Loading Posts...

Συνέντευξη του Γ. Τούσσα στην Λυδία Κάργα

Αν και το θέμα της εισδοχής νέων κρατών στην ευρωπαϊκή οικογένεια φαίνεται να προβληματίζει ιδιαίτερα πολλούς τόσο εντός όσο και εκτός ΕΕ, η ίδια είναι ένας ζωντανός οργανισμός που συνεχίζει απρόσκοπτα την εξέλιξη του. Η οικονομική κρίση θεωρείται ένας ανασταλτικός παράγοντας για την εξέλιξη αυτή, όμως η ΕΕ όπως προαναφέρθηκε είναι ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται.

Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο δεν θα μπορούσε να σταματήσει διαδικασίες που υπάρχουν για χρόνια τώρα. Η περίπτωση της πΓΔΜ είναι στρατηγικής σημασίας: είναι από τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων οι οποίες έχουν ένα βεβαρημένο παρελθόν συγκρούσεων και ιδιαιτέρως ασταθές πολιτικό σκηνικό με σαφείς προεκτάσεις στον οικονομικό τομέα. Πριν από λίγους μήνες,  ΕΕ προσπάθησε μέσω εκπροσώπου της να δώσει λύση στο διαιωνιζόμενο πρόβλημα της ονομασίας, ελπίζοντας αυτή τη φορά να μην πέσουν οι προσπάθειες στο κενό. Παρακάτω, γίνεται μια προσπάθεια ανάλυσης του θέματος, αλλά κυρίως μιας πρότασης επίλυσής του. Η Λυδία Κάργα μίλησε με τον ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Γιώργο Τούσσα.

Ανήκετε στην επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ένταξη της FYROM στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Από την επαφή σας με τη χώρα και τους αντιπροσώπους της, πως θεωρείτε ότι εξελίσσεται η διαδικασία των μεταρρυθμίσεων στο εσωτερικό της χώρας σύμφωνα με τη Συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης;

Οι κυβερνήσεις της ΠΓΔΜ συνεχίζουν την προσπάθεια για την ένταξη της χώρας τους στην ΕΕ και σ’ αυτήν την κατεύθυνση εντείνουν τις προσπάθειες εναρμόνισης της νομοθεσίας τους με αυτήν της ΕΕ. Η επιλογή τους είναι μια βαθιά αντιλαϊκή, αντεργατική επιλογή, μιας κι επιδιώκουν να εντάξουν τη χώρα τους σε μια ένωση του κεφαλαίου, μια ένωση που δρα με γνώμονα τα κέρδη του κεφαλαίου. Πρόκειται για επιλογή καθαρά ταξική, προς όφελος της αστικής τάξης της ΠΓΔΜ και σε βάρος των εργατικών – λαϊκών στρωμάτων.

Γνωρίζοντας τις τραγικές συνέπειες που βιώνει η εργατική τάξη, η φτωχή αγροτιά και οι αυτοαπασχολούμενη της Ελλάδας από την ένταξη της χώρας μας στην ΕΟΚ/ΕΕ, το ΚΚΕ καλεί το λαό της ΠΓΔΜ να μην πιστεύει στην προπαγάνδα πως η ζωή του θα γίνει καλύτερα μέσα στη «στρούγκα» της ΕΕ.

Ποια είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτού του λαού που θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν στην προσέγγισή μας για την ομαλότερη εισδοχή της χώρας στην ΕΕ;

Δεν μπορεί να υπάρξει καμία ομαλή εισδοχή στην ΕΕ κανενός λαού. Η ένταξη στην ΕΕ θα είναι η τελική «ταφόπλακα» για τα όποια εργατικά – λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις έχουν απομείνει στο λαό της ΠΓΔΜ από την προσπάθεια οικοδόμησης μιας άλλης κοινωνίας, που έκανε μετά τον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο έως τη δεκαετία του ‘80.

Εκείνο το χαρακτηριστικό που πρέπει να διατηρήσει και να ενισχύσει ο γειτονικός λαός δεν είναι άλλο από το πνεύμα της αντίστασης, το «παρτιζάνικο» πνεύμα, που τον χαρακτήριζε όταν πολεμούσε μέσα από τις γραμμές του ο Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Γιουγκοσλαβίας ενάντια στον φασισμό. Αυτό το πνεύμα της αντίστασης στο κεφάλαιο, της κοινής δράσης με τους άλλους εργαζόμενους των Βαλκανίων, της Ευρώπης, στον κοινό ταξικό αγώνα ενάντια στα μονοπώλια και στην εξουσία τους, πρέπει να δυναμώσει στην ΠΓΔΜ.

Σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση που έγινε από εφημερίδα που είναι φιλική προς την κυβέρνηση της γείτονος χώρας, ειπώθηκε ότι η Ελλάδα προσεγγίζει επιθετικά τη FYROM ως προς το θέμα της επίλυσης της ονομασίας. Θα λέγατε ότι κάτι τέτοιο ισχύει;

Το ΚΚΕ από το 1992 έχει συγκρουστεί με τις εθνικιστικές αντιλήψεις στην Ελλάδα και επαναλαμβάνει τη θέση που με σταθερότητα έχει υποστηρίξει: Το κυριότερο δεν είναι το θέμα της ονομασίας, αλλά η ύπαρξη εγγυήσεων σ’ ότι αφορά το απαραβίαστο και την ασφάλεια των συνόρων, καθώς και τη μη ύπαρξη εδαφικών, μειονοτικών, αλυτρωτικών και άλλων διεκδικήσεων από καμιά πλευρά. Είμαστε υπέρ της διασφάλισης των σχέσεων ειρηνικής συνεργασίας και ανάπτυξης καλής γειτονίας, αποφυγής κάθε αλυτρωτικής προπαγάνδας, καθώς και ενεργειών που δυσκολεύουν την προσέγγιση και τη συνεργασία των δύο χωρών. Από την πρώτη στιγμή, προτείναμε απευθείας συνομιλίες, χωρίς τη διαμεσολάβηση των ιμπεριαλιστών.

Απ’ αυτήν την άποψη, κι όταν υπογράφτηκε η ενδιάμεση Συμφωνία (κι η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ αποδέχτηκε πως πρέπει να βρεθεί κοινή λύση), τονίσαμε ότι, αν περιλαμβάνεται το όνομα «Μακεδονία» ή και κάποιο από τα παράγωγά του, θα πρέπει αυτό να έχει γεωγραφικό προσδιορισμό, γιατί σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να δοθεί «λαβή» για να ανακινηθούν διεκδικήσεις.

Ταυτόχρονα, το Κόμμα μας σημείωνε και τότε, όπως και τώρα, πως η περιοχή μας (τα Βαλκάνια, η Ανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή, Καύκασος, Κασπία) βρίσκεται στο επίκεντρο των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, για τον έλεγχο των πηγών ενέργειας, των αγωγών πετρελαίου, φυσικού αερίου και γενικότερα των διαύλων επικοινωνίας, για τον έλεγχο των μεριδίων των αγορών. Η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ, που είναι ιμπεριαλιστικές ενώσεις, περιπλέκει τα πράγματα και προκαλεί σοβαρούς κινδύνους για τους λαούς. Απαιτείται, λοιπόν, ρήξη με τις ιμπεριαλιστικές οργανώσεις, για το αδυνάτισμά τους, για ανατροπή των σχεδιασμών τους, γιατί ακόμη κι αν υπάρξει μια ικανοποιητική συμφωνία για το όνομα, αυτή δεν είναι ικανή από μόνη της να αποτρέψει τους κινδύνους για τους λαούς, που προκύπτουν από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

Θα θεωρούνταν αποτυχία της ελληνικής πλευράς εάν επιτυγχάνονταν μια συμφωνία στην οποία θα εμπεριέχεται η λέξη «Μακεδονία» στο όνομα της χώρας;

Εφόσον χρησιμοποιηθεί το όνομα «Μακεδονία» ή κάποιο από τα παράγωγά του, μαζί με γεωγραφικό προσδιορισμό, το σεβασμό των συνόρων και την εναντίωση με αλυτρωτικές τάσεις, δεν θα υπάρξει τέτοιο πρόβλημα.

Κατά την άποψή σας, θα πρέπει να επιμείνει η ελληνική πλευρά σε μια ονομασία δίχως τον όρο «Μακεδονία» ή θα πρέπει να δείξει διαλλακτικότητα;

Από τη στιγμή που η Μακεδονία μοιράστηκε, με τους βαλκανικούς πολέμους, κανείς δεν μπορεί να έχει το «προνόμιο» της αποκλειστικής χρήσης της γεωγραφικής έννοιας «Μακεδονία» και των παραγώγων αυτής της λέξης. Για μας η έννοια Μακεδονία έχει γεωγραφικά χαρακτηριστικά κι όχι εθνοτικά.  Η Μακεδονία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια μεγάλη γεωγραφική περιφέρεια, όπου ζούνε διάφορα έθνη.

Το αλβανικό στοιχείο είναι έντονο στο εσωτερικό της FYROM. Ο αλβανικός παράγοντας πως θα αντιδρούσε σε μια ονομασία χωρίς να συμπεριληφθεί στο καινούριο όνομα της χώρας;

Είναι γνωστό πως διάφορες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις έχουν επεξεργαστεί το σενάριο της λεγόμενης «Μεγάλης Αλβανίας» ή «Φυσικής Αλβανίας», που από τη μια προσβλέπει στη ενσωμάτωση του Κοσσόβου στην Αλβανία κι από την άλλη εγείρει νέες εδαφικές αξιώσεις σε βάρος της Ελλάδας, της ΠΓΔΜ, της Σερβίας, του Μαυροβουνίου. Προσπαθούν έτσι, στο όνομα μιας δήθεν «Μεγάλης Ιδέας», να σύρουν σε μεγάλες τυχοδιωκτικές κι αιματηρές περιπέτειες τους εργαζόμενους της Αλβανίας, τον αλβανικό λαό, και βέβαια τους λαούς ολόκληρης της περιοχής μας.

Το ΚΚΕ θεωρεί πως η ιδέα της «Μεγάλης Αλβανίας» ακουμπά στις πλάτες αυτών που την υποδαυλίζουν, δηλαδή των ιμπεριαλιστών, αλλά όπως είναι γνωστό κι από άλλες περιπτώσεις μεγαλοϊδεατισμού και αλυτρωτισμού, τέτοια σχέδια μόνο περιπέτειες, τυχοδιωκτισμούς κι αίμα πρόσφεραν στους λαούς της περιοχής μας.

Οι αλβανοί εργαζόμενοι στην ΠΓΔΜ πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους αυτή μας την εκτίμηση.

Όταν η FYROM γίνει μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, πόσο δύσκολο θα είναι να μην επηρεαστεί από τις παρακμάζουσες οικονομίες του ευρωπαϊκού νότου και να συνεχίσει την πρόοδο που τώρα σημειώνει;

Ο καπιταλισμός αναπτύσσεται άναρχα κι ανισόμετρα. Μετά την καπιταλιστική ανάπτυξη έρχεται η καπιταλιστική ύφεση και κρίση. Δεν υπάρχει εξαίρεση ούτε για την «ευρωπαϊκή οικογένεια», που εμείς από τη δεκαετία του 1950-60 την έχουμε χαρακτηρίσει «λάκκο των λεόντων» για τους εργαζόμενους! Είτε στον ευρωπαϊκό νότο είτε στο βορρά της ΕΕ είναι καπιταλισμός! Θρέφεται από την εκμετάλλευση ανθρώπων, και πλουτοπαραγωγικών πηγών. Γεννοβολά κρίσεις και πολέμους!

Τα αστικά κόμματα στην Ελλάδα μας έλεγαν πως με την ένταξη της Ελλάδας στον «σκληρό πυρήνα» της ΕΕ, στην ευρωζώνη θα μπούμε στο «απάνεμο λιμάνι», στο οποίο δεν θα έχουμε τίποτα να φοβόμαστε από παγκόσμιες οικονομικές «φουρτούνες». Σήμερα που η ανεργία έφτασε στο 27% με τα επίσημα στοιχεία και στο 60% στους νέους, που η καπιταλιστική κρίση χτυπά τις κοινωνικές κατακτήσεις και η κυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ, οι καπιταλιστές ρίχνουν τα βάρη τους στις πλάτες των εργαζομένων, μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του συνειδητού ψέματος που είπαν στο λαό.

Τα αστικά κόμματα στην Ελλάδα μας έλεγαν της δεκαετία του ‘80 πως με την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ τα ελληνικά προϊόντα θα κατακλύσουν τις αγορές της Ευρώπης και αυτό θα φέρει τέτοια ευημερία στο λαό, που θα τρώμε με χρυσά κουτάλια! Σήμερα στη λαϊκή συνείδηση αποδομείται το λεγόμενο «ευρωπαϊκό ιδανικό», το δήθεν «ιδανικό της ενιαίας Ευρώπης», γιατί η ζωή μέσα στην ΕΟΚ και στην ΕΕ περίτρανα απόδειξε πως αυτή χτυπάει και δεν διευρύνει τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του εργάτη, με τις ελαστικές σχέσεις απασχόλησης, με την κατάργηση του 8ωρου, με την ιδιωτικοποίηση της Υγείας, της Παιδείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης. Ξεκληρίζει με την ΚΑΠ το μικρό αγρότη και κτηνοτρόφο, όπως και τον επαγγελματία, μιας και στηρίζει τα μονοπώλια παντού!

Απομένει μονάχα ο δρόμος της σύγκρουσης, της ρήξης με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας, της εργατικής εξουσίας. Είναι ο δρόμος του σοσιαλισμού, κόντρα στην καπιταλιστική βαρβαρότητα!

ΛΥΔΙΑ ΚΑΡΓΑ

ΛΥΔΙΑ ΚΑΡΓΑ

Η Λυδία Κάργα είναι Μεταπτυχιακή φοιτήτρια του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.