Loading Posts...

Χωρίς αμφιβολία, η εμφάνιση μιας ακριβοπληρωμένης και χαμηλής αισθητικής ταινίας, με πολιτικό μήνυμα σύμφωνα με τον μυστηριώδη παραγωγό της, αποτελεί μια πρώτου μεγέθους συνειδητή πρόκληση. Μια καλά σχεδιασμένη κίνηση με πολλαπλούς στόχους, που έρχεται να προστεθεί σε μια μακριά λίστα ανάλογων μεμονωμένων γεγονότων που έτυχαν απρόσμενης υπερπροβολής από τα ΜΜΕ.

Μετά τις επιθέσεις της 11/9 η ισλαμική τρομοκρατία θεωρήθηκε από τους οπαδούς της θεωρίας της «Σύγκρουσης των πολιτισμών» ως το προεόρτιο μιας μείζονος σύγκρουσης ανάμεσα στη Δύση και το Ισλάμ. Την τελευταία δεκαετία, με μια σειρά ανόητων πράξεων βεβήλωσης, γελοιοποίησης και προσβολής του θρησκευτικού αισθήματος των μουσουλμάνων, κάποιοι προσπαθούν να αναδείξουν το έργο του Σάμιουελ Χάντινγκτον σε «αυτοεκπληρούμενη προφητεία».

Η σύγκρουση των πολιτισμών είναι μια αφελής και επικίνδυνη ιδέα. Τα δυο «στρατόπεδα» δεν είναι ενιαία ως προς το εσωτερικό, την πολιτική, τους συμμάχους και τις επιδιώξεις τους. Η μονοσήμαντη προσέγγιση και ιδιαίτερα η επιπόλαια ταύτιση του Ισλάμ με την τρομοκρατία, απλά ενισχύει τη ρητορική των ακραίων που βρίσκουν ευκολότερα ακροατήριο και νέα μέλη. Η εμφάνιση της ταινίας «Η αθωότητα των μουσουλμάνων», ήταν ένα ανέλπιστο δώρο για εκείνους που τα συμφέροντά τους εξυπηρετούνται καλύτερα από τη βίαιη αντιπαράθεση του μουσουλμανικού κόσμου με τη Δύση. Στη Λιβύη, όπου είχαμε τη δολοφονία των τεσσάρων αμερικανών διπλωματών, πρωτοστάτησαν οι Σαλαφιστές καταφέρνοντας ένα πλήγμα στους φιλελεύθερους μετριοπαθείς, που μόλις πριν λίγους μήνες είχαν επικρατήσει στις πρώτες ελεύθερες εκλογές μετά από δεκαετίες. Η αυτονόητη καταδίκη και ο αποτροπιασμός για τα έκτροπα και τις δολοφονίες δεν αρκεί, αν δεν συνοδεύεται από την κατανόηση των αιτίων που θα αποτρέψει στο μέλλον παρόμοια γεγονότα.

Στο μεταξύ, το «τυχαίο» αυτό γεγονός αποκτά τη δική του δυναμική επηρεάζοντας τις εξελίξεις σε διαφορετικά μέτωπα.

Στην προεκλογική ατζέντα στις Ηνωμένες Πολιτείες κυριαρχεί η οικονομία και στα θέματα εξωτερικής πολιτικής το ζήτημα του Ιράν, όμως οι ταραχές στη Μέση Ανατολή εξαπλώνονται.  Το αποτέλεσμα των χειρισμών και των αποφάσεων που θα κληθεί να πάρει η κυβέρνηση Ομπάμα, ίσως κρίνει το αποτέλεσμα του Νοεμβρίου, ειδικότερα αν ο Ρόμνεϊ το συνδυάσει και το αναδείξει ως γενικότερη αποτυχία της αμερικανικής πολιτικής προς τον Αραβικό κόσμο.

Η εμφανής αποτυχία των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών στην έγκαιρη εκτίμηση και προειδοποίηση των διπλωματικών αποστολών για τον κίνδυνο που διατρέχουν.

Η επανεκτίμηση της δυτικής υποστήριξης προς την ένοπλη Συριακή αντιπολίτευση και το «πάγωμα» κάθε σκέψης για στρατιωτική επέμβαση.

Η εκκένωση των αμερικανικών πρεσβειών και η απομάκρυνση του προσωπικού, αλλά και διπλωματών και πολιτών άλλων χωρών, θα απαιτήσει μια καλά οργανωμένη στρατιωτική επιχείρηση, θέτοντας σε κίνδυνο τη σταθερότητα χωρών όπως η Υεμένη και η Λιβύη.

Ο κίνδυνος εξάπλωσης βίαιων διαδηλώσεων στην Ευρώπη και η ριζοσπαστικοποίηση των μουσουλμανικών μειονοτήτων, με απρόβλεπτες συνέπειες για την εσωτερική ασφάλεια.

Είναι προφανές πως η συνεχιζόμενη προσπάθεια μείωσης και απαξίωσης των προτύπων και του θρησκευτικού αισθήματος των μουσουλμάνων, λειτουργεί σωρευτικά και ισχυροποιεί τα ακραία τρομοκρατικά κινήματα, δίνοντάς τους άλλοθι και επιχειρηματολογία. Η ελευθερία του λόγου , όπως έχουμε δει άλλωστε και στην απαγόρευση της άρνησης του Ολοκαυτώματος, μπορεί να μην είναι απόλυτη και να επιδέχεται μικρές παραχωρήσεις, ειδικά όταν αφορά λεπτά ζητήματα αποτρέποντας κηρύγματα μίσους.