Connect with us

PEOPLE

Το Κατάρ και η πολυεπίπεδη στρατηγική του «πεφωτισμένου» σεΐχη Αλ Θάνι

Published

on

Στο σημερινό πολυπολικό διεθνές σκηνικό, με τις ΗΠΑ να χάνουν διαρκώς έδαφος έναντι των αναδυόμενων BRICS (Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας και Νοτίου Αφρικής), μια ιδιαίτερη περίπτωση κράτους κάνει αισθητή την παρουσία του, κινούμενο περίτεχνα ανάμεσα σε λεπτές γεωστρατηγικές ισορροπίες και τεράστιες οικονομικές επενδύσεις. Οι τελευταίες μάλιστα στην υπηρεσία ενός σύνθετου και πολυεπίπεδου διπλωματικού παιχνιδιού.

Πρόκειται για το Κατάρ που από το 1995, όταν ο σημερινός σείχης Χαμάντ Μπεν Καλίφα Αλ Θάνι, απομάκρυνε από την εξουσία, με μια «βελούδινη» ανατροπή τον μονάρχη πατέρα του, έχει ξεκινήσει μια διαδικασία εκσυγχρονισμού της μικροσκοπικής χώρας, η οποία ασκεί πλέον, στο διεθνές στερέωμα, έναν ρόλο αντιστρόφως ανάλογο της έκτασής της…

«Το Κατάρ αγοράζει τον κόσμο», αυτός είναι ένας συχνός τίτλος ξένων εντύπων τον τελευταίο καιρό. Και πράγματι: ο κατάλογος των επενδύσεων του Κατάρ (σε ακίνητα, σε ορυκτό πλούτο, κ.α.) σε όλο τον πλανήτη προκαλεί ίλιγγο: από την Ευρώπη ως τη Λατινική Αμερική, από την Αφρική ως την Αυστραλία, την Κίνα και την Κεντρική Ασία, τα δολάρια των επενδύσεων της μοναρχίας του Κατάρ πέφτουν βροχή αλλά όχι τυφλά, στο πλαίσιο μιας επεξεργασμένης οικονομικής διπλωματίας, η οποία στόχο έχει, καταρχήν, την εδραίωση του Κατάρ στον Αραβικό κόσμο. Μέχρι στιγμής ο εμίρης Καλίφα Αλ Θάνι, που λαμβάνει τις κρατικές αποφάσεις σε στενό κύκλο (που αποτελείται, πέραν του ιδίου, από τον γιο του Ταμίμ, μία από τις συζύγους του και τον πρωθυπουργό) έχει καταφέρει ένα μικρό θαύμα: να κρατάει σε ίσες αποστάσεις τις δύο χώρες που αποτελούν δυνητικές απειλές για το Κατάρ – δηλαδή την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και τη Σαουδαραβική μοναρχία –, διατηρώντας ανοικτή τη δίοδο των στενών του Ορμούζ – στρατηγικής σημασίας για τις εξαγωγές του υγροποιημένου φυσικού του αερίου.

Πράγματι, μέχρι το 1995 ο φόβος πρόκλησης αντίδρασης εκ μέρους της Τεχεράνης και του Ριάντ, είχε οδηγήσει τον πατέρα του Αλ Θάνι, Καλίφα Μπιν Χαμάντ, να μην εκμεταλλευθεί το κοίτασμα φυσικού αερίου North-Dome που βρίσκεται στα χωρικά ύδατα μεταξύ Κατάρ και Ιράν, κάτι που ο ίδιος δρομολόγησε αμέσως μόλις ανέλαβε την εξουσία. Δεν έπραξε όμως μόνον αυτό. Έχοντας πάρει το μάθημα του Κουβέιτ (όπου εισέβαλε το 1990 ο Σαντάμ Χουσείν), νέος ηγεμόνας Καλίφα Αλ Θάνι φρόντισε να εξασφαλίσει «τα νώτα» του με δραστικές κινήσεις, που αποδείχθηκαν στρατηγικές επενδύσεις, εξίσου σημαντικές με τις οικονομικές, καθώς συνιστούν την προϋπόθεση για τις τελευταίες. Για παράδειγμα, ίδρυσε το δορυφορικό ειδησεογραφικό κανάλι αλ Τζαζίρα, στα πρότυπα του BBC- ένα κανάλι που σύντομα, λόγω της πρωτόγνωρης για τα δεδομένα των αραβικών καθεστώτων, ελευθερίας έκφρασης, έγινε μεν το «μαύρο πρόβατο» ακριβώς των καθεστώτων αυτών, κέρδιζε όμως την ίδια στιγμή την εκτίμηση μιας αραβικής κοινής γνώμης που διψούσε για αξιόπιστη ενημέρωση για τα τεκταινόμενα στον κόσμο.

Ο Αλ Θάνι δεν περιορίστηκε όμως σε αυτή την κίνηση. Ανταγωνιζόμενος τη Σ. Αραβία, στο θέμα των προνομιακών σχέσεων με την Ουάσινγκτον, το 2003 άνοιξε τη χώρα στο αμερικανικό Πεντάγωνο, που εγκατέστησε εκεί τη μεγαλύτερη αμερικανική αεροπορική στρατιωτική βάση, εκτός ΗΠΑ, η οποία εξυπηρετεί τις επιχειρήσεις της Αμερικής στο Αφγανιστάν και μέχρι πρότινος στο Ιράκ. Παράλληλα το Κατάρ ξεκινούσε διπλωματικές επαφές με το Ισραήλ, που συνεχίστηκαν ως την ισραηλινή εισβολή στη Λωρίδα της Γάζας, τον Ιανουάριο του 2009.

Έχοντας επίγνωση ότι αυτές οι κινήσεις μπορούσαν να βάλουν το Κατάρ στο επίκεντρο κριτικής εκ μέρους των ισλαμιστών, ο σεΐχης φροντίζει να γίνει χώρος υποδοχής γνωστών αντιφρονούντων, στα αυταρχικά καθεστώτα, ισλαμιστών, όπως ο λίβυος Αλί αλ Σαλίμπι, ο αλγερινός Αμπάσι Μαντάνι, ο πολύ γνωστός στον αραβικό κόσμο, αιγύπτιος Καραντάουϊ ή ο μελλοντικός νικητής των πρώτων, μετά από την ανατροπή του ισόβιου προέδρου Μπεν Άλι, εκλογών στην Τυνησία, Ρασέντ Γκανούσι. Χωρίς να ξεχνάει κανείς ότι οι κασέτες – παρεμβάσεις του Μπιν Λάντεν στέλνονταν και παίζονταν κατ’ αποκλειστικότητα από το Αλ Τζαζίρα…

Πάντως η διεθνής καταξίωση στο διεθνές στερέωμα ήλθε για το Κατάρ, με την κατάρρευση της Λίμαν Μπράδερς που δρομολόγησε την κρίση του 2008. Τότε οι δυτικές χώρες στράφηκαν σαν σανίδα σωτηρίας στο Κατάρ, θέλοντας να αποφύγουν, για ευνόητους λόγους, την Κίνα και τη Ρωσία, για τη διασφάλιση ρευστότητας. Ήταν μια ευτυχής συγκυρία καθώς ολοκληρώνονταν οι εγκαταστάσεις ρευστοποίησης φυσικού αερίου στο Ρας Λάφαν, 80 χλμ βορείως της Ντόχα. Το κύμα της «αραβικής άνοιξης» του 2001 καταξίωσε και πολιτικά το Κατάρ, το οποίο έσπευσε, δια στόματος του «πεφωτισμένου» εμίρη Αλ Θάνι, να στηρίξει τις εξεγέρσεις. Όχι γιατί ο ίδιος έχει κάποιο ιδιαίτερο πάθος με τη δημοκρατία (χωρίς ενθουσιασμό ανακοίνωσε εκλογές στη χώρα για το 2013) αλλά γιατί υπολόγισε ότι έτσι αποκομίζει περισσότερα οφέλη έναντι των υπολοίπων ανταγωνιστικών χωρών της περιοχής: της Αιγύπτου (σε επαναστατικό αναβρασμό), της Σ. Αραβίας (μονίμως απασχολημένης με σενάρια βασιλικής διαδοχής), του Ιράκ (στη μέγγενη της βίας).

Προς το παρόν λοιπόν αυτό το ιδιότυπο μοντέλο που συνδυάζει μπίζνες και διπλωματία στην κόψη του ξυραφιού, είναι λειτουργικό και αποτελεσματικό. Ωστόσο, πόσο μπορεί να διαρκέσει; Δεν είναι λίγοι οι αναλυτές που προεξοφλούν ότι το μοντέλο θα γυρίσει μπούμερανγκ, καταστρέφοντας τη μέχρι σήμερα πορεία. Ενδείξεις ότι το μοντέλο δεν γίνεται παντού θετικά αποδεκτό υπάρχουν. Π.χ. τα γιουχαΐσματα με τα οποία έγινε δεκτός ο εμίρης στα μέσα Ιανουαρίου 2012, στην Τυνησία από διαδηλωτές που του προσάπτουν ότι προωθεί αμερικανικά σχέδια στη Μέση Ανατολή μέσα από την ενίσχυση του στρατοπέδου των σουνιτών και των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο. Ίσως δε ένα πρώτο εσωτερικό εμπόδιο να είναι και το αποτέλεσμα του υπερσυντηρητικού ρεύματος των σαλαφιστών, στις εκλογές του χρόνου. Εκεί θα φανούν οι πραγματικές αντοχές του «πεφωτισμένου» αλ Θάνι…

PEOPLE

Ακιχίτο: «Ο αυτοκράτορας του λαού»

Published

on

Με μια σπάνια τηλεοπτική ομιλία του στις 8 Αυγούστου, ο αυτοκράτορας της Ιαπωνίας Ακιχίτο, υπαινίχθηκε ανοιχτά ότι θα ήθελε να παραιτηθεί. Αναφερόμενος στα προβλήματα της υγείας του και την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ρόλου του, ο 82άχρονος μονάρχης εξήγησε πως η αντοχές του σταδιακά μειώνονται. Ο Ακιχίτο υπέφερε από καρδιακά νοσήματα, βρογχίτιδα και καρκίνο τα τελευταία χρόνια.

Σε μια προ-ηχογραφημένη ομιλία δέκα λεπτών, ο αυτοκράτορας είπε ότι θα ήθελε να δει μια ομαλή αυτοκρατορική διαδοχή, σε αντίθεση με την παραδοσιακή περίοδο πένθους για το έθνος, που ακολουθεί μετά τον θάνατο του ηγέτη τους. Έπειτα, μετά από μια σύντομη διακοπή, ζήτησε την απαραίτητη συνταγματική μεταρρύθμιση που θα του επιτρέψει να παραιτηθεί. Ακόμα κι αν στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, οι Ιάπωνες δείχνουν θετικοί την πρόωρη συνταξιοδότηση του, πολλοί αντέδρασαν στην ομιλία του Ακιχίτο με σοκ και θλίψη.

Η παραίτηση του Ακιχίτο θα απαιτήσει την επανεξέταση των σχέσεων της Ιαπωνίας με το Αυτοκρατορικό παλάτι. Πολλές από τις νομικές δομές που διέπουν το στάτους της βασιλικής οικογένειας από τον 19ο αιώνα, εμφανίζουν τον αυτοκράτορα ως μια θεϊκή μορφή. Αυτή η κατάσταση αντικατοπτρίζεται και στο νομικό σύστημα της Ιαπωνίας, το οποίο δεν έχει καμία πρόβλεψη για παραίτηση. Αυτό θα απαιτούσε μια επανεξέταση που διέπει το Αυτοκρατορικό Δίκαιο, ακόμη και μια αναδιατύπωση του Συντάγματος της χώρας, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 1 και ορίζει τον αυτοκράτορα ως «σύμβολο του κράτους». Ένα σημαντικό σημείο διαφωνίας είναι το άρθρο 4, το οποίο απαγορεύει στον Ακιχίτο να έχει οποιεσδήποτε εξουσίες που σχετίζονται με την κυβέρνηση – πράγμα που σημαίνει ότι, εάν η κυβέρνηση αποφασίσει να δράσει και να κάνει νομικές αλλαγές που επιτρέπουν στον αυτοκράτορα να παραιτηθεί, αυτό θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως αντισυνταγματική πολιτική συμμετοχή του παλατιού.

Ο Ακιχίτο, ήταν πάντα ένας αντισυμβατικός μεταρρυθμιστής ο οποίος δεν δίστασε να διασπάσει τα κοινωνικά εμπόδια που χωρίζει το παλάτι από τον λαό. Ακόμα και χωρίς πολιτικό ρόλο, έχει αφήσει βαθιά το αποτύπωμά του στην Ιαπωνία από τότε που ανέβηκε στο θρόνο των Χρυσανθέμων το 1989. Υπερασπίστηκε πολλές ανθρωπιστικές πολιτικές και προσπάθησε να επουλώσει τις πληγές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και να φέρει την μοναρχία πιο κοντά στους πολίτες. Ο Ακιχίτο αποδέχτηκε το προσωνύμιο που του δόθηκε από τους Ιάπωνες «ο αυτοκράτορας του λαού».

Η πυρηνική καταστροφή στην Φουκουσίμα ώθησε τον αυτοκράτορα να δώσει το πρώτο τηλεοπτικό διάγγελμά του προς το έθνος, στη διάρκεια του οποίου μίλησε στη σύγχρονη γλώσσα για να γίνει κατανοητός από το ευρύ κοινό, δίνοντας ελπίδα. Ωστόσο, ίσως το πιο σημαντικό επίτευγμα του Ακιχίτο ήταν να χρησιμοποιήσει το αυτοκρατορικό κύρος του για να φτάσει στα λιγότερο προνομιούχα μέλη της κοινωνίας της Ιαπωνίας, την οικοδόμηση γεφυρών μεταξύ των συγκρουόμενων κοινωνικών τάξεων.

Με το Τόκιο να ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες το καλοκαίρι του 2020, οι μνήμες του 1964 δείχνουν πόσο έχει αλλάξει η χώρα τα τελευταία 50 χρόνια. Την τελευταία φορά που πραγματοποιήθηκαν οι Αγώνες στην Ιαπωνία, η χώρα αναδυόταν από τις στερήσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και ήθελε να αποδείξει ότι ήταν έτοιμη να σταθεί στο παγκόσμιο προσκήνιο ως ένα σύγχρονο έθνος.

Καθώς ο Ακιχίτο ετοιμάζεται να αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας, ο πρίγκιπας Ναρουχίτο, ο οποίος έχει σπουδάσει στην Οξφόρδη, ετοιμάζεται να αναλάβει καθήκοντα. Ωστόσο, όπως και ο πατέρας του, επεδίωξε να μεταρρυθμίσει τα κοινωνικά ήθη της Ιαπωνίας. Έχοντας πολλά κοινά με τους ομολόγους του στη Δυτική Ευρώπη, η επόμενη γενιά των βασιλέων της Ιαπωνίας φαίνεται πως δεσμεύεται για τη μετατροπή της αυτοκρατορικής οικογένειας σε ένα ευπαρουσίαστο, προσιτό σύμβολο του έθνους-μια μεταμόρφωση στην οποία ο Ακιχίτο συνέβαλε αφάνταστα.

Continue Reading

PEOPLE

John Kent: My way

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Published

on

Τρένο. Αν κάποιος ήθελε να περιγράψει την επιχειρηματική πορεία του John Kent στο χώρο του τουρισμού, θα ήταν η κατάλληλη λέξη. Για την ακρίβεια, υπερταχεία.

Η πορεία αρχίζει από το Ipswich και ένα μικρό τουριστικό γραφείο στο οποίο μπαίνει ως συνέταιρος, το Greek Flight Club. “Η πρώτη εταιρεία που πούλησα, ή για να ακριβολογώ, δεν υπάρχει εταιρεία από τότε που έχω φτιάξει και να μην έχω πουλήσει” μου λεει γελώντας.

Πράγματι, στις 6 εταιρείες στις οποίες δραστηριοποιήθηκε, ως ιδιοκτήτης ή διευθυντικό στέλεχος, πέτυχε σε μικρό χρονικό διάστημα να δημιουργήσει υπεραξία, με αποτέλεσμα κάποιες να εξαγοραστούν και άλλες να μπουν στο χρηματιστήριο. Σίγουρα το ελληνικό πρότυπο της οικογενειακής επιχείρησης που μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά, του είναι άγνωστο. Μου εξηγεί πως η δημιουργικότητα και ο ζήλος, δημιουργώντας μια επιχείρηση, αφορά τα πρώτα 3-4 χρόνια της λειτουργίας της, μετά αρχίζει η ρουτίνα. Φυσικό επόμενο να μην μπορείς να αποδώσεις το ίδιο. Η επόμενη λογική κίνηση είναι να εκμεταλλευτείς το value που δημιούργησες και να την πουλήσεις, προχωρώντας σε κάτι νέο.

Στο μικρό πρακτορείο του Ipswich λοιπόν, ασχολήθηκε αποκλειστικά με τους 60.000 έλληνες φοιτητές που σπούδαζαν στην Αγγλία και ταξίδευαν τακτικά στην Ελλάδα. Η πρωτοποριακή – για την εποχή- ιδέα να προσφέρει on-line εισιτήρια στους φοιτητές, που ήταν από τους πρώτους με πρόσβαση στο internet, αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχής. Μετά από δύο χρόνια αυτή η εταιρεία πουλήθηκε στη Manos Travel, στην οποία του ζητήθηκε να συνεχίσει την καριέρα του. Η απόφαση να παραιτηθεί μετά από μερικούς μήνες, του κόστισε ένα χρόνο ανεργίας. Η αναζήτηση εργασίας τον έφερε στο Λονδίνο και το γραφείο του Τάκη Σακαλή, κύπριου επιχειρηματία, τον οποίο περιγράφει ως τον πατριάρχη του ελληνικού και κυπριακού τουρισμού. Το μεγάλο άλμα όμως δεν είχε έρθει ακόμα. Μετά από ένα χρόνο – σχολείο δίπλα στον κ. Σακαλή, ήρθε η πρόταση από την Gemstone Travel, μια εταιρεία μέχρι τότε flight only που ήθελε να επεκταθεί και σε πακέτα διακοπών. Του ζητήθηκε λοιπόν να οργανώσει αυτό το τμήμα. Στα δυο χρόνια της παραμονής του, πετυχαίνει να την εκτινάξει στην πρώτη θέση του πίνακα fast track 1-100 (εταιρείες με μεγαλύτερη ανάπτυξη στην Αγγλία) στον τουρισμό και 16η στη γενική κατάταξη. Το μικρό γραφείο με το προσωπικό των 50 ατόμων, ανοίγει ακόμα δυο γραφεία και οι εργαζόμενοι φτάνουν τους 200. Ταυτόχρονα ο μισθός του από τις 2.000 λίρες ανεβαίνει στις 15.000. Το τρένο, είχε αρχίσει να επιταχύνει.

Το άλμα

Τα επιτεύγματά του στην Gemstone προκάλεσαν το ενδιαφέρον της Virgin και προσωπικά του ιδιοκτήτη της – ίνδαλμα πολλών Άγγλων, Richard Branson. Μετά από τρεις μήνες διαπραγματεύσεων, ήρθε μια πρόταση που ήταν αδύνατον να απορρίψει: 300.000 λίρες το χρόνο και το 0,75% της Virgin.com. Μια εταιρεία κολοσσός και η πρόκληση της επιτυχίας ακόμα μεγαλύτερη. Μέσα σε οχτώ μήνες, το τμήμα που στήνει κάνει τζίρο 50 εκ. λίρες, αλλά ο Branson αποφασίζει να πουλήσει ένα κομμάτι στη Singapore. Η αναταραχή που δημιουργείται προκαλεί μαζικές αποχωρήσεις και ρήγμα στον ψυχισμό του Kent με την Virgin, έτσι αποφασίζει να σπάσει το δεσμευτικό πενταετές συμβόλαιο που είχε υπογράψει, και να παραιτηθεί. Οι προσπάθειες του δικηγόρου του να τον αποτρέψει να συγκρουστεί νομικά με έναν κολοσσό, δεν εισακούονται και η λύση έρχεται από τον ίδιο τον Branson που τον αποδεσμεύει, λέγοντας πως εκτιμά το επαγγελματικό θάρρος και θράσος του. Η αποχώρησή του συνοδεύεται από τις παραιτήσεις 80 στελεχών που αποφασίζουν να τον ακολουθήσουν στη νέα εταιρεία που πρόκειται να δημιουργήσει.

Είμαστε στο 2000 και Travel Bargains λέγεται ο επόμενος σταθμός αυτής της αξιοζήλευτης πορείας. Μια εταιρεία, που προσφέρει αυτό που ο John Kent ξέρει πολύ καλά: πακέτα διακοπών. Το τέλος της πρώτης χρονιάς έρχεται με τα γεγονότα της 11/9 και την κάμψη στον τουρισμό. Το τηλεφώνημα από έναν ιδιοκτήτη ξενοδοχείου πέντε αστέρων στην Κρήτη, που ήταν άδειο και ζητούσε βοήθεια, ήταν η αφορμή για μια αναλυτική έρευνα αγοράς και προτιμήσεων των Άγγλων τουριστών. Εκεί, διαπιστώνει πως το 90% προτιμά για τις διακοπές του, τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, λόγω των διευκολύνσεων όπως π.χ. κουζίνα, αλλά και για οικονομικούς λόγους. Έτσι συλλαμβάνει μια πολύ έξυπνη ιδέα. Ο Αγγλικός νόμος προβλέπει μια πολύ ακριβή ασφάλεια για τις εταιρείες που παρέχουν πακέτα διακοπών, ανάλογα με τον αριθμό των ανθρώπων που μεταφέρουν – αυτό όμως δεν ισχύει αν το πακέτο “σπάσει” στα συστατικά του, δηλαδή μεταφορές, εισιτήρια, ξενοδοχεία και τιμολογηθεί ξεχωριστά. Οι συμφωνίες με τα ξενοδοχεία που ακολούθησαν, έδωσαν την δυνατότητα στην Travel Bargains να πουλάει δωμάτια ξενοδοχείων σε τιμές ίδιες με εκείνες των ενοικιαζόμενων.

Η Medhotels.com

Η τουριστική νοοτροπία των Άγγλων άρχισε να αλλάζει και η ίδρυση της Medhotels.com που ακολούθησε, ήρθε για να ολοκληρώσει το πλάνο. Η αποκλειστικές συμφωνίες με πολλά ξενοδοχεία και η χαμηλή τιμολογιακή πολιτική, εκτόξευσαν τον τζίρο της από 10 εκ. λίρες τον πρώτο χρόνο σε 35 εκ. το δεύτερο, προσελκύοντας το ενδιαφέρον της Barclays που αποφάσισε να επενδύσει. Τρεις μήνες μετά την είσοδο της Barclays, γίνεται κρούση εξαγοράς της Medhotels.com από την lastminute.com για 35 εκ. λίρες. Αξίζει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη εταιρεία, έχει παραρτήματα σε 14 χώρες και 2.500 υπαλλήλους, με τζίρο 4 δισ. το χρόνο. O John Kent παίζει καθοριστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις που ακολουθούν και η συμφωνία ολοκληρώνεται μέσα στο 2003 με τον ίδιο να αναλαμβάνει πλέον, τη θέση του managing director στη lastminute.com. Μετά από δυο χρόνια και αυτή εξαγοράστηκε με τη σειρά της από την αμερικανική Travelocity, για 1,1 δισ. δολάρια.

Μιλάμε, και καθώς μου αφηγείται λεπτομέρειες από αυτή την τόσο επιτυχημένη διαδρομή, καταλαβαίνω πως σκοπός του δεν είναι πλέον τόσο το κέρδος, όσο η αγάπη και η προσήλωση σε αυτό που κάνει και, γιατί όχι, η καταξίωση. Η αλήθεια είναι πως ο χειμαρρώδης λόγος του καταφέρνει να πείσει το συνομιλητή του, και δεν ξαφνιάζομαι όταν μου λεει πως η ομάδα με την οποία έστησε πέρσι τη youtravel.com, γύρω στα πενήντα άτομα, τον ακολουθεί από την πρώτη του εταιρεία. Άλλωστε και η Barclays δείχνει την ίδια εμπιστοσύνη, επενδύοντας στη youtravel από την έναρξη της λειτουργίας της, παρά την αρχή της να επενδύει σε ανερχόμενες επιχειρήσεις, που όμως έχουν ήδη διαγράψει μια πορεία.

Η youtravel.com λοιπόν ασχολείται αποκλειστικά με ξενοδοχεία resort σε όλη τη μεσόγειο ακολουθώντας το μοντέλο της medhotels, με κυρίαρχους προορισμούς την Ισπανία, την Αίγυπτο που σημειώνει τεράστια ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια και μετά την Ελλάδα και την Τουρκία. Αυτό το μοντέλο για να πετύχει, προϋποθέτει αεροπορική σύνδεση με πολλές και συχνές πτήσεις. Στην Ελλάδα αυτό είναι εφικτό μόνο για τους τέσσερις κλασικούς προορισμούς (Κρήτη, Ρόδος, Κως, Κέρκυρα). Η youtravel.com επίσης καινοτομεί προσφέροντας υπηρεσίες υποστήριξης 24/7 ανεξαρτήτως προορισμού, εξυπηρετώντας τους πελάτες της σε οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιαστεί (overbookings κλπ), κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τον ταξιδιώτη. Αποτέλεσμα; τον πρώτο χρόνο λειτουργίας της διακίνησε 300.000 τουρίστες με τζίρο στα 70 εκ. ευρώ.

Το ανήσυχο επιχειρηματικό πνεύμα του John Kent, είναι σίγουρο πως δεν μπορεί να επαναπαυτεί στις δάφνες του. Μιλώντας για τα προβλήματα των ξενοδόχων απέναντι σε κολοσσούς tour operators και τις μηδαμινές αυξήσεις που προσφέρουν λόγω της ισχυρής τους θέσης, προτείνει το μοντέλο της Ισπανίας όπου πολλά ξενοδοχεία σχημάτισαν μικρές αλυσίδες, διατηρώντας το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς αλλά με ενιαία εκπροσώπηση στο τμήμα sales και marketing. Όπως ήταν φυσικό, η διαπραγματευτική τους δύναμη αυξήθηκε αποκομίζοντας περισσότερα οφέλη. Στα άμεσα σχέδιά του λοιπόν, είναι η αγορά, μαζί με μια ομάδα επενδυτών από το Λονδίνο, ξενοδοχείων τεσσάρων και πέντε αστέρων στη μεσόγειο, δημιουργώντας μια αλυσίδα που θα μπορεί να διαπραγματεύεται από πλεονεκτικότερη θέση, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα brand. Στόχος η προσέλκυση μιας από τις μεγάλες αλυσίδες στο χώρο των ξενοδοχείων resort που θα θέλει να μπει στην αγορά της ανατολικής μεσογείου, αγοράζοντάς τη.

Ο σχεδιασμός μιας επιχείρησης, περιλαμβάνει απαραίτητα και το exit plan. Αυτό για τους περισσότερους έλληνες επιχειρηματίες είναι αδιανόητο. Όμως ένας από τους λόγους της επιτυχημένης πορείας του John Kent, είναι και αυτός. Καταφέρνει μετά από τόσα χρόνια να διατηρεί τον ίδιο ενθουσιασμό που σε συνδυασμό με το ταλέντο και την εμπειρία, έχει αποτελέσματα. Και απ’ ότι φαίνεται, τα καταφέρνει καλά.

Continue Reading

PEOPLE

Cao Dewang: Από πωλητής πρόεδρος και επιχειρηματίας της χρονιάς σε διεθνές επίπεδο

Published

on

Ο Cao Dewang, ένας Κινέζος βιομήχανος κρυστάλλων αυτοκινήτων και πρόεδρος του Ομίλου Fuyao Glass Industry, ανακηρύχθηκε World Entrepreneur Of The Year 2009 από την Ernst & Young.

Ο Dewang επιλέχθηκε μεταξύ 43 επιχειρηματιών που συναγωνίζονταν για τον τίτλο, καθένας από τους οποίους είχε ανακηρυχθεί Επιχειρηματίας της Χρονιάς στο διαγωνισμό της Ernst & Young στην πατρίδα του.

Ο Cao Dewang, που αναδύθηκε και έγινε ένας από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες της Κίνας, ξεκίνησε τη δική του επιχείρηση σε ηλικία 16 ετών, ως λιανοπωλητής καπνού. Έχει, επίσης, δουλέψει ως αγρότης, σεφ και πωλητής φρούτων. Το 1976 ο Cao άρχισε να δουλεύει ως πωλητής για την Fuqing Gao Shan Special Glass Factory.

Το 1987 ο Cao Dewang ίδρυσε τον όμιλο Fuyao Glass, ο οποίος θα εξειδικευόταν στην παραγωγή ασφαλών κρυστάλλων αυτοκινήτων, καθώς και στην παραγωγή βιομηχανικών τεχνολογικών κρυστάλλων. Μέσα σε μόλις έξι χρόνια, δηλαδή το 1993, η εταιρεία του Cao έγινε η πρώτη στον τομέα της που εισήχθη στο χρηματιστήριο της Σαγκάης. Ο όμιλος πλέον έχει πάνω από 10.000 υπαλλήλους, ενώ έχει αναπτυχθεί ένα ολοκληρωμένο δίκτυο πωλήσεων, τόσο σε ολόκληρη τη χώρα, όσο και στο εξωτερικό, αφού έχει γραφεία στην Αμερική, την Ιαπωνία, την Κορέα, την Αυστραλία, την Ρωσία και την Γερμανία.

Η Fuyao Glass είναι πλέον ο κορυφαίος κατασκευαστής κρυστάλλων αυτοκινήτων με μερίδιο που ξεπερνά το μισό του συνόλου της τοπικής αγοράς.

Φέτος, στο World Entrepreneur Of The Year που πραγματοποιήθηκε στο Μόντε Κάρλο, ήταν η δεύτερη φορά που συμμετείχε και η Ελλάδα. Ειδικότερα, για τη χώρα μας συμμετείχε ο κ. Βασίλειος Κάτσος, πρόεδρος της Pharmathen και “Έλληνας Επιχειρηματίας της Χρονιάς” 2008.
Ο Επιχειρηματίας της Χρονιάς από την Ernst & Young είναι το υψηλότερου κύρους βραβείο για επιχειρηματίες στον κόσμο με στόχο την ενθάρρυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Continue Reading

Trending

Copyright © 2017 PRESSCODE