Connect with us

ΑΣΙΑ - ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ

Γιατί το Καζακστάν παραμένει σημαντικό για την Κίνα

ΓΙΩΡΓΟΣ Ξ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ

Published

on

Ενα κράτος ιδιαίτερης διπλωματικής και στρατηγικής σημασίας θεωρείται το Καζακστάν για τους ιθύνοντες νόες της κινέζικης εξωτερικής πολιτικής στο σχεδιασμό τους για το νεό «Silk Road» καθώς και για την ασφάλεια των κινέζικων δυτικών επαρχιών.

Ο κινέζος πρόεδρος Σι Τζιπινγκ συνδύασε το ταξίδι του για τους εορτασμούς της V-Day στη Μόσχα με τις επισκέψεις του σε Καζακστάν και Λευκορωσία για να προωθήσει την πρωτοβουλία «One Belt, One Road» που αποτελεί μέρος του σχεδιασμού για το νέο «Silk Road» που εμπεριέχει του χερσαίου «Silk Road Ecomomic Belt» και του ποντοπόρου «Maritime Silk Road». Οι τρεις αυτές χώρες, Καζακστάν, Λευκορωσία, Ρωσία, μπορούν σύμφωνα με αναλυτές, να εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα της βόρειας διαδρομής του κινέζικου «Silk Road».

Η Κίνα και το Καζακστάν έχουν στενές οικονομικές και εμπορικές σχέσεις και ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών τους ανήλθε το 2014 σύμφωνα με εκτιμήσεις στα 17.2 δισ. δολάρια. Εταιρίες κινέζικων συμφερόντων διαθέτουν μεγάλα περιουσιακά στοιχεία πάνω στο τομέα πετρελαίου του Καζακστάν συμπεριλαμβανομένου και ενός μερίδιο στο πεδίο πετρελαίου Kashagan μέσω ενός πακέτου έργων αξίας 30 δισ. δολαρίων. Οι κινέζικες επιχειρήσεις επενδύουν στην κατασκευή υποδομών πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Το Καζακστάν είναι ο μεγαλύτερος αποδέκτης της κινέζικης Ξένης Άμεσης Επένδυσης (FDI) από όλες τις πρώην σοβιετικές επαρχίες. Στο επενδυτικό φόρουμ Καζακστάν-Κίνας του Ιανουαρίου 2015, αξιωματούχοι ανακοίνωσαν ότι το Καζακστάν θα αρχίσει την κατασκευή περισσότερων από 20 έργων σε συνεργασία με κινεζικές εταιρείες. Οι κοινές επιχειρήσεις θα επικεντρωθούν στον τομέα της μεταποίησης, την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, των κατασκευών, των χημικών, της ελαφριάς βιομηχανίας και των μεταφορών. Η στενή οικονομική συνεργασία Πεκίνου και Αστάνα με την αύξηση επενδύσεων και τη δημιουργία κοινών επιχειρήσεων δίνει την ευκαιρία στην Κίνα να αποκτήσει προνομιακή πρόσβαση στην τεράστια αγορά Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης.

Ωστόσο η σημασία που έχει το Καζακστάν για την Κίνα εκτείνεται πολύ πέρα από την οικονομία καθώς δεν αποτελεί μόνο μια σημαντική πηγή ενέργειας και επενδυτικού προορισμού, αλλα και γιατί έχει να κάνει και με την εσωτερική ασφαλείας της.

Το Καζακστάν συνορεύει με την κινέζικη αυτόνομη επαρχία Ξιγιάνγκ των μουσουλμάνων Ουϊγούρων, έχει στενούς δεσμούς και μπορεί να τους επηρεάσει με όφελος την ασφάλεια της περιοχής. Το Πεκίνο ελπίζει ότι η «Silk Road Belt» θα ενισχύσει τις οικονομικές προοπτικές της Ξινγιάνγκ και ότι θα επιφέρει ανάπτυξη που θα βοηθήσει στην καταστολή των αποσχιστικών τάσεων και των εθνοτικών εντάσεων στην επαρχία των Ουϊγούρων.

Η Κίνα ενθαρρύνει σειρά επενδύσεων σε Ξινγιάνγκ προωθώντας συνεργασίες και συνδέσεις με περιοχές που εντάσσονται στο «Silk Road» συμπεριλαμβανομένης και της δημιουργίας μιας διασυνοριακής ζώνης ελεύθερου εμπορίου της πολής Horgos που βρίσκεται μεταξύ των σινο- καζακστανικών συνόρων και χαρακτηρίζεται ως μα σημαντική «land-port» του Silk Road. Η πλευρά της πόλης που ανήκει στο Καζακστάν, η Horgos FTZ είναι υποανάπτυκτη και δεν έχει καλή οδική σύνδεση με τις άλλες πόλεις της χώρας .

Ο κινέζικος «SilkRoad» θεωρείται ανταγωνιστικός σύμφωνα με κάποιους αναλυτές με την Ευρασιατική Οικονομική Ενωση του Βλαντιμίρ Πούτιν. Το Καζακστάν, μαζί με Αρμενία, Λευκορωσία και φυσικά τη Ρωσία αποτελούν κράτη –μέλη της και ο Πούτιν προσβλέπει στη διεύρυνσή της και με αλλα κράτη της Κεντρικής Ασίας. Ωστόσο Πούτιν και Σι Τζιπίνγκ υπέγραψαν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του δεύτερου στη Μόσχα στο πλαίσιο της V-Dayδιάταγμα συνεργασίας που συνδέει την ανάπτυξη της Ευρασιατικής Οικονομικής Ενωσης με το έργο του κινέζικου «SilkRoad»

Όμως ο ανταγωνισμός Ρωσίας και Κίνας για την Κεντρική Ασία πάντα θα υφίσταται ανεξαρτήτως από τα κοινά συμφέροντά τους σε άλλα πεδία εξωτερικής πολιτικής και παρά το ότι αποτελούν ηγετικά και ιδρυτικά κράτη- μέλη του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάη (SCO). Η στενή σχέση Κίνας και Καζακστάν εντάσσεται στο πλαίσιο της στρατηγικής του Πεκίνου να εξισορροπήσει την ρωσική επιρροή μέσα στην Κεντρική Ασία και επικεντρώνεται στην επέκταση των οικονομικών δραστηριοτήτων, του εμπορίου και των εργών για αναβάθμιση και κατασκευή αρτηριών μεταφορών σε ολόκληρη την περιοχή. Η Ρωσία πλήττεται από ύφεση και απειλείται από σταδιακή πολιτική απομόνωση εξαιτίας των δυτικών κυρώσεων που της έχουν επιβληθεί για τη στάση της στην κρίση της Ουκρανίας, παράγοντες που ενδέχεται να οδηγήσουν στην εξασθένηση της επιρροής πάνω στο Καζακστάν και γενικότερα στην Κεντρική Ασία.

ΑΣΙΑ - ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ

Η Κίνα και το μοντέλο της Κριμαίας

Published

on

Η πρόσφατη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, σχετικά με την περιοχή της Θάλασσας της Νότιας Κίνας και τις διαβουλεύσεις μεταξύ των Φιλιππίνων και της Κίνας, έχει περιπλέξει την κατάσταση. Η Κίνα δεν περίμενε ασφαλώς μια πλήρως ευνοϊκή απόφαση, αλλά έμεινε έκπληκτη από την απόρριψη όλων των αξιώσεών της.

Η απόφαση αποτελεί ένα μεγάλο εμπόδιο στα σχέδια της Κίνας για την περιοχή, όπως και για την στρατηγική της, αυτές οι ενέργειες να γίνονται όσο το δυνατόν «αθόρυβα». Αυτό τώρα αλλάζει, καθώς η διεθνής κοινότητα γνωρίζει τις προθέσεις και τις απαιτήσεις της Κίνας. Είναι εξαιρετικά πιθανή μια αλλαγή τακτικής και η υιοθέτηση του δόγματος Πούτιν- δηλαδή η προσάρτηση περιοχών που η Κίνα θεωρεί ζωτικής στρατηγικής σημασίας. Ο κόσμος θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να δει να επαναλαμβάνεται το σενάριο της Κριμαίας αρκετές φορές, σε ολόκληρη τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.

Παρά την ήττα στη Χάγη, η οργισμένη αντίδραση των Κινέζων καταδεικνύει τη σημασία των διεκδικήσεων για το Πεκίνο. Η κινεζική κυβέρνηση χρησιμοποιώντας την απόφαση της Χάγης, στρέφεται προς το λαό θυμίζοντάς του πως ο «αιώνας της ταπείνωσης» συνεχίζεται, καθώς η απόφαση βγήκε σε ευρωπαϊκό δικαστήριο και τις θέσεις των Φιλιππίνων κλήθηκαν να υποστηρίξουν αμερικανοί νομικοί. Ο ρόλος του θύματος ουσιαστικά ενδυναμώνει την κομμουνιστική κυβέρνηση, η οποία δεν προτίθεται να λυγίσει όπως στο παρελθόν. Αυτή η ρητορική είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και ουσιαστικά ωθεί την κινεζική ηγεσία να λάβει ακόμα πιο ριψοκίνδυνες αποφάσεις στην περιοχή, με εντολή από τον λαό της.

Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας, η δημοτικότητά του Πούτιν δεν αυξήθηκε μόνο στη Ρωσία αλλά και σε ολόκληρη την Κίνα. Η ικανότητά του να αντιστέκεται στις διεθνείς πιέσεις και επικρίσεις προς χάριν της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του, όπως απεικονίζεται από τους Κινέζους αξιωματούχους, τον έχουν αναγάγει σε σπουδαίο ηγέτη.

Βλέποντας ότι η διπλωματική προσέγγιση απέτυχε να δικαιώσει τις στρατηγικές φιλοδοξίες της για την περιοχή, η Κίνα θα προχωρήσει σε κινήσεις προσάρτησης και ελέγχου, παρόμοιες με εκείνες της Κριμαίας. Ακόμα κι αν τέτοιοι ελιγμοί αποτελούν εύκολο στόχο για τις βραχονησίδες σε όλη την περιοχή, δεν πρόκειται να ακολουθηθούν στην περίπτωση της Ταϊβάν. Η Κίνα θα περιμένει τον κατάλληλο χρόνο πριν ξεκινήσει τις θαλάσσιες επιχειρήσεις της, ενώ στο μεσοδιάστημα θα αυξήσει τις εντάσεις και τις προκλήσεις, χωρίς όμως να γίνεται απειλητική για τις γειτονικές χώρες.  Ωστόσο, κοιτώντας το μεγάλο σχέδιο, η Κίνα θέτει τις βάσεις για την περιφερειακή ηγεμονία μέσα από προσαρτήσεις τύπου Κριμαίας. Αυτή ακριβώς τη μεγάλη φιλοδοξία πρέπει να φοβούνται οι ΗΠΑ και οι περιφερειακές χώρες.

Continue Reading

ΑΣΙΑ - ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ

Ποιες είναι οι μελλοντικές προθέσεις της Κίνας;

Published

on

Καθώς η ισχύς της Κίνας αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, πολλές περιφερειακές και παγκόσμιες δυνάμεις ανησυχούν για την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική δυναμική της.

Υπάρχει μια παγκόσμια δυσπιστία σχετικά με τις προθέσεις της Κίνας, η οποία έχει προκληθεί από πολιτικές αποφάσεις και δραστηριότητές της τα τελευταία 30 χρόνια. Η ιδιαίτερη σχέση μεταξύ της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών και η οικονομική αλληλεξάρτηση, έχει προκαλέσει σύγχυση και αντικρουόμενες απόψεις μεταξύ των αναλυτών, που αναρωτιούνται κατά πόσο η αύξηση του ανταγωνισμού μεταξύ των δύο παγκόσμιων δυνάμεων θα επηρεάσει ή και θα απορρυθμίσει την παγκόσμια τάξη. Μήπως η Κίνα προσπαθεί να αυξήσει την επιρροή της στο διεθνές επίπεδο, αποσκοπώντας τελικά στην ανατροπή της τρέχουσας παγκόσμιας ισορροπίας;

Η εξωτερική πολιτική της Κίνας στηρίζεται σε τρεις υποθέσεις για το πώς λειτουργεί ο κόσμος: την επιβίωση σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον, την προάσπιση και διαφύλαξη των συμφερόντων της με κάθε κόστος, και τη διασφάλιση πως διαθέτει τον απαραίτητο έλεγχο και τους αναγκαίους πόρους για να διατηρηθεί η ισορροπία δυνάμεων. Η Κίνα εγκατέλειψε την παραδοσιακή εξωτερική πολιτική της απομόνωσης και επέτρεψε στον εαυτό της να προσαρμοστεί στο σύγχρονο κόσμο, να αναπτυχθεί οικονομικά και να εμφανιστεί ως μια νέα παγκόσμια δύναμη.

Ο «αρμονικός κόσμος» είναι μια ιδέα του πρώην προέδρου Χου Ζιντάο, εισήχθη για πρώτη φορά το 2005 και αποτελεί τον άξονα της κινεζικής εξωτερικής πολιτικής: η επίτευξη της διαρκούς ειρήνης και κοινής ευημερίας, σε έναν κόσμο όπου όλοι οι πολιτισμοί θα πρέπει να συνυπάρχουν αρμονικά. Η επιθυμία να κλείσει το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών που προκαλεί κοινωνικές εντάσεις στο εσωτερικό και σε διεθνές επίπεδο, μέσω της εφαρμογής τεσσάρων δράσεων: πολυμέρεια, οικονομική συνεργασία, διατήρηση της πολυμορφίας μέσω της ισότητας και της δημοκρατίας, και τη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ με ορθολογικό τρόπο. Ωστόσο, η Κίνα μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει πράξη αυτά τα υψηλά ιδανικά με συγκεκριμένες δράσεις.

Οι ηγέτες της Κίνας θεωρούν ηθικά λάθος την παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις μιας άλλης κυρίαρχης χώρας. Στρατιωτικά, η Κίνα φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη διατήρηση των “βαρβάρων” μακριά από το έδαφός της, παρά τη διαμάχη στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Το Πεκίνο αναμφίβολα γνωρίζει ότι αυτές οι πρακτικές προκαλούν τριβές μεταξύ της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών, ωστόσο, η ανάγκη της να στηρίξει μια ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία της και να διατηρήσει την αύξηση του βιοτικού επιπέδου για την τεράστια πληθυσμό της – με την απόκτηση πολύτιμων πόρων, όπως το πετρέλαιο, μέταλλα και νερό – μπορεί να είναι η πιο ισχυρή κινητήρια δύναμη πίσω από την εξωτερική της πολιτική, από οτιδήποτε άλλο.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί το μαρξιστικό/ λενινιστικό μοντέλο αυταρχικής διακυβέρνησης και το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) είναι το μόνο πολιτικό κόμμα που επιτρέπεται στο εσωτερικό της Κίνας και η εξουσία του είναι αδιαμφισβήτητη. Παρόλο που η Κίνα έχει εγκαταλείψει την τυπική σοσιαλιστική οικονομία των παλιών κομμουνιστικών κοινωνιών και έχει υιοθετήσει έναν «ελεγχόμενο» καπιταλισμό δυτικού τύπου, η κυβέρνηση έχει καταστήσει σαφές ότι οποιαδήποτε αμφισβήτηση της μονοκομματικής κυριαρχίας της δεν θα γίνει ανεκτή. Ενώ πολλοί Κινέζοι έχουν αποκτήσει ως ένα βαθμό προσωπική, οικονομική, πολιτιστική και πνευματική ελευθερία, αυτές οι νέες ελευθερίες προϋποθέτουν το σεβασμό στην αδιαμφισβήτητη παντοδυναμία του κόμματος.

Ίσως το κίνητρο για τη μεταρρύθμιση της εξωτερικής τους πολιτικής, είναι η διεκδίκηση μιας θέσης που θεωρούν πως τους ανήκει, δηλαδή ανάμεσα στις παγκόσμιες δυνάμεις και που χάθηκε απότομα την περίοδο του Μάο. Ίσως η εξωτερική πολιτική της παγκόσμιας αρμονίας είναι ένα μήνυμα προς τις ΗΠΑ και άλλους διεθνείς παράγοντες, ότι δεν έχει καμία πρόθεση να αμφισβητήσει το υπάρχων αμερικανοκεντρικό διεθνές σύστημα. Ίσως η συνεχής απειλή οικονομικών κυρώσεων χρησιμεύει ως μια υπενθύμιση ότι η Κίνα είναι ευάλωτη λόγω της εξάρτησής της από τις αγορές των πιο προηγμένων χωρών. Παρ ‘όλα αυτά, είναι περισσότερο πιθανό η κινεζική εξωτερική πολιτική -σε μεγάλο βαθμό- να διαμορφώνονται από την ανησυχία της ότι δεν είναι ακόμα μια πραγματική παγκόσμια δύναμη, πολύ λιγότερο ένας παγκόσμιος ηγέτης. Αυτή η αυτοθεωρούμενη ανησυχία κατωτερότητας φαίνεται πως έχει μεγάλη επιρροή στο Πεκίνο.

Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες εκφράζουν κατά καιρούς την ανησυχία τους σχετικά με τις μελλοντικές προθέσεις της Κίνας, δεν θεωρείται πλέον ως άσπονδος εχθρός. Έχουν αναπτύξει στενούς εμπορικούς δεσμούς και αλληλοεξαρτώνται οικονομικά. Παρά τις οικονομικές, στρατιωτικές και πολιτικές σχέσεις που διατηρούν οι δύο χώρες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν έντονες επιφυλάξεις σχετικά με την αδυσώπητη οικονομική ανάπτυξη της Κίνας, η οποία εν μέρει τροφοδοτείται από τις δραστηριότητες της οικονομικής κατασκοπείας και της κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας.

Παραδόξως, παρά τους φόβους ότι η Κίνα θα μπορούσε μια μέρα να γίνει ένας πιο επιθετικός διεθνής παίκτης, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκουν το ίδιο απογοητευτική την απροθυμία της Κίνας να γίνει πιο ενεργή στη διεθνή σκηνή, αρκεί να ακολουθεί τους όρους του παιχνιδιού που θέτουν οι αμερικανοί. Η δυσπιστία της Κίνας από αυτές τις παράδοξες αμερικανικές τάσεις πηγάζει από την ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ θέλουν να αποδυναμώσουν την Κίνα εμποδίζοντας την οικονομική και στρατιωτική της ανάπτυξη της, παίζοντας ουσιαστικά διπλό παιχνίδι. Αυτή η ανησυχία δημιουργεί ένα ασαφές πλαίσιο συνεργασίας που αναμένεται να συνεχιστεί και στο μέλλον.

Η ιστορία μας διδάσκει πως όταν ένα κράτος έχει αυξημένη δύναμη και επιρροή, ο πειρασμός της επέκτασης της κυριαρχίας, προκειμένου να τροποποιηθεί το διεθνές σύστημα σύμφωνα με τα δικά του συμφέροντα γίνεται έντονος. Οπωσδήποτε, η Κίνα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τον πλούτο, τα στρατιωτικά μέσα, και το ανθρώπινο δυναμικό για να γίνει ο επόμενος παγκόσμιος κολοσσός. Είναι φυσικό λοιπό, για τον σημερινό παγκόσμιο κολοσσό, να λαμβάνει τα μέτρα του.

Ενώ παραμένει εξαιρετικά απίθανο η Κίνα να χρησιμοποιήσει τα τεράστια αποθεματικά της για να πλημυρίσει τις παγκόσμιες αγορές, ή να αποφασίσει να σταματήσει τη χρηματοδότηση του αμερικανικού χρέους, το γεγονός ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει να επαγρυπνεί ακόμη και για τη δυνατότητα αυτή, είναι άκρως ανησυχητικό. Αν και δεν είναι ακόμη σαφές προς ποια κατεύθυνση επιθυμεί η ηγεσία της Κίνας να κινηθεί, όσοι υποστηρίζουν τη λεγόμενη «Pax Americana» μπορούν να βγάλουν ένα στεναγμό ανακούφισης: όσο η Κίνα επικεντρώνεται στη δική της εγχώρια ανάπτυξη και σταθερότητα, το σημερινό status quo θα συνεχιστεί.

Continue Reading

ΑΣΙΑ - ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ

Οι προκλήσεις του Καζακστάν στο δρόμο προς το μέλλον

Published

on

Από τα πέντε κράτη της Κεντρικής Ασίας, το Καζακστάν, Κιργιστάν, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν ήταν η τελευταία Σοβιετική Δημοκρατία που αποχώρησε από την Σοβιετική Ένωση. Αυτό πιθανότατα οφείλεται στους στενούς οικονομικούς δεσμούς του με τη Ρωσία.

Το Καζακστάν είναι επίσης γνωστό ως μια κοσμική, σύγχρονη, ευημερούσα και ανεκτική χώρα. Η πρόοδος που έχει σημειώσει δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα θαύμα παρά το ιστορικό του εποικισμού, της βαρβαρότητας, της καταστολής και των τραγωδιών.

Το Καζακστάν έχει ένα πολύ ελεγχόμενο και συγκεντρωτικό πολίτευμα και όπως είναι σύνηθες για αυτό το είδος της διακυβέρνησης, το ακολουθεί η φήμη της διαφθοράς και της σπατάλης. Ωστόσο, ο ηγέτης του Narsultan Nazarbayev που ηγείται από την ανεξαρτησία της χώρας, είναι αρκετά δημοφιλής. Πρόσφατα, αναδείχθηκε ως ένας από τους πέντε κορυφαίους ηγέτες του κόσμου. Η σταθερότητα και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του Καζακστάν, είναι αποτέλεσμα του οράματος και των πολιτικών του. Ακόμα και η διαχείριση της έντασης που δημιουργείται κατά καιρούς από αυτονομιστές στα βόρεια της χώρας, είναι διαφορετική, κάτι που σίγουρα έχει συμβάλλει στο να μην αντιμετωπίζει τα προβλήματα που μαστίζουν άλλες πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες.

Λόγω της σταθερότητας και της φιλελεύθερης οικονομίας το Καζακστάν έχει προσελκύσει πολλούς ξένους επενδυτές που επιδιώκουν να επωφεληθούν από τα τεράστια αποθέματά της χώρας σε φυσικούς πόρους, όπως πετρέλαιο, ουράνιο, και μεταλλεύματα. Οι νέοι αγωγοί έδωσαν τη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες αγορές, καθώς μέχρι πρότινος η βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου του Καζακστάν εξαρτιόνταν από τη ζήτηση της Ρωσίας για αργό πετρέλαιο. Είναι επίσης πολύ πιθανό να γίνει ο μεγαλύτερος παραγωγός ουρανίου στον κόσμο.

Ενώ το μέλλον του Καζακστάν φαίνεται πολύ φωτεινό, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις. Χάρη στη σοβιετική βιομηχανική περίοδο, είναι μία από τις πιο μολυσμένες χώρες στον κόσμο. Η ρύπανση από την εκβιομηχάνιση σε συνδυασμό με την επιβάρυνση που προκύπτει για το περιβάλλον από την εξόρυξη των φυσικών πόρων, την αυξανόμενη αστικοποίηση και τα πεδία των σοβιετικών πυρηνικών δοκιμών ανάγκασαν τη χώρα να επιχειρήσει να αλλάξει την οικονομία της και να αναδιοργανώσει ολόκληρη την οικονομική υποδομή της.

Οι περιοχές που συνδέονται με την σοβιετική αμυντική βιομηχανία και τις πυρηνικές δοκιμές είναι ραδιενεργές και τοξικά χημικά θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία του τοπικού πληθυσμού και την πανίδα. Η χώρα ανέλαβε πολλές πρωτοβουλίες για αυτό το ζήτημα και έχει υπογράψει διεθνείς περιβαλλοντικές συμφωνίες με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιολογική Ποικιλότητα, η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, και το Φόρουμ του Κιότο για τις κλιματικές αλλαγές. Έχει δεσμευτεί να γίνει πιο φιλικό προς το περιβάλλον, ενώ ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η πολιτική της Πράσινης Οικονομίας θα γίνει μέρος της συνολικής εθνικής στρατηγικής ανάπτυξης. Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Καζακστάν είναι η αποξήρανση της λίμνης Αράλης. Αυτή η τραγωδία συχνά περιγράφεται ως μία από τις χειρότερες περιβαλλοντικές καταστροφές στον κόσμο.

Η πρόκληση που επίσης αντιμετώπιζε το Καζακστάν ήταν η δημιουργία, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, μιας ελεύθερης οικονομίας απαλλαγμένης από τις Σοβιετικές πρακτικές ελέγχου. Οι προσπάθειες άρχισαν να αποδίδουν μετά το 1996, όταν κυριάρχησε το επιχειρηματικό πνεύμα και βελτιώθηκε το οικονομικό κλίμα. Από τότε, η χώρα συνέχισε να κάνει θετικά βήματα προς την κατεύθυνση της οικονομικής ανεξαρτησίας της.

Τώρα όμως πρέπει να ασχοληθεί με ένα τυπικό πρόβλημα για τα κράτη που εκτοξεύονται οικονομικά σε σύντομο χρονικό διάστημα: την ανισότητα του πλούτου. Ακόμη και αν η χώρα έχει μεγάλα σχέδια για την αντιμετώπιση της φτώχειας, την έλλειψη πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη και τις βασικές υπηρεσίες όπως η αποχέτευση και το καθαρό νερό, η πραγματικότητα είναι ότι μόνο οι άνθρωποι που ζουν σε μεγάλες αστικές πόλεις απολαμβάνουν τα οφέλη της βιώσιμης ανάπτυξης του Καζακστάν. Για την αντιμετώπιση του ζητήματος των ανθρώπων που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές, η χώρα έχει ένα σχέδιο διαφοροποίησης της οικονομίας της και την ανάπτυξη ενός περισσότερο μεγαλεπήβολου σχεδίου που θα καταστήσει το Καζακστάν ένα περιφερειακό οικονομικό και εμπορικό κέντρο, επιστρέφοντας στις ρίζες του Δρόμου του Μεταξιού.

Πολιτικά, το Καζακστάν κάνει πολύ αργά βήματα προς τον εκδημοκρατισμό. Σύμφωνα με τον Nazarbayev, η δημοκρατική αλλαγή θα πρέπει να είναι μια αργή διαδικασία, αλλιώς η χώρα κινδυνεύει να καταστραφεί από βιαστικές ή απερίσκεπτες αποφάσεις. Το σχέδιο περιλαμβάνει την ενίσχυση του κοινοβουλίου, τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, την βελτίωση της απονομής δικαιοσύνης και την ανάπτυξη πολιτικών κομμάτων. Αλλά η έμφαση παραμένει στην οικονομία και είναι η πρώτη προτεραιότητα της χώρας. Κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης ομιλίας του ο Πρόεδρος υποσχέθηκε ότι το επόμενο στάδιο του εκδημοκρατισμού και των μεταρρυθμίσεων θα περιλαμβάνει μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της διαφάνειας και της λογοδοσίας της εκτελεστικής εξουσίας, μέτρα για την καταπολέμηση της διαφθοράς, καθώς και μέτρα για την αποκέντρωση της κρατικής διοίκησης και την ανάπτυξη της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αντιμετωπίσει εξετάσει θετικά αυτές τις μεταρρυθμίσεις, θεωρώντας πως το Καζακστάν κάνει ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Στην πραγματικότητα, ακόμη και αν εξακολουθεί, πολιτικά, να είναι στα σπάργανα, το Καζακστάν έχει αποδείξει ότι μπορεί να αντέξει τις πιέσεις που προκύπτουν από ραγδαίες πολιτικές και οικονομικές αλλαγές. Η διεθνής κοινότητα θεωρεί το Καζακστάν ως το πιο σταθερό από όλα τα κράτη της Κεντρικής Ασίας. Μέχρι στιγμής, έχει καταφέρει να κερδίσει το στοίχημα. Για μια χώρα που φιλοδοξεί να γίνει μια από τις κορυφαίες 30 αναπτυγμένες χώρες του κόσμου μέχρι το 2050, φαίνεται πως έχει θέσει τα απαραίτητα θεμέλια για την επίτευξη αυτού του στόχου.

Continue Reading

Latest

NEW AGE DIPLOMACY1 week ago

Η εποχή της διπλωματίας των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας

Η ενέργεια διαμορφώνει τον τρόπο λειτουργίας των οικονομιών και των κοινωνιών μας και βρίσκεται σταθερά στην κορυφή της παγκόσμιας ατζέντας...

GREEN PLANET2 months ago

Πως συνδέονται τα ανθρώπινα δικαιώματα με την περιβαλλοντική ασφάλεια

Τα ανθρώπινα δικαιώματα συνδέονται άμεσα με την περιβαλλοντική ασφάλεια. Σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, οι φυσικοί πόροι και η δίκαιη διανομή...

ΕΥΡΩΠΗ4 months ago

Βία στα χρόνια της εικόνας και των fake news

Στην εποχή των fake news, τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται

NEW AGE DIPLOMACY6 months ago

Βιο-διπλωματία: Η εθνική και πολιτισμική ταυτότητα αναπόσπαστες διαστάσεις της παγκοσμιοποίησης

Η επικοινωνία σε όλο τον κόσμο γίνεται ολοένα ταχύτερη και πιο αξιόπιστη, παρέχοντας μία διαφορετική προοπτική του χρόνου και του...

NEW AGE DIPLOMACY8 months ago

UNESCO: Η παγκόσμια συνείδηση χρειάζεται άμεσα rebranding

Διπλωμάτης, διανοούμενος, πολίτης του κόσμου. Μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του από το Κατάρ τον Μάρτιο του 2016, πολλές χώρες...

Trending

Copyright © 2018 PRESSCODE