close
5288462d048e0d3f60f64bb84cff6df4_L
Η πολυαναμενόμενη διεθνής διάσκεψη για το Μεσανατολικό, στην Ανάπολη του Μέριλαντ, δημιούργησε υπερβολικές προσδοκίες και όπως ήταν φυσικό τα φτωχά αποτελέσματά της, έφεραν την απογοήτευση.

Η δέσμευση Ισραηλινών και Παλαιστινίων για να συνεχίσουν το διάλογο με χρονικό ορίζοντα επίτευξης λύσης το τέλος του επόμενου χρόνου, που συμπίπτει με την ολοκλήρωση της θητείας του Προέδρου Μπους, είναι ένα κέρδος, αλλά ο δρόμος δεν μοιάζει καθόλου εύκολος. Το αδιέξοδο του πολέμου στο Ιράκ, έφερε την κυβέρνηση Μπους να αναζητά απεγνωσμένα μια επιτυχία στη Μέση Ανατολή που θα αποκαταστήσει το κύρος της υπερδύναμης. Παρά τις αντιθέσεις των χωρών της περιοχής, η αποδυνάμωση των εξτρεμιστών, ο φόβος του Ιράν και η αποφυγή εξάπλωσης της θρησκευτικής βίας, αποτελούν κοινό στόχο.     Η επανέναρξη του διαλόγου μετά από επτά χρόνια βίαιων συγκρούσεων, αποτελεί αναμφίβολα μια επιτυχία που πιστώνεται στην αμερικανική κυβέρνηση. Η παρουσία 46 χωρών και ιδιαίτερα η παρουσία των Ισλαμικών χωρών, έδειξε την ευρύτερη αποδοχή αυτής της προσπάθειας και ταυτόχρονα έστειλε μηνύματα σε πολλούς αποδέκτες.

Οι στόχοι

Η ενδυνάμωση της θέσης του Παλαιστινίου Προέδρου Μαχμούτ Αμπάς ήταν ο πρώτος στόχος. Η ανάδειξη των διαπραγματευτικών ικανοτήτων του και η ελπίδα που αυτές δημιουργούν, έναντι του αδιεξόδου της στρατιωτικής αντιπαράθεσης που υποστηρίζει η Χαμάς, ίσως συσπειρώσει τον Παλαιστινιακό λαό στο πλευρό του. Η Χαμάς κατήγγειλε από την πρώτη στιγμή τη διάσκεψη αποκαλώντας τον Αμπάς προδότη.

Η απομόνωση του Ιράν ήταν ο δεύτερος στόχος. Η Τεχεράνη χρησιμοποιεί τη σύγκρουση Ισραηλινών και Παλαιστινίων για να αυξήσει την επιρροή της και να περάσει τις πολιτικές της θέσεις στον Αραβικό κόσμο. Ο περιορισμός αυτής της επιρροής δεν αποτελεί επιδίωξη Αμερικανών και ισραηλινών μόνο, αλλά και πολλών Αραβικών χωρών. Εδώ ακριβώς εμφανίζεται ο κομβικός ρόλος της Συρίας και η σπουδαιότητα της παρουσίας της στην Ανάπολη. Οι επισκέψεις του Ασαντ σε Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Ιορδανία καθώς και οι συνομιλίες με πολλούς Ευρωπαίους υπουργούς ήταν καταλυτικές. Είναι κοινό μυστικό πως απομακρύνοντας τη Συρία από το Ιράν, διακόπτεται η προμήθεια των όπλων προς τη Χεζμπολά και απομονώνεται περαιτέρω η Χαμάς, χάνοντας την υποστήριξή της στον Αραβικό κόσμο. Η ειρηνευτική διαδικασία δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη συμμετοχή και της Συρίας. Η παρουσία της στην Ανάπολη συνοδεύτηκε με την πρόθεσή της να διαπραγματευτεί, κυρίως για τα υψώματα του Γκολάν. Αυτή η εξέλιξη αναστάτωσε τόσο το Ιράν, όσο και την Χαμάς.

Το Ισραήλ βλέπει τη διάσκεψη, ως αφετηρία μιας διαδικασίας που θα οδηγήσει σε οριστική λύση. Μέχρι σήμερα, ο Πρωθυπουργός Εχούντ Ολμερτ δεν έδειξε πρόθυμος για μεγάλες παραχωρήσεις και αρκέστηκε σε κινήσεις καλής θέλησης, όπως η χαλάρωση των σημείων ελέγχου και η απελευθέρωση Παλαιστινίων κρατουμένων. Η λύση της δημιουργίας δυο κρατών, η εγγύηση της ασφάλειας του Ισραήλ και η αναγνώρισή του ως Εβραϊκό κράτος είναι ο τελικός στόχος, ενώ ζητάει από τους Παλαιστίνιους την εξάρθρωση των εξτρεμιστών και από τη Χαμάς να σταματήσουν οι ρουκέτες που εκτοξεύονται από τη Γάζα.

Οι Παλαιστίνιοι επιδιώκουν τη δημιουργία κράτους στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα στα προ του 1967 σύνορα με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, το δικαίωμα των προσφύγων να επιστρέψουν στις εστίες τους και το πάγωμα της επέκτασης των παράνομων οικισμών.

Το κείμενο

Η κοινή διακήρυξη Ισραήλ και Παλαιστινίων, η οποία επιτεύχθηκε την τελευταία στιγμή και ανέγνωσε ο Πρόεδρος Μπους, αναφέρει πως οι δυο πλευρές:

* Εκφράζουν τη βούλησή τους για εξεύρεση λύσης στην μεταξύ τους διαμάχη, την οικοδόμηση ενός πολιτισμού της ειρήνης και της μη βίας και την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας είτε αυτή προέρχεται από Παλαιστίνιους είτε από Ισραηλινούς.

* Δεσμεύονται να εμπλακούν σε συνεχείς διαπραγματεύσεις με ορίζοντα επίτευξης λύσης προ του τέλους του 2008

* Συμφωνούν για τη σύσταση Συντονιστικής Επιτροπής για επίβλεψη της διαπραγμάτευσης, με πρώτη συνεδρίαση στις 12 Δεκεμβρίου.

* Δεσμεύονται για εφαρμογή των υποχρεώσεων του Οδικού Χάρτη που εξέδωσε το Κουαρτέτο το 2003, μέχρι την επίτευξη της συμφωνίας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιβλέπουν τις υποχρεώσεις και θα κρίνουν την εκπλήρωσή τους.

Οι αντιδράσεις που ακολούθησαν, τόσο σε Ισραήλ όσο και στην Παλαιστίνη, δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Χρειάζονται γενναίες αποφάσεις σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Αποφάσεις που θα ληφθούν από ηγέτες με ισχυρό λαϊκό έρεισμα, κάτι που δεν φαίνεται να διαθέτουν Αμπάς και Ολμερτ. Η πρωτοβουλία αποτελεί σίγουρα μια θετική εξέλιξη, όμως καθυστέρησε πολύ. Αρκεί μια βόμβα σε μια καφετέρια ή ένα λεωφορείο και θα γυρίσουμε πάλι στην αρχή. Η απαισιοδοξία μπορεί να μην είχε θέση στην Ανάπολη, όμως ο ρεαλισμός την έχει εγκαταστήσει εδώ και χρόνια στην Ιερουσαλήμ.

Tags : ΓεωπολιτικήΔιεθνες ΔικαιοΔιπλωματίαΗνωμένες ΠολιτείεςΙράνΙσραηλΜέση ΑνατολήΠαλαιστινη