Loading Posts...

Στο Ισραήλ ο πολεμικός πυρετός ανεβαίνει επικίνδυνα, όπως και οι αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε αυτούς που υποστηρίζουν το σενάριο των πολεμικών επιχειρήσεων και αυτούς που το θεωρούν καταστροφή. Οι πολίτες βρίσκονται σε σύγχυση από τις αντικρουόμενες δηλώσεις και σπεύδουν στα καταστήματα να προμηθευτούν μάσκες αερίων.

Το Ιράν, που συνεχίζει την αντι-Ισραηλινή ρητορική, πλησιάζει την λεγόμενη «ζώνη ασυλίας» ενώ οι προεδρικές εκλογές το Νοέμβριο στις Ηνωμένες Πολιτείες στενεύουν ακόμα περισσότερο τα χρονικά περιθώρια. Το Ισραήλ μοιάζει να έχει αυτοεγκλωβιστεί και στον ορίζοντα το μόνο που φαίνεται είναι ο πόλεμος, το μόνο που δεν γνωρίζουμε είναι ο χρόνος της έναρξής του.

Στην καρδιά του ζητήματος υπάρχει ένα ερώτημα: Αποτελεί το Ιράν απειλή για την ασφάλεια, αν όχι για την ύπαρξη του Ισραήλ; Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε θα πρέπει να θεωρούμε βέβαιη μια στρατιωτική επιχείρηση με ή χωρίς την συγκατάθεση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι αιώνες διώξεων, συκοφάντησης και δαιμονοποίησης με αποκορύφωμα το Ολοκαύτωμα, καθώς και οι πόλεμοι από το 1948, δίδαξαν στους Ισραηλινούς  πως αν θέλουν να επιβιώσουν, θα πρέπει μόνοι τους να αντιμετωπίσουν τους εχθρούς τους. Με διαπραγματεύσεις, συμφωνίες ειρήνης, με πολεμικές επιχειρήσεις και μυστικές αποστολές. Δεν πρόκειται να αφήσουν την ασφάλειά τους στα χέρια μιας ξένης χώρας, ακόμα και αν αυτή είναι ο καλύτερος σύμμαχός τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Νετανιάχου δεν θέλει να μείνει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που επέτρεψε στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Οι εκτιμήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών αναφέρουν πως το Ιράν απέχει πολύ από τη δυνατότητα απόκτησης πυρηνικών όπλων, ενώ κάποιοι υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει καν απόφαση για να αρχίσουν οι ανάλογες διαδικασίες. Ο Αχμαντινεζάντ είναι φανατικός, αλλά δεν είναι τρελός. Γνωρίζει πως αν επιτεθεί πρώτος με πυρηνικά όπλα στο Ισραήλ, η απάντηση θα είναι συντριπτική και θα γυρίσει το Ιράν στη λίθινη εποχή. Το ίδιο θα ισχύσει αν το χτύπημα προέλθει από τη Συρία, τη Χεζμπολάχ ή τη Χαμάς.

Η απειλή, μπορεί να γίνει  πραγματική όταν η Τεχεράνη αποκτήσει τη βόμβα, αλλά θα υπάρχουν μηδαμινές πιθανότητες χρήσης της. Η αντιπαράθεση θα περάσει σε μια ψυχροπολεμική λογική ισορροπίας. Μπορεί το Ισραήλ να ζήσει με αυτό το ρίσκο; Αν όχι, είναι σε θέση να αρχίσει και να ολοκληρώσει τις απαιτούμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις με τις μικρότερες δυνατές απώλειες; Σύμφωνα με πληροφορίες, οι εισηγήσεις τόσο της στρατιωτικής ηγεσίας, όσο και των υπηρεσιών πληροφοριών, είναι αρνητικές. Αυτό δεν αφορά την επιτυχία των αεροπορικών βομβαρδισμών και την καταστροφή των στόχων, αλλά τη διαχείριση της κατάστασης που θα δημιουργηθεί αμέσως μετά.

Αν υποθέσουμε πως η αντιπυραυλική ομπρέλα του Ισραήλ σταματήσει το μεγαλύτερο ποσοστό από το κύμα των Ιρανικών πυραυλικών επιθέσεων που θα ακολουθήσει, θα πρέπει να αντιμετωπίσει εξίσου αποτελεσματικά και τις επιθέσεις από την πλευρά της Χεζμπολάχ και της Χαμάς. Αν ο Άσαντ είναι ακόμα στην εξουσία, θα πρέπει να θεωρήσουμε βέβαιη και την εμπλοκή της Συρίας με πιθανές κινήσεις στρατευμάτων στο Γκολάν. Μεγάλο ερωτηματικό αποτελεί η στάση της Αιγύπτου, με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους πλέον στην εξουσία, και με τα αραβικά δίκτυα να μεταδίδουν εικόνες θυμάτων από τις αεροπορικές επιδρομές στο Ιράν. Απρόβλεπτη θεωρείται η στάση της Ρωσίας, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εμπλακούν μόνο αν χτυπηθούν βάσεις τους στην περιοχή. Οι συνέπειες θα είναι οδυνηρές και για τη Δύση, καθώς οι υπηρεσίες πληροφοριών αναμένουν κύμα τρομοκρατικών επιθέσεων κατά Ισραηλινών ή και  δυτικών στόχων. Από τη διάρκεια της κρίσης, θα εξαρτηθούν οι επιπτώσεις και στην παγκόσμια οικονομία που θα δει να εκτοξεύεται η τιμή του πετρελαίου.

Οι επιπτώσεις μοιάζουν μη διαχειρίσιμες και το εφιαλτικό σενάριο μπορεί να χειροτερέψει. Αν αυτό που βλέπουμε δεν είναι μια παρτίδα πόκερ για γερά νεύρα, τότε η πορεία σύγκρουσης, στην οποία έχουν εγκλωβιστεί Νετανιάχου και Αχμαντινεζάντ, θα αλλάξει τον χάρτη της Μέσης Ανατολής και ενώ θα αναζητούμε τον νικητή, θα ανακαλύπτουμε συνεχώς ηττημένους.