμα μεγαλύτερη. Μέσα σε οχτώ μήνες, το τμήμα που στήνει κάνει τζίρο 50 εκ. λίρες, αλλά ο Branson αποφασίζει να πουλήσει ένα κομμάτι στη Singapore. Η αναταραχή που δημιουργείται προκαλεί μαζικές αποχωρήσεις και ρήγμα στον ψυχισμό του Kent με την Virgin, έτσι αποφασίζει να σπάσει το δεσμευτικό πενταετές συμβόλαιο που είχε υπογράψει, και να παραιτηθεί. Οι προσπάθειες του δικηγόρου του να τον αποτρέψει να συγκρουστεί νομικά με έναν κολοσσό, δεν εισακούονται και η λύση έρχεται από τον ίδιο τον Branson που τον αποδεσμεύει, λέγοντας πως εκτιμά το επαγγελματικό θάρρος και θράσος του. Η αποχώρησή του συνοδεύεται από τις παραιτήσεις 80 στελεχών που αποφασίζουν να τον ακολουθήσουν στη νέα εταιρεία που πρόκειται να δημιουργήσει.

Είμαστε στο 2000 και Travel Bargains λέγεται ο επόμενος σταθμός αυτής της αξιοζήλευτης πορείας. Μια εταιρεία, που προσφέρει αυτό που ο John Kent ξέρει πολύ καλά: πακέτα διακοπών. Το τέλος της πρώτης χρονιάς έρχεται με τα γεγονότα της 11/9 και την κάμψη στον τουρισμό. Το τηλεφώνημα από έναν ιδιοκτήτη ξενοδοχείου πέντε αστέρων στην Κρήτη, που ήταν άδειο και ζητούσε βοήθεια, ήταν η αφορμή για μια αναλυτική έρευνα αγοράς και προτιμήσεων των Άγγλων τουριστών. Εκεί, διαπιστώνει πως το 90% προτιμά για τις διακοπές του, τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, λόγω των διευκολύνσεων όπως π.χ. κουζίνα, αλλά και για οικονομικούς λόγους. Έτσι συλλαμβάνει μια πολύ έξυπνη ιδέα. Ο Αγγλικός νόμος προβλέπει μια πολύ ακριβή ασφάλεια για τις εταιρείες που παρέχουν πακέτα διακοπών, ανάλογα με τον αριθμό των ανθρώπων που μεταφέρουν – αυτό όμως δεν ισχύει αν το πακέτο “σπάσει” στα συστατικά του, δηλαδή μεταφορές, εισιτήρια, ξενοδοχεία και τιμολογηθεί ξεχωριστά. Οι συμφωνίες με τα ξενοδοχεία που ακολούθησαν, έδωσαν την δυνατότητα στην Travel Bargains να πουλάει δωμάτια ξενοδοχείων σε τιμές ίδιες με εκείνες των ενοικιαζόμενων.

Η Medhotels.com

Η τουριστική νοοτροπία των Άγγλων άρχισε να αλλάζει και η ίδρυση της Medhotels.com που ακολούθησε, ήρθε για να ολοκληρώσει το πλάνο. Η αποκλειστικές συμφωνίες με πολλά ξενοδοχεία και η χαμηλή τιμολογιακή πολιτική, εκτόξευσαν τον τζίρο της από 10 εκ. λίρες τον πρώτο χρόνο σε 35 εκ. το δεύτερο, προσελκύοντας το ενδιαφέρον της Barclays που αποφάσισε να επενδύσει. Τρεις μήνες μετά την είσοδο της Barclays, γίνεται κρούση εξαγοράς της Medhotels.com από την lastminute.com για 35 εκ. λίρες. Αξίζει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη εταιρεία, έχει παραρτήματα σε 14 χώρες και 2.500 υπαλλήλους, με τζίρο 4 δισ. το χρόνο. O John Kent παίζει καθοριστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις που ακολουθούν και η συμφωνία ολοκληρώνεται μέσα στο 2003 με τον ίδιο να αναλαμβάνει πλέον, τη θέση του managing director στη lastminute.com. Μετά από δυο χρόνια και αυτή εξαγοράστηκε με τη σειρά της από την αμερικανική Travelocity, για 1,1 δισ. δολάρια.

Μιλάμε, και καθώς μου αφηγείται λεπτομέρειες από αυτή την τόσο επιτυχημένη διαδρομή, καταλαβαίνω πως σκοπός του δεν είναι πλέον τόσο το κέρδος, όσο η αγάπη και η προσήλωση σε αυτό που κάνει και, γιατί όχι, η καταξίωση. Η αλήθεια είναι πως ο χειμαρρώδης λόγος του καταφέρνει να πείσει το συνομιλητή του, και δεν ξαφνιάζομαι όταν μου λεει πως η ομάδα με την οποία έστησε πέρσι τη youtravel.com, γύρω στα πενήντα άτομα, τον ακολουθεί από την πρώτη του εταιρεία. Άλλωστε και η Barclays δείχνει την ίδια εμπιστοσύνη, επενδύοντας στη youtravel από την έναρξη της λειτουργίας της, παρά την αρχή της να επενδύει σε ανερχόμενες επιχειρήσεις, που όμως έχουν ήδη διαγράψει μια πορεία.

Η youtravel.com λοιπόν ασχολείται αποκλειστικά με ξενοδοχεία resort σε όλη τη μεσόγειο ακολουθώντας το μοντέλο της medhotels, με κυρίαρχους προορισμούς την Ισπανία, την Αίγυπτο που σημειώνει τεράστια ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια και μετά την Ελλάδα και την Τουρκία. Αυτό το μοντέλο για να πετύχει, προϋποθέτει αεροπορική σύνδεση με πολλές και συχνές πτήσεις. Στην Ελλάδα αυτό είναι εφικτό μόνο για τους τέσσερις κλασικούς προορισμούς (Κρήτη, Ρόδος, Κως, Κέρκυρα). Η youtravel.com επίσης καινοτομεί προσφέροντας υπηρεσίες υποστήριξης 24/7 ανεξαρτήτως προορισμού, εξυπηρετώντας τους πελάτες της σε οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιαστεί (overbookings κλπ), κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τον ταξιδιώτη. Αποτέλεσμα; τον πρώτο χρόνο λειτουργίας της διακίνησε 300.000 τουρίστες με τζίρο στα 70 εκ. ευρώ.

Το ανήσυχο επιχειρηματικό πνεύμα του John Kent, είναι σίγουρο πως δεν μπορεί να επαναπαυτεί στις δάφνες του. Μιλώντας για τα προβλήματα των ξενοδόχων απέναντι σε κολοσσούς tour operators και τις μηδαμινές αυξήσεις που προσφέρουν λόγω της ισχυρής τους θέσης, προτείνει το μοντέλο της Ισπανίας όπου πολλά ξενοδοχεία σχημάτισαν μικρές αλυσίδες, διατηρώντας το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς αλλά με ενιαία εκπροσώπηση στο τμήμα sales και marketing. Όπως ήταν φυσικό, η διαπραγματευτική τους δύναμη αυξήθηκε αποκομίζοντας περισσότερα οφέλη. Στα άμεσα σχέδιά του λοιπόν, είναι η αγορά, μαζί με μια ομάδα επενδυτών από το Λονδίνο, ξενοδοχείων τεσσάρων και πέντε αστέρων στη μεσόγειο, δημιουργώντας μια αλυσίδα που θα μπορεί να διαπραγματεύεται από πλεονεκτικότερη θέση, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα brand. Στόχος η προσέλκυση μιας από τις μεγάλες αλυσίδες στο χώρο των ξενοδοχείων resort που θα θέλει να μπει στην αγορά της ανατολικής μεσογείου, αγοράζοντάς τη.

Ο σχεδιασμός μιας επιχείρησης, περιλαμβάνει απαραίτητα και το exit plan. Αυτό για τους περισσότερους έλληνες επιχειρηματίες είναι αδιανόητο. Όμως ένας από τους λόγους της επιτυχημένης πορείας του John Kent, είναι και αυτός. Καταφέρνει μετά από τόσα χρόνια να διατηρεί τον ίδιο ενθουσιασμό που σε συνδυασμό με το ταλέντο και την εμπειρία, έχει αποτελέσματα. Και απ’ ότι φαίνεται, τα καταφέρνει καλά.

Continue Reading

PEOPLE

Cao Dewang: Από πωλητής πρόεδρος και επιχειρηματίας της χρονιάς σε διεθνές επίπεδο

Published

on

Ο Cao Dewang, ένας Κινέζος βιομήχανος κρυστάλλων αυτοκινήτων και πρόεδρος του Ομίλου Fuyao Glass Industry, ανακηρύχθηκε World Entrepreneur Of The Year 2009 από την Ernst & Young.

Ο Dewang επιλέχθηκε μεταξύ 43 επιχειρηματιών που συναγωνίζονταν για τον τίτλο, καθένας από τους οποίους είχε ανακηρυχθεί Επιχειρηματίας της Χρονιάς στο διαγωνισμό της Ernst & Young στην πατρίδα του.

Ο Cao Dewang, που αναδύθηκε και έγινε ένας από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες της Κίνας, ξεκίνησε τη δική του επιχείρηση σε ηλικία 16 ετών, ως λιανοπωλητής καπνού. Έχει, επίσης, δουλέψει ως αγρότης, σεφ και πωλητής φρούτων. Το 1976 ο Cao άρχισε να δουλεύει ως πωλητής για την Fuqing Gao Shan Special Glass Factory.

Το 1987 ο Cao Dewang ίδρυσε τον όμιλο Fuyao Glass, ο οποίος θα εξειδικευόταν στην παραγωγή ασφαλών κρυστάλλων αυτοκινήτων, καθώς και στην παραγωγή βιομηχανικών τεχνολογικών κρυστάλλων. Μέσα σε μόλις έξι χρόνια, δηλαδή το 1993, η εταιρεία του Cao έγινε η πρώτη στον τομέα της που εισήχθη στο χρηματιστήριο της Σαγκάης. Ο όμιλος πλέον έχει πάνω από 10.000 υπαλλήλους, ενώ έχει αναπτυχθεί ένα ολοκληρωμένο δίκτυο πωλήσεων, τόσο σε ολόκληρη τη χώρα, όσο και στο εξωτερικό, αφού έχει γραφεία στην Αμερική, την Ιαπωνία, την Κορέα, την Αυστραλία, την Ρωσία και την Γερμανία.

Η Fuyao Glass είναι πλέον ο κορυφαίος κατασκευαστής κρυστάλλων αυτοκινήτων με μερίδιο που ξεπερνά το μισό του συνόλου της τοπικής αγοράς.

Φέτος, στο World Entrepreneur Of The Year που πραγματοποιήθηκε στο Μόντε Κάρλο, ήταν η δεύτερη φορά που συμμετείχε και η Ελλάδα. Ειδικότερα, για τη χώρα μας συμμετείχε ο κ. Βασίλειος Κάτσος, πρόεδρος της Pharmathen και “Έλληνας Επιχειρηματίας της Χρονιάς” 2008.
Ο Επιχειρηματίας της Χρονιάς από την Ernst & Young είναι το υψηλότερου κύρους βραβείο για επιχειρηματίες στον κόσμο με στόχο την ενθάρρυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Continue Reading

Trending

Copyright © 2017 PRESSCODE